2307 resultaten.
drup drup
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 ik doe wat hij zegt, hij
is me dierbaar en ik geef
hem met graagte mijn hand
doch mijn slaap neemt
afstand van mijn
ontoegeeflijk verlangen
om mij als personage
in diepe rust te leggen
dán, druppel druppel drup, een
aaneengeregen ketting zonder
onderbreking, dan…drup drup
- even wachten, en ja hoor
drup voor drup en af en toe een straal…
HELENDE PIJN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
391 allerlei pracht
waarachter kwade toekomst wacht
de Hemelse geesten
willen dat lokkende duister
tegemoet gaan
met vechtlustige kaarsen
onblusbare vlammen
het krakeel herhaalt zich
zal de stervelingen
dikwijls kwetsen
voor sterke twijfel zetten
boven de hevige kamp
blinkt de Morgenster
van 't onsterfelijke Woord
haar stralen…
IN DE SPOTLIGHT!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
430 verblindende koplampen
ook als ze achter me aan rijden
en voor met zelfs te rode achterlichten
verhinderen elk gemak van 't rijden
en dan de tweewielers
fietslampen direct in je smoel
onderweg bid ik maar om borgstelling
het er goed af te mogen brengen
flikker wat met m'n ogen
want ik wil de weg nog zien, anticiperen en
om te mogen blijven stralen…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Ik zie hoe de sneeuw-
klokjes de stilte doorbreken, hun
witte kelken vangen de eerste stralen. Ze hoeven
niet te schreeuwen om gezien te worden; hun kracht ligt in hun zijn.
Het licht wordt opnieuw
geboren aan de randen van de dag, mijn
innerlijk kompas richt zich.…
De vergulde eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
127 sloegen over bergkammen
waarmee zij lichter zijn ogen ontsloot
voor de naaktere waarheid van voorheen
zijn dromen stierven onder naaldbomen
waarna hij duister haar lichaam genoot
door de ontdekte dekens van destijds
hun woorden hingen boven lustoorden
waartoe men vervormd hun verzet vergoot
langs de vergulde eenvoud van daarvoor
haar stralen…
Herfststem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 De lage herfstzon
Een schuine straal licht
breekt door de kale kruinen
boven het bospad.
Het gouden verlangen
kleurt zacht met de middag mee
in het warme rood.
De stem van het bos
ontwaakt in de najaarswind
en fluistert jouw lied.…
Samen zonder jou
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.850 zat ik dan helemaal alleen
met enkel jou nog in mijn hoofd
steeds als ik aan je dacht, lief
dan voelde ik me als verdoofd
De woorden ben ik allang vergeten
die ik je toen ooit nog zeggen wou
ik had ze allemaal weg gedronken
lief, alleen de drank bleef ik trouw
De zon was anders gaan schijnen
wilde ooit te dicht bij die stralen…
Nog even samen met jou
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.708 Samen op de bank
begon ik te dromen over hoe het was
deed net of jij nooit weg bent geweest
alsof we nog altijd samen waren
Even zat je weer naast me
en wilde ik je stevig vasthouden
ruiken aan je zachte haren
je zoenen en de liefde verklaren
Ik zie je lach, jouw ogen stralen
mijn hart huilt vanbinnen over de pijn
ik had alles willen houden…
jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.662 voelen wat ik in me had
de wijze woorden die je hebt gesproken
je veelzeggend zwijgen bovendien
mijn muren heb je afgebroken
mijn maskers heb je nooit gezien
soms dansend, soms drijvend tot de morgen
kan ik niet anders dan mezelf zijn
in jouw lange armen zo geborgen
dromend voor altijd bij elkaar te zijn
zullen wij dan de sterren laten stralen…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.413 Ik schreeuw het uit, en probeer de zon te vangen
zodat ik de schitterende stralen kan uitdelen.
Er zijn zoveel mensen die naar dit gevoel verlangen,
en ik gun het alle mensen om me heen!…
Mijn hart is gestrand.
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.723 Jij liet voor mij de sterren stralen,
door jou ging ik weer ademhalen.
Jij bracht dingen in mijn leven,
die niemand anders mij ooit kon geven.
Ik begon te geloven in een wonder,
eindelijk vond iemand mij bijzonder.
Voor eeuwig staat jouw naam nu in mijn hart gegraveerd,
want jij hebt het met heel veel liefde gereanimeerd.…
Invocatio amoris
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.960 Door de kleurgebroken bogen
Van de tranen die gij zond,
Worden ziende weer mijn ogen
Als in nieuwe morgenstond:
Zien de mateloze wereld
Stralen nog van zoom tot zoom:
Heel de mateloze wereld
Bleef uw ongerepte droom!…
Zwolle IJsselbrug
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
996 Breed glimlacht de rivier haar toe,
en spiegelt zich zelfverzekerd
in de stralen van de zon.
De uiterwaarden staan nog
onder water, tot aan de zomerdijk:
een enkel baken steekt omhoog
en vertelt de vroege zeilers,
waar de sterke stroom
ondiep en verraderlijk is.…
Veertjes
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.270 blauw
golven deinen er gedwee
Helder fris geheimzinnig
schitterende woeste zee
Wolkenlucht kleurenspel
zomaar in beweging gezet
Welige vormen welke ogen
als een zacht donzen dekbed
Hoor die prachtige vogels
zwevend spelend zo vrij
Veertjes zo mooi van kleur
hun fluiten maakt mij blij
Voel de warmte van de zon
koester haar zachte stralen…
kleine donkere ogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
984 Donkere kleine ogen
met daarboven krullend haar,
raken mij zeer diep van binnen
al zit ik hier en niet daar
en het stralen van die ogen
doen meer dan 1000 zakken geld,
donkere kleine ogen ontsnapt
aan oorlog en geweld.…
ons huis
netgedicht
2.0 met 11 stemmen
3.972 de poes slaapt onder de hortensia
de tuinkabouter lacht haar uit
eitjes van zilveren chocola
een kinderhand vol met buit
overal hoor je hiep hiep hoera
uit punaisegaatjes in het huis
de middagzon laat een tekening
van een klein meisje stralen
het geeft ‘t huis een nieuwe tinteling
en overal zijn verhalen,
cadeautjes, post, een rekening…
amoreus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 onder dat goud doorlopen baldakijn
klimt langs geworpen stralen
ons oog op naar de zonneschijn:
vuur in spelonken en wolkenzalen.
het grauw uitgewaterd, het is droog.
dan die heerlijke manier van doen:
spontaan frontaal een dikke zoen
met boven die vurige hemelboog.…
Lied
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.746 Ontneem mij 's levens minste goed,
En 's levens kortste rust,
De laatste straal van levensmoed
En vonk van levenslust.
Ontneem mij de allerkleinste hoop
En 't allerlaatste lied:
Neem alles, wat ik heb op aard,
Maar slechts de liefde niet.…
Najaarsnacht
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.099 O nevelnacht, waarin geen sterren stralen!
O diepe, doffe stilte dezer stonde!
Geen klokketoon, die plechtig 't uur verkonde,
Niets hoor ik, dan mijn eigen ademhalen.
't Waar zoet voor mij, de in 's levens strijd gewonde,
In 't rustig rijk der dromen rond te dwalen.
Dan, ach!…
image
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
814 is behoud van hoop en vertrouwen
op liefde en meer speciaal
die op eerste gezichten
eerste prioriteit voor werkende poëten
dat sprekend uit te stralen in gedichten
ze moeten voortaan vroeger opstaan
en minder bezopen eerder slapen gaan
zo laten jonge medeburgers weten
ze lopen volstrekt niet synchroon
zeg maar rustig uren te laat
niet te…
Zonnestralen
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.836 Bloemen stralen van pracht,
Met stelen felgroen en blaadjes boterzacht.
Zij kust hem en ligt naast hem,
Zachtjes klinkt zijn lage stem.
Over zonnestralen en dromen,
Waarin ook zij ooit zullen komen.…
Tweeduizendzoveel
gedicht
3.4 met 19 stemmen
9.177 En duizend dikke Elvissen maar stralen.
En juichend vaart een oorlogsbodem uit.
Te zeggen dat we niks geleerd... (volgt een citaat
verluchtigd met een woord als god, ras, haat).
--------------------------------------------
uit: 'Mijn naam is Legioen, 2012.…
de kleine god
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
688 blauw, zijn stem van zilver,
de snaren van zijn tong, zacht en zuiver
voor wie echt luisteren, fluisteren wil,
hij spant zijn harp van helder kristal,
zijn soepele vingers tokkelen de stilte,
en de stilte ontwaakt,in het blauw gewaad
van een onschuldige, bedauwde morgen,
de kleine god blijft niet wachten
tot de zon opkomt, die felle stralen…
Plaatselijke depressie
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
4.020 zon te drogen
En met een reuze blij gezicht
zeg jij dat het mag
Jij zegt dat het goed is
Zo
Dat je me in jouw schaduw koesteren zal
Je verzamelt mijn lelijke woorden
En husselt ze door mijn tranendal
Ik zie nu niet hoe ik uit jouw armen zal geraken
Hoe ik ooit weer de zonneschijn met jou deel
Dat ook mijn dagen weer zullen stralen…
Omdat ooit jouw vader
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
542 vader
niet langer in zijn vorm
besloten zat
maar uitbrak in de dagen
zoals in een dichtersdrang
naar vrijheid
een bliksemschicht in april
die niet voorkomend
jouw moeder was
zoals ze flaneerde
in de halve waarheid
van voorjaarsdromen
omdat jouw vader
overdonderde lente
woekerde in staren
en zwijgend naar
de sterren stralen…
Leonoor
poëzie
3.4 met 16 stemmen
4.961 Leonoor, mijn lieve licht,
Voor uw oog de zonne zwicht
Met haar blonde stralen,
Die gans niet, in mijn gezicht,
Bij zijn glorie halen.
Vonken folie aan die git,
Gitten met uw gouden pit,
Bliksemt niet zo fellijk
Dat het hart, dat u aanbidt,
T' ene maal verwellek.…
Geheimtaal
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.019 Met wat moeite toont
de zon haar stralen
regendruppels als parels
hangen aan het gras
klaar om te vallen hoe het ooit was
er bestaat geen god
en ook geen ras
er bestaat wel water
na het vallen in een plas
om te verdampen ooit een dag
om weer te veranderen in parels aan het gras
de laatste zijn de eerste
en men betrapt ons
op een lach
eeuwig…
- Sprookjesglinsters van een ijskristal -
netgedicht
4.1 met 50 stemmen
690 Laat dagklaar in volle glaskristallen nacht
winterlicht in opgewekter zielsrust stralen.
Zacht kust de maan met winterglinsters
het diepbevroren hart wakker welk hoopt.
Schaatsend hart het kan niet vallen.
Glinsterpailletjes houden van glinsterkralen.
Verwarm jouw innerlijk en jouw handen
aan mijn lach, geniet van koude wintertij.…
Dopamine
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
963 De stemmingen maken dat ik het daglicht niet wil zien
Ik steek de kop op en niet in het zand
Ik bewandel vele wegen en allen op de rand
Ik straal als de zon, zelfs wanneer het brandt
Ik heb zoveel te klossen het ontbreekt me echter aan kant
Het is een kwestie van ondergaan
Ik begin altijd onderaan
Het analyseren kost zoveel energie
Had ik…
de weg terug
hartenkreet
4.9 met 37 stemmen
970 een rode maan verlicht de nacht
en sterren, als tranen houden de wacht
stille glinsteringen aan de lucht
de zon neemt haar plaats in met een zucht
want een plek om te stralen is hier niet
zelfs de wolken zijn gekleurd door verdriet
in dit heelal van verloren dromen
sluit ik mijn ogen maar kan niet ontkomen
de gewichtsloosheid van mijn bestan…