3244 resultaten.
Gouden surfplank*
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.759 Er beweegt iets onder een deken van golven.
De uitgeslapen surfer die als een vreemde vogel
dan vliegt, dan daalt, dan heel diep adem haalt
om met zijn plank als hele grote zwemvlies
boven te blijven, de zee van tijd te overleven.…
Niet meer weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.189 De roep van de golven
het duister van de nacht
verdringen gedachten
ik voel een woeste kracht
Nietsontziend stamp ik door
mijn stappen happen zand
zelfs de scherpste schelp
ram ik pijnloos aan de kant
Het diepe verlangen
naar het eindige trekt
ontsluit het zilte zeepad
laat voeten bodemloos
Tranen ebben niet weg
stromen als een vloedgolf…
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 ochtend keerde alles, bloedsomloop
En haperingen maakten rechtsomkeert
De binnenzijde van mijn kussensloop
Was ook geheel naar buiten toe gekeert
Geluiden klonken anders, het getal
Was niet meer logisch en de mijmerij
Verlichtte elk bereik van het heelal
De waarheid werd gewoon een schilderij
Ik werd verdwaasd gewekt als nooit tevoor
Door golven…
vingers die me nooit vervelen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.879 een handvol zand
een strand met dromen
ik tel de korrels
hoor de golven komen
ze schitteren de zon
in kleur, de zilte geur
waarvan ik nu, voor
altijd afscheid zal gaan nemen
ik zie je lach, het liefste
dat de wereld bracht
ik voel je handen strelen
vingers die me nooit vervelen
die altijd praten
met mijn huid, passie
ver vooruit…
Horizontaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.067 Om de zoveel tijd verdwaal ik aan zee
geheel bewust een oneindige blik
sombere dagdromen maken hun entree
opvallend dat ik daar niet meer van schrik
Golven deinzen nergens voor terug
oneindig vertellen ze elk een verhaal
avondwolken slaan een hemelse brug
de zon spreekt bijna horizontaal
Ik heb mijn gedachten in zee gestrooid
zoals…
uitzicht op zee
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.905 het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
Wat is liefde dan?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.431 Is liefde een grote oceaan
met huizenhoge golven
of die niet te beklimmen berg
door sneeuw en ijs bedolven
Is liefde die prachtige oase
midden in een eindeloze woestijn
of dat niet te bestrijden virus
waar allang een pil voor moest zijn
Is liefde een stralend blauwe hemel
waarin plots een regenwolk hangt
of is het een hele drukke stad…
vraag me niet
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.398 vraag me niet hoe oud ik ben
mijn ziel kent geen leeftijd
kijk naar de zee
vertel mij hoe oud zij is
zo is het ook met mij
er zijn telkens nieuwe golven
bruisend in een branding
ik draag schepen over oceanen
de wind speelt
mijn takken wuiven in zijn hand
bladeren zijn mijn kinderen
bodemvoedsel in de herfst
elke dag kom ik tot jou…
Eenling....
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.092 Een stortvloed van golven buldert van voor naar achter en weer terug,
gegil uit de zee als een oorverdovende wind
die alles stillegt na zijn aanwezigheid.…
kuste me in winters licht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen en ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding je kuste
me in winters licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van…
ZEEBEVING
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
640 Het waait zo hard, maar binnen is het kalm
Het beven van de zee is daar voorbij
Haar vrijbuiter heeft lichte averij
Maar blijft voor haar het neusje van de zalm
Zijn denken lijkt geheel te zijn bedolven
Verdoofd nog van de huizenhoge golven
Slapen wat restgedachten op het strand
Ze legt ze in een aangevreten mand
Aan wie in 's hemelsnaam…
violen strijken lichte kleuren
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
702 ik dronk muziek
weemoed nam me mee
naar oorden waar
tranen en verdriet
geboren worden
ik liet me drijven
op golven nostalgie
met spijt van dingen
die verloren gingen
in een vergeten melodie
in cirkels donker
drijven zilveren tonen
trompetten schetteren
het koper rood, ritme
baart zijn eigen klonen
violen strijken lichte kleuren…
geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
738 terwijl er grote vlokken vallen
in eindeloze stilte
beweegt het in mijn oor
de stemmen van een broos gesprek
met spatten glasgerinkel
en kletterend servies
in kleren wil ik ze wel hullen
de vreemde schelpen aan mijn hoofd
beschermend koesteren tegen de golven
die ongevraagd en onverwacht
soms zacht soms ongenadig
mij willen overspoelen…
Ik worstel en
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 grijpend naar houvast
rol ik ondersteboven
troebel is het water
waarin ik dreig te verdrinken
gedachtes flitsen voorbij
even laat ik me wegzinken
opeens
word ik opgetild
als een veertje zo licht
meegevoerd de tijd verstilt
gered door het leven zelf
sla ik mijn vleugels vrijuit
sterker gegroeid door de strijd
stijg ik boven de golven…
herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 de klimop in mijn tuin
vol bijen en vlinders
oktober
de dagen vliegen voorbij
gedachten
zit op de top van een duin
en kijk naar de beelden
die langzaam voorbijgaan
groeiende halmen
een vreemde stap in het donker
je ziet het niet
stapt blind over de duinen
nachtblind
we lachen
de zee achter de duinen
lichtjes schitteren op de golven…
Heldere winterdag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
804 De wind is hard en jaagt koud over het strand
hierdoor zijn de golven onstuimig en woest.
De zee slaat ze met schuimige koppen op het zand
keer op keer.
Door dit weer en deze verandering in de natuur
weet ik het: de winter staat voor de deur
koud en guur.…
grijzend herleven
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
603 kippen zonder koppen
narazend kallend
verstoren de ritmiek
van de grijze massa
wegdobberend op lauwe golven
de hersens besmeurd
wordt de grijze massa
geelgroen gekleurd
bloederig fladderend
breken vergane woorden
een stabiele geest
ooit gelukkig geweest
Koppen herzoeken hun kippen
Vreemde vogels helpen
Met kwakkende penselen
Geelgroen…
Stacks of Duncansby
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
777 Springend hoog
gewrichten knarsen
over vergeten
rotspartijen
ruw geslepen
Grijze betonnen
vlekbevloekte
aangekoekt de substantie
naderbij geslopen
rondtollend
bloedstollend
Roestend metaal oogt
ontevreden gekalkt
uitgebraakt en opgewreven
Warm aanvoelend
in golven spoelend
rimpelend jagend
onderwater tranend
De pont gromt…
wedergeboorte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
761 de stilte is gestorven
aan prille woorden
zwijgende strakke lippen
ontdooiden
aangeraakt door de echo
van zachte golven
die de duwende lucht
ontkooiden
een nieuwe schepping
werd onstuitbaar
verworven
bevroren in diepe
levensaders
verstokt in
lijfelijk gelid
waar een moedeloos
verloren gemoed
de keel vernauwde
door een hart dat bloedt…
door naar de hel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
585 golven eten zeeën vreten
oceanen huilen om
buien in wolken te kussen
ik ga met je mee
in een pogen de
elementen te sussen
met regen te druilen
sneeuw te trotseren
vorst de rug toe te keren
met winden te waaien
hard en met vlagen
in jachten en jagen
dollen en tollen
blaadjes op straatjes
wou dat ik God was
niet zo kapot…
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 ik weet mijn stenen bruiden
koketterend met basalt
de lustigste van allen
is vastgezet in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat…
Haar diepste verlangen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
579 klinkt als een fluisterende
melodie, de kleur van hoop
danst als een dromerige
herinnering,als zilveren
balletschoentjes
gedragen door de wind
zij op blote voeten in het natte gras
de liefde lijkt te verdorren
achter het huis op de heuvels
aan haar horizon…..ruist de zee
vliegen de meeuwen
haar vrijheid
hou van mij…..zingen de golven…
Tranen
hartenkreet
4.4 met 45 stemmen
3.502 Mijn tranen stromen
gedachten zijn bij jou
Heb zo met je te doen
omdat ik van je hou
Mijn tranen stromen
om jouw intense verdriet
Je hart wreed gebroken
en dat verdien jij niet
Mijn tranen stromen
in golven bloedrood
Jij bent me zo dierbaar
hebt emoties ontbloot
Mijn tranen stromen
voor jou voor je pijn
Jij deed er alles aan
om…
Vivre dans overspoeld
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
534 in eigen
artistieke schoonheid
ligt stil de kroon
zacht in zilv’ren blank water
die uitplooit
in gouden lichtstralen
gloort iets moois
aan de einder
op de maat van elk windzuchtje
verankerd het leven
bewogen
zichtbaar en hoorbaar
voelbaar
zoals het leven geeft
en neemt
hee hee hee
deze vivre dans overspoeld
klanken en golven…
uit het oog verloren
netgedicht
2.0 met 60 stemmen
3.342 Wij werden door hoge
golven dooreen geschud.
Vasthouden aan de mast,
koorden aantrekken
was een must.
We vielen van de ene verbazing
in de andere.
We legden uiteindelijk
veilig aan de kade aan.
Ons hart vond voldoening
Vulde zich met geluk
Wij waren elk een andere weg
ingeslagen
Na jaren nemen we de teugels
samen weer in handen.…
Zeemoedig
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
502 ze heeft de zee gekust
wijl haar ogen dronken
van verlangen
over de deinende golven
naar de branding staarden
ze heeft de zee gekust
met schelpjes in
haar beide handen
zand tussen haar tenen
de wind fluisterend
in haar oren, wapperend haar haren
ze heeft de zee gekust
denkend aan hem
die ze zojuist een groet bracht
haar vriend
nooit…
Verstillende nevels
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 Een rimpeling op stilstaand water
golven van geluk overspoelen mijn hart
nevels verstillen
oceaan van ruimte
de tijd is van mij
vandaag een dageraad
als warme sprei
fijnbesnaard theater
onbegrensd
tintelend moment van tijd
wandelend verder
langs deze oever
als grenzeloos bevrijd
morgen dan
zien we wel weer…
manestralen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
780 nergens aan
ik laat me zorgenloos gaan
ik laat me omringen met pure liefde
van zuivere goddelijke energie
al genietend sluit ik mijn ogen
opdat ik de wereld niet meer zie
is het mijn hart dat jij verloor
is het jouw stem die ik steeds hoor
zijn het jouw armen,die in de nacht
mij met liefde verwarmen
als een melodie deinend op de golven…
poëzie en zingen
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
962 de melodie van mijn gedicht
groeit in de adem die ik voelbaar leg
tussen het spreken en de aarzeling
het voelen en weer doven
wanneer ik vrij ben voor
het zingen van de tekst
mogen de golven van de woorden
terugslaan op een stroeve kust
ook mijn verlangen naar de wind
die beukend op komt steken
en even later strelend zacht
de lentegeuren…
ongedateerd
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
637 het komt in golven, ook het vastklampen.
misschien vergis ik mij van plaats
en sta ik naast een koorddanser. de vraag verdwijnt;
het touw verandert.
de tas staat voor mijn voeten.
dode hoeken krijten uit het zijvak,
daartussen vele hoofden, voor wie ik was,
nog zoveel wilde zijn.
ik draai me om.…