3268 resultaten.
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Ons leven: steeds weer zoeken, vragen,
herkenning ook en dwars doorheen de dagen
een lied dat altijd nieuw is,
een voorsmaak, een geheimenis.
Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.…
Lentezang
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
500 Kus voel streel mij lief
gelijk de zachte
lentebries geurt het leven
Springt de fontein zilver diamant
onder blauw witte wolkenhemel
De milde zon lacht in het ochtendrood
Zie de merel in boom zingt zonder schroom
een vrolijk
lied tussen roze bloesem
Kom laten we dansen op accoorden
van vogels mijn lief elkaar openbreken
bespelen…
herrie in de herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 het najaar is een feest van gouden kleuren
wilde wolkenluchten en striemende regens
stormen spelend met het vergankelijk blad
en wandelen langs ritselende geurige paden
kijkend naar de tuinen van vele nette lieden
die de ganse herfst al blazend doorbrengen
sjouwend met een enorm stinkend apparaat
geen bladgelazer meer door onze bladblazer…
beiaard
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 De wind speelt door de spleten,
het lied op zijn eigen manier,
maar de klokken overstemmen,
de wind verdwijnt in het niet.
De beiaardier kent de kunst,
om de zuiverheid te aanhoren
en alle oneffenheden in
de kiem te smoren.
Hij speelt de noten zonder na te denken,
of aandacht aan de omgeving te schenken.…
Eenvoud in verhaal
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
446 Mijn blik dwaalt mee met het stille lied,
dobberend op het waterblad
langs slingerende beekjes,
kronkelende rivieren naar zee en oceaan.
Zo werd ik, als kleine levensdruppel,
deel van dat ene grote universele verhaal.
Mijn blik dwaalt niet meer...…
Parels uit Schelpen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 vanuit de zilte wolkenzee
met de voeten vast omsloten
spoelde jij mij aan
in ruisende stilte herkende ik jou
zag ik golven in je ogen
indrukwekkend
jouw lieve glimlach hart
werd zonneklaar een lied bezongen
in woorden van diepzinnigheid
met wuivende zwarte haren
en door de poriën
van je zwoele lichaam
druppelde je mij naar binnen
zeilend…
Ik ontwaakte en zag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
811 En ik ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte…
Dag
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.808 podium nu twee, eenzame mensen
Alle harmonieën hebben ze laten horen
Alle klanken hebben ze gedeeld
Het podium verlaten valt niet mee
Voorzichtig dalen ze af
Verstild is de achtergelaten ruimte
Nu nog ogenschijnlijk met z'n twee
Een schreeuwend hart hoor je niet
Ze lopen maar waar naar toe
Navigeren heeft geen zin
Voorbij het laatste lied…
Ik had gedacht
gedicht
2.4 met 16 stemmen
16.860 Nu weet ik dat onze levens zijn als een lied
waarin de smarttoon van onze scheiding klinkt
en waar alle vreugde terugvloeit in verdriet
en uiteindelijk in onze eenzaamheid verzinkt.
------------------------------
uit: 'ik herhaal je', 2000;
vertaling Gerrit Komrij…
a
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 staal
nog nooit zo lekker gegeten
in jouw onmogelijke omhaal van taal
recht is de bocht in tuinstad
vuur uit water dat vliegt op slag
ruig onder rokken als dat
weert waar vind je deze eigenwijze lach
als zes negen blijkt te zijn
in bossen vol seringen van geluid
lijd dan maar zonder pijn
vlieg de bocht in en uit
iedereen een eigen lied…
De soberheid van herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.096 herfst verlaat zich op mijn angst en breekt
de nerven alvorens de dood zich heeft bekwaamd
in het strijken van een gerimpeld blad
hoe moedig is de wens telkens als het geluid
verstomt en breekbare vermommingen
het beeld verhullen dat zonder glans het tij
laat verzinken in de galerij van de reeds gestorvenen
hulde aan het mistroostige, het lied…
mijn vriend,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 steeds wanneer de dagen lengen
het licht begint te spreken en afstanden
zich verzwelgen in een onzinnig geluid trilt jouw
mond en ratelt het oude hart als
nooit tevoor en stigma’s als vulkanen herrijzen
hoe kan ik toch jouw tuin gaan wieden
als steeds een beving mij verjaagt
en lieden die de muren willen dragen
op gescheurde fundamenten…
Orfeus
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.211 Nu bleef zijn hunkren als een open wond
En ’t lied van nederwaarts gericht verlangen
Zwaar en verzadigd als een boom die treurt,
Terwijl die Andre opnieuw de cirkling bond
Waaruit alleen de opvaart van zijn gezangen
Haar – voor hoe kort, helaas! – had losgescheurd.…
Zonder haast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 De bladeren bewegen traag
als de wind even ruist
een eenzame zwarte kraai
krast schor zijn eigen lied
achter de heg loeit een koe
als antwoord op een andere
met in zijn snavel een worm
rent een merel hippend langs
Lang staar ik naar de overkant
van het beboste dal
gehypnotiseerd door een roofvogel
die zweeft met de stromen
tot hij langzaam…
Nachtlied.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Even klop je aan bij mijn 'ziele-poort',
die uit parelmoeren dauw is gemaakt
en waarvan haar vensters open staan
om met het lied van levens-liefde
de stilte van de nacht in te dansen,
terwijl de vlammen van smeulend vuur,
verborgen onder as, opflakkeren
nadat vergeten intieme zachtheid
speels wordt aangewakkerd
en de nachtzijde een draad vormt…
VAST& ZEKER...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Je handen
hield ik
om beurten vast
Met je voeten
zocht je
zelf houvast
Het pad
grillig en spekglad
zelfs soms onderwater
Je zette
met je nagels
sporen in de bast
van bomen
met hun wortels
ankers aan 't smalle pad
Het water
klonk door 't bos
van ver en dichtbij
Het ruisen
en het kolken
als ware het 'n lied
Waaraan…
augustusavond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 er dreef een lied over de Maas, heel even
zweefden spiegelend de klanken van
een oud carillon
afscheid, een rode zon, hij
liet de avond als zijn bruid in witte nevels hullen
zulk een schoonheid in te vullen
op de oude, trage Maas
de vette waas van zomerhitte
was al snel vergeten
door mijn mobiele telefoon sprak
het geweten van een eindeloos…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Tot in lengte van dagen
klinkt een lied zonder woorden
als tongen versmelten
beweging gehinderd
denken bemoeilijkt
het onnavolgbare komt
zoeken naar ruimte
vragen die blijven
sprakeloos omzien
roepstem die wenkt
uit glazenhuizen.…
Café
poëzie
4.0 met 3 stemmen
960 Rinus deelt vlug de kaarten op
en bromt met zijn verhitte kop
een lang-versleten lied;
de kaarten kleven met de randen
aan doorgerookte vissershanden,
in spanning, wie er biedt.
En achter, als een mistig baken
staat zwaar het licht op 't groene laken
en ballen, die elkander raken
of niet.…
Verlangen…
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
677 Bij het dalen van de avondzon,
weerklinkt alweer zijn prachtig lied.
Jubelend vol verlangen.
Iets mooiers is er niet.
Nog even en de lucht is vol met geuren,
en kleurt zich met een tere bloesempracht.
Hoe heerlijk is die lentetijd,
Mooier en beter…
Dan je had gedacht.…
Balans van vandaag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
648 Een vogel zingt een laatste lied.
De filosoof legt me nog eens uit,
dat we vroeger onsterfelijk waren.
Mijn sigaar is ongemerkt uitgegaan.
De nachtkaars is stil gaan schijnen.
De avond en ik zijn zielstevreden.
Morgen komt de zon weer brandend op,
in het onsterfelijke heden.…
Onder bewust zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 Net nu verliezen gladiolen
hun frisheid onder weeë pijn,
droevig lied, afscheidsvlagen van violen,
slopen een nostalgische brug tot een ravijn.
De overkant een illusie, zo verloren
zonder balsem valt het gordijn.…
Mannenkoor Concordia
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 Muziek is hun hobby
in een lied. Vogels van allerlei pluimage
scholen zich in Bach of een populaire
vergeet-me-niet. De bas trekt de bariton;
de tenor soms de castraat. De klank kleurt
bij Concordia een vereniging in zijn rijk
gevarieerde staat.…
Gods blote hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 hoor een vaag geluid
voel het zacht gebrom
dat eeuwig leven heet
het is alom
ik kijk pas om als het
octaafje hoger wordt
waar bestaan
zich ook laat zien in
groei en bloei misschien
in het spel van harmonie
dissoneren valse tonen
schaduw in de melodie
het zijn oneffenheden
die men moet leren in het
zingen van een eigen lied…
Jouw spoken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 ik zag je
verder lopen dan
je passen in het zand
hoofd gebogen
schouders hangend
in een diep verdriet
armen zwaaiend
in een traag bewegen
golven zongen droef hun lied
het koude water deed
je schrikken jij keek op
en zag me bij je staan
met tranen in
de ogen fluisterde je
nee ik zou niet verder gaan
hand in hand zijn
wij…
In aarden vaten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
503 Ons leven: steeds weer zoeken, vragen,
herkenning ook en dwars doorheen de dagen
een lied dat altijd nieuw is,
een voorsmaak, een geheimenis.
Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.…
Italianisanten (2)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 inwijding geen fijnbesnaarde
God Bachus liep er rond in keizerskleren
Het uitvaagsel van toen kon zich dan laven
Het danste dronken richting kerk en graven
Om de Santa Constanza te onteren
De paus trachtte de bende te verbieden
Hetgeen na honderd jaar misnoegen lukte
Gedaan was het ontgroenen en het fuiven
Al bleven kunstenaars aparte lieden…
Annabel
poëzie
5.0 met 4 stemmen
2.557 mijn kleine, kleine Annabel
ik wist uw prille leden wel,
de trilling van die bloemenmond
wanneer een hand uw haren vond
mijn kleine, kleine Annabel
de geest is lang, maar wij gaan snel:
op 't koude laken ligt uw lijf
en ik vind nergens meer verblijf
mijn kleine, kleine Annabel
als ik in hemel of in hel
moet varen met mijn lichte lied…
Danst de glimlach
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 jij maakt
zachte muziek
alleen anderen
horen dat vaak niet
in je ritmisch
bewegen zit de
basis van je melodie
je stem zingt het lied
ik zie hoe jij de
ruimte aangenaam vult
met speelse stromen in
de kleuren uit je dromen
jij wervelt soms
vibreert dan traag
alsof ook je adem zich
over jouw geluid verbaast
jij danst de glimlach…
een herfstige zonsopgang
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
523 oostelijke horizon in vuur en vlam
het nachtelijke donker verdwijnt…
een piepend stralend licht verschijnt
zonnetje lief verstuurt een telegram…
reeds vele vogels zingen hun mooiste lied
kom op mensen… uit de veren
want natuur en dier zullen het ons leren
vandaag is er geen plaatsje voor verdriet
dus open je ogen en tover een brede lach…