3205 resultaten.
van kogels en granaten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
724 horizon
geen vijand die
het nodig vond
om jou te raken
je ging het maken
in dat vreemde land
van kogels en granaten
was eigenlijk gewoon
voelde als routine
nog niets aan de hand
tot je maat ontplofte
jij zijn darmen zag
jullie schoten terug
als blinden omdat
in deze oorlog
nu weer alles mag
oog om oog
tolerantie is verdwenen…
Violatie
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.733 Klein meisje, onbevangen
Zo puur en zo sereen
Een traan voor wat verdween
In andermans verlangen
Haar kinderlijke pracht
Genomen door de wind
Geen vrouw maar ook geen kind
Gevangen in de nacht
En 's avonds huilt ze zacht
Tot haar dromen haar bevrijden
Uit haar wanhoop en haar lijden
En laten zweven in de pracht
Ze wil alleen maar schrijven…
Bitterkoekjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
981 heel alleen
zonder haar kapje - diep verslagen
met haar losgeslagen haren
door de bossen - nergens heen
waar de wolven haar verslonden
met hun magen vol van steen
In de verte hoorde men
een oude vrouwenstem nog klagen
en om bitterkoekjes vragen
die zij kreeg daar - naar het scheen
in het allermooiste bos
waar koud een sprookje zo verdween…
Vrij en ongebonden
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.376 Zij is niet langer blijven hopen,
die avond telde ze haar knopen,
heeft niet meer op hem gewacht,
stil verdween zij in de nacht.
Hij is met zijn vrienden blijven drinken,
zij deden op zijn gezondheid klinken,
tot de dokter constateerde,
dat zijn lever niet meer functioneerde.…
Voorgoed verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
555 Iedereen wordt ergens naartoe gejaagd
om niet in het verleden te blijven steken;
je gelooft je eigen ogen niet, wanneer je
het heden even uit het oog verliest,
als je er even bij stilstaat, omdat
je even niets beters te doen hebt, blijken
de anderen al lang van de aarde verdwenen:
de geur van dood en aarde, vredig voorovergebogen,
toevlucht…
De oude aarde.
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
554 Geef haar terug haar soorten dieren,
nu met uitsterven bedreigd,
geef haar terug haar regenwouden
en haar ongerepte zee,
geef haar terug 't verdwenen poolijs
en haar onbevuilde luchten,
dan gaat deze oude aarde
vast nog vele eeuwen mee!…
Plaats gemaakt.
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.118 Veel van wat spannend was
heeft plaats gemaakt
-al is er wel iets van gebleven-
voor het zeker weten
Net zoals de lage duinen
waarachter zich
de donkere polders bevinden
Die duinen
die met helder weer zelfs
waarneembaar zijn
vanaf mijn eigen overkant
zijn nu voorgoed verdwenen
Ik heb ze ingeruild
voor jouw eerlijkheid
en maakten…
Theo
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
565 verliezen
Hergroepeert innerlijke onrust in darmen die kraken
En revancheert hij met ongenuanceerd populistisch braken
Theater concurrentie geen Oude Diva zal hem verstoten
Van zijn publiekelijk verkregen niet altijd even fijnzinnige troon
Aangehoord met gefronste wenkbrauwen door menigeen
Zodat het verplichte theater glimlachen alras verdween…
Gestolen uurtjes
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.546 afgesloten
't verhaal was nog niet afgerond
Ze praatten tussen het kussen door
pijnlijk waren soms de herinneringen
maar ook over de allermooiste momenten
en nog veel meer van die dingen
Ze zweefde weer op roze wolken
en vergat de wereld om haar heen
de warmte van die ene liefde
ze kon er echt niet meer omheen
De liefde was nooit echt verdwenen…
Gebroken moederhart
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.110 te beschermen je alles te
geven wat ik bezit
genoot ik dagelijks van je ontwikkeling
hoe je mij zienderogen steeds minder nodig had
tot die ene dag
de grond onder mijn voeten wegvaagde
waardoor ik jou verloor mijn kind
hoe ik ook met mijn handen steen
voor steen weghaalde brak mijn
hart om jou mijn kind
verdoemd daar
mijn kind verdween…
Van alle mensen hou ik het meest nog van apen
gedicht
2.2 met 41 stemmen
18.570 Ik voel zij zijn mijn voorouders die uit het gezicht verdwenen
en de kinderen waar ik vergeefs op heb gewacht.
Ik voel hen onder mijn hand,
ik voel mijn hand op hen, aan hen,
en hoe een vacht pas echt
een lichaam tastbaar maakt.
En hoe stil ook kijkend blinken hun ogen altijd altijd van leven.…
Geweldig!
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.321 Tijdens het project is flinke onenigheid ontstaan over geld en verdwenen materialen……
opschieten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
534 amper is het halfvasten
en het geel van de paasbloemen verdween.
half april
overal geuren de meiklokjes
en lokken bijen en mensen
in bosjes bijeen.
merels en meesjes azen hun jongen,
schapen lammeren aan de lopende band.
lente viert feest
zonder maartse buien
noch
aprilse grillen.…
Fietstocht
gedicht
2.7 met 23 stemmen
13.862 Tweemaal, op dinsdag en donderdag,
Verdween ik in het ruime trapportaal
En kwam weer buiten met een brede lach.
Ik had mijn voorraad boeken andermaal.
Met in mijn hoofd een eerste regel die
Ik vluchtig had gezien bij een verhaal
Werd, fietsend, al naar het vervolg gegist.…
Ontdekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Zoals iemand terugvinden, die verdwenen is
zij bleef op dezelfde plek en de wereld veranderde
Haar terugvinden, verdroogd en gemummificeerd
vervolgens jezelf tegenkomen en jezelf gedeeld
De tijd die je met haar was en gebleven omwille
van aan jezelf denken en jezelf in volheid te zijn
De zwarte engel op de linkerschouder tekent op
de witte…
FARIDA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Ze lijkt een beetje op haar die verdween
De jonge vrouw in de collegezaal
De een zit in een Halloween verhaal
De ander in een glossy zo meteen
Het dekbed van de een is hard als steen
Haar slaapkamer is koud en leeg en taal
Noch teken staat al maandenlang centraal
Hoofdbrekens hebben er het rijk alleen
Een nauwelijks volwassen leven brak…
de weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 het geheim is een klein
geheim in rijm
een reisje langs de Donau
Rijn
de taal is schoenpoets
waar liggen de roots
zonder herhalingstekens in kots
verdwenen was onze trots
ek is
rooikat
hola
hagel…
Hollandse duinen
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.286 Een enkel spoor verdwenen
waar de elementen schaven en schuren
aan de voortdurende verandering
dat waait over dit onherbergzaam zand.
Geen helm kan bescherming geven
aan de kaalslag op haar flanken,
de schoonheid met wind bedekken
houdt haar aanblik in stand.…
Dooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 inslaand in de sneeuw
Het witte dek is niet meer dicht
Geen schim van wat het was
Wat ooit een sprookjesland inhield
Is nu nog maar een plas
Mijn liefde was ooit zuiver wit
Puur en onbevlekt
Zij leek voor de eeuwigheid bestemd
Maar is nu weggelekt
De sneeuw werd langzaamaan een bui
Wat puur was dat werd drab
De sporen die wij samen zetten
Verdwenen…
Jullie Onverschilligen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
667 Waarom zijn jullie gestopt met wenen
is de nagedachte aan hem al vergeten
is zijn afwezigheid zijn naar de achtergrond
verdwenen, waarom gaan jullie gewoon
door met leven. Zijn jullie zo onverschillig,
zo blasé en kan het jullie niets meer schelen?…
geluk heeft zoveel gezichten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
638 knipogen…een nacht, zwoel en vol leven
hand in hand lieten ze de geluiden tot zich
doordringen…zittend aan de markt
van geluk zou ze luidkeels willen zingen
maar ze besefte dat geluk in stilte meer indruk
op haar innerlijk maakte
deze nacht zouden ze niet snel vergeten en ze
wist dat hij hetzelfde dacht
hij omklemde haar hand die verdween…
Maar je ogen spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
528 toen ik je raakte
mijn vinger in de jouwe haakte
een licht verweer
en toen niet meer
maar je ogen spraken
in luchtigheid
zijn we gaan lopen
herinneringen kwamen boven
de angst voor het geluid
het kraken van de trap
zond die signalen voor zich uit
de klink deed open
waar je gedachten sloten
wachtend op wat moest
tranen zijn verdwenen…
Als het stil wordt in mijn hoofd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
450 Als alle lawaai om me heen
Verdwenen is, alle herrie
Van de wereld, het woeden
Van de verwilderende wereld
Stilaan is gaan liggen,
Is het eerst nog druk
In mijn hersens, gedachten
Van heinde en ver,
Gestuurd of spontaan
Die de chaos van de wereld
Nog een tijdlang laten voortbestaan
In de woonkamer hierboven;
Waarna het ook…
Vlucht MH17
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 Later moest het gaan gebeuren,
Voor velen was er nog een droom
Vol plannen om ooit in te kleuren
Fris groen vulde hun levensboom
Later is er nooit gekomen
Ze zijn verdwenen, stortten neer
1 wreed moment heeft het ontnomen
Een toekomst hebben ze nu niet meer
Een mens blijft toch een kwetsbaar wezen
Een broze speelbal van het lot
1…
Watergroeve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 De huivering gaat fluisterend door de toppen
de mare gaat van tak tot naald
hier verdween ze!…
De mist staat in brand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 de zachtmoedige zon zinkt in haar slaapgedicht
rozenbottel rood weerspiegelt in mijmerend water
bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht
witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater
natuur geurt de avond vochtig en zwoel
de bloemen hebben hun kelken gesloten
kikkers roepzingen hun partners in de poel
verdwenen…
De hand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.303 Jouw kas met druiven,
het hoekje met de pruimenbomen,
die onder stenen zijn verdwenen.
Ik voel de tuindersknoken,
die nog ergens moeten zijn.
Jij zegt met moeie longen:
‘Zo, ben je daar weer jongen?
Je moet niet zoveel roken.’
De kamer stroomt weer vol.
Als toen we samen zongen.
Een eeuwigheid duurt hier
maar kort.…
Spichtige spreeuw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
592 Spichtige spreeuw,
Het graatmagere, kalende
Mannetje dat in zichzelf
Gevangen door de gangen
Van het gebouw zwerft,
Schichtig bewegend over
Het kale, koude beton
Waaruit alle leven verdwenen is,
Maar waar hij geacht wordt
Het zijne weer op te pakken -
Op weg naar die ene deur
Waar zijn Vriend de behandelaar
Kantoor houdt, en…
Nachtelijke ontmoeting
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.343 over het Doornvlak
dampte de grond van warme mist
Ik ging liggen in het stugge gras
lag stil te kijken naar de nacht
Een uil kwam aangevlogen
en streek neer, zo dichtbij op een tak
dat wij elkaar haast raken konden
en bleef zo stil als ik daar zitten
onderzoekend wie ik was
Tot hij, gerustgesteld en bijna
zich vervelend al, verdween…
BIEBLIO BIEB
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
701 vroeg haar naam
ze lachte: mijn naam is Miep
ga er dan eentje halen: zei ik
ze zijn gratis van de week
als je zag hoe ze keek
ze stond meteen te springen
en te zingen en verdween
naar binnen
biblio, biblio, bieb, bieb, bieb
biblio, biblio, bieb, bieb, bieb
biblio, biblio, bieb, bieb, bieb
bieb, bieb, bieb
bieb, bieb,
bieb…