2486 resultaten.
Iemands kind geweest
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.102 veel te korte broek
lijk je te zijn weggelopen
uit een heel oud jongensboek
Je zegt nooit veel, eigenlijk niets
maakt nooit een praatje met de buren
je lijkt wel mensenschuw geworden
en blijft maar in de verte turen
Ze zeggen dat je ooit professor was
al is dat nergens aan te zien
je lijkt een schooier in je lompen
of is dat alles schijn…
TEDERE KUSJES OP JOU
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
848 O, zo vele tedere kusjes dalen
op gans je mooie lichaam neer
Komen liefde geven..en halen
en ze willen zelfs almaar meer
O zo zachte kusjes dwarrelen
rondom jouw ogen plus je oor
Willen ons nu laten scharrelen
en ‘t allerliefst zelfs uren door
O zo heerlijke kusjes dartelen
op je twee benen en op je voet
In schijn even tegenspartelen…
In de hersenpan van een gestoord dier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Het kan zijn vuurwapens alvast laden
de zon zal niet altijd stralend schijnen.…
JEUGDIG VOORNEMEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 Fakkelmeisjes brengen een schuchtere schijn
door de nachtelijke zaal van dovende geest.
Een spookslot vol schemerdonk're kamers,
waar zwevende vlammen laaien, verzinken,
schimmen openlijk vrijen bij wild krakeel.
Wachters bekloppen het gebouw met hamers,
maken daktuinen: vogelkoren klinken
tussen begroeide torens. Levend bloeikasteel!…
De dans
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
652 De dans
De wereld heeft met kunst en kleuren
toch nog iets wat doorgaans mist
Dit leven zoekt met haar bestemming
naar de hand die leven schetst
Deze aarde circuleert
en doet of toeval schijn vertoont
Doch ergens hier bekent een ziel
dat hij bestaande hoop erkent
Enigszins het tegendeel
ziet dat het lot diens spel wel speelt…
ik ben niet perfect
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.360 Maar zie mij nu schijnen,
Voel de pijn die jij me heb aangedaan.
Zie mij nu met beide benen op de grond staan,
Terwijl jij langzaam ten onder zal gaan.
Nooit meer zal jij me onder de duim krijgen,
Omdat ik dan boven jou uit zal stijgen.
Ik zal vechten, ik zal volhouden.
Elke minuut, elk uur, alle dagen.
Tot mijn laatste uur heeft geslagen..…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 Lang voor 't eerste dagegloren,
lang na Venus' gouden schijn
kniel ik, uwe stem te horen
uit die weelde, uit die pijn,
uit die tuin, bedekt, bedwereld
met een bloesem van Voorheen.
Heer, behoed haar in de wereld,
doe uw mantel om ons heen!
----------------------------------
uit: Tuin van Eros (1932)…
Dialoog met het licht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
566 De wind kust
jouw schaduw
en kluistert diep de nacht
Je vouwt
ontloken vleugels
en sluit de ogen zacht
Het licht heeft
alle schijn verteerd
de oester
in zichzelf gekeerd
De held zit diep gevangen,
hervindt z’n rust
in adem
en fluistert onverwacht:
“ Je rouwt om
dode teugels,
om lang verloren kracht
jouw toekomst…
Najaar.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Er liggen lange strepen in de lucht
Van donker-grijs, de zon verbergt haar schijn;
De heuveltop, gehuld in ’t mistgordijn
Staat als een reuzenschim, ver weggevlucht.
De wind kreunt met een lang-gerekte zucht,
Als deed het machtige ademen hem pijn,
Gedoken zit het stomme vogelijn,
En ’t laatste broze bloempje trilt geducht.…
Ik ga niet met de stroming mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Dit is mijn moment
Mijn kans
Nee, ik kom niet langs
Ik pak het moment met beide handen aan
Laat alle stress aan
Heerlijk schijnen
Eerlijk zullen mijn eigen zorgen verdwijnen
Ze noemen mij brutaal
Hoezo spreek ik niet jouw taal
Ik schrijf precies op
Wat ik wil zeggen
Nee, dat hoef ik niet uit te leggen
Opschrijven van mijn eigen gedachten…
Verstop je niet achter een wolk.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
643 Na regen komt zonneschijn;
Wacht niet te lang met schijnen;
Jouw warmte vind ik ook zo fijn.
Verstop je niet achter een wolk.…
In de diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 De zon zal schijnen,
warm op je huid.
Niets zal je kwellen
onder deze boom.
Genade is mijn hart,
koningszoon.
Als je inéén krimpt,
er brandende pijlen zijn,
schuil dan bij mij,
je bent mijn vriend.
In het land van de troosteloze,
kies ik jou,
ik heb je lief.…
ONZICHTBAAR VERDRIET
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.004 Het masker toonde een gelukkige lach
het masker toonde een verheugd gelaat
Haar ogen verraadden wat niemand zag
jawel, ze was volkomen ten einde raad
Haar masker was hoe zij zich liet zien
het masker verborg haar innerlijke pijn
Hield zij haar smart geheim, misschien
en leefde haar uiterlijk voor de schijn?…
De redactie
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.803 Ze leek bescheiden, maar dat was schijn
of toch? Zij wilde alleen verblijden!
De verdraaide redactie plaatst veelal aantal
dichtwerken en kwam mevrouw Hermans tegemoet.
Na haar eerste stappen, leerde ze weer grappen,
grollen... spelenderwijze was ze aan het dollen.
Goed, hoe groot dacht u dan te worden?…
Wederkerig lied ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
479 Sculptuur van onszelf, onderhuids gestoken
naar realiteit of schijn verwijzend naar de
zon met gebroken ogen, een wederkerig
lied want iets anders is het niet.…
Mephistopheles Epicureus
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.066 En dan noemt hij de wijn, die vreugde geeft -
Zijn passie - zonde, en nuchterzijn zijn deugd,
Daar hij zich dwaas dronk in een mooie droom,
En in het leven schijn zocht, die niet leeft.
Hij vleit zich met de erinn'ring zijner vreugd,
Maar durft geen appel proeven zonder schroom.…
De boog van de schepper
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 Sculptuur van onszelf, onderhuids gestoken
illustratie van realiteit of schijn verwijzend
naar de zon met zijn gebroken ogen, een
wederkerig refrein, mooier wordt het niet.…
de vier gezusters
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 en onverlet
wilde die ster slechts bij hen zijn, toen
elk haar eigen stap in zilte pijn
onzeker neerwaarts
had gezet
de één was doof en sprak geen woord
ze sliep en had de roep der anderen
nog niet gehoord
de ander schreide, stil en kalm
terwijl de derde vol getalm haar stem wist
te veranderen
maar toen de vierde, in haar jonge schijn…
De mattenklopper
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.198 Gelijk somtijds een zwerver eenzaam staart
Naar een Moors venster, sierlijk rijk van lijnen,
Zo boeit dit nietig ding betoovrend mijne
Ontroerde blik: hoe speels en toch hoe klaar 't
Riet zich verwindt en tot een steel zich paart:
Geringde palmenstam in blonde schijnen!…
Op een kier (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 beslaan
en de deur zich sluit
het licht zich weldra dooft
wel voelt men op
een andere wijze ieder
binnenkomend geluid, eerder
van het aardse beroofd
het neigt dan nog meer
naar het trager zingen
van het eigen hart
het is meer de ruis van buiten
waarvoor de oorschelp zich sluit
het volle verstand lijkt
in te krimpen
- dat is schijn…
Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.281 Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen
Van blank ivoor, met rode en gouden lijnen
Zal ik in 't wit de fabelen doen schijnen
Dat ieder zo mijn leven kan doorschouwen.…
In het park
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
723 En de stad,
Concentrisch rond mijn rondjes gedrapeerd,
Gaat langzaam licht voor lichtje op mij schijnen
Terwijl ik hartslag, hartslag, hartslag tel.
De grenzen tussen grond en lucht verdwijnen
In duisternis, totdat opeens een fel
Licht mijn ogen bijt. Een stem zegt “schiet!”.
En dan “nee laat maar lopen, ‘t is hem niet.”…
ANTWERPENS TROTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
408 Bij avondduister schijnen felle stralen,
vloeien samen tot een mild, helder licht
op muren met streng, waakzaam aangezicht,
sterke wachters om kwetsbare zalen.…
Aan de horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Een afstand
die ons op de rode loper laat schrijden
tot de horizon
waar jouw silhouet duurzaam kan schijnen.
In één beeld
dans jij als de fee van de nacht
om de waakvlam
te koesteren tijdens je surveillance
Die komeet
wat explodeert in mijn universum
voel ik jouw vuur
die je deelt in mijn bonzend centrum.…
Aandacht voor het zoete duister
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
512 kan het niet
in mijn aandacht
voor het zoete duister
weet ik zelfs niet
of ik naar je luister
de zon op laten komen
in een wonderschoon gedicht
de ironie van alle landen
in een Koninklijk gesticht
ik zie het niet gebeuren
in mijn aandacht
voor het zoete duister
weet ik zelfs niet
of ik voor jou fluister
de maan laten schijnen…
Begeerlijkheid,'t willen proeve' alle dingen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.233 Een gulp van de kostbare levenswijn
zwelgen we haastig en verstrooid naar binnen
en weer een, en weer een: 't hart en de zinnen
blijve' even dorstig, als waar 't drinken schijn.
We moeten leren, verlokking weerstaan,
en wat zich ons opdringt, lere' af te weren:
hoe luid het schreeuwt, wij nemen het niet aan.…
door eigen ogen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
703 ik zou bijna willen dichten over
deze dag die in het nat van dit seizoen
dan toch de mooiste kleuren laat schijnen
in een schimp waar mijn moed verslonken
is tot in de weke grond waarin het graf
transparant staat te waken op ontginning
van bedrog die diep in dit leven is gelegen
getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid
als…
Het weglachen van wie we zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Een buitenkant die graag het
anders getinte innerlijke leven
met een schijn afplakt, dat het
in werkelijkheid minder gelukkig
is dan waarin het zichtbaar lijkt
ingepakt.
Wie lacht er niet vaak weg
datgene wat ook bevrijden kan.
Dat onder de oppervlakte voor
het grijpen ligt tot de ontplooiing
van de werkelijke vrouw of man.…
Windstilte?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 uitlegbaar
dat alles ook onbegrijpelijk kan blijven
hoe het komt dat ik jouw vertrek
te verdragen kan zonder pijn
het lijkt simpel in de baan
van jouw afwezigheid, het stelt
dat de link tussen zon en maan
koppelt liefde aan onsterfelijkheid
los van barrières maar dat woord blijft,
waaraan we mede – en schatplichtig
blijven als de schijn…
True Love
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
647 Onvervangbaar zal het voortaan zijn
en
zullen verder leven...in valse schijn.
Door tranen in mijn ogen wordt jij mist...
onze kans
ik meen het, oprecht,
zo intens gemist......…