2258 resultaten.
sociale discriminatie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
896 Iedereen moet kunnen leven zonder gevangen te zijn in een net.
Waarom leven met een grens.
Voor mij is iedereen een mens.
Waarom leven, op een wereld o zo groot.
Uiteindelijk gaat iedereen toch wel dood.
Waarom leven. met een visie of een doel.
Laat gewoon de boel de boel.
Waarom zijn we met zoveel, waarom zijn we met zoveel.…
In Tweede Dimensie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
581 foto's van vroeger trekken krom
vastgelegd verleden
met gerimpelde randen
in ogenblik van ratio
gevangen in tijd
sluimerend en vergeeld
trekt het leven aan mij voorbij
blijven gedachten verborgen
in een wazig stilleven
hoe intens was mijn bestaan
waarin alles een eerste keer
weer heel dichtbij
zijn de gesprekken van toen
een…
Voorbij de kantlijn
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
510 Iedere spartelende letter
als vis vaak gevangen in
vertroebeld water, het
wijze net met wijde mazen
bleek te groot, om daarmee
nieuwe alinea's in te blazen,
ketter tot in de schoot.…
Het laatste punt?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
937 Nu jouw hand me
niet meer streelt, maakt dat mijn lichaam
vleugellam en bleef steken in het zand, in een
droom gevangen, die je niet meer met me deelt.…
Liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.042 Haar openheid laat zich niet gevangen zetten.
Haar vreugde laat zich niet beteugelen.
Ze komt tot ieder die haar aanbidt.
In het kleine en weerloze, is ze te vinden.
Laat zich niet bezitten,
enkel beminnen.
Liefde, parel van het hart,
binnenste van het binnenste
Onbaatzuchtig, het beminnen is haar genoeg.…
20 januari 2014
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
481 ‘k Verzuip welhaast in eigen mededogen,
gevangen in een droeve matte sleur.
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
heel mijn gemoed is verre van Majeur.
Nu ben ik ‘s maandags zelden opgetogen
-jawel dat geef ik hier volmondig toe-
maar deze maandag staat in fis mineur.
Blue Monday, lieve god wat ben ik blue.…
Parkinson
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.117 aan
doe normaal of wat
wat zal ze mankeren
hoe vreemd doet ze dat
Maar wat is normaal
het gaat allemaal niet zo snel
het gaat eigenlijk steeds minder
dat ziet iedereen wel
Je kunt doen wat je wilt
je blijft achteruit gaan
langzaam of vlug
dat is mijn bestaan voortaan
Niemand begrijpt het
het leven zoals dit
het lijf
waarin ik gevangen…
Het rijpt in as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 In alles wat ons omringd
het is de ziel van al wat rest
gevangen in een eigen speling,
wordt in stof weerspiegeld,
wat zichzelf niet in protest laat vegen
soms door talent of door afgunst
onwaarneembaar vaag en naar baat
toegerust uit alle windstreken,
Het rijpt in de as van de geschiedenis
door de dolende zielen opnieuw gedolven,
geselecteerd…
Stokslagen.( Raif Badawi)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 met pijn en gesloten mond
ligt een man op koude grond
op zijn buik alleen te zijn
en een rug die schreeuwt van pijn
op een kleine stoel gezeten
een mensje, het kan niet eten
vader weg naar het gevang
lange tijd, het maakt hem bang
man is op een plein gezet
niet gelijk, maar na 't gebed
in de naam van hunne leer
ging de stok wel 50 keer…
Geen Sonnet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
687 Ik hou wel van een huppeltje in een sonnet
voor mij hoeft een sonnet niet streng te wezen
ik hou wel van een jongetje met een pet
ik hou wel van het pimpelen van de mezen
ik maal niet om het wapperen van een vlag
voor mij hoeft die niet strak en stijf te hangen
ik hou wel van verrassingen in mijn dag
ik word niet graag door protocol gevangen…
Sage
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Het dubbelduister in de nacht,
mijn hermetisch afgesloten gevang -
grensgeval.
Haar aanraking versombert mij,
want ik ben een opblaaspop -
lekgeprikt.
Ik schuil niet in mijn lijf,
maar in de Elyzeese Velden -
incarnatiecrash.
Ik ben het doodskopaapje
dat gisteren gestorven is -
hopeloos.…
Het Behouden Huis
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
510 De poolberen op het ijs hielden
mij gevangen; ver van huis gestrand op
mijn wereldse belangen. Op Nova Zembla
vervolgde mijn leven zijn spoor;
Mijn voetstappen in de sneeuw waren maar
een fractie van wat ik achter mij verloor.
Het Behouden Huis heeft mij behouden.…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.052 Het vlechtwerk dat jou nu gevangen houdt,
zal worden weggedaan.
Het omwindsel dat jou nog omwindt…
zal dan niet meer bestaan.
Dan zullen tranen slechts van vreugde zijn.
Dan zeggen wij met luide stem:
“Zie dit is onze God,
wij hebben steeds op hem gehoopt,
en zien nu zijn redding. “
Ja, de redding, door Hem.…
Het zwijgen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
594 Met alle onzekere angst van de monnik
in de conventies van de kerk gevangen.
Het kent een celibaat van levenslang.
Met hetgeen men vroeg of laat sterft
in een gedroomde schoonheid van een
zwaan in zijn laatste maneschijngezang.
Het zwijgen is monddood voor onbepaalde
tijd.…
Vandaag zijn we net als toen stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Heeft de tijd ook ons gevangen in een web,
iets gegoten door mensenhanden of een hemel.
Moet ik weer een cirkel gaan trekken, ons veilig
stellen en omtoveren in rupsen, cocoonen weven.
Je weet toch, af en toe doorboren vogels de stilte.…
Het zomerseizoen met zijn zonnezoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Waardoor het leek alsof
ik in mijn droom gevangen was.
Bijen werkten hun weg van bloem
tot bloem. En stemden mij gelukkig
met hun bijengezoem. De zomer was als
honing voor mij. Het zwoele leven ging
als een droom aan mij voorbij.
Het zomerseizoen met zijn zonnezoen
gaf mij onverdacht nieuwe levenskracht.…
Lange schaduwen?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
503 uit de lange schaduwen uit het
verleden, die de zon onmogelijk
kan wissen, steeds kwetsbaarder
worden als die worden opgerekt,
diepgewortelde wensen, dat respect
naar beider kant zal worden opgewekt
zonder dat de beelden en van hun
statuur worden weggerukt, dat
sluimerend onbegrip grijpt mij
naar de keel, maar wat is mijn
gevangen…
Halte
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
646 Een halte kan ook heel persoonlijk zijn
je wilt ontkomen uit de greep die blijft belasten
en als je denkt, nu is het de juiste tijd
je bent gevangen in gedachten
een ommekeer werd wéér verspeeld
en wat je stoort, je ziet het eindpunt gloren
maar elke halte blijft er één waarvan je weet,
dit is de weg de tijd is rijp die stap te maken
bevrijding…
Kameraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 Er blijft slechts de nachtelijke glans
van ontelbare hemelse sterren
en mijn verlangen van voor jouw sterven
toen je mij in jouw passie had gevangen
toen alles nog verlangen naar de toekomst leek.…
Einde citaat
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 Ook gij, in uw bescheiden woonverblijf
In krakerspand of in een
mobil home
Of in uw gloednieuw doch
nog vreemde pakhuis
Gevangen in uw luxe cruiseschiphut,
Vermijd te allen tijde
permanente
Op schaal gebouwde
waterdichte tenten
Er dreigt een ware
orang-orang bende
Die uitbreekt bij de waterfoodsupply
Der Kampf ums Dasein
is…
Verloren liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Gevangen in het web van tijd en pijn,
elk beeld van jou zo scherp, zo onverwacht,
verlies ik me in wat we ooit mochten zijn,
in 't schemeruur tussen de dag en nacht.
Het hart, getekend door een diepe kerf,
vindt geen rust in de schaduw van de maan,
het fluistert nog jouw naam bij elk gezwerf,
verlangend naar een tijd die is vergaan.…
Sinterklaas?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.544 Of zoekt hij in mijn stad boven ‘t gevang
een demonstrant, die juist moedig is, niet bang?…
Wat Liefde Achterliet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
317 eens zo luchtig hart,
vervuld met geestdrift en met vreugde
Nu ontwricht door pijn en smart,
waar het zich in liefde ooit verheugde
Mijn ziel is mee gezonken,
in de donkere diepten van een oceaan
In weemoed gestaag verdronken,
en als een schip in een storm vergaan
Dit hart dat eens subtiel,
werd ontstoken door jouw wakkerend vuur
Nu gevangen…
RUIMTE, letterlijk en figuurlijk!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
675 als figuurlijk:
letterlijk
doch ongelofelijk wat ik met weinig ruimte kan doen
elk hoekie en verborgen gaatje wordt gevuld en gebruikt
onder de bank en de berging is 't een vernuft
aan bakkies, laadjes, dosies en hakies
figuurlijk
mijn geest: geestelijk, geestig, open en (h)eerlijk
en uiteindelijk niet te vangen, laat staan gevangen…
Het venster open
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
223 zijn ware lijnen
de berg verdwijnt in losse steen
de verte in een handvol schijn
beschouwen is een vreemd verblijf
het brengt nabij,
het voert ook verder
de geest die steeds zichzelf bevraagt
maakt troebel water niet helder
geen mens omvat zijn eigen grond
geen bron doorziet haar eigen stromen
wij draaien om een stil middelpunt
gevangen…
AANVAARDING
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
535 Magnetisch veld dat interacteert
Met de lente, de bloesems
Het vuur van een gevangen blik
Geladen actie in een ogenblik
Ogen-blik, ogen, wéér die spiegel
Spiegel, zo de mens terug straalt
Lemniscaat tussen hemel en aarde
Als in het tussenin van de materie
Seksloos de snaar niet trilt
Noicecancelling de in de gloria
Beweeg…
Zeevriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
211 Te groot om de korrels van zand te verzuimen,
gevangen in hoe de getijden vergaan.
Zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen,
laat het land van mijn hart nu jouw schip mogen zijn.
Jouw adem en geest hebben mij bewogen,
tot rust en reflectie in de maneschijn.…
Gevonden herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 de zoete ernst ons telkens weer bezeerde
maar we zochten troost, nooit echt alleen
je schreef over bloemen, de kleur van het behang
alsof de tijd die details nooit zou wissen
die kale feiten maken mij nu bang
omdat ze tonen hoe erg ik je kan missen
het adres is vergeten, de weg terug is kwijt
maar de echte aandacht is altijd gebleven
gevangen…
de waarheid is mijn identiteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
120 levensschenkers die
wellicht in een vorig leven aan een
volkerenmoord waren ontkomen
nu stil ik me in het dragen van besef
dat wat geweest is nog altijd is
wanneer de tijd mijn kroniek
weer beeldig laat slenteren
langs de averij van lang geleden
*
vrede is niet de afwezigheid
van het verleden, maar de
vrijheid om er niet langer
in gevangen…
Nee, wij projecteren niet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen,
gevangen in een innerlijke angst
van onuitgesproken vragen.…