5615 resultaten.
Castilla la Mancha
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
763 Een colonne muildieren
zet zich in beweging
citrusvruchten deinend
op hun ruggen,
de blauwe ballon
van de namiddag
vult zich met stof
en zwelt op.…
in alle weligheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.925 het water
dat uit de fonteinen gutst
snatert welgemutst
gulpt als zilver
in het blauw gerimpel
er stoeien aan de hemel
witte wolken
de wind
huivert voorbij
palmen wuiven
sinds vanmorgen
dadelloos
in alle weligheid
boven mij
weet je nog
wat ik je gisteren zei
er hangt iets vrouwelijks
in de lucht
net als jij.…
Sarah
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
2.137 mijn vriend de wind
duwt schip naar nieuw
op donker water Autobahn
verbijsterend de leegte
de dood was vriendelijk, beleefd
haar spijt eet het verstand
met kersen-rode lippenstift
ochtendlicht straalt sterren
op het projectiescherm oceaan
staan tinten Sarah, blauw en zilver
vroeger onbelangrijk ver…
buiten adem
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
771 ik mis het zomergeluid
van een vliegtuigje heel hoog
dat stipje als een bromvlieg,
en heel aards ergens beneden
met de rug in het gras van weelde,
ogen die verloren raken in het blauw,
de geur en lucht die warm en zwoel,
om het hoofd heen zweven, maar meest nog
mis ik in mijn nood jouw adem
die mijn lippen streelt…
Gewogen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
530 De twijfel als volgende
schaduw over het pad,
het doel dat ik blauw
in de verte zag, lag
verscholen achter
luchtkastelen, die
blijven onbereikbaar.…
SPIEGELS VAN ZON
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
698 Langzaam
vergeelt het landschap
veld na veld: zonnebloemen
Ze steken af
tegen het blauw
van Franse luchten
Steken af
tegen het geel
van velden vol graan
Steken af
tegen het groen
van weiland na weiland
Straks glijdt de maan
het dekor van deze
boerenroman binnen
Blijven de zonnebloemen
worden handspiegels
van maan.…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 voorbij een plek in het landschap
hoorde ik mensen praten over de dood
'berusting daar komt het op aan'
sprak een krachtige stem
zoals vanzelfsprekend bij mooi weer
de blauwe lucht boven het groene land
en de laatste streep aan gindse horizon...
ik moest even slikken want ik was juist
op weg naar gindse horizon…
Rode fez in flegma
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 De verteller
De oude man en het jochie
Met rode fez in flegma*
Hand in broekzak gegleden
Op de achtergrond
In 't dal van de heuvels
In 't blauw. De lucht. Vogel die krijst
Verhalen uit 't verleden
Vertaald naar nu. Het heden
(n.a.v. 'De Geschiedenis' van Edvard Munch)
*onverstoorbaarheid…
Frisheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 als een onwetende natte hond
druipt het zeewater rond mijn golfbrekersziel
met blauwe droefheid
in mijn groene zeedijkogen
mijn lippen voelen aan
als de oevers van een uitgedroogde rivier
maar in mijn irissen blijft zoals steeds
de flikkering van zon op water
als verborgen woorden
in schelpen en onderwater zeewier
een frisse wind waait…
Och, ween toch niet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.003 och lief,
ween toch niet om zwarte randen
rondom blauwe dagen
toe,
laat wassende wind de zeilen bollen
en adem lucht in lagen
vaar,
ver voorbij de ingedutte zon
door het wijde water
en landt,
waar dorst zal verdrinken
in warme armen van een tweede later…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Adem
IJzige adem, noorderwind
Kronkelt zich als ’n sneeuwwit lint
Tussen de kale bomen
IJs
Zwart en wit, snijdende kou
Kraaien in de lucht, zo blauw
Winter is gekomen
Nacht
Eeuwig en eenzaam, duister en donker
De donzige sneeuw onder ’t sterrengeflonker
Droom je winterdromen…
Rode draad
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
915 Na mijn dood zal je begrijpen
hoe het is om jong te zijn
dit besef zal langzaam rijpen
in kalenders van karmijn
ver voorbij de blauwe luchten
die ik voor jou achterlaat
hoor ik je in tijd verzuchten
dat het leven lijzig gaat
eer je toekomt aan beleven
van de dood als hoogverraad
is jouw wade al geweven
vanuit onze rode draad.…
Pleintje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
597 Hij lachte naar ons
vanaf zijn rechthoek in de boekenkast,
zijn provençaals terras,
waar alles rose was
met grijs en blauw,
hij ook, in de zon.
Plein, platanen, fontein,
alles was zoals het hoort,
volmaakt van barsten, kloven, mossen.
Het was gezellig met zijn weduwe
op die avond van het oude jaar
waar hij niet was.
Hij kon niet.…
memoires
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
599 memoires
tegen haar benen aan ligt het eiland
zij mist de roeiboot waarin ze nog het meisje was
en een man haaien weg mocht schreeuwen
het geschenk van de blauwe zee
de schelpenketting die zijn eerste kus verborg
en onder het rijsttafelen met de buren
moeder die streng toekeek
en vroeg hoe jouw dag was net toen pappie
aan kwam lopen…
Hier staat u
gedicht
2.3 met 49 stemmen
11.366 .
-----------------------------------
uit: 'De blauwe schuit', 2003.…
Executie
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.059 Haar hoofd in een strop gevangen,
lichaam koud en blauw gestreeld.
Liefste dochter,
tergend traag,
met zand in je ogen,
lachend om kapotte hoeven:
je hoefde echt niet weg vannacht.
Liever dan verlaten,
liet ik de wereld je tranen zien.
Bij de stromen van Babel.…
kleur rijk
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
505 kleurend op een vrij palet
vertoont een kwast zijn oorsprong
de schildersleerling schrijft zichzelf
in lege oogkarkassen
een mengeling vol zoet en grauw
dat eeuwig blauw
wordt uitgesproken rond de dageraad
vandaag vergaat vergankelijkheid
contrasten raken grenzen kwijt
als ton sur ton
gaat krassen
.…
Het meesterwerk.
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
748 Met half zichtbare blauwe vingers,
Bijna gevoelloos,
Valt het penseel na de laatste streek
In weken vuil.
Een verdubbelde hartslag
Voorspelt de grote toekomst.…
Abstract
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.240 Het wachtend groen
onder azuur
in nevelen gehuld
lijkt te verlangen
naar de rust
van maagdelijk wit
mysterie slaapt
in randen blauw
wind sluiert licht
waar ‘t groen
van lente tafelt
in kleurrijk evenwicht.
Geschreven bij een schilderij van Jo van Wiggen.
Zie voor de afbeelding onderstaande blog.…
In de bibliotheek met J
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.035 Ik wil je blauwe ogen
wegtrekken
van wat je weten wil.
Voel me.
een meisjeslichaam in je handen
geen papier,
geen theorie, geen wetenschap
nee vlees tussen je nagels
ik wil het o zo humanitaire
verdraaien tot een dier
Jij ordelijke hond
wordt dol
En vreet me.…
Zonsondergang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
669 Laagstaande zon bespeelt
het kleurende lover
die het laat glanzen met
haar diffuse gouden licht
Nog even, dan gaat ze onder
en trekken grijze wolken
het blauw van de hemel dicht
haar stralen nog nagloeiend
in roze en oranje tint
Een schouwspel dat nooit verveelt
als de dag zich met de nacht verbindt
Zonsondergang
het blijft bijzonder…
Zij dansten stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 het koor zong rood
zakte langzaam weg
het orkest speelde
de blauwe symfonie
hij dirigeerde
met vriendelijke lach
rechtlijnig de kleuren
in flarden muziek
het applaus
was dood hout
met koperen echo’s
stervend in groen
alleen het publiek
viel uit de toon
zij dansten stilte
in de coulissen van hun geest…
Nu zij bij de valput staat.
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.271 De blauwe bloem was een motief
voor een breekbaar kinderservies.
Tussen de dijken broeiden de stengels
op tollen van vlas, mini-indianendorp.
Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af.
Olie en linnen liggen thuis in de kast.
----------------------
uit: 'Vallen', 2012.…
geloof en bergen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Waar verstop je dank en
zegening, vreugde bij het krimpen
van een ziekte zonder uitweg
beginnen, groen verzinnen
penseel maakt duizend tinten
blauw en geel in aquarel
geen gemoei meer wel gestoei
verhuizen, dromen en al
het goede laten komen
weelde, overvloed
onmogelijk is mogelijk
ik ben onmetelijk rijk…
Timbre
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 muisstil komen stemmen
de cirkel binnen geslopen
van de man en de vrouw
die chillen in zomerloomte
geen bod op hun bloed
niet op hun blauwe kont
signorita van de nacht,
seigneur van de morgenstond
timbre parlevinkt langs
drift en hart, het is als vier
mei acht uur in de avond,
alleen een merel zingt zacht…
De bloemen van gisteren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Wat over is is een bos herfstbloemen
in een blauwe emaillen pot
die vraagt naar heel veel water
en herinnering aan mij.…
zucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 begraaf me als dichter
maar niet als mens
de weg blijft open
met het blauw in de ogen en het
haar in de hens
in een koud en vochtig kamertje
kwam de leugen stand
kom je jezelf tegen
lang na de brand
geen bundel of roem
grootte tassen vol verhalen
noch een huis en poen
maar bevrijd van de poëtische zucht der doem…
Nog onbeschut
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
502 zie ze staan
onder de boom
nog onbeschut
onze lentedroom
het hoge blauw
strakt ijzig koud
maar roze ochtendlicht
kust al warm je gezicht
je lach ontwaakt
op het moment
dat ik vol liefde
jouw lippen raak
eindelijk voorjaar
in eerste kleur
en nieuwe geur
na de lange wintertijd…
Dooi
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
2.509 Oneindig blauw de wereld buiten,
met onweer dat diep van binnen woedt.
Helder zie ik door het tuinkamerraam
de onvrede die mijn roetzwarte geest voedt,
het glas dat mij afsnijdt van de lente:
buiten het voorjaar, binnen een strenge vorst,
met zicht op ontluikend groen de vraag
of de dooi ooit nog op mijn hart een aanval doet.…
Voor altijd ja
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
677 Dragende krachten die mij omwentelen
Giften mij toebedeeld
Ik neem jou aan
Wat ik jou geef komt uit mijn hart
Blauwe hemel doordrenkt van geluk
Terwijl de zon ons kust
Voor altijd ben jij de mijne
Net zoals die twee
Voortgekomen uit liefde
Anoha yeha-noha è ti mèjeje Ashani…