2287 resultaten.
De weemoed van december
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 de natuur
wordt stervensmoe
en neemt afscheid
van de laatste herfstdagen
de bomen lijken
op naakte skeletten
in de schemerende avond
waar de mist vroeg
over de velden komt hangen
spreekt de bange stilte
van de naderende dood
de weemoed van december
hangt ook in mij
die dolend in het donker
zoekend is naar uw Licht
maar nog zo ver verborgen…
Strijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Hier liggen we weer
dromend van wilde vormen
in elkanders handbereik
geuren snuivend
in onbenutte, voorbijgaande momenten verborgen.
Kijken we verder dan dat ?
Hoofden toornig geheven
hoog kijkend naar wat ?…
Ochtendlach
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
555 heeft een ochtendhumeur
Maar nu al is zij zo mooi als je nooit ergens ziet
Ze gaat zitten, ik zet koffie en ze ruikt de geur
Nog altijd bedremmeld kijkend, neemt ze een teug
Ik denk, als ik naar haar kijk, wat ik nu ga zien…
Nu komt het moment waarop ik mij iedere dag verheug
Op haar gezicht verschijnt een voorzichtige lach
Een lach, zo verborgen…
'k Zie de zomer vergaan
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
780 Alleen wind en regen zingen hun lied
het ééntonig geruis van verborgen verdriet
mijn ziel neemt die droeve klanken van de dood met zich mee
en alle leven ebt weg, lijk een ster-re-vende zee.
Ik had met de zomer mijn hoogtij gevierd
met zijn klanken en kleuren mijn leven gesierd.…
wat een naam zegt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
628 steeds veilige
thuishaven waar je ouders
blijven wachten reikhalzend
naar je uitkijken en nog zoveel
meer dan van je houden
wat zegt een naam nou helemaal
Tanja jij zou nog steeds
hetzelfde mooie meisje zijn
met het sterke verlangen om
in de mensenwereld te leven
er zal niemand zijn die
jouw plaats in kan nemen
er zit zo veel verborgen…
De huidige malaise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Wees als mijn schriften, ook ik kan ze
sluiten, mijn pen gewoon neerleggen
alleen al door dat ene is ook mijn schrift
een product met een verborgen gezicht.…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om te behouden
Zonnestralen wriemelen op de huid
kruipen als rode mieren door aderen
bereiken elke duistere, verborgen…
Viooltjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 voor de kruisdood mochten zij uitbundig bloeien
en daarna ging men hun kopkens snoeien
In het nieuwe licht van de Paasmorgen
blijven de zaden van verdriet nog lang verborgen.…
Voetlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Stemmen verborgen in de boomtoppen,
orgelpijpen van een verdwijnende storm,
bewogen in het krakend ritme
van het uitgewaaide griend,
gerimpeld in het huilen van de wind
en wat men alleen maar hopen kan
maar niet voortijdig ziet, laat het
getijde zich niet foppen door het,
kreunen van de vals gestemde
instrumenten de kraag opgestoken…
Waar schaduw geheimen maakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Iedereen kent het boek over de koning
zijn macht, de raadsheren en het grote
paleis met al zijn binnentuinen
vol heerlijk geurende bloemen
maar ik beschrijf wat ik leerde
van ervaren mannen, Paardenkop
en Goudnavel, over genoegens
in het donker, achter de hoeken
waar schaduw geheimen maakt
van verborgen deuren naar de gangen
door het…
De weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 En in een
verborgen uur lokt het avontuur
Een gletsjer krimpt en scheurt. De
ondergrond krijgt vrij spel. Veel
gaat veranderen of wordt uitgewist.
Men zoekt naar ingang en verloop.
Voorbijgangers doen geloven dat dit
nou juist de nieuwe hoofdweg is,
met verleidelijke blikken. Ik stemde
toe, maar het gaf me geen gerust gevoel.…
Nummer Veertien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 NUMMER VEERTIEN
Dynamo van een doelpuntenmachine
Geen dribbel zonder bliksemdemarrage
Een flits van een passerende mirage
Da capo "nummer veertien"
tot al fine
Het brein dat elke aanval uit kon denken
Sprak in orakeltaal verborgen wenken…
Crème fouettée & copulatie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
825 en erotiek door slag-
room begeleid
Elke erogene zône
is dubbel gewild door het
vooruitzicht van
een dubbele portie van zeer
groot genot
Samensmeltend en -ko-
mend, ervarend geen gebod
delend liefde, niet slechts
voor mij alleen
op het ritme van jou
Jouw ritme in één tempo
evenaren
Tempo bepaal jijzelf en is
hier
terwijl een verborgen…
Waar zijn ze
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
454 de geluksmomenten
waar zijn ze
de momenten waar
je blij van wordt
waar zijn ze
ze zitten verborgen
te wachten tot ze
gevonden worden
ze zijn te vinden
in het licht- en schaduwspel
van de bomen
en in het zonlicht
dat schittert op het water
ze zitten in het schilderij
van een meer met waterlelies
of in de felle kleuren
die van…
Engel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Er zijn nooit tranen te zien,
jij houdt ze voor andere heel goed verborgen.
In het donker eentje misschien,
die zomaar in het niets gaat verloren.
Je zou het uit willen schreeuwen,
maar jij blijft zoals altijd sterk.
De laatste hartelijke lach lijkt al eeuwen,
weggesmolten zonder dat je het zelf nog hebt gemerkt.…
Waar zijn ze
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 de geluksmomenten
waar zijn ze
de momenten waar
je blij van wordt
waar zijn ze
ze zitten verborgen
te wachten tot ze
gevonden worden
ze zijn te vinden
in het licht- en schaduwspel
van de bomen
en in het zonlicht
dat schittert op het water
ze zitten in het schilderij
van een meer met waterlelies
of in de felle kleuren
die van…
VONDST
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
543 tussen twee schaduwstruiken
mijmert de verlamde man
over lang vervlogen jaren
waarin lang wandelingen
zijn ware lust waren
de verte steeds wenkte
veel nieuws en verrassingen
liet ontdekken
onderdrukt gezoem
een plotselinge prik
de boze hommel wekt hem
uit die gedachtenwaas
uren kijkt hij om zich heen
slaat voor het eerst verborgen…
Hemelhuizen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
601 Gerenoveerd of amper onderhouden
met veel 'oorspronkelijke elementen'
verborgen leidingen en fundamenten
een jaren dertig woning voor
vijf ton
als opknapper voor beun de haas
& zonen
komt ooit in Utrecht plek vrij
om te wonen?…
Vertel mij wie ik vroeger was
netgedicht
1.8 met 28 stemmen
597 Ik werd klein om ruimte
te laten voor wat luider was, verborg mezelf
uit liefde, of was het angst, zocht mijn gezicht in de spiegel
van andermans blik, en verloor onderweg iets wat nog steeds naar mij roept.…
mijn kind mijn lieve kind
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
595 mijn kind mijn lieve kind
jij bent bang dat de dood op zolder woont
dat het een wezen is dat jou grijpen zal
mijn kind mijn lieve kind
dat de elfenkoning achter de heuvels wacht
hij je meeneemt als je buiten bent
mijn kind mijn lieve kind
dat de takken met hun lange dunne gekromde vingers
verborgen heksen zijn die jou zullen steken…
Wat ik niet zeg
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
352 Ik weet dat dat niet zal gebeuren
en toch…
toch is er die stille hoop,
zorgvuldig verborgen,
voor de wereld,
voor anderen
zelfs voor jou.…
RUIMTE, letterlijk en figuurlijk!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
675 Ik heb verdomd weinig ruimte gekregen in het leven
zowel letterlijk als figuurlijk:
letterlijk
doch ongelofelijk wat ik met weinig ruimte kan doen
elk hoekie en verborgen gaatje wordt gevuld en gebruikt
onder de bank en de berging is 't een vernuft
aan bakkies, laadjes, dosies en hakies
figuurlijk
mijn geest: geestelijk, geestig,…
Kartonnen wanden
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
257 tegen de avond
alsof
het onbekende zelf
zich verzamelt
binnen haar kartonnen wanden
Niet de vorm,
Niet het gemis,
maar het ogenblik waarop alles
zijn vanzelfsprekendheid verliest
en even zichtbaar wordt
hoeveel werkelijkheid
er schuilgaat achter verschijningen
hoe ieder bestaan
meer draagt dan het toont
een glimp slechts
van verborgen…
Drijfzand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
194 Misschien is dat de verborgen wet
dat niemand een ander uit dit landschap kan tillen,
hoe teder de handen ook zijn.
Sommigen verdwijnen niet.
Ze trekken zich terug naar een oever
die voor anderen onzichtbaar blijft.
Ik,
sta nog aan de rand
en kijk naar de plek waar iemand was.
De afdrukken zijn verdwenen.…
De tulp die luistert
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
340 De wereld rond haar stengel
ademt langzaam, als een gedachte die
niet wil verschijnen, en daar ontstaat een dun gebied
tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare het verborgene raakt.…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Zoals wortels verborgen
blijven onder de aarde, blijft ook dit gemis bestaan, laag onder laag.
Wanneer de avond dieper
wordt en alles stiller lijkt, blijft ze aanwezig
zonder iets van zich te vragen. En lang nadat het laatste
licht is weggezonken, draag ik haar kleur nog mee door mijn dagen.…
Wat een boom mij leert
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
80 Haar wortels verdwijnen
waar mijn ogen niet verder kunnen, maar
juist daar begint iets dat mij leert dat groeien niet altijd
zichtbaar is, dat wat draagt vaak verborgen blijft onder het oppervlak.…
Zeestem
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
6.375 Jouw verborgen woord
zweeft traag op de avondwind
die de nacht omarmt.
Geen mens die het hoort,
slechts de oneindige zee
neemt het geheim mee.
De opkomende zon
Een eerste streep licht
breekt door de koude nevels
boven de baren.
Het zoute verlangen
kleurt zacht met de ochtend mee
in het vroege goud.…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Lang gleed de schaduw over breekbare wegen,
waar ik mijn ware gezicht in de stilte verborg.
Als een gesloten knop, tastend in de regen,
droeg ik de zwaarte van een rimpelende zorg.
Maar de natuur kent geen blijvende drempels,
getijden keren als het innerlijk licht ontwaakt.…
Herfststem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 Jouw verborgen woord
zweeft traag op de herfstwind mee
die de takken schudt.
Geen dier die het hoort,
slechts het ritselende blad
neemt het geheim mee.
De lage herfstzon
Een schuine straal licht
breekt door de kale kruinen
boven het bospad.
Het gouden verlangen
kleurt zacht met de middag mee
in het warme rood.…