6043 resultaten.
een brug naar vriendschap
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.187 meesterdichters
der lage landen
bij de zee,
waar het zilte nat
en de rivier
zo diep en lang
samen gezond
verstand bereiken.
passie golft
het uitgelezen gezelschap
in zeebewegingen,
de hotelschool
deint tot orde
en hoge waardering uit
in het buikje vol tafelen.
een afwijking
maakt schipbreuk
op het feest dat
onbevaarbaar…
Bijgekleurd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
542 mijn winterkapstok hangt hier vol
van beelden uit een lang verleden
als mantels van een warm geluk
in deze wonderlijke wereld
verdwijnen zelfs de diepe sporen
van liefdes koud als ijs
hoe snel verandert nu in het geheugen
de kleur van de herinnering
zoals de parel doet met wat ik draag
zo kleurt de bedding iedere stroom
van wat er was…
winterwaan
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
860 en ik zie
de winter, nét anders
en de liefde
die niet meer komt
in een huis van sneeuw
houten schalen
in plaats van bloemen
doden die rusten, telkens langer
en stamelend achteruit
ik zie de maan
argeloos mager, in ieder woord
onderdrukt
met licht als witte lijken
en vogels, altijd weer die vogels
de geur in een fluistermond…
Ziende blind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
583 Duisternis verschijnt op mijn aarde
door kieren sluipen streepjes avondstond,
woorden die zich in de minne schaarde
ging in vlucht van mond tot mond,
voorbij te glijden als witte zwanen,
ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en
doof, verstijven we in onze wanen in
de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de
blinden zieners of ben ik een blinde…
memoire
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
450 in het huis
spookte het
maar ik was kind
en voelde zo diep
dat ik het niet zeggen kon
wie waren het?
wat deden ze?
ik dacht wel eens
het was de wereld
van grote mensen
die ik niet zien kon
maar die gonsde
aan de periferie
van mijn volwassenheid…
TACTIEK
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.684 Waar ik ’t niet winnen kan, en niet verliezen mag,
Al pruttelt die mij volgt, daar lever ik geen slag.…
Rauwe rijp
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.123 als rauwe rijp het denken schut
voor kou die ’t hart zou krenken
met een schrapend kille wind
waarin open bijten verstillen
kan bekoeling bloed betijen
worden verijsde gedachten verhoed
en vermeien zich verdriet en pijn
in het ijskleed dat de winter liet…
wintervertrek
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
783 dat het moet
de vlinders onder zerken
van vraatzuchtige dagen
wanneer ze rood zijn
en vingers de nachten bergen met
voorgelogen zomers
de stilte komt toch
met het temperen van
hypothesen
een mond vol brandende woorden
bij de adem van vroegere triomfen
en het zoete gewicht, krabbend
aan het nieuwe duister
nog steeds verleid…
dansend leed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 het leed
speelt - zingt - juicht
het geluk
kwijnt - stikt - zwijgt
eindeloos vertraagde tijd
tot aan de dood een eeuwigheid
gevuld met dansend leed
en dood geluk…
schemerjaren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 tussen woede
en haat
traag groter wordend
in de verte
de vrouw
die je worden zou
maar nu nog klein
steeds kleiner wordend
tussen mensen
die jou niet zien
zo klein maakten ze je
ze moeten weg
zodat je weer
groeien kunt
groter
zo groot
dat je over hen heen
kan uitkijken
naar hoe het ook zijn kan
vol ruimte
en warmte…
na de nachtkoude
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
846 onder lagen
van weerloosheid rilt
het uur door aangehouden kilte
wanneer ik steeds meer terugkeer
naar afwezigheid; een onbesliste
verte
waar bestaansvormen spoorloos zijn
lichamen vloeibaar in ontelbare rivieren
van de zon
pistoolschoten in wijn geweekt worden
en vaders antwoord geven om wat ze deden
langs uitgestrekte zomers…
Randen van schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 Jouw lopen liep een eindje mee
langs randen van schaduw
duistertuinen vol heimwee
er zong een dove duif
in jouw binnenste vrede
een zoete zuinige drang
tot als maar delen woordendelen
soms eenzaam in een zaligheid
in de diepte van een lege ziel
er drong een waarheid naar binnen
een gezicht zonder masker
maagdelijke geheime liefde.…
Bewondering
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.721 zij
die in taal
wordt herboren
kan mijn
bewondering
ervaren
zij baart
zichzelf
door
metaforen
die nog steeds
weeën verklaren
die Bewunderung
Sie,
welche in Sprache
neugeboren wird
kann meine
Bewunderung
erfahren
sie gebärt
sich selbst
durch
Metaphern
welche noch immer
Wehen erklären…
vraag dan
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
882 alleen vandaag
ben ik het kind met ogen, niet
vervloekt
alleen vandaag behoor ik tot de toekomst
en de waanzinnige visioenen die als lichtramen
uit de wind vallen
vraag over morgen
vraag over dromen van duizend keren onschuld
vraag of ik jou wil aanraken voorbij de golven, de meeuwen
de waarheid en de spartelende vuurtoren vol introvert…
the seven bridges
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
761 misschien doet het antwoord sterven
en zijn de vele verloren woorden het alibi;
de rivier naar zee
die onder de zeven bruggen van waarheid
gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen
en waar het zout de horizon verschroeit
tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin
en schuld
aan beide kanten van
gisteren;
het halfdonker…
tot in de oneindigheid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.152 hij, de gekroonde
de erfgenaam van tristesse
schrijft met letters langs het licht
als eeuwen nog moeten ademen in toekomst
onbegrensd als zeewind
waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed
tussen duinen en het dwalen, druppels
en rozen, geknield
in een keel vol tranen
waar hij de liefde verheft in schoonheid
tot in de plooien…
een bede
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
752 'waar is de waterput
waar vogels zich kunnen laven met vrolijk
gefluit'
ik probeer te kijken
naar bergen, naar blootgelegde zeeën,
zoiets als lucht, woordenblauw
naar weggebrachte pijnen tussen dikke boeken
lege kamers, steeds krommer
in armen
leg ogen, onbekend, in volzinnen
in weerkaatsende verzen
die niet verder kunnen gaan…
Eindafrekening
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
658 Hij is weerloos, herinneringen komen
over scherpe scherven van 't verleden
langsheen de tijdspoor van z’n leven
uit spleten en holen aangeslopen
Ongrijpbaar als de wind enteren
destructieve apocalyptische scharen
van schuld en schaamte z’n bewustzijn
gelaten ondergaat hij de pijn
De inval voelt als eindafrekening
de balans valt ongunstig…
Hoogtevrees
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
641 Door hoogtevrees
omgeven
sprak zij met angst
en beven.
Hoogmoed komt voor de val.
’t Is daarom dat zij beval:
Springen is ’t
laatste dat ik doen zal.…
Over en uit
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
774 de bloemen daar gelaten
zoeven banden
monotoon door natte straten
de radio gonst geluid
steeds vaster klemt het stuur
in zwart geschoende handen
de skyline slinkt achter mij
woesj, woesj, zingen bomen
op gepaste afstand langszij
het vlakke leven schijnt
gestreept in ochtendlicht
ruitenwissers zwiepen
regen op mijn gezicht…
Overgave
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.216 ik hoef de ogen
niet meer te sluiten
eb en vloed
zijn binnen in mij
zelfs bewegen zij
de dromen
en ik,
ouder geworden,
laat de getijden
bescheiden, dat wel,
gaandeweg
in overgave stromen…
winterschimmen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
655 dat
dagen regen zijn
en dat jij de uren van
die dagen nog eens
onderstreept
- nadien-
maakt mij tot regen
vastgevroren
in winter
in mijn vacht
zoals een vogel, dood
onder doornstruiken
en afgesleten rotsen
tegen het landschap
geklemd
dat ik dan sneeuw
op suikerwitte bloemen
en jij je hand niet reikt
naar het geluk…
winteroregano
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
665 we werden
gedood, samen met bomen
van wind
we wensten stilte
en gaven zinloosheid een naam
niet langer dan
eeuwig
ik scheurde dagen uit wolken
en jij verdreef de dingen
naar het verleden
naar sneeuwnachten en dicht
bij jezelf
waar de winter lag, wachtend
op geluiden en zeldzame
bloemen
in het grijsviltige
maar voorbestemde…
Uitgerookt
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
661 brand geschilderde vogels
landen op het zwarte meer
takken breken in het achterland
niets zal blijven
schrijft de gifgedoopte ganzenveer…
tafelhoogte
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.272 wat zal blijven
is de diepte wanneer het avondlicht
zich verzamelt in opengesneden gedichten
want daar zal ik slapen
in naakte kleuren, dichter bij het raam
en de vrouw die ik ben
misschien stuur ik wel een ansichtkaart
als ik weer verder moet
of te lang aarzel
aan het tafelblad waarop de lucht
drijft
en schaduwen
laat…
Eclipse
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
556 Het ongerijmd verlangen
dat glansrijk de schemer bood
de dagen mijmerend doen galmen
met de ranke souplesse van de nood,
laat voldoende ademscheuten
om schamelheid te verdringen,
een schouwspel adembenemend
wanneer men de dichtregels kent,
mijn hart zal dan niet nodeloos tikken
maar met fantasie krachtiger dan ooit
wannneer het de onherroepelijke…
Belemmering
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
773 onbewust heb ik wel weet
van macht over materie
vertrouwend op die scheppingskracht
geef ik mij aan Morpheus over
in empirische twijfel echter
ligt reeds creatieve dood besloten
als een eeuwig zwarte nacht
vragend vrees ik voor de sluimering
en wat een mens daarmee vermag
hecht ik aan de rede
en zijn waan van overdag…
alsmaar verder
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
889 het afscheid komt van ver
telkens weer
wanneer de woorden
zijn volbracht, verdreven naar
de donkere ruïnes van het gelaat
ik keer terug; houd de wacht
behoedzaam bij de eerste zon
als zou het sterven geen naam meer hebben
geen fluistering of klank, niet hier en halverwege
niet voor jou en mij
van ver, van ver, van zo dichtbij…
Houtziekte
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
692 zweet perst zich naar buiten
uit zijn bloed doorlopen hoofd
de verhoging speelt hem parten
zijn voeten voelen verdoofd
het hart klopt hem in de keel
zijn lichaam een gloeiende toorts
speelt een hoofdrol in het theater
van de acteur met plankenkoorts…
voordeur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
757 het geraffineerde smeedwerk sluit
blindelings aan bij de passanten die
jarenlang achtereen in bonte stoet
langs het houtwerk binnen traden
de loodgieter, de postbode, de dokter
de buurvrouw, de buurman, sloefke,
de kat van Angèle, de vriendin, de
binnengeworpen reclame toen ik een
keerke in den hof moest zijn, zij en zij
een klein muiske…