Alle inzendingen over strand

2969 resultaten.

Sorteren op:

Onuitputtelijke mand ?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Ze draagt een maand met verdriet op het strand ontfermen golven zich over de broze lijnen van de vloed en uit de diepten van de eenzaamheid, het leven bedolven in onuitputtelijkheid.…
Pama3 mei 2014Lees meer >

Het bruinverbrande bloot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
in het avondrood na een dag vol zee en zon je oogde lief het bruinverbrande bloot dat contrasteerde met het fraai oplichtend blond waarin ik sporen van de golven vond je kus was koel en zilt het waterzout vroeg dorsten lessend om nog meer je hand speelde met zand jij blikte met helder blauwe ogen het genieten van een dagje strand…

Promotie

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 577
Twee dames van gegoede stand liepen langs het Groetse strand in de prille lentezon toen zich dit gesprek ontspon. ~Mijn Klaas~ zei Elly van der Laan ~heeft een kanjer van een baan, bij de Firma van der Steur is hij technisch directeur~. ~Mijn Hendrik-Jan~ zei Truusje Bakker ~procureert bij Kloek & Wakker.…

Pirouetten

gedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 991
Een ribbelstrook zand en zonlicht schitterde in een geul oude vloed die ging toen een slingerpad het zicht op het strand openbrak, de gloed van de dag jou beetnam, je streelde met een wind vol kinderstemmen een kluwen vogels jou verlokte met hun wit van het blauw breken dartel als jij die van mij rende naar de zee die vlokken sneeuwde…

De Vliegende Hollander

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
De schrik van de zeelieden die niet bij De Kaap willen stranden.…

aangespoelde

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
als een bruid zo lieflijk en pril van verlangens gestrekt op een strand van scherven van glas en schelpen en vogels verlamd met de ogen al starend uit andere tijden achter de dagen door omstanders belangeloos de haren gestreken de handen gevet en verbonden en de dorre benen van kleding gevild maar te laat geborgen haar stem nog rustend…

Geen voetstap...

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
zal ik meer willen zetten op uw gebonden grond geen afdruk op de stranden korrels zand zullen mijn vrijheid niet beletten onrust zou mij overkomen het mes op de keel voelen als vee samengedreven Europa krijst op de stier die briest in de aanval hoe schoon ook het land dat eerder is aangedaan binnen grootse steden en historie, schrei…

Weemoedig

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
een stille plek in Nederland niet ver van het strand eerst nog even op blote voeten door het zeeovergoten zand gaande op weg overdenkend welk veelgeurend boeketje bloemen breng ik vandaag naar jou roze rozen kleur van de liefde dit droeg jij uit ook trouw simpele dingen jij zag de humor ik mis je lach geweldig…
Antonia13 augustus 2016Lees meer >

Als een boeket

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
De zilte geur van zee en strand. Rennende voeten in het zand. Van een afstand kijk je toe, volgt het pad van je herinnering. Laat alle bloemen bloeien, en kleur en klanken samenvloeien.…
Antje29 augustus 2016Lees meer >

Gezonken schip

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 623
Het noodlot reeds beklonken de bemanning telkens dronken de kapitein verlaat de kroeg een oceaan ligt voor de boeg het huwelijk moest stranden niet bestand tegen de golven thuisgebracht naar verre landen in de kajuit daar juicht het leven schuimend bier en schaamhaar aan de geschiedenis gegeven rond de mast schreeuwen de eeuwen in de…
mobar11 september 2016Lees meer >

Spinsel op een herfstdag

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
Ik zal een nieuwe toren bouwen desnoods op strand met zandkastelen, hoe die dan bij vloed weer instorten, één worden zal met dat waar alle gedachten vandaan, en hoe elke gedachte opnieuw een bouwsteen, edelsteen, misschien zelfs diamant zal zijn die tomeloos energie geeft op te bouwen kleurrijk en schitterend.…
Ralameimaar18 oktober 2016Lees meer >

Schelpend zand

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
het was onaards de plaats waar ik jouw voeten waste er was alleen een lichte plek de wereld heel ver weg er golfde zee in een mildheid zonder overheersend kuiven zij bloeide blauw op het witte strand van schelpend zand een zilte zon scheen magisch licht mystiek weerkaatste in je blik wij voelden de nabijheid van het paradijs…
wil melker9 december 2016Lees meer >

Dat wat ons aan de ziel verbindt

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
Halverwege het strand onder De wijde hemel blijft zij staan En peinst als uit marmer Gehouwen naar het water Alleen de maan zwemt nog In rollende golven: verstomd In haar vertrouwen wie zal om pijn In borst van een dichter rouwen Waar golft het graan en kraait de haan Kukelt een hemelse vonk in de harten Boven dat wat verlaagt opgejut…

Uitzicht op zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Het stormt voor de kust van Oostende de stroming die op golven jaagt het zand dat zich perst door de gaten kieren van de oude, trotse huizen op het strand geen volwassen mens twee kinderen slechts met hond hun jassen hoog boven zich geheven handen gehaakt in hun jaspanden zij zeilen voor de wind, staan stil onmogelijk schuins uit het lood…

FB

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
dreiging niet zo gauw En wil mij vrij aan mijn hobby wijden Geheimen heb ik praktisch niet Ik heb echt niets te verbergen En dat iedereen mijn ponem op FB ziet Zal geen sikkepit van mijn privacy vergen Wat doen er veel mensen geheimzinnig En angstvallig over hun privacy Je leeft toch openbaar en ’t is onzinnig Wat heb je te verbergen aan ’t strand…

Onuitgesproken jeugd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
ik heb als kind met zuchtjes wind mijn leven al beschermd waaide mee in het driften van zand langs een herfstig strand verzamelde luwte voor een poos als vorst zijn snijden tot lijden koos toch moest ik later kleur bekennen om mijn bescherming daarop in te stellen ik harnaste een onuitgesproken jeugd waarin ik gezichtsloos loog…

De levensreis

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
We gaan op reis Naar verre landen Met de boot, de trein, de fiets En we liggen op alle stranden Aan onze reis komt geen eind We blijven altijd reizen We zien alles van de wereld Van de bossen tot de paleizen Niemand stopt ons We blijven doorgaan We bezoeken ieder land Pas maar op, we komen eraan Maar plots stopt onze reis Geen land…

Vloeiden uiteen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 446
nog koud in golven verpakt rolden de eerste verhalen op een al lenteachtig strand hoofdletters schuimden in wit hun belangrijk bericht doken en vloeiden uiteen in vergeten zand wiste met kwistige hand onbelangrijke details alleen waar wind vat op kreeg bleef in stand hij joeg de hotspots wat verder het land op waar zij uitwaaierden…

Bruisend leven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
op alle delen van jouw leven in het bos vliegt plots een vogel op met veel misbaar door die scene schrik je op in auditief herinneren een regelrechte top op het donker spiegelend meer schrijft maan zijn intrigerend wassen wij rafelen ondeugend aan de kant zijn gezicht met golfjes in plassen nog staan op het verre strand…
wil melker7 december 2019Lees meer >

Scandeerden fel haar naam

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
vertraagde film bleef hun glimlach hangen onzekerheid was al bereikt in de discontinuïteit van het anders zo bekende en soepele protocol angst lag op de loer in de ongecontroleerde decibellen die in de menigte al bezig waren koppen te snellen toen nam zij met ferme armzwaaien het gareel weer in handen liet paniek in loze ruimte stranden…
wil melker15 februari 2020Lees meer >

Ooggetuige

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Als je op het strand bent en je ziet iets wits, sta er dan bij stil, kijk of het de desbetreffende plank is. Een witte surfplank, waar zoveel prachtige capriolen mee zijn uitgevoerd. Heel misschien kunnen ze dan de vermiste persoon vinden. Het zou mooi zijn voor de nabestaanden als dat gerealiseerd kon worden.…

Als mantra

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 434
we tekenden als spelletje iets herkenbaars op elkaars velletje eerst was het raken pas later werd gestraalde warmte de echte indicator waarbij muziek als mantra energie leidde in bevoegde banen nee wij zongen niet het hoogste lied lachten de zachte harmonie van geluid en handen dwaalden door vage bergstreken bezochten stranden…
wil melker15 augustus 2020Lees meer >

strandwandeling in mineur

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
uit de stoel jas aan we gaan wind tegen soms mee waterkoud lippen zout de zee, het strand striemend zand bepokte palen huid open halen drabbige plas alg aan je jas eb en vloed natte voet plastic zak afvalbak scheepsrook vuil verlaten kuil dooie meeuw, blauw pluis genoeg zo we gaan naar huis even m'n bril poetsen…

Hangend in de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
Op het strand duwen we ons door de wind naar het licht toe Er is geen tunnel of heilige poort Om op adem te komen draaien we ons om en rusten uit, de wind gaat heel de wereld over, en wij waaien even mee met de meeuwen en stromen even samen met de golven uit over het blinkende zand Het luchtruim is ons te groot schuin voorover hangen…
Zywa3 maart 2021Lees meer >

Als bikkel

netgedicht
5.0 met 200 stemmen aantal keer bekeken 477
waarbij schade door het leven werd opgeheven nooit ben ik zo zacht geweest als bikkel kon ik genadeloos stuiten een gevaar voor ramen en autoruiten die anoniem spiegelden als vat zonder duigen pas toen ik jou zag braken de rotsen schreef mijn hand voor het eerst liefde in het schelpenzand daar ben ik gesmolten op het hete strand…

Boeggolven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
kijk .....Geef me je hand, wacht nog .....even met gaan en kom .....bij mij, samen .....kunnen we thuis zijn Op straathoeken zal ik altijd stilstaan zoeken waar de zon staat waarheen de wolken gaan .....Doe je jas uit, je angst .....wees hier gelukkig .....neem een bad .....ik zal je masseren Onbestemde geuren waaien over het strand…
Zywa5 december 2021Lees meer >

Citycruise

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 840
Zoek toch de zon, niet mij Maar jou, de zee het zand Het duin het strand Ga paragliden paardje rijden Langs de vloedlijn waterkant Wordt het een decadente cruise Met een midscheepse citytrip In een vijfsterretjes hotel Of golft ge liever, leuke vrouw?…
Duende27 februari 2022Lees meer >

Van deinen en zieden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
Mijn golfslag kan verbazing wekken Mijn branding speelsheid en plezier Dat maakt een mens half waterdier Het strand kan ik met vondst bedekken Ook klos ik meters Brussels kant En spreid die uit op vochtig zand…

NAMUR

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
Sterren waren ogen binnen handbereik, zee was waar het strandde, land verraad van het deinen in de volmaaktheid van hun tijdelijk bestand. Het kreeg een dons van vreemde tekens en de woorden werden trage daden, lijven reikend naar een dode ziel. Wind woei haar naam. Hun liefde wordt beschreven in de kraters van de maan.…
Dirk Vekemans20 september 2023Lees meer >

proloog

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
luchtspiegelingen geen buren, geen besef van gisteren of vandaag, van het kloppend huis, dat ons lijf belichaamt, ons zicht op zaken, dat geest bezielt we traden in voetsporen weken van zijde, verlieten de buurt van brandgangen we voelden ons enkelmuurs omringd, haalden schouders op, gingen succesvol ten onder tussen eilanden en strandden…
Iniduo30 december 2024Lees meer >