5945 resultaten.
Hoedje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
902 Een hoed draag je meestal,
tijdens een koud en nat seizoen.
Maar net als de drager,
gaat hij eens met pensioen.
Die hoed heb ik niet zomaar,
die hoorde op iemands hoofd.
Dat hoedje van mijn vader,
van wie het licht is gedoofd.
Ik heb thuis een hoedje,
een hoedje op de kast.
Ik denk dat hij blij is,
dat er iemand op past.…
Alleen verder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.000 Mijn gedachten
onrustig
vragend
niet levenslustig
Mijn gevoel
verdrietig
waarom
alles zo nietig
Mijn doen en laten
afwezig en stil
waardoor
het is koud en kil
Want jij
moet nu zonder
je lief, je maatje
hij was bijzonder
Alleen
blij om wat er is geweest
alleen
verdriet om hem het meest
Je moet verder
maar hoe
de tijd…
Monsieur Jacques
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
850 In zijn huis
heb ik het altijd koud gehad.…
De tiran is dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 in zijn luie stoel
waant hij zich de god
van zijn koninkrijk
zich verjagen laat hij niet
want in zijn lange leven
is zijn wil de wet
de dood sluipt naderbij
hij voelt diens koude adem
als hij ‘s nachts in bed ligt
angstaanjagend klinkt zijn schreeuw
als zijn uur gekomen is
vechtend tot zijn laatste snik
na de praal van de begrafenis…
Wonder witte winterwereld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Nog niet betrouwbaar
genoeg voor een Friese
elfstedentocht, doch de
doorloper weet dat een
strenge vorst nog nimmer
een koude leugen verkocht.…
Je ademt goud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 je vliegt en fladdert
dartelt dansend rond
rust kleurrijk in de
vroege morgenstond
die rozerood jouw
koude vleugels streept
zijn warmte geeft
tot zacht ontplooien
je ademt goud
schrijft lente in
het hemels blauw
met jouw pigmenten
in speels aanwezig zijn
benader jij de rust die
als je neergestreken bent
lieflijk het volmaakte kust…
Dolgedraaid systeem
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 als een orkaan
giert de koude
wind verwoestend
een dolgedraaid
systeem de
teloorgang van een
cultuur dat het
naakte leven van
mensen uitschakelt
ik zag zwanen
afgetekend tegen
de blauwe hemel
in de aardse
woonsteden
opgetild boven
het grauwe water
met warm
kloppend hart
vechtend tegen
dat wrede
ik zal zwijgen
over dit thema…
Respect
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
583 Enkel vage redereringen, vaak hebzuchtig, koud en kil.
Veel meer redenen, om die narigheid achter ons te laten,
En op zoek te gaan naar respect, een inhoudelijk woord, iets om over te praten.…
roodborstje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 rood rondborstig
wulps blikkend
tikt zij het raam
als ware zij
vragend om aandacht
een meisje van plezier
niets verhullend
zingt zij temend
ach kom nou
laat mij erin
zo zonder jou
is het eenzaam hier
guur ook en koud
vliegen vangend vlug
de schoot schuilend
kruimelt zij nootjes
tot natuurlijke drift
in het hoogste lied
haar ontladen…
verdwenen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 soms groet ik
's nachts de
mensen die
in het niets
verdwenen
vermist noch
doodverklaard
wie zoekt de
verlorene de
naamloze mens
op bodems van
vele zeeën
bedolven onder
aarde koud
en zwart
mijn doorwaakte
ik denkt aan
de vergetenen
het kind de
vrouw de man
de ontelbaren
ze keren niet
weer hoezeer ik
groet denk…
Zong bevroren tranen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik draag blauw
een kind van
wind water en ijs
uit conceptie van
een koude vorst en
de warme moederborst
wij lijnden niet
in diepgaande affectie
contrasteerden levensgroot
de verschillen die
wij maakten overbrugden
onze generatiekloof
nooit heb ik
echt warm gezorgd
wist haar kille levenslied
zij zong bevroren tranen
in het…
Herder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
655 'nooit koude'
zoals in dezelfde droom.…
Locked
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
652 De dagen worden lichter
maar ik word zwart
het is hier donker
koud en bar
Ik werd
gekatapulteerd
naar het verleden
het is terug dof
hier in het heden
Ik wil er uit
maar zit zo vast
het zit op slot
het is een last
Ik wil wel huilen
maar het komt er niet uit
alles is locked
het zit onder mijn huid
Het zijn emoties
die het daglicht…
Het vloeiend zacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 kleuren spraken
niet meer aan
verfletsten in
contrast met
strakke vormen
intolerantie
verbood het
vloeiend zacht
in elkaar opgaan
naar balans
had pigmenten
versterkt de
viscositeit nog
soepeler gemaakt
toch stokte het gaan
pas in verwarmen
mengde alles subtiel
maar viel later weer
terug in de starheid
van een koude realiteit…
De snoevende mus
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
511 Plots vlaagt de schelmse wind en rukt hoog het eikenblad
en geeft de zwetsende mus, een gratis koud douchebad.…
Bevroren vonken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
420 Kom, dit is onze eigen film
we doen het nog een keer
over, denk ik 's nachts
na het plassen, terug in bed
blijf ik het overdoen
maar jij doet niet mee
en ligt daar maar
de slaap te slapen
die ik zo hard nodig heb
Ik wil niet vluchten
maar moeite doen, vechten
voor wie we kunnen zijn
en toch krijg ik het koud
van jou, ik bevries…
LAIS CCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 Vingers verdwalen in haar zilte woud
en dwalend maakt het haar tong vurig koud.
Het roert gevoelens open die het mist
doorbreekt samenhang. ’t Is jong en oud,
en braakt op het klavier wat hij niet wist.…
Hemel in blauw
netgedicht
5.0 met 67 stemmen
451 je schoof
het water naar
de kant met een
verbeten trekje
op de mond en
een koude hand
zand was er
in overvloed
ook de golfjes
rolden aan en af
het dijkje hield
zich verder goed
in het kleine
gevecht leek de
uitkomst beslist
ons werken op
strand miste
de ervaren hand
nog reikte ons
bouwsel naar de
hemel in blauw
met rondom…
Wensen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
563 Had jij het koud, je werd dan warm.
Met jou vliegen op roze wolken.
Met jou huilen, indien pijn.
Maar mijn wensen zijn als scherpe dolken.
Daarom hou ik ze maar heel klein.
Blijf in mijn gedachten.
Blijf daar op mij wachten.…
Gordijnt grijs
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
450 zacht en
vlagend grijs
gordijnt de regen
in somberbui
waar zon
de druppels
altijd doet
glinsteren
speelt de
koude wind
met lichte
onderkoeling
het voorstadium
van hagel hangt
nog in de lucht
die vriezend zucht
wij zijn niet
tegen dit plagen
opgewassen
ook niet tegen
de smerige
opspattende
plassen die ons
met vuil benatten…
Schaduw in de nacht
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
610 Er ligt een stille schaduw
in de uren van de nacht
op de plek waar je zweeg
ik voel me nu zo leeg
misschien kom je ooit terug
op een koude winterdag
om te communiceren
over liefde en waarheid
en de dag dat de lente komt
als een vers in het vooruitzicht
er zwijgt een stille schaduw
op de plek waar ik nu lig
de stilte is onveranderlijk…
Doorgaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
354 Jouw stilte valt in mijn stilte
het graf gegraven in de herfst
hoe mild de herinneringen zijn
de toekomst is altijd onzeker
het oude najaarsgoud gebroken
en gevallen op de koude grond
wie ben ik uiteindelijk geworden
wie ben jij al die tijd geweest
ah, ik drink nog steeds uit uw kopje
kijk naar je trouwe foto aan de muur
het schilderij…
Loslaten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
381 vasthield
viel
wat ik volgde
verdween
de weg
wist mij niet meer
de wind
keek om maar
keerde niet
ik liet
niet los
ik verloor
zonder weten
wat ik won
stilte bleef
maar sprak
niet meer
mij toe
ik was
een schaduw
zonder zon
een stroom
zonder bedding
en toch
in het niets
een naam
als gloed
in koude…
Thuisloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Ze gooien stenen, zwaaien
met stokken en maken kabaal
Het dier rent weg, joelend
gaan ze er achteraan
door de velden
langs omheiningen
Over de sloot rust het
even, en vlucht, opnieuw
opgeschrikt, zigzaggend het bos in
waar het nog nooit geweest is
en, in het diepst
geen kant meer op kan
Hijgend gaat het liggen
warm in de koude nacht…
stille vrede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
294 vrede groeit niet
in het staal van zwaarden
niet in het dreunen van laarzen
op koude grond
zij woont stiller
in het zachte wegen van woorden
in het luisteren
dat verder reikt dan het eigen gelijk
waar handen niet grijpen
maar openen
waar grenzen vervagen
in het licht van begrip
daar ademt zij
breekbaar en toch standvastig
niet…
Even
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
224 ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap wiegt
ik bloei wanneer de zon mij liefkoost
en soms na stormen en overdaad
aan water of droogte
is het de nacht die mij sust
tot slapends toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…
Liefde
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
435 bij de een sterft het geluk
een aardse dood
de ander sterft door liefde
bij leven
soms staat het licht op groen
of verandert in rood
en word je uit elkaar gedreven
het overkomt je
of wordt het je onthouden
het wordt je gegeven
en zorgt voor intieme warmte
doch ook
vaak voor terugkerende koude
liefhebben is lijden aan de ander…
Lichtmanie (van kokkels)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Dit evenwijdig lijnenspel
waarin de zon verschijnt
ver voorbij de onderrand
en koude periodieke tijd
Van het binnenste door
naar die buitenste kant
exact waar de grens ligt
in vorm noch verdict
In feite middelmaats
in gestage decimalen
van plat naar neerwaarts
als distantiemeterdaad
Op uitvergrootte schaal
meervormig en voornaam…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 Het water is koud en de winter nabij,
maar angst voor het donker, dat hoort er niet bij.
Hij vaart met zijn borst vooruit door het riet,
bang voor de winter? Nee, dat is hij niet.
Al vallen de blaadjes nu ook van het hout,
het is die tederheid die je warm houdt.…
de koude wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 de hand die ik je reik
is warm
maar wat schuw voor de koude,
die van jou
je vingers zijn bevangen
de wind stormt door verstilde wouden
waar de waarheid is gekrompen
en ik enkel luister naar ijzige gezangen
die als het ware ieder blad bevriezen
en letterlijk de liefde afstompen,
levende takken alsmaar meer doen verliezen
de macht die…