Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Herfst ruist

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.650
Herfst ruist met wind rond 't ouderlijk huis Voorgoed ga ik 't huis verlaten Zal geen enk'le muis meer betrappen Van geen geluid -als 'r voetstap vertrouwd- meer weten En grappen... ze zullen geen echo meer vinden Verstomd de meezang met 'r draagbare radio Rond 't ouderlijk huis loopt wat verweesd 'n oud kind.…
Harry Daudt30 oktober 2006Lees meer >

Een stille zomerliefde

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 684
lucht een zwarte spreeuwenzee Vlucht van zomermiddagschepen Op windankers drijft met hen mee Een geurend badpak met aardbeistrepen Jouw granietporseleinen borsten Lieten duizend en één nacht zweten Mijn hunkerende lippen verdorsten Tot een bleke wondanemoon Nu zwieren gistervorsten aan de horizon Zonder te vertrekken zal ook jij me verlaten…
A. Thomas25 november 2008Lees meer >

Wachten op verlossing

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Waar iedereen angstig kijkt naar de diepte die niet meer verlaten lijkt en waaruit naamloze schaduwen omhoog klimmen als in een voorstelling die geen droom meer kan worden. Waar alles slapeloos wacht op boodschappers.…
proficiens8 december 2008Lees meer >

"De zon spreidt haar bed."

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
Verlaten oude bergen de zon heeft weinig nodig om dood te bloeden. In het oeverlicht ligt een riethalm te rusten, de zon maakt haar bed op.…
pama24 december 2008Lees meer >

De Lotus en de roos

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 676
Vergeten blad, kleeft op een verlaten pad, dromen maakt het glad. Rode kruiwagens, vernist door regenwater torsen bloesems. Bij gevaar, kruipt de krab alleen maar weg, hij is geen lafaard. Door de wind gestuwd, schaatsen pluizen over gestold water. Ochtendzon zaait, de lotus komt op tussen vroege rozen.…
pama2 februari 2009Lees meer >

diep

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 629
de klokken luiden hun lied de zon gaat weg verlaat de dag als deze is er ooit bewezen dat ie opkomt opnieuw opnieuw opnieuw voor ieder wezen opnieuw leren leven in ruimte en leegte luiden de klokken hun lied en op de straat en in deze steeg een lied dat het leven draagt op de schouders van geesten een traan klinkt er is nooit…

Ontgroend...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
Ooit raakten groenen het blauw van de einder stonden bonte koeien en wollige schapen als gepoot in de grond omgeven door kwakende sloten waarin plomp en zwanenkruid welig tierden het mooiste onkruid de bermen sierde daar is natuur verstomd het uitzicht is versteend door huizenblokken stoepen en straten door horizonnen verlaten en mijn…

Dag Jan de Haan

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.362
Vandaag is de dag dat jij in eeuwigheid zal zwijgen al had jouw mantel je al verlaten en kreeg de nieuwe kou al vat op jou jouw gekrijs is nu onhoorbaar al zullen de klanken van je stem zich voort blijven dragen in een herinnering van gelukkiger jaren jouw sterven prijst het leven dat je droeg en ik zal je veders bewaren tot de tijd…
elze16 oktober 2009Lees meer >

Mocht ik ooit

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 516
ooit voorgoed verdwijnen zoals het licht overgaat in de nacht wanneer ik niet meer lente zal schrijven de vorstenwinter mij verwacht lieve lief beloof me niet te treuren als mijn klanken eens zullen doven zoek en vind mij rond de kleuren in de stille bloemenhoven daar, waar zon en schaduw elkaar tegen komen sta op en ga verder verlaat…

Mijn grote voorbeeld

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.140
U bent een voorbeeld voor mij Altijd positief, altijd blij Nu is de tijd gekomen, dat u naar opa gaat Nu is de tijd gekomen dat u ons verlaat Al die goede herinneringen komen boven En 1 ding kan ik u wel beloven Ik zal aan u terug denken met veel plezier Dat u zo sterk bent, ook al bent u niet meer hier Zoveel bewondering voor u Dat had ik…
Joy Stam22 augustus 2010Lees meer >

dodenwake

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 960
in deze nacht waarin geesten verrijzen heb ik me neergezet op de rand van je bebloemde zerk de kilte snijdt vooral van binnen terwijl ik lijdzaam wacht op het wonder van de dodennacht en in het spokenuur de witte schimmen de kreten van een late uil een droeve dodendans van verlaten zielen ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden ik…
rietvr2 november 2010Lees meer >

waar ik mij vinden zal

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 784
toch zijn er weer die warm oranje dagen waarin de wereld klopt in mij verlaten wil ik dan de schemer van voorbij om blije vogel tussen groen- en blauwe veren hoger dan hoog het leven in te dragen de onderstroom verdwijnt en ook de kou daar waar het zonlicht tovert tussen groen van geel tot blauw en vermiljoen baad ik me vrij in alle kleuren…

BOHEMIENNE

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Mijn vrije geest, los van verleden En toekomst die nog niet bestaat Jij mijn elan en ruggengraat Jij uitkomst van mijn smeekgebeden Ik wil je met mijn huid bekleden Jij die mij nimmermeer verlaat Een lange tijd werd je geschaad Door allerlei omstandigheden Nu jij voorgoed bent teruggekeerd De spiegel niet meer is beslagen Geeft die ons…

STERKEND LICHT

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
De milde nacht geurt het verlaten veld toont zijn korte ontluiking gewekte teunisbloemen gaan langzaam open verlangen naar al wat door het duister waart naderbij zweeft en verdwijnt in hun wijde kelken dalen sterrenstralen neer als zachte degenstoten treffen diep _ bezingen het gewone gebeuren zich toe te vertrouwen aan welbekend…

Gedragen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
woorden vullen de ruimte pijn snijdt door ons heen daar waar wij alle maskers laten zakken treffen onze zielen elkaar naakter dan ooit zien met andere ogen het lichaam spreekt voelen ons alleen lijden verlaten dragen tezamen delen affectie krijgen respons op vragen die wij niet hadden vuisten gebald het leven gevierd…

schaduwpijn

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.124
met haar kaken zoals de schaduw het lichaam achtervolgt en in tegenlicht uitvergroot zo kruipt pijn onder huid en leden onvoorspelbaar hardnekkig geen pil noch spuit sterk genoeg om haar te verdrijven alleen meegaan niet tegenspartelen als drijvend op woelig water schaduw worden van jezelf en wachten wachten tot ze je verlaat…

uitgewoond

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
terwijl het zonlicht met glasscherven speelt heerst doodse stilte op verlaten wegen huizen zonder buren kraken onder het geweld van onteigening ramen en deuren versplinteren de tijd en waar liters verf teksten braken op muren overwoekert graffiti gevels en straten onkruid groeit tussen stenen en asfalt in het dorp door…

bijna kerst

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 869
afstand die enkel uit tijd bestaat en door gebroken woorden zijn gespleten, waarheid is een gegeven die niet spreekt uit twijfel gedeeld is ons vlees dat liefde ment zoals een paard raast door veld en hei voorkeur en behoedzaamheid, het passen in dezelfde straat, vreugde huist niet in mijn hart wellicht heeft het mij voorgoed verlaten…
elze25 december 2012Lees meer >

Duizend kleuren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 694
ik kijk maar zie je niet en dat lost op wat nog rest aan verdriet nu ik je verlaat.…

vandaag, in mei

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.063
(we zijn begonnen met een goed gevoel) nu de dodenweg zichzelf verlaat en korte passen richting witte bloemen zet noem ik de dag al bij zijn asgeworden naam we hebben zacht gestrooid de witte bloemen stil geplukt, waarna ze teder rusten in hun bed van grijs geworden blad ik huil en laat het raam dat altijd uitkijkt op weleer open…

de pluk van vrijheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
mijn boeket doorstond de eeuwige vlucht, niets daargelaten maar toch ontheemd zal de kroon het hoofd verlaten al splijt het leven zich in twee halsstarrigheid is geen trots maar is de pluk van vrijheid, gedreven is jouw hand maar beneveld sta ik ver en bezie mijn ziel als de rots die mij bevrijdt het aardse draagt zo zwaar, het…
elze12 oktober 2013Lees meer >

onder voorbehoud

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
na een leven van zoeken en vragen na vallen ten einde raad en tranen dacht je dat het niet meer kon maar komt ten slotte toch nog alles goed: een verlaten strand de horizon en het is…

Moedige parade

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 678
Over minnaars die verlaten zijn. Over de moed der wanhoop. Over de wreedheid van een afgod. De wrede afgod die succes heet. Lynn Miles zingt aan het slot It's ok I'm not afraid, marching in this brave parade. Haar meesterwerk. Haar bergrede.…

Pleister

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.002
Van binnen ben ik zacht Ben ik niets meer dan dat ieder van mij verwacht Je bent me nodig als iets of iemand jou pijn heeft gedaan Dit is de reden van mijn bestaan Mijn bestaan is om het jouwe te verlengen Meer dan dat zal ik jou nooit kunnen brengen Mijn aanwezigheid maakt de pijn wat draaglijker Maar ik raak aan je gehecht en jou verlaten…
D.14 februari 2014Lees meer >

Ankerplaats

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
tot buitengaats reikt mijn verlaten, valt in stukken mijn kracht uiteen veroordeeld, tot wijken naar verleden naar fossielen uit het Laat-Mioceen aldus, een schaduw waar ik aanlig waarin ik evenbeeldig verschuil tevens dorst naar ademwater in smetvrees aan de klif boven vuil hangende het verloop in diepte noch tanende gewaden van heden…

KEER WEEROM

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
Je voetstappen door de stille verlaten straten waar sommige ramen streepjes lamplicht doorlaten het geluid van de stilte neemt met je gedachten een loop je indruk achtergelaten hoop plaveisel tot kiezels en zand groots naar klein neemt mij bij de hand in de verte het geluid van een voortgaande trein die zijn eigen spoor…

bruiloft in Valkoog

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
graslanden in mijn herinnering ik zie hoe hij zijn hoed afneemt haar kust naar mij omkijkt en glimlacht kinderen dansen muziek aan de touwen van de klokkentoren hij loopt weg uit mijn schaduw licht vloeit tranen spatten tegen de hemel ik aarzel nog twijfel wortelt diep onder de zerken later die middag sluit ik het venster verlaat…
kornelis14 december 2014Lees meer >

Langszij

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
in het bos wonen geen geesten tijd verstrijkt langs de huid en de wind plukt bladeren met ingetogen hand, zag je ze niet liggen, gevonden voorwerpen verlaten van hun bestaan in de zachte moederschoot helmgras, vochtige aarde in het bos wonen geen mensen maar waaien zij uit, in stilte groeten elkaar nog als lotgenoten vluchtelingen…
Iniduo18 juli 2015Lees meer >

aan de rand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
aangekomen aan de rand van het stille leven kijken we ontroerd naar de dans van de spreeuwen in de schemering opgetild uit onaanzienlijkheid waaiert de zwerm uiteen verdicht om dan weer open te vouwen bestaan in geleende tijd vanwege elkaar in de stilte schuilen we boten varen aan ons voorbij wie zal ons in verlatenheid kennen onze…
J.Bakx4 oktober 2015Lees meer >