3973 resultaten.
"Miss-Communicatie"
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
668 haar
Ik mis haar
Zij die mij kende
Zij die me begreep en ik haar
Ik mis haar
Zij die mij doorzag
Zij die me aanvoelde en ik haar
Ik ben haar kwijt
al een hele poos
Langzaam zag ik haar afdrijven
toen ze "socialmedia" als nr.1 verkoos
Verkoos boven het écht
van mens tot mens communiceren
Ik zal voortaan
op de herinneringen teren…
Het vege lijf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 terugkrabbelen
het is geen overwinning
met ongekende kracht
komen zij terug
overspoelen de
opgeworpen wal van zand
mijn woorden gaan verloren
vervliegen in de wind
die aantrekt tot een storm
ruggenspraak onmogelijk maakt
ik wil confronteren
de natuur een lesje leren
in samenspraak
maar die hoogmoedigheid
raak ik snel kwijt
red ter…
Het dromende kind
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.881 Ook moeders lust, de jongstgeboren,
Is in zijn wieg ter rust gegaan.
Al dromend vouwt het vriendlijk wichtje
De kleine, reine handjes saam;
Een glimlach speelt op 't aangezichtje,
Zijn lipjes fluistren Jezus naam.
Waar droomt hij van? Van 't zalig Eden
Der Onschuld, dat voor ons verdween.…
NATUURHERVORMING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 De aardse schepping
heeft ons land karig bedeeld
met weinig bos
en eentonige weiden
wij hebben het voorrecht
een groot rentmeesterschap
te volvoeren
men verzorgt klein bosleven
beschermt teer moeras
graaft reine poelen
kraamkamer voor dieren
die water én land beminnen
verblijd ziet de Schepper neer
op Zijn mensenmedewerkers
hoe ze…
O God, wees Heverlee en Lommel zeer nabij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 De echo van de dood klinkt door de dagen
van tere jonge kinderstemmen,
het leven comprimeert in tunnelvisie,
wrakstukken spreken woordenloze taal,
bloemen verbeelden wat in harten leeft,
die achterblijven hergroeperen zich
in lotsverbondenheid en niet begrijpen,
de lucht is zwanger van de dood,
één datum ligt verankerd in de tijd,
een monument…
Frank en vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Vandaag wappert
De vlag
Frank en vrij
En o zo souverein
Glanzende zijde
In stralende zon
Ter viering van
De eerste prijs
Van de Poëziewedstrijd
Van de provincie Groningen
Die ik gisteravond won
Inspiratie: Eerste prijs Provincie Groningen categorie
Poezie 18 jaar en ouder, uitgereikt door
burgemeester…
LEVEN BIJ VERGAAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Uit de eikenstomp
ontspruit nieuw en teer leven:
een berkenboompje.
De kastanje valt...
Zal hij wintervoorraad zijn
of een nieuwe boom?…
Een rijke oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
503 als wolken langs de wind
gaan buitelen met een vlakke onderkant
zullen bloemen snel hun harten sluiten
dan strakt de nachtelijke kou
en houdt de ochtendmist
het veelbelovend blauw langdurig tegen
vogels groepen samen in grote getalen
bevolken bomen langs landelijke wegen
zwermen ter voorbereiding op de trek
nog kleurt een warme zon…
Herfst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Het is net of ik het gehuil
hoor van een ontwakende
wees, de poort naar
vrijheid is gesloten
achter elke boom ligt
een rugzak vol herinneringen
ik loop door het bos gevolgd
door de geur van dood
steeds vrolijk lachend op
het moment dat het moet
het smink zal steeds dikker
aangebracht moeten worden
ter verberging van de pijn…
Liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
822 Levend water dat mij doet bruisen
Teer en kwetsbaar maak je mij
Geen storm die mij breekt.
In jouw handen ben ik als was
In jouw handen leg ik mijn hart…
Levenslust
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.389 Ter stede komt het meisje,
zij zoekt haar huisgerief;
maar vindt ook menig meisje
een flinke hartendief.
Zo toont zich, naar gewendte,
de zoele levenslust,
wanneer de gulle lente
de harten wakker kust.
-----------------------------
uit: Gedichten (1863)…
Ze nam en zwolg hem in
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.768 Ze nam en zwolg hem in, ìn hare ogen,
En sprong vooruit en greep hem en gedogen
wou ze niet dat hij sprak, ze drukte hem
De lippen met de hare toe, hun stem
Werd niet gehoord, heel lang, ze zat dichtbij
Tegen hem aan en boog zich, en voorbij
Zijn borst, haar hals omhoog, stilde ze zo
haar dorst, soms snikkend en ter nauwerno
Ademend.…
Op de rails
gedicht
4.8 met 5 stemmen
6.927 Maar dan verbreedt de horizon
en blijkt dat ik mij liet misleiden:
De trein is weg ter linkerzijde
en ik sta nog op het station.
Zo worden wij wel meer bedrogen:
Wij zijn op reis, zo menen wij
en maken voortgang zienderogen,
doch richten wij de blik opzij
dan staan wij stil en onbewogen.
Het leven gaat aan ons voorbij.…
Evenwicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
650 In een penthouse in Manhattan
vermaken zij elkaar glimlachend
De lucht is blauw, balkondeuren open
beiden in ontklede staat
Tere schaamstreek bedekt zit zij
het oude wicht in balans met blote dij
de armen wijd uitgespreid
Zijn haar krult roodblond uit zijn slip
Zou hij zich omdraaien en haar
naar beneden smijten vanwege
levensverzekering…
In de stad met het zilverig oogerondkijken
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.045 In de stad met het zilverig oogerondkijken,
de tere omhoge volneergeblazen zachtgerande wolklucht, ’t strijkel
van de blauw wittigbespeelde lucht.
Hoe heerlijk. Het stille hoogdroge roodwange door de lucht.…
jouw tempel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
901 Binnen mijn armen groeit liefde
jouw beginnende liefde tot tere liefde.…
Zij brengt stilte mee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 niemendallen
verzanden al snel
men kijkt verbaasd
als zij kordaat
de kring in gaat
aandacht vraagt
met ogen die iets
spectaculairs beloven
haar zachte stem
boeit van begin tot end
als zij opent in verhalen
een bloem die slechts
kortdurend bloeide
na een totaal mislukte groei
zij is weggegaan
heeft ons de stilte van haar leven
ter…
Luctor et Emergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
893 voor
en zullen nog volgen
in de worsteling om
boven te geraken
op de top het uitblazen
het om je heen kijken
in grote verwondering
de wereld zien van boven
en daar ook de ontdekking
dat je het nooit zo zag
daarna eindelijk de beloning
in een stofwolk naar beneden
langs Chalet Reynard en verder
door het bos naar Bédoin
en dan ter…
Hem ontgaat niets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
514 Ter nagedachtenis en tot verwerken
van de dood, wetend van die sterfelijkheid
schept men er vrede binnen eigen perken.
Ook hoge hoeders van de hoffelijkheid,
de bomen, die sinds jaar en dag hier staan
zo groots en treffend boven stoffelijkheid.
Zij zullen vooralsnog de grond beslaan
maar ooit met kluit en al ten onder gaan.…
Een tijdloze kust
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
448 neer in
een sprankelend verband
was gestrand
op een tijdloze kust die
de altijd rollende golven
met eeuwigheid sust
diep verankerd
in het zuigend zand van
licht autistische gewoontes
bij een perspectiefloos land
hun gezang
doorbreekt het treurend
afzien op de dagen die
veel lasten zijn gaan dragen
ik neem het roer
weer zelf ter…
Kerstlicht
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
594 Hoe komt het dan dat wij nog steeds
gedenken dat uit Jesse’s stam
zo lang geleden, zo ver weg,
Maria’s kind ter wereld kwam?
Beseffen wij dat ieder mens
geboren wordt uit liefdeskracht,
en dat het licht dat leven geeft
hier is en op herkenning wacht?…
Dageraad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Het licht trekt vrolijk haar baan,
dwingt schaduw die moet gaan,
over tegeltjes ter plekke.
Het kwetteren van gevederde
vult wederom de lucht,
De ouverture van het gevogelte
klinkt soms zelfs opgelucht.…
In gestrekte draf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 natuurlijk
wil ik geen wereld
met kaboutergespuis
of de smidse
en kobolden achter
hun machinegeruis
wel een jonge
schone fee die eenzaam
in de hoge toren huist
moederziel alleen
haar nachten weent
gespeend van lief en thuis
dan gaat mijn witte
paard al in gestrekte draf
op het tere wezen af
ik glimlach superieur
zet mijn ladder…
Zon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 vrouwen, mannen, kinderen
een stiltekleed valt over hen neer
zij heeft zo'n scherpe blik
het snijdt door iedere huid
niemand kijkt op
of gaat zomaar de zaal uit
haar hart is vol vergeving
als zij jou aanraakt
voel je de gloed van die beleving
zij is ongemerkt in ons bloed gekropen
zij wijst je de weg
is onze dagelijkse gids
waar ter…
Fagus sylvatica (beuk)
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.707 Onder zijn dichte bladerdak
-hij heeft immers de tere huid van een felle
roodharige- moet je met praatjes niet
aankomen. Niemand wordt hier langer
dan zijn ontkiemen geduld. Enkel voor
vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich
smal.…
Ware vriend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
705 Wie geeft dan thuis
Net geteld drie wezens ter aarde.
Lui me ergens onbekend ergens op één uitzondering na
De zogezegde Liefste Vriend nekt je met lust ook plezier.
Er wel conclusies uit getrokken, best niet zo mal
NU weet ik eindelijk
..... wie om me geeft ................…
Zoektocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Ik zoek een koele wind als streling
een zachte bries als levenslucht
een verfrissende stroom ter verkoeling
veilig voor geen kwaad beducht.
Ik zoek die plek tot over de horizon
waar hemel en aarde elkaar vinden
dat oord zoals het leven ooit begon
daar is geen vijand, alleen vrinden.…
misverstand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
538 Zo kwam het woord organisme en spijsvertering
ter sprake na het drinken van veel rood en wit.
Maar dat was al bij het dessert
en lang na de champagne.
Nonkel zei plots in volle overtuiging
wel duidelijk te verstaan,
over zijn problemen met
spijsverteringsorgasmes.
Dat zorgde natuurlijk voor de slappe lach.…
Medeleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Ergens zal dat toch ter wereld moeten kunnen
Leven vol liefde, begrip en zorg voor elkaar
Zal men toch aan ieder mens moeten gunnen
Dat wat men ook zelf verlangt, zonder bezwaar.…
Snaarvibraties
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
434 ik heb mezelf verloren
in de snaarvibraties
van de viool
ging mee op ontdekking
in eerst kleine loopjes
pas later met twee
we dolden naar buiten
rolden steeds verder
in ons eigen geluid
hebben niet omgekeken
op echo’s gewacht ter
bevestiging van onze lach
in loslaten wisten wij
de hoogste tonen te halen
net voorbij totaal vrij…