Alle inzendingen over stille duisternis

5774 resultaten.

Sorteren op:

ALS DE ZON IS VERDWENEN

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Als de zon verdwenen is uit je leven je weg alleen langs duisternis loopt als geen warmte nog wordt gegeven geen licht het wolkendek doorboort. dan slenter je langs kale wintervelden met mist en eenzaamheid verweven geen vogelzang die je komt melden waar zijn die zonnestralen gebleven.…

geen titel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
En als dan danst het licht, en als dan afgelegd het wachten is, en als dan tonen hun gezicht de bloemen, spreken zacht en hun gemis al evenzeer het goud laat stromen, en als dan toch de wolken komen, de schaduw en de duisternis, en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen jij huist in zijn zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen, en…

Verre vriend

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
verzonden blijft zonder lethargie omdat ik leef met jouw ratio bestaan er geen grenzen aan werkelijkheid van horizon er is een verder weg dan hier in de heuvels achter de oceaan waar ik mijn brieven schrijf alles wat ik over afstand beweer gaat telkens in mijn hart tekeer totdat het zwijgen zinloos is mijn stem klinkt in jouw duisternis…
mobar8 februari 2023Lees meer >

´Een roos in de regen´

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.407
Een teken van kracht en schoonheid die de duisternis weerstond. Een roos in de regen die haar doornen niet verloor. Een waarschuwing voor gevaar en leed die de vijand en de haat afschrikte. Een roos in de regen die haar hart niet sloot. Een uitnodiging voor vreugde en vrede die de vriend en de liefde verwelkomde.…

De laatste storm

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
water van de woedende zee zoekt een opening naar de zachtgroene aarde onbeschermd door afbrokkelende muren staan standbeelden hun monden wijd opengesperd een angstaanjagend aanzwellend geluid is de voorbode een lugubere bijna zwarte lucht komt dreigend naderbij de totale vernietiging barst los de aarde voorgoed in duisternis…

Lichtjes

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Ik zie er nergens een Ik loop in het donker Waar gaat dit pad heen Opeens zie ik vuurvonken Ik probeer me te verstoppen Ze schijnen licht in het duisternis Kan nergens aankloppen Het 's alleen mijn adem waar ik naar luister Langzaam komen ze dichterbij En ze dansen om me heen Nu ik kijk ben ik blij Vuurvliegjes en wel duizenden…
Arlette Yin23 november 2024Lees meer >

Ontmoeten

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 691
In welke duisternis zal ik je roepen zodat ik opnieuw leer begrijpen in welk gebaar welke blik zal ik je ontmoeten? Met welke woorden zal ik je begroeten schrijf ik de taal van de vogel en de bloem versta ik de taal van bergen van drijvende wolken?…
J.Bakx16 maart 2025Lees meer >

Gruwelvloek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 220
Gelukkig is zij niet geblokkeerd geraakt door het ‘nigrum finem’ verstijfd, guur en vertroebeld voorspelbaar als arme grond enkel nijdige duisternis jaagt wervelwinden rond vanuit haar hoofd als gigantische hagelstenen stuiterend in Duitse Radler die wat later smelten of breken tussen witte tanden - met de kater op fotoshoot Vals en…

Eeuwige strijd

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 905
Het stille fluisteren van de wind toont deinende kruinen op het ritme van haar ademtocht Wiegende bladeren strelen elkaar 'n gretige aanraking zonder conflict Hoe anders is de onontkoombare stroom van onze gedachten die de geest beroert in een eeuwig strijden…

Ergens heen moeten maar niet gaan

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 965
In een stille kamer waar de schemering meer leven brengt dan ik voert mijn besluiteloosheid de boventoon gedragen door een trage bas van betreurenswaardigheden Geen muziek omsiert mijn grauw verleden of mijn vrolijkheid vandaag Vandaag ben ik in dubio, mistig en te traag over hoe ik me moet voelen en hoe ik me gedraag…
Jeroen Zwaal19 augustus 2002Lees meer >

het mooiste, ooit

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.067
onbeschreven blad onbeschrijflijk kind in de moeder in de man eerlijk gezegd, zijt stille nu, mijn kind ongeletterd heb jij mij onnozel verpletterd ooit was ik deez' kleine mens nooit groot geworden is nu mijn wens toch wil ik mooi gaan…
Fred29 oktober 2005Lees meer >

O trouwe vazal

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 815
hij vertelde aan de bomen zong het in de wind geruis van stille dromen alleen aan mij zei hij het niet rietstengels langs de zonnebeek vertelden zijn verhaal wiegend met hun kopjes in elke nog gesproken taal "koning Midas heeft een ezelsoor dat is de waarheid eerlijk hoor"…
Channanja12 februari 2006Lees meer >

Delfi

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
de zon kapt op de helling een heiligdom van stenen letters voor altijd gedreven het gesproken woord is uitgedoofd hagedissen scharrelen schichtig rond stille woorden op gewijde grond rotsvast gehecht als toverwoord de zon brandt verder ongestoord.…
delius17 juli 2006Lees meer >

Mag ik jouw zoen zwijgen

netgedicht
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 707
in de ziel verzwegen zo droom ik mijn dromen als verloren regen op een afgebroken twijg waar jij nooit zal komen of zeggen wat ik moet doen in het stille ongestoorde van mijn ware wezen de eenzaamheid vermoeit maar laat me klein en gebogen groeien aan de schaduwzijde van het toegetreden groen…

bij de wisseling

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
de schaduwen van die ik liefhad schuw ik lang niet meer ze komen ieder jaar om deze tijd verschijnen als het vuurwerk in mijn stille straat geen schrik meer of verwondering ze zorgen er tenslotte voor het goed of slecht gebeurde nog op tijd in tijd te plaatsen door even om te zien nog voor de drempel…
annabel30 december 2009Lees meer >

Haperend licht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
de schemer verheft zich de nevel sluipt al rond in geen tijd doet mist alle zicht teniet de late wandelaars gaan voet voor voet voor ... voet hun stille zwijgende stap wordt in de smoor verborgen van de eerste dolende winterschimmen…
Nadine7 oktober 2010Lees meer >

Mémoire 2

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 874
rust maar zacht jij, naamloze ik op velden met eindeloze lanen geëerd met marmer of zomaar onder zoden zonder tranen stille held ooit in bange dagen uitgezonden ook al dreigen beelden te verbleken je leeft nog altijd voort in verre wonden…

onvoorspelbaar

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
je woorden druipen langzaam af de stortvloed is geweken nazomer brengt een stille koelte over land we zullen niet meer spreken wat blijft is slechts het onvoorspelbaar heden zoals de kaarten in mijn hand waarmee ik als zo vaak mijn beurt niet uit kan spelen…
annabel26 augustus 2011Lees meer >

Herfstbos.

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 972
Staan in het vochtige mos in het stille herfstbos. De mist hangt in de bomen. Een sfeer om bij te dromen. Ik denk aan de zomer die voorbij is gegaan... De bladeren zijn gevallen, 't Is een gekleurd tapijt. Ja, de zomer zijn we kwijt!…

Anker

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
de maan spiegelt een reis in gedachten ongrijpbaar voor de stille dromer een buik vol gevoel flarden van eenzaamheid en een duif onderstreept het verhaal in vogelvlucht een slaapliedje voor de bomen die het landschap omarmen als een warme deken een nachtkus voor het laatste woord…

Schaduw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
De diepte van de stille nacht knaagt aan mijn onvoltooide leven.…
J.bakx7 maart 2013Lees meer >

buiging

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 955
en nu de stenen een stille stem dragen vertragen mijn handen het licht het leidt me naar iets wat ik nog niet weet het verdriet in mijn mond wordt moeilijker dan elke waarheid ook in het huis of een open oog het blijft oneindig lief te hebben de stenen spreken dat wil ik geloven binnen bereik…

Kerstkind

snelsonnet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.032
De kerstkalkoenen zijn vrijwel verteerd Het ‘Stille Nacht’ was overal te horen En in de stal werd Jezus weer geboren Vrede op aard...het Kindeke geëerd God, Jezus Christus...man je moest eens weten Voor Oud en Nieuw ben je alweer vergeten…
Nico Noorman27 december 2013Lees meer >

In de verte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
misschien zijn het warmtelijnen die koude doorkruisen of stille omgangsvormen aan het oog onttrokken door stadia van afstand op pijlers van de overkant door kromming van aarde in verbogen ruimte in mate van vaagheid onoverbrugbaar onoverkomelijk zal ik toegelaten worden tot de plek van mijn afwezigheid ik weet het niet niet bij benadering…
Iniduo31 december 2013Lees meer >

bijna wit

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
daar blaast de wind over het water creëert een wirwar aan golfjes hier bijten woorden zich vast aan het papier vermengt inkt zich met zilte tranen eens barst de poëzie los als een bevrijdende regen om te verstillen in stille woorden ingetogen, bijna wit…
J.Bakx2 april 2014Lees meer >

David Bowie R.I.P.

snelsonnet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 878
Toch voer hij naar de eeuwig stille vrede: "Fantastic Voyage", "Starman", "Blackstar". Ster die vrij weerkaatsen blijft, maar nu van ver –…

Bernard van Beurden en zijn stilte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 616
Werkwoorden van geluiden laten klanken boekdelen spreken die geen Babylonische spraakverwarring duldt Partituren omvatten alomvattende vertalingen van stille emotionele menselijke gevoelens en als een pagina onbedrukt blijft dan is deze bestemd voor jou voor jouw stilte voor jou!…

Afscheid van een zomerdag

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Gouden zon schildert wolken en horizon in parelmoeren kleur dan gaat ze langzaam onder en sluit haar hemeldeur wind laat het lover zwijgen alle geluid verstomd en in stille omarming verglijdt de nacht tot de morgenstond weer op ons wacht…
ria12 juli 2016Lees meer >

Olympische vrede

snelsonnet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
Daar ligt, door riet en dennenbos omrand, de spiegel van het koele, stille ven. Met zwemmen zal ik geen medaille winnen, maar 't meertje stemt me vredig diep van binnen.…

weergave

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 601
de wind slingert van tak tot tak vogels komen aangestormd voor mij een stille plas en dan verdwijn ik langzaam in een regenbui het stelt niets voor al herhaal ik het honderd maal ik geef enkel weer wat ik zie al zou ik graag over andere dingen willen spreken het is mijn beeld…