5764 resultaten.
Een enkele traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.279 Met schoenen vol lood
zitten we nog even bij elkaar
hier loopt ons spoor dood
ja, het einde is daar
De toekomstvlam gedoofd
maar geen verwijten meer
alle woorden zijn geroofd
zelfs stilte doet zeer
Ik kijk je nog even aan
je draait je hoofd opzij
ik zie een enkele traan
huil je die voor mij?…
V e r m i s t
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
525 de klok tikt de minuten weg
toch nimmer zo gestaag
als sinds die dag
dat jij in opging in de mist
het 'tot zo' veranderde
van uren in dagen
van weken in maanden
de stilte oorverdovend
onbegrip verzandde in verdriet
een onmenselijk diep gemis
blijven vragen onbeantwoord
het waar om een open eind…
Denkend aan de dood
gedicht
2.9 met 64 stemmen
16.731 Ik heb zo vaak mijn eigen eind bedacht
dat het niet langer onverhoeds kan komen.…
Aan C.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.265 Zoveel woorden had je klaar
zo van “kijk die eens” en “kijk daar”
tegen alles wat “anders” was maakte je bezwaar
toen het einde in zicht was
verdwenen je oude inzichten ras
maar in dit leven was er tijd tekort voor alle antwoorden
je moest je onverkort gaan verantwoorden
je bent snel gegaan
te laat komen, daar deed je immers niet aan.…
Volmaakte passie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 En aan het eind
zakte ik
voor je voeten
in elkaar.…
Kaarsje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Voor jou, steek ik altijd
een kaarsje aan
en ik bid dan intens
met hart, geest en ziel
voor jouw goede gezondheid
en een menswaardig bestaan
dat jouw wensen en dromen
aan het einde van het leven
zouden samenkomen tot
het moment dat de laatste levensadem viel
en je je via een vertrouwde weg
naar het vredige rustpunt zal begeven.…
Elke dag gaat vanzelf voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
771 Ik zie het niet meer
Ik kan het niet, blijkt elke keer
Moe en zonder doel
Alleen met mijn lege gevoel
Elke dag gaat weer vanzelf voorbij
Wat is er in dit leven voor mij
Drama en geluk bij iedereen
Mijn leven staat stil ik doe alles alleen
Alleen en zonder doel
Waar is het einde van dit nare gevoel…
30 december
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 op de één na laatste dag
van het bijna verlopen jaar
hebben we in de middag te maken
met een natuurlijke vorm van vuurwerk
d.w.z. bliksem en donderslagen
juist door die flinke klappen
en het heldere flitslicht
krijg ik het vermoeden
dat het jaar 2012 ietwat vooruitlopend
op het einde al een beetje afscheid neemt…
Baren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
550 Ik weet: dit is het werk
waarvan ik wist te zullen vervullen
tot het einde van mijn dromen.…
Doorgebrand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Ergens aan het eind
Van wat mijn actieve
Leven lijkt te zijn
Moet ik moedeloos
Constateren dat ik
Niet meer verder kan
Bedrading in het hoofd
Die al mijn gedachten
Sturen kan is in de
Loop van veel verdriet
En menselijk lijden
Beschadigd geraakt,
En uiteindelijk doorgebrand
Met smeulende dampen
Die mijn hele wezen
Doortrekken…
sprekend steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 tussen ons, een berg van
spreken een hand vol taal en
aan het eind een gebed zonder reliëf
de trog lek geschoten door een
vleugwalm van nihilisme, deze scherpte
snijdt niet maar stompt af in dialoog
en weer ons, ons van de zijnen
gevuld met lavawater en sprekend
steen leidt het poreuze weten om
naar de weg die niet weet…
Moeizaam gesprek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Waarom moest ik
Nu uitgerekend
Naast jou zitten
Op die borrel die
Ik toch al niet
Niet gewild had -
Jij zwijgzaam,
Ik tastend naar
Woorden
En tussendoor
Drie glazen
Lemon omdat ik
Nog rijden moet
En die zo wel
Heel erg langzaam
Worden opgedronken
Alsof er geen
Einde aan komt,
Net als aan dat
Gesprek met jou dat…
van volle leegte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
498 mijn holle buik droeg niets meer
dan de angst om hem
alsnog
te gaan verliezen schreef met
duizend rimpels al mijn angst in al mijn zorg
ik vloog met harde vleugels
langs
het einde van de nacht, liet waken
onbedacht veel scherper zijn, want pijn
strekt uit tot aan
voorbij de dageraad, die woordeloos
doch ingesproken opstaat
uit de…
Een ijzeren weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 De blik gericht strak naar
het eind, niet naar omlaag
waar zwart moeras zich roert.
Geen stok, geen uitgestrekte
hand, maar voet voor voet
van hak tot teen, van hak
tot teen, rechtop.…
de onbezochte kamer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
623 het was alles
toen jij sprak voor mij
het deed mij geloven
ik was de kamer, de stenen stoel
de losse plank met aan het einde
de uitgespreide benen
ik was een slepende klank
die je over mijn hoofd trok om de duisternis
aan te kleden
en vlak voor de deur
werd ik een eiland, bovenop een zware bui
waarheen jij ook ging
het deed mij…
Gedachten slapen nooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
575 Geplaveid in het labyrint van ons brein
bewaren we mooie herinneringen
ook het verdriet en de pijn
omdat ze deel uitmaken van ons zijn
soms komen ze in duizenden gedachten
naar boven als een duveltje uit een doosje
en gaan gepaard met een traan
want gedachten slapen nooit
ze reizen een leven lang mee
tot het eind van ons bestaan…
Wanneer de dood weer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 om ons heen draalt
en stukje bij beetje
jou de waardigheid
van het leven ontneemt
wil je nog harder
bewijzen dat je nog lang
niet klaar bent
door te zeggen dat hij het
bij het verkeerde eind heeft
ga een straatje om zeg
en met alles wat nog bezit
verzet je je
tot je echt niet meer kan
het knokken moe bent
omringen we jou
met onze…
Zo opeens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 En dan opeens
Blijkt je retourticket
Een enkele reis te zijn
Vliegveld Zaventem
Een klein Syrië
En dan opeens
Blijk je het laatste woord
Van je leven te hebben gelezen
Verandert Station Moolbeek
In een kapotgeschoten Homs
Blijkt je einde,ooit voor ogen
Heel anders te zijn,want opeens
Zo opeens, zo ontzettend opeens…
Ons vuur zal vlammen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.082 waar is het tasten
elkaar verkennen in
de toppen van je vingers
het zachte raken
contact weer maken mijn
cellen vragen waar je bleef
herinneren zich jouw strelen
dat nooit is gaan vervelen
omdat ik voor je leef
ons vuur zal vlammen
zonder einde want in raken word
ik jou en jij altijd de mijne…
Enkele reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 dit lijkt een gedicht zonder eind
een waterval met vrije uitloop
gaandeweg, steeds, sleets, over
de stoep met onvermijdelijke stront
naar wat gekend is en deels vergeten
wat ooit was en nooit meer kan zijn
nu nog gauw een tochtje, voor de
schemer ons de weg doet vragen
alle bestemmingen op een hoop
overal ijl vlees en alles aarde…
DRAAIKOLKEN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
934 Sleep mij naar het einde,
vraag mij geen accijns
voor goedkoop genoegen.
Lach niet om mijn leed,
als gij ’t innigst leven
zelf met voeten treedt
is voor U een wonder
slechts pervers gebaar...…
Bruusk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 in één klap stond
de wereld, die tot dan toe
de mijne was, stil
nu draai ik in een onophoudelijke
spiraal waar geen einde
aan lijkt te komen
van topfit naar een
chronisch pijn patiënte die noch
kan lopen noch rechtop kan zitten
volkomen afhankelijk
vroeger zo vrij als ’n vogel
maar dat was vroeger…
Pedicure
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
755 Aan 't einde van 't verhaal
loopt ie op wolkjes, heel sociaal!
De clou is, zet een man op blote voeten
en 't is echt: een heilig moeten!…
Herinnerd worden en worden vergeten
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
895 Nu wachtend op wat hem toekomt,
een duister licht,
waarin het einde wordt geboren.
Eens zo vol van superieur intellect,
het leven bood hem wat het had.
Nu zo leeg op late dagen,
wachtend op de nacht.
De zin van het leven:
herinnerd worden en worden vergeten.…
Stemgedrag
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
474 het witharig
mannetje smult
van het
bakje vis
maar oh
wat een
enorm gemis
likt uitgebreidt
zijn vingers
schoon/verspreiding
van ziektekiemen
FOEI
DOEI
blijkbaar immer
te weinig
gespreksstof dus
schelden op
Moslimse mensen
wat een
zinloze partij
stem voor
de dierenactivisten
ga voor
einde dierenmartelarij…
Vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
947 het laatste wat ik van je zag
waren je korenblonde haren
wiegend op het losse loopje
dat ik zo goed heb gekend
en met een bijna leuke ladder
in je meer dan lieve nylons
ging je aan het einde van de straat
het hoekje om
zo ver…
dan kom ik weer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
889 ik ben zo moe
maar als ik je zie
ontbrandt mijn vlam
dan kom ik weer
voor de zoveelste keer
en heftiger dan ooit
jij maakt me stuk
in eindeloos geluk van
doorgaan tot het einde
ik raap de scherven
van mijn beeld in het
ontwakend licht van zon
jij kijkt ontwapenend
ik wankel nog maar
heb weer zicht rondom…
Ik weet het niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Dit is het einde
Van het begin waarin
Niemand mij begrijpt
En ik wederom
Met die grote homp vlees
in mijn vingers
Kijk
Naar het pompstuk
Dat alleen maar op en neer kan gaan
En wie is er voor mij?
Trek hem er maar uit
Die stekker
Ik kan best nog dubbel zo lang mee
Maar ik heb geen zin meer...
Doei…
Tot later
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
566 Stilletjes zwaai ik naar je, schat tot later, dit is niet het eind!
Want het zijn mijn tranen, het is jouw stem, die tot dit gedicht ons heeft geleid!…
Natte vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Hij schildert zichzelf als een vreemde
een zonderling achter de spiegel
met natte vleugels
probeert hij te vliegen
boven de rode rivier
in stille heimwee
tijdens de donkere nacht
vliegt hij in de hemellucht
er is geen voortijdig einde
aan dit gevleugelde droombestaan
oneindig blijft hij in zijn schildering
vliegen onder druppels…