4425 resultaten.
Intens geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 ik wist je in ontplooien
adembenemend mooi
het vergezicht met bergen
dalen groen na warme dooi
surfte snel en kon
je bijna raken in
groenblauwe golven die
de hoogste omslag maakten
voelde de hitte
van je inwendig vuur
wist de grootsheid in erupties
aan je voet de stralende natuur
zag je onder mij verglijden
daalde langzaam door de…
Voortschrijdend inzicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 om een of andere reden die zo
op het oog nogal onbenullig lijkt
tel ik de tegels van de stoep voordat
de grond onder mijn voeten bezwijkt
ik wijk van diepgezonken wegen
mijd ingesleten, rechte paden
stap door het oog van de naald
wuif takken weg, blijf doorwaden
met spinrag in het bezwete gelaat
met licht tussen gebladerte als respijt…
Kleine man
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
889 Een kleine man
Met grote dromen
Zijn blonde lokken
Waaien vrolijk in de zon
Dapper stappen zijn voeten
Door plassen en modder
Heldhaftig doorsta
Jij stormen en de wind
Met vriendjes op pad
Kleine knuistjes
Pakken ongeduldig
Blaadjes, stenen en takjes
Jij kleine man
Met je grote dromen
Verstop ze in je rugzak
en neem ze mee op jouw…
oprechte uitnodiging (2)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
596 horen spreken
de ontroering is soms niet meer
dan het zien van een uit de mist verschenen boom
die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden
zich alleen waant
wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt
na een dag, te donker om volop te leven
het is zo voorbij, antwoordt het herfstlicht
schaduwen vallen als een zwarte mantel
op zijn voeten…
Felrode transparantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 pas zomerde het nog
ik zag kristallen
in hun breekbaarheid
langzaam verdwijnen
in felrode transparantie
leek de zon te schijnen
zinderde de lucht
het herfstig koelen
vormt de oogst
in verscheidenheid van tijd
het slanke draait
afstandelijk om elkaar
ranken sprieten klaar
zacht sneeuwt schoonheid
langs doorzichtig glas
de voet…
Zorgeloos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
627 Vandaag sabbel je opnieuw op die grasspriet,
onderbreekt je blote voet weer steeds de lectuur,
laat ik je haast hoorbaar zeggen: -Voorzichtig!
Ja, zo is het goed.…
Kleuterkind.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 Ze draagt in haar hart
een lampion , met duizend
mooie kleuren
met kralen, geel en helder rood
versiert zij steeds haar dag
op blote voeten door het huis
en steeds een gulle lach
als ze in de knoppen knijpt
die uit de planten komen
verschijnen er onmiddellijk bloemen aan
en gaan er vlinders dromen
als ze koekjes eet verandert het huis
in…
De kunst
gedicht
2.0 met 1 stemmen
3.726 .
--------------------------------------------------
uit: 'Heden voelen mijn voeten zich goed', 2002.…
Wie de schoen past.....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 In beeld
kwamen ze:
de schoenen
per paar,in rijen
een veld
van schoeisel
die van voeten
even geen weet hadden
Ik had de indruk
dat ik voor
een moskee
aangeland was
Maar de paren
wilde er
niet vrijen
met zoveel paar ogen
op hen gericht
en zoveel lampen
zoveel licht
onbarmhartig veel
Ieder nam deel
aan dit merkwaardig…
Ont moeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Ik ontmoette de zee,
liet mijn voeten omspoelen,
omringen met haar wezen,
'zee, ik aanbid je' zei ik.
Haar branding bedolf me,
haar golven sterk, die dag,
sterker dan ik.
Ik wilde tot hun breekpunt komen,
er tegen opspringen
om onze uitbundigheid te meten
maar telkens waren ze me te vlug
en wierpen me omver.…
Italiaanse schoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Stevige schoenen worden niet
altijd gedragen door een paar
voeten zonder assertiviteit.
Mondig moet men heden wel wezen;
en zonder een vleugje brutaliteit,
spannen de kuitspieren voor
een moedige oratie, zwikken de enkels
voor een te grote loslippigheid.…
Afzien in de Afrikaanse hitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
836 slechts een gekleurd dundoek verhult
haar lange slanke lijf
zonnestralen dringen door tot op haar huid
blote voeten laten sporen na op het hete zand
een huilend kindje sjokt moeizaam mee aan
haar linkerhand
op haar hoofd balanceert een waterkruik
ze valt me op door haar fraaie ranke figuur
donkerbruine ogen kijken me een secondelang aan…
Vlinders
gedicht
2.2 met 4 stemmen
2.955 en houwen
(aanmaningen, afschriften, herinneringen)
vloog als een cluster dartelende vlinders
een onbestemde toekomst tegemoet
opgetogen bijna
dat het zware soms zo licht kan zijn
net als die dakpan toen
die ik van boven zag komen, in vertraging haast
vriendelijk naar me zigzaggend,
blinkend in de zon
vlak voor hij vlak voor mijn voeten…
Het doven van het licht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
866 De katten aan onze voeten
ik schop ze noch streel ze
zie de kraaien zitten, soeverein
in de toppen van schurftige platanen
ik weet, geen mens zal ze verjagen..
Ik heb de herfst geroken, vanmorgen
zag ik de stekelige vuurdoorn in bloei
omhels me thans teder en treur met mij
om het trage doven van het licht.…
Vruchten in beginsel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 zeeën vol kleuren
verwateren langzaam
aan blote voeten
waar vroeger
geuren golfden kabbelen
nu vruchten in beginsel
ooit zwermde wind
zacht zoemende bijen
langs iedere weide
waar licht voor
snelle groei heeft gestaan
zet warmte de oogst dik aan
zon zee en land volgen
zonder ingreep van mensen
nog steeds zijn scheppende hand…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…
Muiterij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
934 mijn rechter
Brutaal en ongestoord
Heb ik last van muiterij
Laat hij mij voelen
Dat het over is
Gescheiden
Hij niet meer bij mij hoort
Zo dood en koud
Zit ik daar
Toch probeer ik heel benauwd
Er wat mee te doen
Moeizaam kom ik op
Sleep me voort
Door passanten aangegaapt
Tis iedere keer weer raak
Steeds hetzelfde liedje
Met die ene voet…
barst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 precies daar
op de scheidslijn van
kunnen en willen
gloeit de rode draad
in volledig bewust
aanwezig zijn
het sust geen geweten
vergeten daden vragen
toch hun tol
goedschiks of kwaad gedacht
bij elkaar gebracht
voelt alles als de diepte
van een grove barst,
traag en vol
met voeten in aarde
wars van wat je wilt
gilt het gemoed…
Subtiele succesjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 zelfs haar
blote voeten
smaakten subtiele
succesjes in
het raken van
moeder aarde
iedere stap
ontbond een
stukje contact
herstelde dat
snel in de
volgende trede
ritmisch dansten
ogen en lach
in het zwierig
passeren van
zoveel vitaliteit
met alle gemak
zelfs de
choreograaf
applaudisseerde
voor de kunstzinnige
interpretatie…
Witgewassen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
441 het knetterde
vonkte siste
en sliste
verschoot
door spanning
ontbloot
er lichtte
magie rond je
donkere handen
in dit samenspel
van warme lijnen
kruisten krachten
waar jij met
voeten aardde
vergruisden machten
de resterende
energie van
het oude jaar
in de spektakel
overgang door
vuur knal en vlam
wordt magie
blank…
Toe
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 neem mij mee
naar ver van hier
neem mij mee
terug naar daar waar
ik de tred herken
vogels weer hoor fluisteren
bloemen zachtjes dansen
in het schijnsel van de maan
wolken tikkertje spelen
huizen weer kleur krijgen
zand mijn voeten
liefdevol omhelst
daar waar ik gekust word
door de wind
toe neem mij mee
en hou me vast
een leven…
Corontaine dag 11
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
403 ~ STALEN ROS ~
Ik ga de tuin in en naar buiten
Waar spechten timmeren op stammen
Het stalen ros op, in de benen
Thuis verblijven lijkt bijwijlen
Haast een dwangbuisquarantaine
Dus even in de benenwagen
Karresporend naar Ab Heijn
Het viruswaas met voeten tredend
Handen in de warme moffen
Bij de super snel verruild
Voor 't witte…
Pirouetjes
netgedicht
4.8 met 50 stemmen
494 ze loopt
niet meer
maar danst
gewoon op
de muziek
van buiten
waar vogels
pirouetjes al
oefenend fluiten
pas later
komt verkeer in
golven op gang
het groene
ritme duurt
nooit erg lang
voeten walsen als
partners toeterend
afscheid nemen
daarna ben jij
weer helemaal
alleen op straat
is jouw muziek
eindelijk weer
je…
Reis naar het donkerblauw van de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
649 Jouw ziel zit in een versteende stoel
de wereld angstig aan jouw voeten
reusachtig als een woest gebergte
jouw innerlijk ligt vredig verloren
samengekomen in tijd
herinneringen
deels onzichtbaar
voor de mensheid
in een oeverloos bed
zonder gedachten of dromen
witte rozen vergezellen
jouw laatste wens om stilte
reis naar het donkerblauw…
Etherische varens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 Dit is de dag van de herfstkleuren
van de kleine grijze miezerregen
die zachtjes mijn gelaat beroert
mijn geest verdwaalt zich
zoals mijn voeten
dit is de wijd open wereld
ik ben de geluidloze man
Welhaast ongrijpbaar verplaats ik mij
doorheen de grijze mensenmassa
onzichtbaar, geruisloos
ik ben een geest, een fantoom
Ik ben alleen
helemaal…
Dansen zoals ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Met handen en voeten spreken
...met mijn vuisten, met regen, en woedende storm
in paswoorden dicht ik wie ik ben
...met armslagen en gestamp, zonder na te denken
wie ik ben, wie als jij met mij vecht
...wanneer het stormt in ons bloed
en ook jij je dansend vrij huilt
...mijn ziel verbonden met jouw hart
de hemel gevonden in elkaars hand…
Zonnestraal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 Toen haar eenzame oude dag
langzaam in tijd wegtikte
verscheen er voor haar vermoeide voeten
onverwachts een zonnestraal
Op een wonder had zij
al jaren niet meer gehoopt
Kleine stofdeeltjes stegen op
gevangen in de lichtstraal
Verwonderd als een kind
grepen haar verkleumde vingers
naar het sprankelende licht
Plots voelde zij een warme…
Lege straten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 Ik weet nog hoe mijn klikklak in
de lege winkelstraat me het gevoel
gaf dat de wereld aan mijn voeten lag.
Vandaag: hetzelfde klikkeklak,
maar omringd door de macabere
werkelijkheid dat
de wereld,
in pauzestand,
geen mooi verhaal is, nee.
Lege straten.…
De kluisters
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
421 je streelde met
voeten de grond
terwijl je ogen
dansten in een
eigen choreografie
lichaam en handen
hun aparte ritmiek
verkenden in mystiek
een brok beweging
in ongekende
vitaliteit ontdaan
van de kluisters
gewoon en tijd
vrij met een lach
in de kracht van
een gelukkig bestaan
vol overtuiging
dat jouw vat geen
duig zal misstaan…
Zoekend naar vrijheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
491 Zoekend naar vrijheid
voel ik de grond met mijn blote voeten.
Ontsnapping aan de wereld en zijn wreedheid.
Weg van het dagelijkse moeten.
Een zacht windbriesje streek door mijn haar.
Reflecterend in mijn ogen zag ik de woestijn
en zijn felle zon.
De adrenaline voor het gevaar.
Het gevoel dat alles kon.
Pure vreugde hoog in de lucht.…