5397 resultaten.
(In de hal)
gedicht
2.6 met 15 stemmen
9.312 Ik ben op handen en voeten vergaderd,
volwassen als een baby, volwassen als een aap.
In deze houding wordt alles onwezenlijk.
Onwezenlijk snel, in onwezenlijke haast:
andermans armen en andermans romp
schieten daarboven jagend voorbij.
Als kogels. Als wolken. Als lijkenlucht.
Zo vliegt de dag de tijd vooruit
en is de slang het meest volwassen…
Liefde volgt
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
859 in het geheim
van leven en dood
past elke sleutel
diep in alles en niets
schrijf ik dan stilte
of een lied
als adem loopt
in alle sloten
door ieders naam
en engelenweg
misschien wordt leegte
overeind gehouden
of spreekt liefde
in het tere vlees
leven kiest dood
dood het leven
het is waar jij en ik
naar oud gebruik
onze…
De wind blaast alles
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
729 voor me, gemakshalve
ophopen van, wat zo vredig
aan mij de toeschouwer lijkt
hoe je ook probeert
de wind blaast alles
maar neemt slechts tijdelijk
het blinde vertrouwen
in jou dat ik fluisterend nodig heb
ik waaier, gelukkig
draagt de wind enkele richting
een zekere vergankelijkheid mee…
Overzeese duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 ik vier de verandering
de eigenheid van continenten
op voorhand naast een houten palissade
het korrelig zweven van een ballon een uitgetelde
zon op zich
komt u ook
uw glas klinkt alvast
uw antwoord hangt als een avond
in de bomen, zo duidelijk onzichtbaar
de knikkerige twijfel die huilt om kennis
‘de wereld is lang geleden al
gestolen…
ontsluiten (tanka)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
619 weet een dichte deur
kan op slot zijn maar ook los
probeer het maar eens
net als bij het mensenhart
doe een poging, raak het aan…
Vergankelijkheid
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.432 De roos is uitgebloeid
En haar geur verloren
Flonkerend rood nu bruin
Verradend haar eerzame leeftijd
Een tijdsmoment in kleur
Toont ons schoonheid van weleer
En weerspiegelt het onherroepelijke…
Panta rhei
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
801 Ben ik dat kind,
dat speelse ding
of ben ik heel serieus?
Wat is een boom:
slechts takken nu
of rijk getooid met loof?
Ieder moment is alles weer anders.
Panta rhei.…
ergens tegen gekant?
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
570 het onwelgekomen inzicht
wentelt zich telkens
een nieuw beeld zich aandient
met het genot van een knorrend varken
in het eigen kleine slijkgelijk
overboord, die oude gedachten
dat was maar 'Spielerei'
naar de gaskamers ermee
hier is 'die neue Armee'
de rest, weg ermee, away
want is hij niet meertalig?
intern brandt het dof en ook…
effe filosoferen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 de perceptie is alles
het hoogste goed
voor wie en waarom
wordt nooit uitgelegd
dat is voor de intellectueel
de minstreel, de cultureel
attaché, die zijn wagentje hangt
aan hij die dan en daar
het hoogste woord mag voeren
alles is immers attitude
het gebaar het verhaal
de geste een indigestie
voor de sukkelbarbaar
die te weinig heeft…
onder het zoek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
654 de wetenschap drijft hem
voorbij elke gekende grens
waar herfstbladeren niet echt
hun kleuren hoeven te verliezen
noch hun stammen te verlaten
zijn chemie creëert elke situatie
die de natuur vergat te voorzien
hij is schepper als in Van Dale
uit ieder niets wel iets
blijft hij zijn pad betreden
soms verwijt men hem de zonde
van de heuristiek…
Woorden waarin we woonden
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
743 Woorden waarin we woonden
werden leeg en oud
enkel nog de daden
blijven ons behoud.
Ze zijn meerstemmig
en niet steeds van glas
en nooit komt er een morgen
zoals die gisteren was.
De vogels zullen fluiten
ook al kort de dag
en schuiven wolken voor de zon
en is er wee en ach.
Bedenk dat heel klein bestaan
een druppel is in d'oceaan…
Tijdelijke triomf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 De wapens neer
Gewonnen met een bijsmaak
Bloed aan een speerpunt
Geen eer
Geen klinkende glazen
Een behaalde levenstaak?
Betalen met gelijke munt
Vanwaar is de aftocht geblazen?
De wereld hoorde toch aan de voeten
Was niet elk schot raak?
Had het anders gekund?
Toch eens in de geschiedenis wroeten…
tel-o-gram
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
513 hij is de uitkomst
een voorliefdeman
van zijn cortex
op het podium
in de schijnwerpers
waar elke rekensom
ontaardt in zinnen
uitgebraakte kramerij
verdoemd te verdwijnen
tijdens reeds de eerste minuut
uit het geheugen zijner publiek
geen één plus één
leidt bij hem tot twee
slachtig als hij is
blijft hij delen en verkleinen
vermeerderen…
Gedachte in één adem
netgedicht
4.9 met 22 stemmen
808 Emotie wordt doodverklaard
Door normen uit de rede
Gevoelige waarden leggen
Het loodje
Hoe druist mijn teer gevoel
In tegen het bruut combineren
Van waarden en normen
In één adem en een droge zin
Hoe huilt het onbegrepene
Zich door het gevoelig kind
Dat telkens wordt gestoord
Van het rationele woord
Dat heel beredeneerd
Als was er…
Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand
gedicht
4.0 met 14 stemmen
11.787 Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand
houden mij gezelschap aan de branding.
De gratie van hun rennen en bewegen,
half vliegen over het water, te licht voor zwaartekracht,
samen alleen in lucht, nat zand en spiegeling,
dat woordloze toebehoren aan elkaar en niemand anders -
opeens zijn ze verdwenen zonder dat ik zag waarheen.…
wilskracht
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
720 gedachtes dwarrelen rond in
abstractie van mijn dromen
pulserende emoties in
aura van kwetsbaarheid
ik leef het léven,
ik leef in verlangen
in kleuring van het pad
waar mijn geest mee geplaveid is
observerend de volheid van mijn bestaan
waar soms stukjes afspringen
in golflengtes van mijn onwetendheid
vallend…
Meditatie aan zee
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 Aan zee in luwte van de duinen
raak ik in vervoering door 't
ruisen der branding, tijdloze
dans der golven in ritme van
de zee en het oneindige zicht.
Ik stel mij open, ga op in 't
geheel van blauw en wit en
als de zon in zee verzinkt in
vele tinten oranje-licht.
Ik krijg er ideeën over de zin
van 't bestaan, doe inspiratie
op voor m'n…
"Zilt zout"
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
635 Het zijn mensenmonden die het zout
in blauwe oceanen proeven, zilte
golven uit een archetypisch verleden
waarin we ons veilig wanen, worden
blik en ethische doel steeds vager,
herkauwt het heden zich roestig tot brij,
scharniert de tijd alsmaar trager,in de
vastgelopen mechaniek met gelijke averij,
een noodzaak om te blijven boren, verder
dan…
Filosofenmijmer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
701 Door hier te blijven zitten
Miezerig voor het raam
Mis ik zo veel van het leven
Een gil, een lach, een traan
Door hier maar wat te staren
Ogen zonder glans
Kan ik niet verder zweven
In sferen en in dans
Door hier maar wat te suffen
In denken zonder doen
Kan ik toch nooit iets geven
En krijg ik nooit een zoen…
Gedachten en gezondheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
855 Op bevel van mooie
en liefdevolle gedachten
wordt het lichaam
bekleed met jeugd
en schoonheid…
Losweken.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
543 Gisteren heb ik me van je losgeweekt in duizend doden,
vandaag drink ik uit eigen, zilte zee
Jouw smaak tilde me niet over kosmoszeeën
maar houdt me uit mijn slaap, en voert me nergens heen
Was het ooit zo bedoeld in de sterren,
die ogenblikken zijn zeldzaam nu, steeds minder op den duur
Je afdronk blijft puur, dat wel mijn schat,
maar…
Geen zorgen om morgen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
970 De mens blijft onveranderd roofdier
intellect ontwikkelt z'n slechte kant;
de schepper eindigt het experiment
met het menselijk verstand.
Gabriël richt een meteoor als een
berg op de mooie blauwe aarde,
het einde van ons bestaan; opgelucht
zien we het ding op Jupiter inslaan.
Collega's overtuigen Gabriël dat de
mensheid vanzelf uitsterft…
Ook Koorts
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
833 Zoals koorts ook goudkoorts kan heten
van wanhoop tot euforie
is dat wat het oplevert.…
Tijdcapsules
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
695 De fundamentalist kan met darmen
in plaats van hersens volstaan;
hij denkt niet echt, dat is in 't
verleden al gedaan; z'n brein is
opgevoed voor 'n bestaan waarin
ze ruggelings voorwaarts gaan.
Met tijd meegaan voor 'n welvaart-
structuur, maar fossiel denken valt
terug op stokoud woestijn cultuur;
het oude afleggen raakt machthebbers
pijnlijk…
Waan of walhalla ?
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
921 Een maalstroom voert me mee
onderhuids, als sterveling
in wispelturige buien van de zee
in vrije keus bestaat geen drenkeling
op een ver vulkanisch strand
aangezogen door billek land,
het zwart herontdekt de kans
voor lijfsbehoud, omarmt
een droom in stil gebaar.
Voortdurend in beweging,
gekleurd in strakke integriteit,
fixeren vogels hun…
Drempelgevoelens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
824 Verzwolgen door het rode bruin
Stap ik door een smalle poort
Naar een wereld vol met schoonheid
Waar geen zuchtje wind ons stoort
Vergeten dromen laat ik achter
Nu dit universum zich ontvouwd
Ik niet langer draal in zwart
Maar een verre glinstering zie van goud
Ogen die bespieden mij
Vrij van onrust, ook van angst
Welkom in de dit nieuwe…
In het licht van het huidige tijdgewricht
gedicht
3.0 met 35 stemmen
31.849 Te leven in een tijd
Waar niets meer waarde
Heeft dan geld is als
Boksen in de hel zonder
Helpers en zonder bel
Je stoot je leeg en in-
Casseert zonder één de-
Conde rust want voor je
Het weet is het gebeurd
En zit je op je reet
De strijd is zwaar en
Zonder zin want uitein-
Delijk is er maar één
Die gaat strijken met
De winst en dat…
Gebrandmerkten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
738 Ervaring van voorouders in verleden
in onze genen geschreven
vormen samen met de eigen ervaring
onze geest in het heden
Jongeren met slechte ervaringen die
als brandijzers hersenpaden merken
plaatsen storen waar synapsen werken
Geest uit littekenweefsel geweven
heeft geen ruimte voor streven
naar een normaal sociaal leven
Gebrandmerkten…
Verdwaald
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.068 Verdwaald in een onbekende ruimte
Overal gevoel van angst
Niet weten hoe je eruit kan komen
Niet weten óf er een manier is om er ongedeerd uit te komen
Niet weten óf je er levend uit kan komen
Er kan van alles gebeuren
Er zijn gangen met rook
Ruimtes met water
Kamers met valkuilen
Zichtbare afscheidingen
Ook ónzichtbare muren..
.. begrenzingen…
de beelden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
633 ik zag een witte piano staan
op het strand, net voorbij de
vloedlijn..
dichterbij was hoorbaar hoe
zorgvuldig partituur bewoog
verderop kwam zij uit het zand
in rood gewaad om zich heen
haar blote voeten verborgen
zich beurtelings in de zeewind
het zwarte haar spartelde hoog
boven het klavier, ik luisterde
samen met het ritme van golven…