Alle inzendingen over einde

5764 resultaten.

Sorteren op:

Een enkele traan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.279
Met schoenen vol lood zitten we nog even bij elkaar hier loopt ons spoor dood ja, het einde is daar De toekomstvlam gedoofd maar geen verwijten meer alle woorden zijn geroofd zelfs stilte doet zeer Ik kijk je nog even aan je draait je hoofd opzij ik zie een enkele traan huil je die voor mij?…

V e r m i s t

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
de klok tikt de minuten weg toch nimmer zo gestaag als sinds die dag dat jij in opging in de mist het 'tot zo' veranderde van uren in dagen van weken in maanden de stilte oorverdovend onbegrip verzandde in verdriet een onmenselijk diep gemis blijven vragen onbeantwoord het waar om een open eind…
LadyLove22 september 2011Lees meer >

Denkend aan de dood

gedicht
2.9 met 64 stemmen aantal keer bekeken 16.731
Ik heb zo vaak mijn eigen eind bedacht dat het niet langer onverhoeds kan komen.…

Aan C.

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.265
Zoveel woorden had je klaar zo van “kijk die eens” en “kijk daar” tegen alles wat “anders” was maakte je bezwaar toen het einde in zicht was verdwenen je oude inzichten ras maar in dit leven was er tijd tekort voor alle antwoorden je moest je onverkort gaan verantwoorden je bent snel gegaan te laat komen, daar deed je immers niet aan.…

Kaarsje

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Voor jou, steek ik altijd een kaarsje aan en ik bid dan intens met hart, geest en ziel voor jouw goede gezondheid en een menswaardig bestaan dat jouw wensen en dromen aan het einde van het leven zouden samenkomen tot het moment dat de laatste levensadem viel en je je via een vertrouwde weg naar het vredige rustpunt zal begeven.…

Elke dag gaat vanzelf voorbij

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 771
Ik zie het niet meer Ik kan het niet, blijkt elke keer Moe en zonder doel Alleen met mijn lege gevoel Elke dag gaat weer vanzelf voorbij Wat is er in dit leven voor mij Drama en geluk bij iedereen Mijn leven staat stil ik doe alles alleen Alleen en zonder doel Waar is het einde van dit nare gevoel…
Jvs17 september 2012Lees meer >

30 december

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
op de één na laatste dag van het bijna verlopen jaar hebben we in de middag te maken met een natuurlijke vorm van vuurwerk d.w.z. bliksem en donderslagen juist door die flinke klappen en het heldere flitslicht krijg ik het vermoeden dat het jaar 2012 ietwat vooruitlopend op het einde al een beetje afscheid neemt…

Baren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Ik weet: dit is het werk waarvan ik wist te zullen vervullen tot het einde van mijn dromen.…

Doorgebrand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Ergens aan het eind Van wat mijn actieve Leven lijkt te zijn Moet ik moedeloos Constateren dat ik Niet meer verder kan Bedrading in het hoofd Die al mijn gedachten Sturen kan is in de Loop van veel verdriet En menselijk lijden Beschadigd geraakt, En uiteindelijk doorgebrand Met smeulende dampen Die mijn hele wezen Doortrekken…

sprekend steen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
tussen ons, een berg van spreken een hand vol taal en aan het eind een gebed zonder reliëf de trog lek geschoten door een vleugwalm van nihilisme, deze scherpte snijdt niet maar stompt af in dialoog en weer ons, ons van de zijnen gevuld met lavawater en sprekend steen leidt het poreuze weten om naar de weg die niet weet…
elze6 januari 2014Lees meer >

Moeizaam gesprek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Waarom moest ik Nu uitgerekend Naast jou zitten Op die borrel die Ik toch al niet Niet gewild had - Jij zwijgzaam, Ik tastend naar Woorden En tussendoor Drie glazen Lemon omdat ik Nog rijden moet En die zo wel Heel erg langzaam Worden opgedronken Alsof er geen Einde aan komt, Net als aan dat Gesprek met jou dat…

van volle leegte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 498
mijn holle buik droeg niets meer dan de angst om hem alsnog te gaan verliezen schreef met duizend rimpels al mijn angst in al mijn zorg ik vloog met harde vleugels langs het einde van de nacht, liet waken onbedacht veel scherper zijn, want pijn strekt uit tot aan voorbij de dageraad, die woordeloos doch ingesproken opstaat uit de…
switi lobi30 januari 2015Lees meer >

Een ijzeren weg

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
De blik gericht strak naar het eind, niet naar omlaag waar zwart moeras zich roert. Geen stok, geen uitgestrekte hand, maar voet voor voet van hak tot teen, van hak tot teen, rechtop.…

de onbezochte kamer

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 623
het was alles toen jij sprak voor mij het deed mij geloven ik was de kamer, de stenen stoel de losse plank met aan het einde de uitgespreide benen ik was een slepende klank die je over mijn hoofd trok om de duisternis aan te kleden en vlak voor de deur werd ik een eiland, bovenop een zware bui waarheen jij ook ging het deed mij…

Gedachten slapen nooit

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Geplaveid in het labyrint van ons brein bewaren we mooie herinneringen ook het verdriet en de pijn omdat ze deel uitmaken van ons zijn soms komen ze in duizenden gedachten naar boven als een duveltje uit een doosje en gaan gepaard met een traan want gedachten slapen nooit ze reizen een leven lang mee tot het eind van ons bestaan…
marijke22 september 2015Lees meer >

Wanneer de dood weer

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
om ons heen draalt en stukje bij beetje jou de waardigheid van het leven ontneemt wil je nog harder bewijzen dat je nog lang niet klaar bent door te zeggen dat hij het bij het verkeerde eind heeft ga een straatje om zeg en met alles wat nog bezit verzet je je tot je echt niet meer kan het knokken moe bent omringen we jou met onze…
LadyLove27 oktober 2015Lees meer >

Zo opeens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
En dan opeens Blijkt je retourticket Een enkele reis te zijn Vliegveld Zaventem Een klein Syrië En dan opeens Blijk je het laatste woord Van je leven te hebben gelezen Verandert Station Moolbeek In een kapotgeschoten Homs Blijkt je einde,ooit voor ogen Heel anders te zijn,want opeens Zo opeens, zo ontzettend opeens…

Ons vuur zal vlammen

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.082
waar is het tasten elkaar verkennen in de toppen van je vingers het zachte raken contact weer maken mijn cellen vragen waar je bleef herinneren zich jouw strelen dat nooit is gaan vervelen omdat ik voor je leef ons vuur zal vlammen zonder einde want in raken word ik jou en jij altijd de mijne…
wil melker18 december 2007Lees meer >

Enkele reis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
dit lijkt een gedicht zonder eind een waterval met vrije uitloop gaandeweg, steeds, sleets, over de stoep met onvermijdelijke stront naar wat gekend is en deels vergeten wat ooit was en nooit meer kan zijn nu nog gauw een tochtje, voor de schemer ons de weg doet vragen alle bestemmingen op een hoop overal ijl vlees en alles aarde…
Iniduo26 april 2016Lees meer >

DRAAIKOLKEN

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 934
Sleep mij naar het einde, vraag mij geen accijns voor goedkoop genoegen. Lach niet om mijn leed, als gij ’t innigst leven zelf met voeten treedt is voor U een wonder slechts pervers gebaar...…

Bruusk

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
in één klap stond de wereld, die tot dan toe de mijne was, stil nu draai ik in een onophoudelijke spiraal waar geen einde aan lijkt te komen van topfit naar een chronisch pijn patiënte die noch kan lopen noch rechtop kan zitten volkomen afhankelijk vroeger zo vrij als ’n vogel maar dat was vroeger…
LadyLove22 maart 2017Lees meer >

Pedicure

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 755
Aan 't einde van 't verhaal loopt ie op wolkjes, heel sociaal! De clou is, zet een man op blote voeten en 't is echt: een heilig moeten!…

Herinnerd worden en worden vergeten

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 895
Nu wachtend op wat hem toekomt, een duister licht, waarin het einde wordt geboren. Eens zo vol van superieur intellect, het leven bood hem wat het had. Nu zo leeg op late dagen, wachtend op de nacht. De zin van het leven: herinnerd worden en worden vergeten.…
Dani Vlijm18 december 2017Lees meer >

Stemgedrag

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
het witharig mannetje smult van het bakje vis maar oh wat een enorm gemis likt uitgebreidt zijn vingers schoon/verspreiding van ziektekiemen FOEI DOEI blijkbaar immer te weinig gespreksstof dus schelden op Moslimse mensen wat een zinloze partij stem voor de dierenactivisten ga voor einde dierenmartelarij…
Antonia20 maart 2018Lees meer >

Vaarwel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 947
het laatste wat ik van je zag waren je korenblonde haren wiegend op het losse loopje dat ik zo goed heb gekend en met een bijna leuke ladder in je meer dan lieve nylons ging je aan het einde van de straat het hoekje om zo ver…

dan kom ik weer

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 889
ik ben zo moe maar als ik je zie ontbrandt mijn vlam dan kom ik weer voor de zoveelste keer en heftiger dan ooit jij maakt me stuk in eindeloos geluk van doorgaan tot het einde ik raap de scherven van mijn beeld in het ontwakend licht van zon jij kijkt ontwapenend ik wankel nog maar heb weer zicht rondom…
wil melker28 september 2005Lees meer >

Ik weet het niet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
Dit is het einde Van het begin waarin Niemand mij begrijpt En ik wederom Met die grote homp vlees in mijn vingers Kijk Naar het pompstuk Dat alleen maar op en neer kan gaan En wie is er voor mij? Trek hem er maar uit Die stekker Ik kan best nog dubbel zo lang mee Maar ik heb geen zin meer... Doei…
H Verhoeven16 februari 2020Lees meer >

Tot later

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Stilletjes zwaai ik naar je, schat tot later, dit is niet het eind! Want het zijn mijn tranen, het is jouw stem, die tot dit gedicht ons heeft geleid!…

Natte vleugels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 568
Hij schildert zichzelf als een vreemde een zonderling achter de spiegel met natte vleugels probeert hij te vliegen boven de rode rivier in stille heimwee tijdens de donkere nacht vliegt hij in de hemellucht er is geen voortijdig einde aan dit gevleugelde droombestaan oneindig blijft hij in zijn schildering vliegen onder druppels…