Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

ik paleteer in aquarel

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.316
ik was één met rotsen en spelonken zocht naar een verborgen kras een tekening van hoe het vroeger was voelde je aanwezigzijn in steen, herinneringen schoten door me heen in ontzag voor kracht en opgeslagen macht tijd heeft hier niet stilgestaan is langsgegaan in tal van kleine levens die hun gevoel in kleur hebben…

Mystiek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
De rust is ingetreden Roerloos liggen bladeren Windvlagen zijn verleden Lage wolken naderen De takken bedekt met dauw Aan mist overgegeven Schimmen achter in het blauw Met het uitzicht verweven Twee bomen door de tijd heen Naar elkaar toe gebogen Hun twijgen vlechten ineen Nevelige atmosfeer Het stenen erfgoed geeft weer Symbolen…

in filigrein van pijn

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 637
de helling op waar warmte breekt in vergezichten de zon in rimpels bron langs rotsen stroomt licht snijdt glas de pas af in doorzichtig existeren de glazen schijn gevat in filigrein van pijn sculpturen klinken kristallijnen tonen barsten als hun spiegelbeeld verstart in tijd mijn hart bloeit steen in dierbare herinnering…

Insjallah

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Van kim tot kam kompleet omketend duizel ik helemaal terug bij nacht verkleumd, bij zonschijn zwetend naar d'oertijd op een ezelsrug kapotgeschoten stenen krotten langs wegen zelfs die naam niet waard gemijnd, bezaaid met mensenbotten, geleiden doods mijn bedevaart muskieten zwermen om de posten van strijders in gevangenschap de stank…
Aramis13 september 2006Lees meer >

Indisch goud

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 917
om een steen der wijzen op te duiken kleedt men zich uit, gaat te water wordt nat, niet koud want te kort het verblijf en de zon schijnt vol men houdt vast en duikt op in één hand geklemd, waar het voor is gedaan, hard en rond als de omgeving twijfelt vingers knijpen hard, het bloed vloeit uit de vuist glanzend terwijl de verandering…

jurk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.056
droge zolderlucht kleeft op haar huid als ze de jurk naar buiten haalt de voile naast haar schaduw op de grijze tegels slepend houdt er is geen hoofd, geen haar, geen steen nauwelijks ruikt ze bloemen nergens in de stad een klok die luidt enkel een zandloper wankelend wit nu uitgetelde dagen een te breed geworden taille op dronken benen…

Engeltje achter de maan

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Je draagt haar bloemen en zoals jullie daar lopen, de tred die hij ook had vergaat de tijd in een moment dat herleeft als een mantra De oude moeder met de man die niet meer is en het kind dat daar ligt als een steen. Een vader een zoon een dochter een broer en een moeder Een kind in de nacht en de dag.…
Ellory Mace28 oktober 2008Lees meer >

Een taart

gedicht
3.1 met 54 stemmen aantal keer bekeken 32.785
Ik moet aan geld komen, ik moet een steen door dat raam gooien, ik moet jarig zijn, ik moet zorgen dat die juffrouw binnen, die met die rode lippen, verliefd wordt op mij - ik doe mijn ogen dicht, druk mijn neus tegen het glas, prevel: taart, grote witte taart, vlieg ongeschonden door dit raam...…

Vertrouwen

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 736
Geef mij je hand laten we samen een brug bouwen we leggen stenen neer over de rivier laten we voorzichtig voetje voor voetje er over heen gaan het is wankel en glibberig we houden elkaar in evenwicht dan wacht daar aan de overkant een nieuwe horizon ga je mee……..…

in het licht van stilte

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.284
ik geef jou een steen, aarzelend warm van mijn handschrift op zijn huid misschien dat het lot mij dit vraagt; een paar ronde, onmeetbare woorden nog vóór mijn ziel het ontbinden verkiest en alle straten zwart schrijft met droeve verzen waarin vogels zonder stem zich wikkelen of misschien willen mijn handen weten waar we…

Het oogt markant

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
je hebt je glazen huis gehoekt met de kantelen uit verleden de oude rode stenen zijn opnieuw gevoegd met specie uit de generaties genen het fundament verzonken in het veen aangepast aan heden het oogt markant de glazen wand is transparant naar buiten de inkijk biedt slechts schaduwen van huiselijk intiem bewegen na eeuwen van…

Aan de overkant

gedicht
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 7.261
Aan de overkant wordt een boom omgezaagd op de kade liggen takken de boom ploft neer het licht valt op de stenen vier mannen in oranje overalls leggen stalen kabels om zijn bast hij wordt opgehesen de boom komt langs het raam de kamer verdwijnt in zijn schaduw de mannen schreeuwen de boom trekt verder door de lucht die blauw is als een poppenoog…

In filigrein van pijn

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
de helling op waar warmte breekt in vergezichten de zon in rimpels bron langs rotsen stroomt licht snijdt glas de pas af in doorzichtig existeren de glazen schijn gevat in filigrein van pijn sculpturen klinken kristallijnen tonen barsten als hun spiegelbeeld verstart in tijd mijn harten bloeien steen in dierbare herinnering…

staat

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Alleen de hakken van m`n laarzen tikken op de stenen van een in donker gehulde straat het is net bij iedere stap in een licht dat af en toe verdwaalt uit een lantaarnpaal die daar waarschijnlijk al een tijdje staat het lijkt dan net of er een kinderkopjeskoor zingt en praat over eeuwen oude praatjesmakers over boeken van groot vermaak…

Kleine gezichten

gedicht
2.3 met 124 stemmen aantal keer bekeken 36.489
Broers beschermen elkaar met messen en stenen. Ze zijn jong en groot, op zoek naar een vijand en vinden hem, dagen hem uit. Ze maken hun jongere broers vroeg wijs, met hun kleine gezichten waarop veel geschreven staat. Hun moeder heeft de mooiste stem van alle moeders.…

Het podium der poëzie

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 616
alles heb ik geprobeerd om het geluk te grijpen te vinden wat ik nodig had schilderde in vorm en kleur niet onverdienstelijk alleen de ziel ontbrak beeldhouwde en liet de stenen spreken maar een stem had ik vergeten mee te geven dichtte strofe na strofe helaas op het podium der poëzie rolde al snel mijn hoofd al die tijd lag het…
wil melker5 augustus 2010Lees meer >

Biotoop van een kroontjespen.

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 582
Oud leer, de geur van was massief en zwaar eiken met ebben ingelegd verduisterende, damasten gordijnen Victoriaanse boekenkast spiegel met facetglas, gouden lijst zweem van rook een stenen pijp een koperen gegraveerde snuifdoos oude inkt, een zilver hartje als boekenlegger koperen bureaulamp op zware voet…
Peterdw.5 oktober 2010Lees meer >

Ergo Sum

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Scholen waarheen ik ging Reeds lang vergaan - hier en nu Mag ik nu beeldend En schrijvend verdergaan --------------------------------------------------- Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht of waar ik de 32 van mijn docentschap heb vervuld zijn inmiddels afgebroken - vandaar de titel Ergo Sum Beeldende technieken (hout, steen…

uitgewoond

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
terwijl het zonlicht met glasscherven speelt heerst doodse stilte op verlaten wegen huizen zonder buren kraken onder het geweld van onteigening ramen en deuren versplinteren de tijd en waar liters verf teksten braken op muren overwoekert graffiti gevels en straten onkruid groeit tussen stenen en asfalt in het dorp door…

de volheid van een cirkel

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 562
ze zijn zo gelijk verschillend de dichters in het gedorste avondlicht het vuur draagt gezichten soms verborgen in een nachtverhaal dat dromen stolt tot onbegrepen stenen waarop het handschrift rilt en rolt maar ik hoor ook kleuren knetteren, gedachten die hangen als madeliefjes aan een hals een warme borst waait nog voorzichtig…

Pelgrimstocht

gedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 10.583
Twee adelaarsvarens, manshoog, vereeuwigd fossiel in steen. Ik adem, ik heb het bereikt. Er komt mistige kou van de wand waar hun werend domein is, waar zij ongenaakbaar, met zwijgend gezag, mij doen weten dat ik níets weet. -------------------------------- uit: 'De Adelaarsvarens', 1988.…

sta niet stil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
sta niet stil in deze stad waar afval lawaaiig aan de muren kleeft kijk niet naar boven in deze stad waar torenhoge titanen onbewogen neerzien op het minuscule leven dat krioelt aan hun onverzettelijke voeten van steen kijk niet vooruit in deze stad waar de morgen al voor haar ontwaken tot het verleden behoort kijk niet achterom in…
J.Bakx23 augustus 2013Lees meer >

Op hoop van zegen.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
Het koude steen van torenhoge gebouwen waar tussen ik mij bevind, mijn weg vervolg als zovelen. Elke dag klinkt er wel een melodie die vrolijk is of somber. En ik bewonder een ieder die ook bij tegenspoed door gaat in het leven. En het besef groeit bij mij dat ook ik verder moet, hoewel het nu even tegen zit.…
martin valk6 november 2013Lees meer >

Droomtijdig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Het begon met een wandeling het lopen over een bladertapijt daarna de bomen en het woud hoe sporen kenbaar werden Een rots in de schaduw in zich de warmte van de zon op de zuidelijke helling het ruisen van een waterval Het hart pompte het bloed water stroomde omlaag steen trilde van atomen ronddraaiend om een kern Ik heb…

In het licht verdronken

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
Was aan alle kanten Omringd door licht, Werd er door overspoeld, Ben in haar verdronken - Klaar om de nacht van Louter duister in te gaan; En bij het eerste ochtendgloren, Toen het nieuwe licht Onvermijdelijk werd geboren, Viel het allereerste licht Op deze levende steen, Licht dat er zo zeldzaam mooi Doorheen valt, waarin ik…

Ik wou vandaag ik was

gedicht
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 12.570
Ik had er ook maar weinig aan, ik zou alleen maar ergens staan op 'n weiland of tussen stenen en geen mens zou naar me omzien als ie daar toevallig voorbij zou gaan op hele lange benen en dan wou ik als sprietjes gras weer dat ik een mens was, dus wat ik nu al ben - en zo kwam alles min of meer op hetzelfde neer. --------------…

traag

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
zonder iets te breken vliegt het verlies in volle vaart de ruimte binnen na de plompverloren plof op de stenen vloer zet de stilte kil en oorverdovend in we staren naar de zich verdringende grijpgrage tentakels van het onaanraakbare ding zoals de slak zonder oog of talent voor de versnellende pas bijt het verlies zich vast…

Zoals altijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 412
Dit lijkt wel steen in vergruisde vorm, niet oplosbaar in water. Er sijpelt muziek in oren ontdaan van gehoor. Onze tijden herleven, we doden de tijd terwijl mijn ogen herbeelden. Een cirkel leek mij ideaal, geen begin, geen eind, van alle tijden. Toch slaan de deuren dicht, zwijgen de muren, zonder wederhoor.…
Iniduo11 juli 2015Lees meer >

Heimwee

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 904
Er is je graf, een harde koude steen. Waaronder jij verdween. Dus vouw ik maar mijn handen, en vraag... om hoop, om hoop, aan Hem, die allen leven geeft.…
Antje26 december 2015Lees meer >

Een klein iets

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Veel te veel stenen vlinders verdwenen voor wie wil wenen voor wie wil horen voor wie wil zien voor wie wil voelen voor wie niet wil zwijgen ach geef ons heden ons noodzakelijk groen geef ons vogels en bijen in plaats van tegelrijen asfaltlanderijen nu denk je waarschijnlijk ach dat bidden zal niet helpen dan zul je zelf moeten…
oneliner19 november 2016Lees meer >