4425 resultaten.
Uit het vuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.089 Onder een vonkenregen loop ik door
Achter mij een hoog hellevuur latend
Een allerlaatste krijs bereikt het gehoor
Mijn terugkomst met opgeheven armen
Gebroken glasstukjes kerven in voeten
Maar het hart huppelt in een vaart voort
Het heeft immers genoeg moeten boeten
Terugkomst naar de wereld der levenden
Een regenbui verkoelt en de zon…
onder de keukentafel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 mijn lievelingsprakjes
van kralen en knopen
die niemand proeft of lust
er gebeuren wonderen daar
wanneer de dokter gaat
is er een maaltijd voorbij
ik word gezocht, altijd
gevonden ook
een lepel levertraan als vrijbrief
voor de reis naar potenland
hoesten kan tegen mijn pop
tot de volgende vieze slok
de wereld klinkt anders daar
voeten…
oesterzwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 op de bast van de beuk
groeit de vrucht van de vlok
een web van schimmeldraden
ik zie een tros van schelpen
met een ingerolde rand
van blauwgrijs tot grijsgeel
ze rusten op een witte steel
op een viltig behaarde voet
gele lamellen dragen lila sporen
als het vlies scheurt glippen ze weg
wind draagt hen naar een toevallige plek
naar…
op een slotgracht na
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
613 ik was de koning
in mijn fort
de wereld op
een slotgracht na
lag aan mijn voeten
maar in het minzame
begroeten bespeurde
ik hun achterdocht
want ik was rijk
vanuit mijn plaats
door afkomst al gegeven
kon ik hen laten beven
juist ik vocht
voor hun leven
als mijn onderdaan was
ik met allen zeer begaan
nooit heeft iemand…
Ma´s stofdoek
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.438 zij neemt mij niet meer af
het patiné verdiept zacht
onder deeltjes van stof
van wie eens beweging was
en slijt de verse dna
in fijn tot zeer fijn
mocht er een methode zijn
zij bouwt zichzelf op
van microscopisch klein
tot een reuzin, zeven voet
lang en voor niemand bang
wiegt zij haar liefste
zij zegt: wie spaart heeft wat
aan…
Vrouw zijn
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.311 Zij draagt haar
vrouw zijn fier
zij torst het soms
als Hercules de aarde
langs smalle paden
en diepe afgronden
haar vereelte voeten
stevig op de
aarde plantend
bij de zilverberk
waar verdriet haar
herinnert verwijlt zij,
het besluit
haar eigen weg
te gaan
hernieuwend
over putrand
staart zij naar
dat geheimzinnig wezen
meisje…
verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.619 De standvastigheid onder haar voeten,
had plaats gemaakt voor een diepe kuil,
waar ze niet meer uit kon.
De zoete voorsmaak van het begin,
was weg en de bittere nasmaak
bleef bijten op haar tong.
De woorden van vroeger,
waren nog alleen stille klanken.…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 ik staar naar het roomwitte schuim
van golven die tegen klippen slaan
de rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen…
WONEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
2.172 wat het mooie was:
een laatste trein natuurlijk
obligaat haast
gemist natuurlijk
mijn voeten glijden
weg,
natuurlijk
seinhuis thermostaat
en schuin -net boven de eerste doornen-
afgesneden cadeau gegeven:
gele rozen
wel gegeven en bedankt
wentelen gesprekken
tot een zich goed verstaan
in Woerden dat, -weten we allemaal-,
slechts bestaat…
Een ongeziene glimlach
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
833 Maar wie goed rondkijkt ziet ook dingen
die nergens zijn te koop:
een kleine glimlach, blij begroeten,
een kind dat juicht om even niets,
een vrouw die met haar man in rolstoel
er even uit is, zonder moeten,
een duif die klapwiekt, kleine voeten
die vrede brengen en wat hoop.…
onzichtbaar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
714 onzichtbaar maakt ze haar tongen los
taaldekens die de poëzie bedekken
in verzen die uit haar jas groeien
in kleuren van vermiljoen en lichtzwart
ze draagt haar rok steeds korter
het zal wel zo horen
in wilde dromen - ging ze
op dezelfde voet verder
soms doet ze haar kleren af
en loopt ze op haar tenen
tussen de letters…
een façade
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
581 mijn vingers glijden zacht
over orgeltoetsen
speel in gedachten met
vragende borsten
die bij iedere toon
aanzwellen;
naar nog meer
aanraking dorsten
mijn tenen strelen
de houten pedalen
alsof zij jouw voeten
willen zoeken
en jou op mijn
liefde willen verhalen
mijn lijf speelt
een onvoltooide serenade
gezeten op een kussen
zo…
Een kleed voor de ouderen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
859 ik zat graag in vaders’ stoel
uit het kleed geklommen
had ik de gehele kamer
aan mijn voeten liggen
een reis naar het onbereikbare
vanaf grote hoogte denken
als ik later groot ben
ga ik meubels verplaatsen
het vervaagt heb ik gemerkt
het kleed werd mij te klein
behang verkleurde traag en
alles bleef geruisloos staan
éénmaal heb ik…
Illusionaire tocht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
707 vandaag ligt weemoed aan de voet
van mijn diepst verstopte bergkam
mijmer ik langs de ontstane rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
nu leiden ze naar een warmtebron
waarin ijsbloemen zeepbellen zijn
doorlopend sta ik stil bij de tweesprongen
die mijn verstand en hart verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte…
BONO VOX
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.021 man bezingt
zijn bevrijdende ontwrichting
gelooft zich na al die jaren God
zijn stem ruw en zoet krast harten open
schreeuwt dromen aan flarden
harde noten het
bloed in de straten
dreunt na
desperatie
dislocatie
separatie
condemnatie
revelatie
in temptatie
isolatie
desolatie
aan zijn voeten…
De reis
gedicht
3.5 met 193 stemmen
56.354 In de weigering
van haar voet zie ik steeds meer
dan traag bloed alleen. De aderen en de vaten
vernauwen zich naarmate ik haar dichter
nader. Een kind, een kras en zelfs de beweging
van mijn hand lagen in de lijn
van verwachtingen en ik bedacht
alles wat ik nu veracht.
Ik heb haar getekend.
--------------------
uit: Tirade, 1996.…
in beelden die leven
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
884 op zijn best
in de stress
van vlugger
dan vlug
ja jij met je
vrolijke ogen
die zomaar
van alles beloven
je lach die betovert
harten verovert
je schitterende haar
gestreeld door de zon
voeten die lopen
en springen alsof
ze mij vragen een
dansje te wagen
handen die wijzen
cirkels beschrijven
met gebaren die…
duin
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.003 zonnewandel
verzweeft mijn geest over het land
bij ‘t ruisen van het zilte branden
door weeë luchten overmand
over een panoplee van paden
stamp ik mij lodig door het zand
en voel mijn zool de treden raken
mijner gedachten, hand over hand
uit schilf’rend drijfhout dagen wijde
beelden, azuur, een oceaan
totdat een prikkeldraad mijn beide
voeten…
Exit
netgedicht
3.9 met 43 stemmen
1.221 en jouw vagina een klokhuis
Welke pit spoort er dan niet
jij gaf mij de verboden vrucht
Even was het de tuin van Eden
een hap veranderde het in de hel
De Golden Delicious gegroeid
sloeg het uurwerk kapot en stopte de tijd
Even lag ik eenzaam in een kistje
wel gestickerd maar niet geprijsd
Belandde tussen kilo's sappig fruit
met voeten…
Blootvoetsgewijs
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
624 als een schaduw
weef ik mij door jouw dromen
blijft de wind waaien
is het niet hier, dan wel daar
soms, heel even maar
blootvoetsgewijs
liepen mijn voeten door het water
deed mij afkoelen
zó lekker fris
ik voel mij dan blij verrast
vanwege jouw gloed, die mij aanraakt
droeg jij mij er doorheen
is het oké
gaat mijn dans
door de branding…
Joyeuses Fêtes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.239 Rechtermuisklik: keuzemenu
beeldicoon voor groter scherm
linkermuisknop klikken:
arte's hulstbladlogo, cinema
(haardvuur in de gaten houden
bij koude voeten: te laat
blokken op het vuur gegooid)
...japanse kostschooljurkjes
een rode parasol, een
bruiloftsstoet, de hoofdpersoon
vouwt haar papieren wens
ik link van virtueel naar echt…
wens
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.514 een dag verandert van kleur
de zon vertrekt
avond wordt wakker
ik hoor de rust van de zee
golven komen naderbij
voetsporen verdwijnen
wandel met natte voeten
koud briesje fluistert in mijn oren
nog even een knipoog van het laatste licht
donker is het buiten
een ster valt naar beneden
zal ik een wens doen
nee laat ik voor een ander…
impasse
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
745 meer dan ooit schrijf ik woorden zonder inhoud
dicht ik mijzelf gedachten toe die niet de mijne zijn
en zwijg ik om het hardst over ledigheid die woekert
betrapt op eenzaamheid volgt vrees mij op de voet
wanneer ik weer huiswaarts reis...…
Nee, het is niet erg!
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
976 De vragen verstomden
en mijn mond zal niet spreken
waar op de stenen betreden
alleen mijn voeten maar staan
de weg is gegaan
de strijd is gestreden
ongesteund kan
een mens ook wel bestaan.…
Lente tranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.089 lente tranen
met een zachte doek
zij zochten een weg
naar buiten
toen regen én zon
mijn geleide waren
het was even luchten
na een lange donkere nacht
en mijn gevoel slechts eentonig
de partituur kon bedwingen
het was
ingekapseld in een klank
van afstandelijk dreunen
ik depte
overjarige tranen
totdat het tere mos
mijn voeten…
Stramien
gedicht
2.8 met 17 stemmen
12.753 Veegt hij zijn voeten, is het raak
en stamp het in de nok.
Weer vraagt zijn vrouw naar zijn pensioen.
En hij met noodweer nog op pad.
Niet snik.…
Zaailing van zwarte grond
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.193 Brechtje Blaasbalg slingert heen en weer
tussen kwaad bloed en koudvuurspoor
ze zal geraakt worden door de knoet
van het luid klappend volk
zij rekent niet meer in dagen of nachten
tot de oogst aan haar voeten ligt
zal zij wagen om dit godvergeten land
van man en macht te ontschragen
het vuur in haar ogen ontvlamt de gerst
vogels verschrikken…
Surrender
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
927 aan de voet van de loreley
gaf jij mij meer kleur
stilte tastte
niet jouw schoonheid aan
nee, jij liet mijn stem spreken
op wind en water
door te luisteren van twee zijden
naar de breekbare schelp
jij behekst mijn liefde
sinds ik jou ken
vertel het niet door
over de klip van taaltonen
kom speel voor mij de melodie
van het gouden hart…
Een vader
gedicht
2.5 met 39 stemmen
18.732 Wachten
maakt deel van haar lijf uit voortaan en
denken hoe was hij, wier aan zijn voeten
in zijn handen een net - Hij is het! Zo
worden goden gevonden door vrouwen, zij
bouwen een altaar, brengen hun zonen,
dochters erheen en zeggen: je vader.
----------------------------------------
uit: 'Bedrieglijke dagen', 2008.…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 Een milde herfstdag, vol van vogels
die hier nog niet vertrokken zijn;
het water rimpelt onder zonlicht
en kinderen juichen om het geel
dat wel in duizendvoud wil vallen
rondom hun vele, kleine voeten.…