4462 resultaten.
Je schaduw zal vergaan
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
672 zwijg je handen
woorden werken
ploegend in gevoel
blik op later
vage dromen
toekomst zonder doel
droom je zwijgen
leeg je zinnen
harten worden koel
leef je uren
zonder dagen
op het randje van bestaan
flits het leven
uit je ogen en
je schaduw zal vergaan
we zijn cirkels
om onszelf
zonder ooit te raken aan…
Vervreemding
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
464 Vervreemding
is verwildering
woeste, nachtelijke ademtocht
je hebt haar lief
slechts in gedachten
onveranderde momenten
in toekomst
waar nieuwe dromen
slapen
komt ze terug
verschijnt ze
als nieuwe vervreemding
op een dag na een nacht
neemt ze eenzaamheid mee
in gevulde boodschappentassen
vervoert ze onbeschermde illusies
naar…
Het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
502 Toekomst
dichtbij, maar ook zo ver weg
Verleden
ver weg, maar toch nog dichtbij
Een leven
vol met uitdagingen en verrassingen
Een leven
met moeilijkheden en ziektes
Levenslustig
van jong tot oud
Uitgeblust
oud maar ook jong met problemen
Pijn
je kan er vaak niet om heen
Dragen
ook het leed dat je is overkomen
Liefde
overwint…
Het is laat
gedicht
4.1 met 8 stemmen
6.251 Het is laat zoals ieder jaar, de tijd
zit krap in zijn heden, de dag
is steeds weer geweest
steek dus het licht aan
dat de toekomst nog uitspaart, spreek
het brood aan dat nog niet doof is, maak
de taal waar achter zijn tekens, spel
het vlees, stil de tijd, leef nog even
---------------------------------------
uit: 'De totaal witte kamer…
ook in je ogen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
655 ik deel je zon
een simpele matras
gewoon op het terras
hoog wit schrijft
verre reizen in het
blauw ook in je ogen
lijnen iets verbogen
omdat de warmte trilt
en jij mijn handen wilt
om ons leven te bekijken
de jaren vergelijken en
te tellen wat er is verspild
ik draai je om
en kus met jou de toekomst
vandaag is er alleen…
XXVIII - Het proces - 1945
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 XXVIII - HET PROCES - 1945
herinneringen
schimmen uit een verleden
in zeeën van tijd
zuigende golven
voor zover we kunnen zien
staan we pal -
robert brasillach
waartoe gerechtigheid verwacht
van ongerechten
bereid gevonden
in de gangbare spelling
de toekomst te zijn
in de verte ligt
de vertrouwde horizon
blauw over blauw…
aanname
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
424 tijdstip van ontwaken,
gespitst op het meest iele wolkenveld
dat zachtjes door het donker glijdt
bereid een bestaan aan te vechten
waaraan hij nauwelijks deel had;
wat hij zich herinnerde is gewist
op zeeniveau, ondoorwaadbaar,
langs de boorden van wat in de
volksmond definitief heet -
wat ik niet ongedaan kan maken
ligt buiten elke toekomst…
overjaren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het heden is aan mij verschenen,
in ‘t openbaar op een verloren moment
voor het raam in gespaarde ruimte,
het snelt zijn roest vooruit
zit onverstoorbaar
de toekomst op de huid
waar langs onvoltooide wegen
mijn foto in geheugen is vergleden
en alle huizen en straten
zijn verdwenen in boventallig land
dat ooit het heden
aan mij deed…
AFSMEKEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
412 laat U de golven der toekomst
als een zee van liefde en genade
naar mij toe rollen.…
wie is morgen nog mijn lief
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.434 het was alleen vandaag dat telde
de dag was open en nog vrij
het patroon brak ik in stukken
de uren waren dan voor mij
want morgen was zo ongewis
die tijden kon je niet vertrouwen
ik had me al te vaak vergist
ging luchtkastelen bouwen
zo dacht ik maar de
toekomst heeft me ingehaald
vandaag is veel te klein voor
wat morgen te gebeuren…
Terug van niet weggeweest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Thuis op de bank
verfrommel ik de randen
van het kotszakje
De oude tijden, de oude liedjes
de smoesjes bij het uitstel
van de beloofde toekomst
zijn terug, terug
van niet weggeweest
We zijn nog steeds thuis
in Vadertje Staat, onze
vrijheid was een droom
Er zijn geen muzikanten
en geen mooie meisjes
uit Oekraïne meer
De ijzeren…
Antwoordloze tijd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
529 Het lijkt steeds vaker net als
in mijn lucide dromen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
in een antwoordloze tijd
dromen van een frisse lente
die nooit meer zal komen
een vergeten zomer-nevel
om de wildernis te omvatten
in een toekomst vol vragen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
stiltedromen
ontsnapt uit de tijdelijkheid…
Onderweg in luchtig zweven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Even herkent hij de stem van zijn moeder
in het stemgeluid van de jonge stewardess
nu hij onderweg is in een luchtig zweven
en hij aarzelt niet, hij spreekt haar aan
mag ik twee liter melk uit uw boezem
geen zorgen meer over mijn bestaan
plotseling struikelt hij over woorden
onderweg naar het toilet hoog in de lucht
nu hij de toekomst weet…
o, ver leven?
snelsonnet
3.9 met 19 stemmen
649 dan niet toekomstig maar nog nú, het heden!
*
Met dank aan Bet voor de verbeterde 2de regel!…
Liefdessymbiose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
308 Ik verlang naar ’n mooie toekomst
Met wortels in het verleden,
Om te kunnen dansen op de tonen
Van muziek lang geleden,
Om weer te genieten van de wals
Van liefde die vlindert,
Me meevoert naar hemels geluk,
Door niets gehinderd,
Dan het levensgeluk,
Dat bruist en verwondert,
Aan één durend stuk,
Nooit meer eindigt,
Doorgaat naar…
VREUGDE EN ORDE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
157 Meersel-Dreefs kloostergebouw blijft streven
naar blij heden naast geestelijk bezinnen;
Vlaams geduld wacht wat diens toekomst wil geven.…
kinderen
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
2.643 Zo’n stap zet je gewetensvol
Je kiest voor liefde geven
Ervaring heb je dan nog niet
Maar samen weet je zeker
Dat je een toekomst ziet
Dat je een keuze hebt gemaakt
Voor nieuw beginnend leven
En als de ouders terugzien
op de opgegroeide kinderen
die zelf hun keuzes maken
bedenken ze,
hoop ik,
laat ze hun gang maar gaan
bemoei je er…
Als wij slim waren geweest
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.402 Als jij nou eens zei
wat jij toen bedoelde
Als jij nou eens zei
wat jij toen voelde
Als ik had geweten
wat jij wilde zeggen
Als ik had geweten
wat jij mij uit wou leggen
Als wij hadden bedacht
wat de toekomst zou brengen
Als wij hadden bedacht
hoe wij onze liefde konden verlengen
Dan was het anders geworden
dan was het anders geweest…
ei
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.639 Het ei tussen mijn oren
Vol toekomst maar nog niet gebroken
Broedend vol van woorden
Die groeien naar zachte zinnen
Steeds wil ik je lezen
Maar eerst moet je breken
Voor het leven je kan aanschouwen
Toen zag ik jou
En het is gebeurd
De schil viel in snel tempo op mijn hart
De liefde is geboren
Nu de zinnen zijn te lezen
Zing ik ze…
I'll survive
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 Ik zal niet zinken
Ik vertrouw op mezelf
Ik stel geen vragen
Met het verleden in mijn rugzakje
Wat en hoe ik het doe
Met geloof in wie en wat ik ben
Met dank aan dit leven
Dat me zoveel heeft gegeven
Twee stralende levende sterren
Geven mij verlichtend duidelijk licht
De route lijkt gegeven ik leef
Ik ga de toekomst fier tegemoet…
Het klein touche
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb
lippen gekust
in alle kleuren
emoties gevoed
ook weer gesust
in dagelijks gebeuren
het klein touche
proefde in delen
leven en dood
in de abrupte
wisseling van
veilige schoot
waar hergeboorte
geen familie kent is
toekomst onbekend
toch smaken
kussen altijd
weer naar meer
opdat zo de mens zijn
medemenselijkheid…
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.177 Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
Wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…
toekomstsluiers...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.579 kronkel jouw grimas
uit het ware gelaat
van verborgen gevoel
lang verholen
toon jouw waardigheid
als spiegelbeeld
in de reflectie
van hoe het ooit was
aanvaard het zijn
waar de uitweg zoek
aan het eind van doolhoven
geborgen lag
bevrijd er jouw leven
als nieuwe dagen
waar nooit een verleden
jouw toekomst bepaalt…
In alle stilte
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.134 Jij hebt met mij de dagen gedeeld
die zich aaneenregen tot een band
van uitgesproken momenten
jaar na jaar
het heden beweegt mee
met elke ademsteun
waartegen woorden leunen
houden van blijft ongezegd
maar in die basis wortelt toekomst
cliché’s worden vaker stilgezwegen
als zijnde bekend
noviteiten blijven ongehoord
die maken…
samen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
978 een volk
wordt een volk
wanneer ze taal
en zeden delen
als ze samen
een lange
onverharde weg
zijn gegaan
en het na eeuwen
van moeilijkheden
kan zeggen
kijk dit
hebben we
samen gedaan
wanneer ze dan
met elkaar
op een
geplaveide weg
zijn aangekomen
en van een
goede toekomst
kunnen dromen
dan is het
slecht te velen
als ander volk…
Droevig leven voor hoe lang?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.137 Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…
een schim
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.241 handwarme glas
keek met weemoed
door het gebladderd venster
het raamwerk begrensde mij
met dat wat was
achter in mijn diepe tuin
bij het bouwvallig priëel
zag ik nog haar schim
langzaam verscheidend
in een duistere kim
ik draaide me om,
nam een laatste slok
onder de dode schemerlamp,
begroef daar mijn gelaten gezicht
mijn toekomst…
De jacht
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
854 voort
op het duinpad naar de zee
opgewaaid zand dempt
haar woeste passen
de ogen gesloten voor
de schoonheid van een
nieuwe lente strikt zij
haar zinnen in een knoop
ontworteld en verbijsterd
vertrapt zij schelpen
nietsontziend verbrijzeld
zij het heden en swijlens
nieuwe scheuren worden
geboren lijmt ze het
verleden aan een toekomst…
De zwerver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 moedeloos dwaalt de zwerver
langs wegen van zijn geest
etend uit afvalbakken
van ervaringen
het verleden koekt als oud vuil
aan zijn lichaam vast
hij wast zich niet
op zoek naar vergetelheid
drinkt hij zichzelf
een toekomst zonder uitzicht toe
die hem opnieuw doet zwerven
langs wegen van zijn geest
de wereld is zijn dakloos huis…
schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
723 Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…