6020 resultaten.
Het decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 heb de mooiste
momenten verzameld
uit de kunstschatten der natuur
een onweersslag
wat schuimende golven
door zee aan land gebracht
regensluiers en het
vallen van de eerste sneeuw
zonsondergangen met verdwaalde meeuw
wilde ze delen
met een groter publiek
maar in poseren ontviel steeds de ziel
ik had het decor
van bewegen vergeten…
Geboorte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.249 Kijkend in jouw nieuwe oogjes
wilde ik winnen jouw vertrouwen
en je het gevoel gaan geven,
dat jij altijd op mij kan bouwen.
Jij volmaakt nieuw mensje,
door god aan mij gegeven....
Die dag was ik doordrongen,
van het wonder van het leven.…
bekentenis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
829 er was niets beter om het weekend te beginnen
dan haar hartstochtelijk en innig te beminnen
zo startte bijna elk weekend extatisch
maar tegenwoordig nogal problematisch
geen passie is er die nog ontwaakt in mij
wild verlangen breekt zich niet meer vrij:
als zij last heeft van een kater
kreunt ze slechts om water...…
Tot het tij keerde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik schepte zand
maar het bleef niet kleven
in mijn hand
wilde details uit
het leven vorm geven
zij rulden weg op het strand
heb met de zee gesproken
zij heeft haar water vergoten
rijk aan herinnering
in een vloeiend decor
onder zon en wind
kreeg mijn visioen zijn gestalte
tot het tij keerde
de golven zich weerden
de creaties wisten…
Bestemming bereikt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 -
Niet ontvankelijk
Meer voor kleur
Of schoonheid
Zoekend naar een weg
Die lijkt te bestaan,
Het doel dat ik
Wil vinden -
Zie zijwegen om me
Heen, te veel om te
Tellen, toch blijft mijn
Doel onbereikbaar ver -
Onverrichterzake besluit
Ik om te keren, en neem
In een seconde waar
Dat ik er allang was,
Daar waar ik wilde…
Het was in mei
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
858 Het uitzicht, vrij gemaakt in luttele seconden
bestreek niet meer dan een wild begroeide muur
Het was in mei
Dat laatste verweer van vogels.
Het vreemde vuur dat meer dan die muur verteerde
in luttele minuten, ontbeerde de stad
alles wat zij liefhad.
Het was in mei
Dat het brandend hart duizend doden stierf.…
Pas op! Geen ijsjes voeren aan kinderen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
651 Zij wilden koste wat kost, verhinderen
Dat een vriendelijke man, iets normaals deed
voor een groepje kroost!
En dat is nou de hedendaagse moraal,
je kunt je niets meer permitteren zelfs verbaal,
moet je op je tellen passen,maar eigenlijk,
zou iedereen hetzelfde doen, toch?…
doorleefde herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 ik dompel me onder in ‘n natte
herfst waarin het bos nu des te
feller geurt en blinkt
waar mijn gemoed wat meer
naar binnen keert, een oude
herinnering nog altijd huist
waar ik in ‘n bosrijk landschap
struin nog ongerept door de tijd
met rust gelaten
over het met wilde cantharellen
bezaaide pad, weer aan mijn
vaders hand…
De hogere sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
520 ik heb je lach
geboren zien worden in
een adembenemend moment
de kleine krul
waarop ik surfde groeide uit
tot hoog bruisend schuim
dat mij overdonderend
meesleurde toen jouw intens
plezier aanstekelijk oversloeg
ik ben geland maar
met voeten op los zand
om het nog eens te proberen
omdat jij zo lief
bleef stralen wilde ik
ook…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
Tango
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
948 Één van de leukste dingen was
dat je muziek zocht,
danste in de kamer,
draaide en danste
en mij toen vastpakte,
kijken wou of ik
iets was voor de tango
en je met mij
in mijn grote wandelschoenen
de strakke pasjes wilde doen
ik wou mijn schuivers uit,
maar met jouw "joh, maakt niet uit"
ging het als een fluit met ons beiden
zowaar,…
geluidloos verdriet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 ik vroeg maar
je antwoordde niet
keek me aan
iets in je blik riep
wanhopig mijn naam
jij draaide om
wilde gaan
ik pakte je handen
je twijfelde
bleef even staan
zag tranen
in ogen
een mond met
geluidloos verdriet
je vertrok zonder iets
ik heb je nooit
meer gezien
de tijd was op slot
wij gingen in liefde
samen kapot…
hemel noch hel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 verborgen onder een vernis
van zoekgeraakte woorden
staken we wat we zeggen wilden
in een nieuwe eenvoudige jas
we vergoten geen bloed
haalden niets overhoop
hemel en hel bleven ongemoeid
er was strijd noch gewoed
in de ontembare stroom van
die ingeblikte taal verloren
we de vurige woordenstrijden
van weleer…
Sprakeloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 De mond verbiedt het spreken
kostbaar licht het niet verdraagt
de pijnboom waakt over de stam
ontkiemen wordt geweigerd
emoties strelen het gevaar
dwaling zoekt de warme corpus
hoogtepunten dag en nacht
stroomt de hars het wilde kleven
zaad verspilt op droge grond
waar Onan’s scepter heerst.…
stukjes geluk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 ik heb mijn
blokken gepakt
zij waren netjes gelakt
na een speeltijd
vol butsen en krassen
vroeger wilde ik
groter en hoger
stapelen en meer
tot het fout ging
die laatste keer
het bouwen
was afgelopen
ongebreidelde
groei uitgesloten
het spelen voorbij
tijd voor echt leven
belangrijke zaken maar
ik kan het niet laten
blokken zijn…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 Er is een Russisch landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen…
Meer en Vaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Bijna was je doorgefietst
onderweg in gedachten
maar ergens aan de rand
zag je mij toch staan
voorzichtig pakken we
de rafels van vroeger op
voelend of het zou kunnen
er een mooie strik van te knopen
ik weet niet wat jij toen wilde
misschien was het zoals je zei
of heb je toch meer verlangd?…
Koninginnig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 De slaapkamer ruikt naar parfum en kruit
ik waad door de kleuren van mijn kleren
half op hun hangers
Je bent weg, op de grond lig je
dwingend met al je liefde
op een foto van jouw armen
om mij heen
Jij, de koning, jij wilde mij
koninginnig, geen ontembare
krabbekat
Ik heb alles weer netjes
mijn garderobe ingeruimd
en de andere kast…
Op Kees Stip
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
1.052 Prompt wilde ik zelf dichten leren,
op school, bij de beroemdste heren.
Een mier is vlijtig maar ook arm
en loopt voor studiegeld nooit warm,
maar dit gebrek werd mij tot zegen:
‘k heb een Stip-endium gekregen!”…
is het voorzien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 wat ik je zeggen wilde
verstilde
in de taal die ik liefheb
grenzenloos vervlogen
dat wel
het is de beweging achterwaarts
in een diep gevoel
ja, ik weet dat mijn bestemming
verloopt langs die ene weg,
een enkeling begrijpt wat ik bedoel
ik was nog kind toen het
zich openbaarde,
maar hoe te gaan
ik zat daar in het gras
wist van heg…
Dun gesteeld
netgedicht
5.0 met 95 stemmen
609 je wiegt
als altijd
dun gesteeld
op de rood
oranje tonen
van mijn
innig geliefde
klaproosmuziek
tussen hoog
opschietende
siergrassen
in de kleurige
wilde bloemen
plassen langs
de bermen van
de snelle weg
goedendag
omdat jij nu
bloeien mag
want de lichte
waas van fijnstof
geeft in vervuiling
helaas geen
jaarlijkse regelmaat…
bevrijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 terwijl hij uitkeek
op de hoge witte
blinde muur
zag hij het
mangrove moeras
de reflectie van de
vurige zon op het
water hij zag
de adelaar
in het grijze licht
de wilde haas
in de verte het
glooiende land
het wisselende
wolkenspel
erboven geen
ijdele woorden
maar pure poëzie
waarmee hij de
zieke uit zijn
bed bevrijdde…
Nooit gestild
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 De amoebe zwom
Zwom wat hij kon
Hij was dan maar één cel
Maar zwemmen kon hij wel
Alle haartjes trilden
Tot ze niet meer wilden
En zijn staartje zweepte
Hij sleurde en hij sleepte
…maar zonder resultaat
U snapt wel hoe dat gaat
Het pantoffeldiertje
Is naar hem op jacht
Grijpt hem op zijn sloffen
(meer PK’s en macht)
Het is de evolutie…
Een al bloedende stad
netgedicht
5.0 met 38 stemmen
516 nog wilde
de ontspanning
niet komen
trilde de aarde
onder onmenselijke
oorlogsgnomen
verbleekte licht
van de lentezon
de felste inslagen
gaf geluid van
de oorlogstrom
doffe dreunen dom
wit wolkten in een
gierend uithalen
de mortieren
na het openrijtend
treffen van een
al bloedende stad
waarvan schade
rood neersloeg…
Wormvorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Daar vormde zich een tweede worm, enorm
appendix dat zich in haar wormen wilde
er lilde dril dat uit het gilde
in een glas water storm.…
Nooit meer hier
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
545 Zo begon 't: 'Wij spreken de waarheid'
Ik kon beweren wat ik ook wilde
'Wij zijn met z'n drieën, jij staat slechts alleen'
Ook Vakbond bereikte niet mijn doel
Leugenaars moet je inpakken
Voor 'n enkele reis richting
NOOIT MEER HIER
Als iedereen leugenvrij zou zijn
De waarheid immer zegevierde
Dat zou de mensheid echt recht…
Putjesschepper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Een putjesschepper uit Zaltbommel
Die schepte uit veel putjes rommel
Maar ja het was zijn vak zodat
Hij met zijn scheppen vrede had
Maar soms kreeg hij toch tegenzin
Want men vond wat hij deed maar min
Dan wilde hij graag een verzetje
Iets anders scheppen met een netje
Dus vissen in de Waal misschien
Bij Bommel om de brug te zien
Dus de…
Over een nieuw begin
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
495 Verlangen sloeg neer in weke aarde
toen hij ging langs het smalle pad
een vlucht van wilde ganzen
zocht verre overzijden.
Ruimte zon en wind in korte vlagen
schreven een nieuw begin in hem.…
laten liggen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
551 ze hadden zoveel
plaats om te zwerven
waar ze maar wilden
maar ze stapten niet
uit hun verlatenheid
noch uit hun woorden
ze hadden zoveel
armen om de stilte
van de zee te vangen
maar ze hielden
de handen met gebalde
vuisten op de rug
ze hadden zoveel
laten liggen tot ze elkaar
niet meer konden zien
ze hadden alles
laten…
Verslavends
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 De deur had ik open
want wilde hem nog iets vergetens mee geven
Toen kwam hij met een halve koek
van de winkel en stopte ‘t me toe
Ik brak er de helft van, want verslavend en zoet
Dan nog een zoen die we twee nachten lang hadden gegeven
Gevaarlijk, ons experiment
had ik gezegd
want nooit weet je hoeveel
je je daarna aan elkaar hecht…