9970 resultaten.
dag dieren-dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 als wij ze vandaag vieren
de beesten en de dieren
laten wij dan kijken ook
naar gisteren en morgen
in het weten allemaal
dat over de hele wereld
zij steeds nog knokken
voor vriendelijk bestaan
onze waarheid is wreed
zelfs de veiligste oorden
zijn voor hen niet veilig
waar mensen zich kleden
in hun mantels van bont
zoals hier de koe…
Ode aan de heldhaftige kerk Staphorst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 In vreugde en smart in nood en klagen
Zal 't Godvruchtig volk naar de Here vragen
Plotseling overstelpt door de wereld met vragen
Jezus Christus en zijn bruid
Zijn heimelijke vijanden blijven zagen
Over het Coronavirus in onze dagen
Vallen aan op hun buit
Een brandende pijl door glas en lood
Gevecht van leven en dood
In Zijn Huis daar voelt…
Vogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Vogel op de grond
De plek waar hij niet wezen moet
Hoort in de lucht te vliegen
Zachtjes wiegen op de wind
Nu ligt hij dood te zijn.
Gevallen in de klauwen van een kat?
Of was hij soms het vliegen zat?…
Onsterfelijkheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Boeken sterven niet.
Boeken verouderen.
Meesterwerken nooit.
Schrijvers vallen om,
of sterven in bedden.
Boeken blijven,
dood, gewoon,
in oude kasten staan.…
Ja, nu Ari-schemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Als een donkergeweven deken
valt de avondschemer in.
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen medische netwerken.
Ganzen aan de horizon
haasten zich naar warmere oorden.
Al vloeit mijn inkt wat ongelijk,
beeldrijk laten patronen hier
de hemel op koud marmer lijken.
Later zal deze stemming-ets
met hagelwit passe-partout,
in een glimmend-gouden…
dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 langzaam slinken witte bergen
langs de bermen van de wegen
wanneer het geglazuurde dons
onder gestrooid zout krimpend
tergend traagzaam er vergrijst
mistig wollige nevelen nu luchten
over verkeer dat treuzelig rijdend
bruingrijs met pekelregen sproeit
naar de schuifelende wandelaars
op het spiegelgladde wandelpad
waar koning winter…
uitzichtloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
602 Zonder perspectief
als regen zijwaarts valt met
doorweekte vellen…
Brian Brobbey
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
517 A star is born, met donk're krul getooid
Zijn aanschijn zorgdoorgroefd
en diep geplooid
Smeet met zijn krachten, heeft
zijn jeugd vergooid
Zijn huid, als coming man, alreeds gelooid
Heeft nog maar net de Ajaxschool voltooid
Pas kiesgerechtigd en nu al gekooid...…
Omtzigt, functie elders, ik dacht het niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 De Hogepriester Hoekstra(437.240 stemmen) heeft 'gesproken'
Omtzigt (342.472 stemmen)moet ‘functie elders’ krijgen!!
Een waskom met water wordt hem aangereikt.
Hij wast zijn lange handen in onschuld.
Maar de Hofnar aan het Kabinets-Hof Theodor Holman gooit roet in zijn evangelie en moedigt Pieter Omtzigt stiekem aan gewoon mee te blijven bewegen…
Leeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Vechten is kermen en zwaarden
losrukken van de lijken, natte
sandalen, rode voeten gewassen
in bloed, en dat het uren duurt
om 's nachts plein en paleis
schoon te spoelen en dan toch
nog de stad uitgejaagd worden
Vechten is kerende kansen
niet opgeven, maar een list
verzinnen, een houten paard
een Münchhausen of tunnel
met honderden…
Ochtendwaken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
627 Terwijl de hemel open plooit
van purpergrijs naar geel verkleurt
met vegen wit erdoor,
net of iemand een stuk stof ontrafelt,
priemt het eerste blauwe van de dageraad door de hangende mist.
Geluiden,
bijna onhoorbare trillingen op de wind,
komen door het raam aangewaaid,
langzaam zwellend tot een geheel van twinkelend vrolijk vogelgezang…
Vaccinatiecampagne (haiku)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 De vaccinaties
in De Zwaan verlopen vlot.
Vandaag duizend shots.…
Op een aal
snelsonnet
3.3 met 15 stemmen
808 Een blauwe aal van aanzien in Den Haag
gaf lachend antwoord op haast elke vraag
en won dolgraag bij twist en bij debat.
Maar o, die glibberd bleek wel héél erg glad:
hij loog en sjoemelde met taal. Een schande
waardoor zijn aanzien in een mum verzandde.
Ga nooit in zee, dat is hier de moraal,
met zo’n geslepen lepe leugenaal!…
jong
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
769 Mensen dromen ervan
hoe onmogelijk het ook is.
Onze jeugd gaat onherroepelijk voorbij.
De klokt tikt gewoon verder
zonder zich af te vragen wat is tijd.
Op een zomeravond praat je daarover
weleens met leeftijdsgenoten.
Als kind vond ik mensen van zestig stokoud
zegt iemand van zestig.
Ze was kromgebogen, donker gekleed en hun haar in een knotje…
Geen woorden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
596 Er wordt over zoveel geschreven.
Door bijna iedereen en door mij.
Over theorie of praktijk.
Over leven of overleven.
Over begrip of onbegrip.
In het holst van de nacht schrijf ik.
Over waarvoor geen woorden zijn,
maar ik in stilte ervaren kan.
Over bewustzijn beleven,
dat ik niet begrijp.…
Even dragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 Kon ze maar even haar hoofd
in de handen van jouw schoot leggen.
Jouw kom als drager
van haar
beleven
voelen
gedachten.
Opgerold in foetus houding
omringd door helende energieën...
vloeibaar baarmoedervocht
waarvan elke trilling
als een golf
haar celgeheugen zuivert
van aardse pijnen.
Luchtclusters lichten op
ontrafelen de knopen…
Vierdaagse
snelsonnet
3.9 met 12 stemmen
571 Recent bedacht een wandelende tak:
“Helaas gaat die Vierdaagse weer niet door.
Toch zet ik zelf mijn beste beentje voor –
aan annuleren heb ik takkelak!”
Het dier kreeg echter wél een wandelkruis:
het werd bij Lent verslonden door een muis.…
Droomduiding
snelsonnet
3.4 met 8 stemmen
571 Ik droomde dat de mensen voor me bogen,
Ik werd van alle kanten toegejuicht,
Er werd een feestmaal voor me opgetuigd,
Men zong: ‘moge hij leven in de hoge!’
Dus wat is de moraal van dit verhaal?
Er schuilt een Jozef in ons allemaal.…
Alleen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
755 Ik moet sterk zijn
Het allemaal ondergaan
Ik moet sterk zijn
Niemand mag het zien
Mijn verleden een kras
Mijn toekomst een vlek
Alles zwart en hart
Maar niemand mag het zien…
De Spookmajoor van Nijmegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Lang geleden leed
het Nijmeegs garnizoen
onder een plaatsmajoor
met onberispelijk blazoen.
Een echte dienstklopper,
een man van orde en tucht;
onder z’n ondergeschikten
gehaat en zeer geducht.
Zelfs de kleinste overtreding
werd zwaar door hem bestraft:
menig soldaat is door deze majoor
publiekelijk vernederd en afgeblaft.
Groot was…
Ongezouten mening?
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
571 Het covidvirus stelt geen flikker voor
De jeugd is danig bij de poot genomen
Die jongelui gaat echt niets overkomen
Maar hun gebeden vonden geen gehoor
Wat zegt u? Snijdt mijn commentaar geen hout
Neem dan mijn “peanuts” met een korrel zout…
Als de stilte roept
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.165 En toen de stilte riep
herkende ik haar stem
zij fluisterend, ik luisterend
naar een melodie zo zacht en fijn
het zou zomaar hemels kunnen zijn
het klonk als een aria uit La traviata
wind verwaaide elke gedachte
uit het roerige brein, daar werd het stil
hoorde enkel fluisterzachte muziek
en nauwelijks horen kon
want zelfs diepste stilte…
Excuusvideo
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
574 Dag lezers,
Als ik m’n oude werk weer eens herlees,
Ben ik geneigd excuses aan te bieden,
In navolging van die bekende lieden,
Zoals Lil’ Kleine en laatst Glennis Grace.
Hoewel ik het graag anders had gewild,
Was ik voor Rutte vaak nog véél te mild.…
De pracht van de aarde
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
617 Zoveel moois en meer
gegoten in momenten
aarde laat zich zien.
Op welke wijze ik kan genieten van een schoonheid
in rust en ruimte waar ik mij steeds weer afvraag hoe kan het dat
ik haar niet eerder heb gewaarworden tot waargenomen met al mijn zintuigen
Iets om te bewonderen, niet alleen maar om met hoogmoed, hebzucht of wellust te bekijken…
elke lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 in elke lente
schuurt een leemte
een leegte die zich
niet vullen laat
lieflijke bloesems
bedekken tranen en
scherven lacunes
worden een meer
in ieder spoor zit
het spoor van ieder
geen muur die het
kwaad keren kan
zo vaak is geschreven:
ik houd me goed en
tot heel spoedig
het is de stilte later
die ons verpletteren zal…
Dodende liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Dodende liefde.
Iedere nacht komt jouw beeld te boven,
in mijn hoofd dreunen de laatste woorden,
die ik tegen je zei en waarna je wegliep,
terwijl ik je nog had willen zeggen..........
Maar de kans werd me ontnomen,
je weggaan leek op een vlucht,
niets kon je nog tegenhouden,
niemand kan mijn woorden nu nog horen.
Twijfel en ongeloof…
er zij licht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 op de zolder
van het kasteel
honderd stukjes
glas in lood
eeuwenoud
kwetsbaar en dun
één vergissing en
je hebt al een barst
kijk naar de zachte
kleuren het
getemperde licht dat
door de ramen valt
dit raakt aan iets hogers
de liefde voor oude
dingen de koestering…
Vrijheid Zweeft Voorbij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 verscholen in een kelder
voor de leugens van de mensheid
vrijheid gelijkheid broederschap
en zoiets als naastenliefde
leugens waarvan de scherven
door ramen en in deuren slaan
en zelfs soms bevolkte gebouwen
niet weten te laten staan
en door een kiertje
ziet hij de blauwe lucht
waaraan de witte wolkjes
gelijkelijk en gebroederlijk…
Contrapuntige Mijmeringen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
432 Niettegenstaande het feit dat het desalniettemin een krachtig moment was,
zodat mijn beide aardedonkere reebokbruine ogen zich konden verlustigen bij de aanblik van een laatste oprisping van een zieltogend dwarrelend acaciablad,
zodat mijn gemoed onwillekeurig werd meegesleurd in neerwaartse spiralen,
waardoor het gezichtsveld voor mijn…
Handdruk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
471 een gebaar
een teken
een groet
een brug
naar elkaar
om over te steken
als ‘t moet…