3138 resultaten.
Offergaven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 Viginia's zegel,
gebroken met vuur, met vaart,
vol van vacante offergaven
waarin verwenst verlangen verteert,
paradeert,
absorbeert,
genereert genot.
Porseleinen vreugdetranen
rinkelen niet
als in ragfijn zilveren bellen geblazen
nectar.…
Belazerd
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.403 pijn
Waardoor je het soms uitgilde
Ken je het gevoel van alles geven
zonder dat die ander dat voelde
Ken je het gevoel te leven
met iemand die het anders bedoelde
Ken je dat gevoel van houden van
zonder voldoende respons
Ken je dat geven van liefde
opgenomen als door een spons
Ken je dat gevoel van achterblijven
met slechts een gebroken…
Aangespoeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.137 Mijn hart is door jou gebroken
in ontelbare scherven van verdriet
zonder een woord te hebben gesproken
is er die ander waarvoor jij mij verliet
Ik blijf hier achter met zoveel vragen
waarom wij, waarom jij, waarom ik
dit boek is nog lang niet dichtgeslagen
mijn hart is verlamd en geeft geen kik
Ik worstel mijzelf door elk uur heen
zoveel…
Trap met zeven treden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.228 Vormloos, vitaliteit voortijdig gebroken,
val als dieptepunt van een ongeluksdag.
Vleesgeworden gemoedelijkheid ontwricht.
Vervreemdend stil, onzekere hospitaalgang.
Besef van tragedie breekt traag door.
Resteren laatste adem, huilende gezichten.
Overlijdensberichten, keurig in de rij
in de krant.…
in een stenig land
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.195 ik heb de rots gebroken
mijn eigen jeugd gewroken
ben mild geworden
in een stenig land
alles met de blote hand
verwond bij het splijten
mijn armen laten openrijten
aan de scherpte van het puin
maar alles is nu eindelijk weg
het zicht is vrij en ruim
nog groeit er niets
uit zaden die op een
later leven wachten
in blakerende zon en
diepvrieskoude…
dan breek ik transparanten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
ik wil onzichtbaar zijn in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaande rust geniet
en maan gewassen als zijn spiegel ziet
ik speel mijn wereld met gebroken…
Achterdocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
789 Gefluister van achter in het hoofd
Scherper dan gebroken glas
Je had het toch beloofd
De brand achter m'n oogkas
Tussen de regels wilde ik dat ik anders las
Nooit was ik zo onaangenaam verdoofd
De gedachte die niet looft
Ben ik pas tevreden wanneer het echt was?…
geen verval
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
79 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
geen verval
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
686 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
DISCONNECTIE
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
897 gebroken regels maken wonden
ik ga onder een woord gebukt
waar ik verkeerd mee ben verbonden…
Het wassende sinopel
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
873 in ‘t koele groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zuchtte
omdat de lucht niet wilde
klaren
die takken knakte
van de gebroken stam
in ’t koele groen
rapen we de vruchten
en planten ze terug
in veie aarde
we dopen het wassende sinopel
met onvoorwaardelijk vertrouwen
als vruchtbare voedingsbodem
voor onbelemmerde…
Vreemdeling
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.273 Het antwoord als altijd
een - vreselijke - stilte
als scherven stekend
in een gebroken urn.…
Dichtland
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.389 Een wereld verscheurt door de deurbel
bezoek die stilte vertrapt, als stof
van de reis nog kleeft, jetlag kwelt,
gebroken dromen in m'n hoofd crashen.
Hoe moet ik dat weten, zoiets stoms als
verjaardagen, ik ga iets doen aan die bel
niet gehoord, niet geweten, niet gedeerd.…
Odyssee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
835 Hoor:
er vallen tranen diep
in het toonloze duister van de nacht
een echo van vurig vergeten
klinkt deinend en klotsend
als een dode vissersboot
op eenzaam en
gebroken zwart water.
Hij vaart nu eindeloos
dwars tegen de seconden in
voor de tweede maal
de dood tegemoet.…
tranen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
818 onder de eeuwige sterren
ligt het tere kind in stro
vredig slapend in de voederbak
een eeuwig zoete sleur van
engelen herders en wijzen
en ook nog een os en ezel
tot het kindje zomaar wenend
om deze gebroken wereld
ons wakker schudt
tranen in de heilige nacht
voor doodarme miljoenen
goddelijk bewogen verdriet
leeft eeuwig in een stal…
Jou ruiken aan het groen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 mag ik een kersttak
voor je breken
voor even al die
glittertjes vergeten
jou ruiken aan het groen
nog is het vers
maar in gebroken zijn
zal zij ook sterven
in en met ons
samenzijn het oude jaar
nog schittert
bling in volle glorie
een verlate kerstceedee
zingt zachtjes de victorie
van zijn komst op aard mee
maar op de drempel…
Ik was ooit orkaan
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
716 stormde in gebroken takken
joeg vogels onvermoeibaar
naar de kale vlakte
schoonde land en erf
van ongerechtigheden in
mijn spoor van pas verleden
nog razen wolken
langs het zwerk
verregen ik het
klokkenluiden van de kerk
maar mijn werk is gedaan
de schade lijkt beperkt
leg mij langzaamaan te ruste
laat winden nog wat zuchten
ik…
Stuurloos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.427 moedeloos als ik mijn ogen sluit
Het is te laat, je drijft de nevel in
nog eenmaal kijk je treurig om
woorden steken en ik staar stom
vanaf mijn einde naar jouw begin
dan slaat de duisternis me blind
en zoek ik spartelend naar houvast
maar niets dat de draaikolk staakt
ik ben volledig uit koers geraakt
als ‘n schip met gebroken…
De weg
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.881 Ik stap naar voren en jij
je draait je weg van mij
zet je heup in mijn zijde
zakt iets door je knieën
Even zijn we met zijn drieën
De man die stond, de vrouw
die een man gooide
Hij ligt nu op de grond
heeft zijn nek gebroken
trilt nog wat na op de mat
Jij biedt een hand aan
trekt mij omhoog, buigt
en ik neig mijn hoofd
Jij doet een…
woorden
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.346 woorden radbraken gebroken
ijsblokken uit mijn mond
kus ze tot zoetwatertaal
drink me strelend langs je tong
voel me naar je hoofd stijgen
ik lig zwaar op de maag
mijn woorden sijpelen nu
stroomopwaarts in je bloedbaan
en kneden je hart tot het mijne
alles wordt stil nu ik snuffel
in je romp en passages
neerpoot op elk orgaan
rood…
In de liefde verraden
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.342 Een liefdeloze blik
In haar roodgekleurde ogen
De trilling in haar stem
Haar hoofd verslagen gebogen
Het leven heeft zijn nut verloren
Nooit meer in haar leven
Zal zij iemand bekoren
De liefde in haar is eeuwig verdreven
Een stenen muur om haar gebroken hart
Door geen mens te doorbreken
Geen wezen op deze aarde
Zal haar hart nog doen…
het pakje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.096 van mijn gebroken hart.…
breek ik transparanten
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
658 breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
wil onzichtbaar zijn
in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaan zijn rust geniet
en de maan gewassen
in zijn spiegel ziet
ik speel mijn wereld met gebroken…
De literaire kring
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
566 Met gesteven boorden
en gewassen handen
ontwijken juristen
evenals de anderen
de scherven
van de gebroken pot.
Ze lachen
om hun dorpeling
voorbijgaand
aan haar aanwijzing
de alleroverstemmende lach
van hun eigen schijnvertoning.
Gedicht bij het gelijknamige boek
van Marjolijn Februari.…
stervende paraplu
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.284 voor ons kantelde een zwarte paraplu
sprong even op en viel dan weer neer
de baleinen staken als gebroken benen
door het doek heen, ze kermde zonder
te bloeden, klapte tegen een hoge muur
en bleef roerloos liggen in het lome licht
was het een zij..…
Scheve verdeling
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
665 dit huis is gaan hellen
met tijd als buigend gewricht
er brandt gebroken licht en ik
een kaarsloze luchter
hang hier bezwaard
met matglazen tranen
aan een zakkend plafond
geen venster lijkt het zicht te klaren
sinds geschoven gewicht
kamers ondersteboven dreef
los van ingeklonken grond
en wie slaat nu nieuwe palen
bevestigt het…
Onze Ware Wetenschap
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.598 Niemand weet wat wij weten
Maar ik weet meer dan jij denkt
En jij weet wat ik bedoel
Ik zal je nooit vergeten
Het was meer dan een moment
En het was altijd met gevoel
Wat wij weten blijft onuitgesproken
Want uitspreken voegt niks toe
De wetenschap heeft mij gebroken
Het maakt niet meer uit wat ik doe
Jij hebt het vuur in mijn hart…
Smaak van pijn
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
527 Wat vrij leven is voor mensen,
wat lucht en ruimte voor de vogels is
bestaat zich daarin vrij te wensen en
wat de oceaan is voor iedere vis, vergaat
in gesproken woorden, resoneert in
stemmen die voorgoed gebroken zijn
na al dat bloed dat is vergoten, smaakt
de verworvenheid naar pijn, blijft de deksel
op de beerput, of komt hij er vanaf, zonder…
Al de rest wel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
764 moeilijk dingen los te laten
al weet je dat ze niet meer weerkeren
nooit meer
je blijft je immers vasthouden
aan een laatste restje hoop
nog even omkijken naar wat reeds
tot het verleden hoort
een laatste diepe ademtocht
de afstand wordt al groot
wat doet het ook terzake
het is het eind van de wereld niet
al werd de laatste weerstand gebroken…
Woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.142 Woorden hebben menig hart gebroken,
woorden slaan wonden, woorden doen pijn,
kunnen als vlijmscherpe messen zijn,
woorden geschreven, woorden gesproken.
Woorden geopperd zonder enige spijt,
verwijtende woorden, ze kerven de ziel
waardoor liefde vaak in haat verviel,
woorden van gramschap, woorden van nijd.…