4357 resultaten.
een slag in het rond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 er zit geen vreugde verborgen in
mijn vergankelijk bestaan, slechts
de spreker in mij dept het bloed met
woorden die de leegte omarmt
geen reizen naar het ontstaan van leven
waar de dood zich
vergewist van het eeuwig dragen van
dit maatpak dat kleurloos de
streepjescodes accentueert
de blauwdruk, gesneden op het scherpst
van de ziel…
"NEXT TO NORMAL"
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
712 ------------------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan Simone Kleinsma
voor haar bipolaire rol(manisch-depressief)
in de musical "Nex to Normal".…
zoals zij in de ochtend
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
692 spiegels van hoop
en horizon; het veld waarop
wolken verder drijven
traag vliezend in het bestaan
mijn lot vloeit uit
in zeebelopen vloed, kartelt
randen waar mensen staren
naar diepe zin
aangekruist door hongerigen
hoe zou mijn stem zijn
in tegenwoordige tijd
spraakverwarrend door de jaren
die nog doodgeboren gedichten dragen…
Ik treur, maar misschien teveel!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.162 verlorenen
die er niet meer zijn,
ik treur om de jaren die voorbij zijn
en nooit meer terugkeren,
ik treur om al die nutteloze acties
met zoveel doden tot gevolg,
ik treur, omdat er een vader
zijn kind liet sterven,
vergat het af te geven op de crèche,
ik treur,
maar kan er beter mee stoppen
vooraleer ik de wereldbol
op mijn schouders draag…
1
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.610 Onder de sterrenhemelen slapen
En 's winters een mantel dragen
Van sneeuw? in rotssteen misschien,
Doortje 3017, vereeuwigd worden
Met zware, sierlijke voorwaarts
Gerichte hoorns door een
Verwonderde had uit
Het paleolithicum? Doortje?
-----------------------
uit: 'Tempel', 2013.…
Flashback
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.581 op ooghoogte dragen
benige handen glazen
in zalen vol platte figuren,
uitgeknipt tussen kleding
en meubels
ik wil de tijd inhalen
maar ben kwijtgeraakt
hoe lang het zou duren
waar je was en
waar je zou zijn te vinden
kristallicht en wijn,
flonkerende nagels en oogwit
jouw blik schiet met een flits
uit een kartonnen geheugen,
verblind…
Driftig bewegend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
505 om je heen
komen kleine geluiden
op tal van plaatsen
onverwacht naar buiten
achter de knak
van een simpele tak
schuilt de muis
in bladergestuif
zoekt de merel
driftig bewegend naar buit
ieder vertelt hoe het gaat
in verhalen van klein
naar steeds groter formaat
als de wind
in overheersende vlagen
maar even stilte kan dragen…
vertel ze niets
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
806 ze zullen zich over ons geluk
ergeren, als we treurig zijn
zal men juichen
je kent ze, mijn lief
zij met de kille harten
zij zijn onwetend en dom en
verheugen zich op laster
ik draag mijn wonden nooit
openlijk
vertel ze niets
je weet dat ze ons zullen
willen schaden
de kans dat het ze lukt is
uiterst gering
voor hen is het moeilijk…
fingerspitzen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
548 een boek
elke deurkruk uit die tijd is nog op zoek
naar vingertoppen en haar ziel
haar opgesloten voetstap
op de vastgelegde vloer valt weg in het à jour
van dichtgeschreven dagen
opgedragen aan het nu
beseft dit kind het residu dat in de geest
van slechts haar naam
nog immer uitkijkt door het raam
dat steeds verduistering
moet dragen…
De Honingboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 het was begoocheling
toen ik een foto van gewortelde schaduw trok
ik weet nog hoe het rook
de savanne van het warme hart
de kou van de eenzame toendra
ik ben vergeten hoe het voelde
de gouden mist, de ochtend van de nachtbraker
het laaghangend fruit
in je kop draag je nog vrucht
je bast is gegroefd, je dagvlieg gevangen in amberstroop
onvermijdelijk…
een nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
395 zullen we
de nacht verdragen
elkaar niet in woorden vatten
ons in stilte oefenen
zullen we
gekleurde herinneringen dragen
elkaar blind omarmen
ons in dromen hullen
zullen we
gewichtloos samenvallen
elkaar vinden
ons ingraven in licht
zullen we
de loden uren vergeten
elkaar troosten
ons vermengen met zilte tranen
zullen we het…
afscheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 ook wil geloven dat er nooit iemand beter dan ik voor jou zal zijn
onze verschillen veroorzaken helaas onnodige pijn
vergeef mij dat ik jou toch echt moet laten gaan
al is het ontzettend pijnlijk dat ik nooit meer naast jou zal kunnen staan
de herinnering van jouw mooie lach zal helaas vervagen
maar altijd zal ik onze ontmoeting in mijn hart dragen…
Zij schaduwen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
465 er zit geen rust
in je handen
zij cirkelen bogen
vingers wijzen bevlogen
naar een mooi perspectief
zij schaduwen woorden
benadrukken klanken
die anders niet
of veel minder lang
blijven hangen
zij dragen de taal
die in je blik
staat geschreven
accentueren het belang
van intensief leven
vinden ontspanning
in het strelen en helen…
Als bomen huilen (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 ik wrijf een
paar woorden
met handen
vol tederheid
langs de boom
die herfst huilt
zijn tranen
willen mijn lijf
omranden
omdat daarin
een herinnering
schuilt
de zachte aarde
opent zich langzaam
en wil mij dragen
ik hoor mijn naam
bij het vallen van een blad
kom met mij mee
wil een engel vragen
we zijgen even verder
in het…
Afzien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Jamaar afzien is voor mensen
die de wereld in hun handen
willen dragen, tot de wereld
in den ruste wordt verteerd
tot wat wij waren
Waren wij een hoop van zegen, onze
hoofden draaiden door tot iets dat
adem kon benemen en de oorlog tussen geesten
in bloedstollend onrust smoorde
En onverwoekerd raast men door
tot ooit het afzien wordt…
Eenzaam verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.277 Kwetsbaar om te delen
eenzaam om te dragen.
Een hart vol liefde
voor vele kinderen.
Maar niemand die me
mama/oma noemen zal.
Het moedervuur blijft branden
tegen beter weten in.…
DE VOLGENDE DANS
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Lopen wil ik
alle dagen
tot mijn benen
mij niet meer dragen
liefhebben
en mij af blijven vragen
de buitenlucht proeven
onder dieper wordende groeven
het groen en blauw
met alle tinten ertussen
vanaf de bruine aarde kussen
de wolken en sterren
van onder mijn wimpers bekijken
de schuchtere lente omarmen
als had ik haar eeuwen niet…
De mooiste bellefleuren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
470 met wat zon en milde regen
pas toen de kou
achterwege bleef kwamen
de zomerse tekens van leven
hij straalde het groen
tot volledige wasdom
bloesemde volop naar vrucht
in lange dagen
zindert hij warmte die
de oogst rijp zal maken
nog zijn er hindernissen
te nemen zoals onweer
storm en hagelstenen
maar de takken zijn zwaar
dragen…
Ga even mee, zei hij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
478 Ik hou je, ik draag je
ik trek je maar vraag je:
vertrouw me en ga mee,
deze storm doorlopen we
met zijn twee.
Kom, ook al worden we nat,
geloof me mijn lief
droog worden we ook!…
Geur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Je geur zat nog op mijn kussen
en ik vroeg me af welk parfum,
aftershave of shampoo je dragen zou.
't Was een zeer aangename!
'k Herdacht en bedankte mijn geliefden met hun namen,
minnaars, vrienden, maatjes,
meer nog mooie engelen waren het geweest
op het kronkelpad.…
Prikkeling
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
504 je loopt door
alsmaar door
vlug, vlug, zo vlug
geen weg terug…
in je is een ontij
warboel, broosheid
hinderlijke vragen
heb je mee te dragen
luister, luister…
zoek stilte, de rust
als de late herfst
die in de naakte takken
van de bomen huist
zie de laatste appel
in een bleke zon
met rode wangen
aan een dun takje hangen
loop…
Volle maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 De aarde stil zwaar
mag het dragen,
dankbaar onder koele
glans over bomen daken,
van de voltooide cirkel,
hoog varend op genade.…
Onwetend lief
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 er is weer een
herder neergestreken
die eigen wijsheid
verbetert in taal en teken
zing zijn lied
draag de leiband
like zijn kudde
jij nu nog onwetend lief
hij is de ster
hoedt met halfgoden
en zijn virtuele leiderschap
de volgzamen op zijn pad
doodt initiatief
miskent het eigene
prijst de hype want
die maakt iedereen gelijk…
Onbekende eenzaamheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 over de
opgaande lijn
in het leven
hebben wij alles
al eens geschreven
de groei
studie en
maatschappelijke bloei
de baan voor een
gesetteld bestaan
tot wij elkaar
in de ogen kijken
en onzekerheid
onderdeel wordt in
bij elkaar kunnen blijven
jij bent afgeslagen
in onwetendheid
kan de verantwoording
zelf niet meer dragen
door…
zomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
471 De meisjes dragen kortere rokjes,
zelfs enkelen shortjes.
De zomerkleuren doen hun best
hun goed gevormd lichaam
te ontdoen van alle blaam.…
December
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Liefde moet ons blijven dragen
doorheen een sombere tijd
van storm, sneeuw en regenvlagen
tot het licht van Kerstmis ons bevrijdt.
Ontwaken in een wereld van wit
met hart en ziel die reeds geklaard
op het nieuwe jaar is onze hoop gericht
d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…
Vreugde in januari
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 Ik weet nog dat jij
net als ik verdwaald
in een pijnbomenbos
verschrikt door het geblaf
van een troep honden
een jacht begonnen
Mijn rug tegen de stam
jou in mijn armen, voelen
hoe de boom tegen mijn rug
door de wind bewoog
jouw angst verdwenen
ontspannen onze handen
Maanden later ruik ik
nog steeds de geur van hars
bij het dragen…
BonusKoe.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Een koe heeft 4 magen
waarin zij het gemalen gras kan dragen.
Via een ingewikkeld proces
gaat het van de uier in de fles
en kan haar melk ons behagen.
Bij de heren aan de top,
houdt het melken maar niet op.
Zij hebben soms wel 4 keer modaal
en plukken de gemeenschap kaal.
In het verleden bleef dit onder de pet.…
Laat het een opluchting zijn ( Voor N )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 toen ik mijn lief jouw licht nog was
jouw houvast in donkere dagen
droeg ik niet meer dan roze huid
en liet de liefde zorgen dragen
zo vaak als wij de maan bedekten
en duisternis ons lijf verborg
verstrengeld tussen wit katoen
was jij alleen mijn grootste zorg
maar nu heb jij een nieuwe muur
waarachter jij verschuilt en klaagt
er is een…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
695 want zij haalt alles uit de bron
daar verdwijnt de grens die ik verzon
in oneindigheid
wenkt stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
hier aan de zee
vloeide onze liefde tomeloos
in een kringloop, tijdloos de emotie
van hechte verbintenis
nu in geschiedenis verbonden
als een golfstroom zal haar adem
tijdloos liefde dragen…