3533 resultaten.
Bekende weg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
961 Van Roozendaal tot Rodeschool te reizen
niet op of om te kijken
maar doelbewust, recht zo die gaat
de weg te vinden en het woord
niet aan te kloppen voor een aalmoes
niet vragen naar gebaande paden
van de Plantage naar het Hoge Land
van rooms naar rood, van hot naar her,
te weten dat in omgekeerde richting
alles zo anders proeft en ziet…
Maria van Magdala
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
883 zedige vrouw
ja zelfs de onbevlekte maagd
dat zijn jullie woorden
waarom mijn naam verguizen
door mijn lange haren
die zijn tranen drogen
door mijn lippen die
voeten kusten of zelfs
de nardusmirre waarmee ik balsemde
Noem mij gewoon Maria
zonder de steen
voor mijn voeten te gooien
die jullie ooit zelf toegeworpen is
laat mij mijn pad…
maakt voeten broos in evenwicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
599 rol de stenen weg
voordat je brekebenend
vlinders tracht te vangen
die jouw pad in alle kleuren
blijken te behangen
je blik omhoog
maakt voeten broos
in evenwicht en
zonder zicht ligt
struikelen voor de hand
daar gaat je tand
en weer een beurse plek
je ellebogen schaven
omdat ze je lichaam
even niet konden vertragen…
Het woord
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.482 taal
synoniem aan het einde
nu zichtbaar in een schrikbeeld
De tranen echt van zilver
in een intens verlangen
naar overleven
De vaag geëtaleerde gruwelen
verscherpt door de verbintenis
nu opgedrongen
naar het centrum van ons leven
Een onbeheersbaar gevecht
onderworpen aan angst
Wat blijft
is alleen haar moed en kracht
over het onzekere pad…
pluk de zon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
649 ziet de mensen onbezonnen
blakeren langs de paden
op stranden bij de zee
stil soms kort van stof
hunne spinsels ontsponnen
spanning vloeide uit aderen
leven gaat nu op de pof
blikken koel in tassen mee
werk blijft onbegonnen
gedoofd zijn alle lusten
in dommel wel te rusten
wat water op de akkers
ach boeren arme stakkers
lamlendig in het…
kiezelt vaag geluiden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
599 je langteent woorden
op een ander pad
kiezelt vaag geluiden
in vlagen wind die ik
dan even niet kan duiden
je overspoelt me
met gevoel zonder
richting aan te geven
terwijl ik dacht voor even
jou standvastig in je leven
maar impulsief is
weer de dief van woorden
waarvan betekenis pas
later komt in onze
eerlijke bekentenis…
een horizon voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 ik schilder je
de bergen op
voorbij de rots
en de vallei
toon je de uitzichten
een horizon voorbij
zie in blauw de
nevels van de morgen
even zonder zorgen
genieten van de dag
ik weet het pad dat
je in de verte zag
we dalen snel
penseel voor jou
ravijnen, hun diepte
voel je aan mijn hand
in samen blikken zal hun
dreiging vlug…
Holle
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.899 Twee schollen - ach twee schollen
hoe ze vielen op het pad
van de viskar van de bode
die Vrouw Holle had ontboden
alleen was het wel wat snode
dat de Genius vergat
dat vrouw Holle zoals altijd
wel weer iets te hollen had
Vrouw Holle - ach vrouw Holle
viel gestuiterd met haar gat
in de hemel van de Goden
waar ze rondjes rent voor doden…
Sneeuwblind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.398 Verblind door sneeuw als ik soms was
zocht ik de randen van het pad
met witte vlokken op mijn jas
die zoveel winters had verslagen
maar gekregen van mijn vader
die hem niet meer nodig had
kroop ik nu dicht tegen hem aan
me schuilend voor de witte vlagen
En zo liep ik wat vooruit
terwijl ik in mezelf bad
dat het met jou nu beter ging
sinds…
toen en nu
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.102 Het smalle pad langs de rivier
water , eenvoud, rust
Jij en ik
hand in hand
klamme handen…
samen genieten van
de zon
zachte knuffels
onder het waakzame oog
van de blauwe brug
het begin van een mooi verhaal
Dat was toen...…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
3.922 wil ik schreeuwen
Met de wanhoop haast nabij
Denk ik tegen beter weten
Liefste, maak jezelf nu vrij
Bid voor jou mijn lieve meisje
Al het goede op je pad
Nooit meer vallen in die kuilen
Geloof in dromen lieve schat…
Alter ego
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Het vagevuur verlicht mijn pad.
Ik beklim langzaam de louteringsberg.
Hierboven is het koud en de schapen blaffen.
Wieldoppen rollen omlaag.
Mijn vijand wacht op me.
Het gevecht kan beginnen.
Het stof schuurt mijn ogen.
Ik huil bloed.
Verwoed steek ik in de duisternis.
Mijn zwaard dringt een lichaam binnen.…
Parels voor de zwijnen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
596 Waar heb ik het verloren, toen
ik omkeek en vele jaren ouder was,
vergeleek me toen ik werd geboren,
ben ik levend dood of begint het pas
een gedreven duel in een tweegevecht,
lijken beiden helften even echt,
waarvan de waarheid verder reikte
dan het toekomstig pad, zocht naar
de kwaal in het hof van Eden, maar
wist niet wat, waarschijnlijk…
Navelstaren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
754 Overstroom me dan,
dijk me in, weerleg de
steen, zodat angst niet
meer door dijken gutst,
ween van angst door het
woud van verbeeldingen
heen, waarmee de kennis
troebel wordt en de ziel
weer openscheurt en je
temperament verkleurt,
en je de jaloezieën sluit voor
de inwendige dageraad,
verlaat het eeuwig klagende
pad van onrust…
thuis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.020 het is rustig
in de tunnels
en op de brug
op weg naar de heilige burcht
zicht op
het pad
het licht
ruimte vullen
met levenskleuren
ontwaak en houd wacht
de spiraalvlam
brand tot diep
in de nacht
overgang naar dag
de dauw als instrument
een trompet
luid is de kreet
ontwaak
o luid
ruis
de dag is grauw
maar zon komt toch
wel weer…
Ogen op verkenning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
734 de handen weer gereikt
in saamhorigheid
ogen op verkenning
naar details
het anders zijn
dan in herinnering
stemmen in herkenning
elkaar ontmoeten met een lach
is de bestemming van de dag
samen weer op pad
als heksen op een bezemsteel
met magisch vier vijf is te veel
kabouters van de
paddenstoelen vegen
die eikels en kastanjes…
ik kus mijn Mariabeeldje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 ik kus mijn Mariabeeldje
en smeek haar me toch vast te houden vooral
me voor te gaan door dit diep en eenzaam dal
en ik zal vol vertrouwen volgen
waarheen het pad ook leiden zal
I kiss my Virgin statue
and beg her to hold me most of all
to lead me through this deep and lonely low
and I will follow full of faith
where'er the path may go…
Geef mij jouw hand
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.522 Welke obstakels er ook op ons pad komen,
Geef mij jouw hand,
En ik zal nooit loslaten.…
Sonnet met passie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Laat mij dageraad aan je voeten werpen
en met licht beschijnen je pad
mijn diensten wil ik aan je onderwerpen
liefste zo ik jou altijd heb liefgehad
bloemenkransen om je haren hangen
jou kleden als schone vestaalse maagd
benaderen met al mijn verlangen
en liefde zo het jou alleen behaagt.…
De wind maakte zich los
gedicht
2.2 met 63 stemmen
10.241 spotte
haar aanraakte
tumult maakte vleugels
de regen sloeg over het huis
eerder dan over haar
op het dak en tegen de ramen
weerlicht en de eerste donderslag
het huis zou het verhaal
niet afstaan
niet opensplijten
ze liep weg
in de dichte loodrechte regen
het scheurende smalle weerlicht
de echo's van geluid
boven de zee boven het pad…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 de dooi zet langzaam in
ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k…
zoon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
861 Blijf al die momenten sparen
Ze zullen later veel verklaren
Zo’n jonge vis, het is ook wat:
Zijn levenszee en meer dan dat;
Ervaring gekregen en gehad;
Daar gaat hij dan...een eigen pad…
het bosviooltje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
775 Geschrokken staan ze samen op het pad
En slaan dan gillend op de vlucht
Ze hebben niet geweten: in dit bos
is dit viooltje zeer beducht
Dat staat daar niet om mooi te zijn
Dat staat daar voor haar rust…
Met lichtpenselen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 het bos heeft jou herkend
geeft met het knappen
van wat takjes de paden aan
die jij gelopen hebt
het toont de mooiste plekjes
de eerste groene stekjes
die zich openend warmen
aan jouw liefdevolle blik
koel kabbelt water
in het net ontwaakte ven
waar al vliegen dansen
in schemerige waaiers zon
het bos geeft jou
zijn doek met lichtpenselen…
De muziek ( A. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 Ik was nodig op jouw pad zoals ik jou
nodig had.
Ik laat je nu los, zoals het hoort, en ga verder.
Je zult daar zijn en blijven.
Ik had jou immers beloofd over je te schrijven...…
Een rovend hart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
767 (Rendez-vous (met het verleden))
23 voor en 23 na de klap
die mijn leven voor eens en altijd, echt
voorgoed, op z'n kop heeft gezet
<
Uiteindelijk een oprecht nieuw
maar vooral gangbaar pad gevonden
passend bij mijn handicap
>
Wending. Niet voorzien, gezien mijn
leeftijd.…
Verhalenstorm en Poëzieregen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
543 elkaar ontmoeten
in de vochtige herfst
daar waar het rag zich strikt
langs de gevels van het natuurhuis
het blad zich op het pad schikt
bij sfeerlichtjes dromen
in letters die tot leven komen
elkaar treffen rond een plek
in een verhalenstorm
dagvlinders, nachtvlinders
meanderend levensecht
met en langs de Vecht
geraken in een poëzieregen…
Beslist ongewoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 Hoe snel ethische
Grenzen vervagen,
Moreel besef dat
Nergens meer huist,
Zie ik het vaakst
In de bermen van
De Nederlandse
Wegen en paden:
Tot voor kort
Was het nog gewoon
Dat mijn herder
Bij elke stap
Die hij verzette
Op een wegwerp
Verpakking landde
Met bijhorend geluid -
Nu wij met een
Paar gelijkgestemden
Andermans…
GAUDI IN DECEMBER
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
666 In Barcelona was het zestien graden
En licht en donker brachten kleuren voort
Al zag ik ook hoe Christus werd verraden
Zij deden denken aan de hemelpoort
De architect koos voor moderne paden
Zijn werk was buitenaards, nieuw in zijn soort
De Spaanse burgeroorlog kon het schaden
Maar hij pakte het op, zoals dat hoort…
Haaks water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 beloften van de winter
waaien gebroken weg
in de eerste zucht van de lente
de ijle dijk tracht tevergeefs
dwalende geruchten te keren
de jonge dagen van het prille jaar worden
als hoofdkussens opgeschud
de nooit gekomen winter verdrijvend
een zachte 'g' wankelt noordwaarts
buigt watergangen tot rechthoeken
terwijl schaduwen andere paden…