4084 resultaten.
ik paleteer in aquarel
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.316 ik was één
met rotsen en spelonken
zocht naar een verborgen kras
een tekening van hoe het vroeger was
voelde je aanwezigzijn
in steen, herinneringen
schoten door me heen in ontzag
voor kracht en opgeslagen macht
tijd heeft hier niet stilgestaan
is langsgegaan in tal van
kleine levens die hun gevoel
in kleur hebben…
Mystiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 De rust is ingetreden
Roerloos liggen bladeren
Windvlagen zijn verleden
Lage wolken naderen
De takken bedekt met dauw
Aan mist overgegeven
Schimmen achter in het blauw
Met het uitzicht verweven
Twee bomen door de tijd heen
Naar elkaar toe gebogen
Hun twijgen vlechten ineen
Nevelige atmosfeer
Het stenen erfgoed geeft weer
Symbolen…
in filigrein van pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 de helling op
waar warmte breekt
in vergezichten
de zon in rimpels bron
langs rotsen stroomt
licht snijdt glas
de pas af in
doorzichtig existeren
de glazen schijn gevat
in filigrein van pijn
sculpturen
klinken kristallijnen
tonen barsten als
hun spiegelbeeld
verstart in tijd
mijn hart
bloeit steen in
dierbare herinnering…
Insjallah
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.149 Van kim tot kam kompleet omketend
duizel ik helemaal terug
bij nacht verkleumd, bij zonschijn zwetend
naar d'oertijd op een ezelsrug
kapotgeschoten stenen krotten
langs wegen zelfs die naam niet waard
gemijnd, bezaaid met mensenbotten,
geleiden doods mijn bedevaart
muskieten zwermen om de posten
van strijders in gevangenschap
de stank…
Indisch goud
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
917 om een steen der wijzen op te duiken
kleedt men zich uit, gaat te water
wordt nat, niet koud want te kort
het verblijf en de zon schijnt vol
men houdt vast en duikt op
in één hand geklemd, waar het
voor is gedaan, hard en rond
als de omgeving twijfelt
vingers knijpen hard, het bloed
vloeit uit de vuist glanzend
terwijl de verandering…
jurk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.056 droge zolderlucht kleeft op haar huid
als ze de jurk naar buiten haalt
de voile naast haar schaduw
op de grijze tegels slepend houdt
er is geen hoofd, geen haar, geen steen
nauwelijks ruikt ze bloemen
nergens in de stad een klok die luidt
enkel een zandloper wankelend wit
nu uitgetelde dagen een te breed geworden taille
op dronken benen…
Engeltje achter de maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.496 Je draagt
haar bloemen en
zoals jullie daar lopen,
de tred die hij ook had
vergaat de tijd
in een moment
dat herleeft
als een mantra
De oude moeder
met de man die niet meer is
en het kind dat daar ligt
als een steen.
Een vader
een zoon
een dochter
een broer
en een moeder
Een kind
in de nacht
en de dag.…
Een taart
gedicht
3.1 met 54 stemmen
32.785 Ik moet aan geld komen,
ik moet een steen door dat raam gooien,
ik moet jarig zijn,
ik moet zorgen dat die juffrouw binnen,
die met die rode lippen,
verliefd wordt op mij -
ik doe mijn ogen dicht,
druk mijn neus tegen het glas,
prevel:
taart, grote witte taart, vlieg ongeschonden door dit raam...…
Vertrouwen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
736 Geef mij je hand
laten we samen
een brug bouwen
we leggen stenen neer
over de rivier
laten we voorzichtig
voetje voor voetje
er over heen gaan
het is wankel en glibberig
we houden elkaar in evenwicht
dan wacht daar aan de overkant
een nieuwe horizon
ga je mee……..…
in het licht van stilte
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.284 ik geef jou
een steen, aarzelend warm
van mijn handschrift op zijn huid
misschien dat het lot
mij dit vraagt; een paar ronde,
onmeetbare woorden
nog vóór mijn ziel
het ontbinden verkiest en alle straten
zwart schrijft
met droeve verzen
waarin vogels zonder stem
zich wikkelen
of misschien
willen mijn handen weten
waar we…
Het oogt markant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
677 je hebt je glazen huis
gehoekt met de
kantelen uit verleden
de oude rode stenen
zijn opnieuw gevoegd met
specie uit de generaties genen
het fundament
verzonken in het veen
aangepast aan heden
het oogt markant
de glazen wand is
transparant naar buiten
de inkijk biedt
slechts schaduwen van
huiselijk intiem bewegen
na eeuwen van…
Aan de overkant
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.261 Aan de overkant
wordt een boom omgezaagd
op de kade liggen takken
de boom ploft neer
het licht valt op de stenen
vier mannen in oranje overalls
leggen stalen kabels om zijn bast
hij wordt opgehesen
de boom komt langs het raam
de kamer verdwijnt in zijn schaduw
de mannen schreeuwen
de boom trekt verder door de lucht
die blauw is als een poppenoog…
In filigrein van pijn
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
718 de helling op
waar warmte breekt
in vergezichten
de zon in rimpels bron
langs rotsen stroomt
licht snijdt glas
de pas af in
doorzichtig existeren
de glazen schijn gevat
in filigrein van pijn
sculpturen
klinken kristallijnen
tonen barsten als
hun spiegelbeeld
verstart in tijd
mijn harten
bloeien steen in
dierbare herinnering…
staat
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.440 Alleen de hakken van m`n laarzen
tikken op de stenen
van een in donker gehulde straat
het is net bij iedere stap
in een licht dat af en toe verdwaalt
uit een lantaarnpaal
die daar waarschijnlijk al een tijdje staat
het lijkt dan net
of er een kinderkopjeskoor
zingt en praat
over eeuwen oude praatjesmakers
over boeken van groot vermaak…
Kleine gezichten
gedicht
2.3 met 124 stemmen
36.489 Broers beschermen elkaar met messen
en stenen. Ze zijn jong en groot,
op zoek naar een vijand en vinden hem,
dagen hem uit.
Ze maken hun jongere broers vroeg wijs,
met hun kleine gezichten
waarop veel geschreven staat.
Hun moeder heeft de mooiste stem van alle moeders.…
Het podium der poëzie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
616 alles heb ik geprobeerd
om het geluk te grijpen
te vinden wat ik nodig had
schilderde in vorm en
kleur niet onverdienstelijk
alleen de ziel ontbrak
beeldhouwde en liet
de stenen spreken maar een stem
had ik vergeten mee te geven
dichtte strofe na strofe
helaas op het podium der poëzie
rolde al snel mijn hoofd
al die tijd lag het…
Biotoop van een kroontjespen.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Oud leer,
de geur van was
massief
en zwaar eiken
met ebben ingelegd
verduisterende,
damasten gordijnen
Victoriaanse
boekenkast
spiegel met facetglas,
gouden lijst
zweem van rook
een stenen pijp
een koperen gegraveerde
snuifdoos
oude inkt,
een zilver hartje
als boekenlegger
koperen bureaulamp
op zware voet…
Ergo Sum
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
600 Scholen waarheen ik ging
Reeds lang vergaan - hier en nu
Mag ik nu beeldend
En schrijvend verdergaan
---------------------------------------------------
Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht
of waar ik de 32 van mijn docentschap heb vervuld
zijn inmiddels afgebroken - vandaar de titel Ergo Sum
Beeldende technieken (hout, steen…
uitgewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 terwijl het zonlicht
met glasscherven speelt
heerst doodse stilte
op verlaten wegen
huizen zonder buren
kraken onder het geweld
van onteigening
ramen en deuren
versplinteren de tijd
en waar liters verf
teksten braken op muren
overwoekert graffiti
gevels en straten
onkruid groeit
tussen stenen en asfalt
in het dorp
door…
de volheid van een cirkel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 ze zijn zo
gelijk verschillend
de dichters in het gedorste avondlicht
het vuur draagt gezichten
soms verborgen in een nachtverhaal
dat dromen stolt
tot onbegrepen stenen
waarop het handschrift rilt en rolt
maar ik hoor ook
kleuren knetteren, gedachten die hangen
als madeliefjes aan een hals
een warme borst
waait nog voorzichtig…
Pelgrimstocht
gedicht
3.7 met 7 stemmen
10.583 Twee adelaarsvarens, manshoog,
vereeuwigd fossiel in steen.
Ik adem, ik heb het bereikt.
Er komt mistige kou van de wand
waar hun werend domein is, waar zij
ongenaakbaar, met zwijgend gezag,
mij doen weten dat ik níets weet.
--------------------------------
uit: 'De Adelaarsvarens', 1988.…
sta niet stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 sta niet stil
in deze stad
waar afval lawaaiig
aan de muren kleeft
kijk niet naar boven
in deze stad
waar torenhoge titanen
onbewogen neerzien
op het minuscule leven
dat krioelt aan hun
onverzettelijke voeten van steen
kijk niet vooruit
in deze stad
waar de morgen al
voor haar ontwaken
tot het verleden behoort
kijk niet achterom
in…
Op hoop van zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Het koude steen van torenhoge gebouwen
waar tussen ik mij bevind, mijn weg
vervolg als zovelen.
Elke dag klinkt er wel een melodie
die vrolijk is of somber.
En ik bewonder een ieder die ook bij
tegenspoed door gaat in het leven.
En het besef groeit bij mij dat ook ik
verder moet, hoewel het nu even tegen zit.…
Droomtijdig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Het begon met een wandeling
het lopen over een bladertapijt
daarna de bomen en het woud
hoe sporen kenbaar werden
Een rots in de schaduw
in zich de warmte van de zon
op de zuidelijke helling
het ruisen van een waterval
Het hart pompte het bloed
water stroomde omlaag
steen trilde van atomen
ronddraaiend om een kern
Ik heb…
In het licht verdronken
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
566 Was aan alle kanten
Omringd door licht,
Werd er door overspoeld,
Ben in haar verdronken -
Klaar om de nacht van
Louter duister in te gaan;
En bij het eerste ochtendgloren,
Toen het nieuwe licht
Onvermijdelijk werd geboren,
Viel het allereerste licht
Op deze levende steen,
Licht dat er zo zeldzaam mooi
Doorheen valt, waarin ik…
Ik wou vandaag ik was
gedicht
3.4 met 27 stemmen
12.570 Ik had er ook maar weinig aan,
ik zou alleen maar ergens staan
op 'n weiland of tussen stenen
en geen mens zou naar me omzien
als ie daar toevallig voorbij zou gaan
op hele lange benen
en dan wou ik als sprietjes gras
weer dat ik een mens was,
dus wat ik nu al ben -
en zo kwam alles min of meer
op hetzelfde neer.
--------------…
traag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
510 zonder iets te breken
vliegt het verlies
in volle vaart
de ruimte binnen
na de plompverloren plof
op de stenen vloer
zet de stilte kil
en oorverdovend in
we staren naar de
zich verdringende
grijpgrage tentakels van
het onaanraakbare ding
zoals de slak
zonder oog of talent
voor de versnellende pas
bijt het verlies zich vast…
Zoals altijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 Dit lijkt wel steen
in vergruisde vorm,
niet oplosbaar in water.
Er sijpelt muziek
in oren
ontdaan van gehoor.
Onze tijden herleven,
we doden de tijd terwijl
mijn ogen herbeelden.
Een cirkel leek mij ideaal,
geen begin, geen eind,
van alle tijden. Toch
slaan de deuren dicht,
zwijgen de muren,
zonder wederhoor.…
Heimwee
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
904 Er is je graf, een harde koude steen.
Waaronder jij verdween.
Dus vouw ik maar mijn handen,
en vraag... om hoop,
om hoop, aan Hem,
die allen leven geeft.…
Een klein iets
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Veel te veel stenen
vlinders verdwenen
voor wie wil wenen
voor wie wil horen
voor wie wil zien
voor wie wil voelen
voor wie niet wil zwijgen
ach geef ons heden
ons noodzakelijk groen
geef ons vogels en bijen
in plaats van tegelrijen
asfaltlanderijen
nu denk je waarschijnlijk
ach dat bidden zal niet helpen
dan zul je zelf moeten…