3975 resultaten.
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 het eerst aanraak
wanneer het donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen
kleingebarend
ik huil
en spreek hun schaduw toe;
teken rotsen af, mijn huid…
die late zomerherfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.225 ik denk aan jou
terwijl er koelte sneeuwt
op huid
die altijd zomerwarm nog is
mis jou
met elke ademteug
verlies gezegend rijk
- niet arm
’k hou van je schaduw - vluchtig
die in mij wijlt
smartelijk passioneel verslaafd
aan ’t winterloze, ver van elke tijd
je volgende herfst weer vindend
in een betoverend laatste groen
je geur tot…
onverklaarbare liefde
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.641 slechts eenmaal in jouw armen mogen liggen
jouw zachte lippen voelen tintelen op mijn huid
die tere liefdeswoordjes horen, of stilte zwijgen
en samen ingehouden huilen omdat te mooi is
het kan niet dit mag niet en heeft geen zin
hierna is de passie vervlogen, jij leeft door
en ik zal sterven aan een verbroken belofte
omdat de buitenwereld het…
Bijna wellustig
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.886 Als ik alleen al aan je denk
loopt het water in m’n mond
maar als ik je van dichtbij zie
zo heerlijk sappig en rond
wil ik je eigenlijk meteen
met huid en al verslinden
draai je eerst wellustig rond
terwijl ik je dan langzaam
ontdoe van al je kleding
loopt het sap langzaam
vanuit mijn mondhoeken
als ik mijn tanden in je zet
o wat ben…
Rozengeur en bloemenwater
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.029 met lange vingers steel jij
op een blauwe maan dagdromen
van geest verlaten gronden
en dood gewaande bomen
je vliegt door open staande deuren
laat voeten zakken in de grond
vlecht meterslange draden
en sluit zonder knopen een verbond
je wilt de groene lakens delen
huid en haar met handen boeien
over spelen tot de haan kraait
en met het…
zonder zwaarte
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
1.105 geluid uit het landschap
dat ik wel begrijp en mij tot volgen stemt
de verte roept als een volmaakte liefde
werpt volle zeeën wanneer de zon
rood ondergaat, met zachte borsten
in de nacht en armen, zo lief
als warme onschuld
kom
kom dan, ik zal je bevrijden
begeren, beminnen
ik zal je liefhebben
met alle nachten op mijn huid…
wars van uitpuilend vet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.151 steek je vinger in zijn zij
je knalt meteen tegen de grond
dat zijn huid het nog houdt
het gutst het drupt het zweet
alles ingeteerd en opgeslagen
vet in zevenendertig lagen
de stank een-en-al ranzigheid
vijf minuten onder de zon
rooie puntjes van de kaantjes
of toch een berg reuzel
in zakken die voor je uitbollen
jij blij dat-ie net…
Bikini met bontkraag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.406 hartje winter wens ik zomer
smeltend sneeuw plast koude uit
'k was altijd al een dromer
met liever warmte op haar huid
hartje zomer wil jij winter
bevries je stralen tot pegels ijs
van zomerregen maak je splinters
scherp geslepen, winters grijs
hier scheiden dan ook onze wegen
herfst en lente zijn te vaag
jouw noorden houdt mijn zuiden…
Het zwellen van zwart
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.296 niet langer dan even
of wat meer, beet het kwaad
in mijn gezicht
als begin van zwart,
plekken zonder glimlach
op braakliggend land
diepe nachten werden geblinddoekt
en door waanzin ontwikkeld
toen ik huilde om mijn huid
en de dagen vervloekte
van sterven
ik had geen verweer of wereld meer
slechts aarde
als vingertoppen, afgesneden…
anatomie
gedicht
2.5 met 89 stemmen
38.498 Je wenkbrauw van goud
is boog boven een oog
als een groene zee koud
je haar lokt in vuur en
je wang van rode aarde
uit de diepte het brood
welt in huid en in melk
en doopt op je tong en
vertelt hoe je loopt voor
de duur van mijn oog -
dan eet ik van je, drink
ik van je, dan adem ik
je adem in en zink ik
met de zee die me ziet
verder weg…
wangenrood
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
801 jij door de ochtendwind
hoort hoe aarde
zingt doorheen
de stilte op
mijn huid
jij kijkt me aan
languit op je rug
wanneer mijn ogen
de dag in rennen
samen met de
lente, lachend naar
de vleugelslag van wolken
jij draagt mijn droom
naar zonlicht golven
zo teder
sprekend
oneindig blauw
en ik plooi
geef me over
broos en wordend…
als de dag van morgen
netgedicht
3.8 met 47 stemmen
2.172 vertel mij van dromen,
nog verborgen,
maar waarin zeker
het verleden
wordt ontnomen
ik ga nog één keer langs
bij de velden van weleer
die verhalen van droogte
en diepe verlatenheid
die nog steeds de huid
bekrassen, keer op keer
en waar mijn levensvocht
verdampt in gelatenheid
herinner mij
aan de dag van morgen
die vertelt…
Venster taal
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
2.311 Wanneer glas gaat praten
tegen gevoelige snaren
flirtueel de knuppel
gegooid wordt
in dat ene hok
waarvan de deur
op een kier staat
dan lacht de dag
naar buiten
schittert woorden
van afwezigheid
ziet half ontloken
ander leven
voor waarheid aan
zacht schroeit huid
langs leven
daar waar vuur
zich uit in
verwrongen taal
pakt zij…
in het ontwaken van de dag
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.190 het ochtendschemer hou ik tegen
als ‘k in jouw armen wakker word
en mij jou heel dichtbij dan voel
in ‘t vage donker zie je ogen glinsteren
tot zich de huid lustvol verwarmt
en warme gloed zich uitbreidt over ons
jouw hand beroert heel zacht mijn wang
terwijl je lippen hunkeren naar mijn mond
en ik jouw adem smaak
wij beiden ons verenen…
ik orakel labyrinthen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
695 de hemel is gesloten
de ruimte is te groot
maar ik ben vastbesloten
een weg te vinden uit de dood
handen reikten
trokken terug omdat de hitte
te intens was om te leven
ze keerden mij de rug
nog zie ik je lach,
ogend naar de horizon
herinner ik me hoe het was
en in genieten niet meer kon
ik ben verdwaald
in groeven van je huid…
Wakker
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
955 Een warme klaterende straal
valt en plaagt je stout
en heel opeens de schrik
van warmte maakt je koud
Je huid trekt even samen
Je zoekt mijn natte lijf
Ik voel je warme kippenvel
Wil dat je bij me blijft
De dag nog niet begonnen
zolang we hier nog staan
Jij altijd in mijn armen
We hoeven niet te gaan
Plotseling de wekker
die nog…
je rood is bloot
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.706 je rood is bloot
en zeer verleidelijk
het vangt mijn oog
terwijl mijn hand je
snel zou willen werpen
je nodigt uit
tot dribbel met
een korte stuit
in het rollen wil je
mij graag dollen
ik schop je niet
het zachte van je huid
vraagt meegaande streling
stilstand is voor allebei
een toeslaande verveling
je bent geschapen
om met mij…
ontwaken
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.665 in vers vertrapte aarde
staan mijn voeten
onwennig
ik volgde je lach
en de ronding
van mijn verlangens
jij draait je om
en vraagt waarom ik hier ben
of ik je ken
de aarde zuigt
mijn woorden zacht naar binnen
verlies mijn zinnen
en mijn eigenwaarde
doch zonder een geluid
beroer je zacht mijn huid
kust mijn koude lippen
terwijl de ochtend…
maskeerde mijn littekens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
717 ik had geen
masker op bij jou
wat crême maskeerde
mijn littekens, gegevens
uit een vroeger tijd
door niemand meer te lezen
tot jij het grillig wit
weer zichtbaar kuste
en de gehechte wanden
waar agressie rustte
en tot leven bracht
in zachte roze huid
jij heelde wat ik
steeds verborgen hield
was de spiegel die beviel
mij duidelijk…
Rimpeldoek
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.760 Er ligt een rimpeldoek
over je verweerde huid
poreus door de tijd
beschreven blad.
Kluwens bloedvaten
hebben zich gedraaid
in weefsels van spieren
als nesten van verzet.
Woekeringen van het lijf
eens jong en ongeschonden
maar zich nu verzoenend
met de ruwing van de dood.…
Douchen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 Kristallen parels
strelen mijn huid
en kleven van liefde.
Vrijen met 't stromend water.
Samen smelten
en de handen vouwen.
Duizend seconden,
een eeuwigheid.…
ploert de koperen dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 waarom kies ik
koelte als de zon
brandt op mijn huid
ik wil het bruine beest
dat eerst in wit weer
rood wordt als mijn thuis
maar feller ploert
de koperen dood, nog even en
mijn cellen hebben het begeven
daarom verdwijn ik af en toe
ben haar hitte zat en moe
duik de koele schaduw in
die zalig meekomt als jij schijnt…
Zomeravond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Koelte klimt in mijn huid
want ‘t licht gaat uit.…
overgeleverd
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
745 overgeleverd
mijn nagels schraapten je huid
even, maar wel overdacht
totdat ik met schrik
in onwetendheid werd gedreven
het was onverwacht
toen met een krijsend geluid
woede aan mijn woorden
ging kleven
door een duistere macht bezeten
braakte ik zurig gal
in horten en stoten
mijn hart leek gereten
het lijf gehakt
in wezensvreemde…
Verraderlijke picknick
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.279 je ziet eruit als een picknick van Van Gogh
blozende wangen in een gebruinde huid
als aardbeien tussen twee boterhammen
met talrijke tarwekorrels als sproeten
vertrouwen was zonnig verschenen
maar verried de winter al voor de herfst
en nu, wijl de dagen nog steeds lengen
had het niet donkerder kunnen zijn
je ziet eruit als een picknick van…
zweepte voor de schijn
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
955 teugels strak
dijen voelden
ingehouden paardenkracht
je liet ze vieren
ervaarde hitte
en geweld in
tomeloze spieren
in spoorslags gaan
sloten bewegingen
uit draf en tot galop
steeds naadloos aan
je zweepte
voor de schijn
voelde genot in ultiem
samen komen zonder pijn
geroskamd en gelaafd
hoefijzers weer schoon
maar in zijn huid…
't is maar een droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
881 ik heb vannacht gedroomd
over hele enge wolven
die me met huid en haar verslonden
toen ik op zoek was naar de maan
ze hebben mijn bloed gedronken
en geroken aan mijn vlees
dat ik die dag nog had gewassen
in een algengroene beek
het duurde slecht maar even
totdat ik was vergaan
er een heel klein hoopje overbleef
het bewijs van mijn bestaan…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
619 laat de oude bomen mij
opnieuw verleden geven
als ruïnes die nog huiveren
in verlaten land
oude schuren armoe spreken
in de stille dorpen,
harken aan de kant
oude handen met hun vouwen
dunne haren grauwig grijs
boven de versleten ruggen
verdroogde huid in vochtig huis
laat dit alles overstemmen
wat perfectie heet,
het niet meer…
vrouwenpsalm
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.470 in ’t ogenlicht werp jij mij schaduw
van zachte zijde op mijn huid
naar deemstering gedragen
als op handen – jij bruid
als larve eens bewegingsloos
tot ’t avondrood je vrijde
in d’ eerste nacht als glans
het zacht gekreun mij was
en ook een stille gast
die mij dit maal bereidde
- geen enkele stonde blijft
dat ‘k niet mijn tong bevleugel…
Porselein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
753 Het is zinloos, ik kraak toch maar je porselein,
kras toch maar je huid tot op het bot
mijn goedbedoelde pogingen
doen mij steeds meer naar lucht happen
Ik kom ogen te kort,
maar mijn vingers zijn te bang
Misschien heb ik je wel iets te lief,
mijn lief
en misschien duurde ons eeuwig wel te lang
Waar was het, toen we vroeger dartelden…