3058 resultaten.
Langzamerhand
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
3.542 slordigheid
valt niet op te rapen,
je bent gestruikeld
op je tocht naar
gulzigheid,
niet buiten maar
in en door jezelf
je rangschikt me
als dertien
in een dozijn,
ooit uitverkoren
op je uitgelezen weg
nog even raap ik
je woorden op,
je hoeft zelfs
niet te zeggen
dat je me mist
ik lees de leugens
wel op het blanco blad
slordig…
Dansles of solodans
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
3.569 Met gebalde vuisten
staat zij als verlamd
voor haar passieve
spiegelbeeld
Rondom haar heen
haar andere ik-beelden
die uitnodigend wenken
maar zij staart gefixeerd
naar een niet-keuze
die toch gekozen blijkt
Verandering van blik
oude en nieuwe angsten
duizelen haar tegemoet
elke stap naar een ander ik
lijkt het wankel evenwicht…
Leef je leven
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
4.894 Laat het verleden los
Leef in het nu
Wees niet bang
Je bent goed,
precies zoals je bent
Kom, pak mijn hand
Ik zet de deur
naar de toekomst
op een kiertje,
aan jou de keuze:
dicht of open....
wagenwijd?…
Fijne dagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
114 Kom je gauw weer?
Lieverd, je komt toch?
Waarom ben je niet bij me?
Gaat het goed met je?
Vind je me nog steeds leuk?
Zou je me missen als ik verdween?
Zal deze brief bij je aankomen?
Zie ik je nog eens?
Weet je nog
die nacht in Bourgondië
toen ik door de donkere
gang naar jouw kamer kwam
en we het er tijdens de onweersbui
over…
Aanwezigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Op weg naar huis passeer ik
de terrassen, vriendinnen
zitten ontspannen te praten
met een warme jas aan
Ik geniet van de gezelligheid
de verbondenheid
die me aantrekt en
waar ik afstand van neem
Ik hoef er niet bij te zijn
om op een geschikt moment
ter sprake te brengen
hoe het echt met ons gaat:
onze zielenroerselen
bij de persoonlijke…
De oude zwerver
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
931 Toen ik er stond
In het vuur
De arena
Was mijn vriendschap duur
Ik kon vrienden krijgen bij de vleet
We proostten met elkaar
Op het succes
Maar toen kwam de les
Ik viel naar beneden
Wat heb ik geleden
Ik dacht dat ik vrienden had
Maar ze waren me zat
Zagen me niet meer staan
Wezen me de laan
Ik was weer alleen
Ik moest er doorheen
De…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
472 Al konden we samen delen,
het werkt tegen onze natuur,
rond te dolen in het schijnsel
van de hemellamp, elke idee
of weging in een veranderende
structuur. Diep van binnen blijf
je toch een spin, die altijd haar
eigen web zal spinnen als vangnet
voor gelouterd zelfbehoud, en blijf
je nonchalant als ik jouw wereld
binnenvlieg om in mijn…
Onverschillig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
834 Waarom geef jij jezelf niet de kans
laat je geen mensen toe in je leven
waardoor raak jij telkens uit balans
durf jij niet alles te geven
Wanneer probeer je er voor te gaan
leg je jouw hart en ziel bloot voor een ander
denk je misschien dat liefde op houdt met bestaan
als alles verweven wordt met elkander?
Wat is hetgeen dat jou tegen houdt…
Mijn langharige maatje
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
586 Haar simpele bewegingen houding en trouw
mijn goudmijn is zij, onmisbaar in mijn leven.
Ik lees al haar bewegingen in stilte en geniet
mede door haar begin ik liefde te beschrijven.
Door het water spattend van de Binnenmaas
de ochtendzon geklemd in ook mijn glimlach
die heuse brede volmondig voelen ontluiken
zijn onvergetelijke momenten van…
Gemma lief
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
853 Ik vroeg me af of er maanlicht was
bij het luchtig samensmelten
als schuim in de nacht, misschien
met sterren achter Aldebaran
geheimzinnig oranje verderaf.
Dat het maar een droom was zei jij
net zoals wij zongen in het koor,
Straatklinkers geheten
over Orpheus en Eurydice.
Het verlangen niet genoeg
om een nieuwe wereld te scheppen,
waar…
Eigen wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
943 Het is vervelend inzicht te verkrijgen
in iets ongrijpbaars
wat je moeilijk aaneen kunt rijgen
Als een 'sputterende' kaars
welke je toch branden wilt laten
tevens een eigen weg wilt gunnen
zodat er tijd ontstaat om te praten
zonder te weten dit aan te kunnen
je leeft compleet in je eigen wereld; op aarde
met voldoende dingen omhanden
toch…
eerste zoen
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.907 en daarna nog twee
want god allemachtig
wat ben je prachtig
ook al ben je tachtig
ik wil met je mee…
Beeldvorming ( voor Bachir )
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.837 Ik heb geen foto van je gemaakt
je beeld gehouwen in de ziel van tijd
de eenvoud als oprechte soberheid,
in vergetelheid geraakt.
Je telde de sporen van een verleden,
je vertelde over scherven in het zand,
gedolven herinneringen,ze gleden
door de magere vingers,langs
de lidtekens van je hand.
Waarin je seizoenen zag vervagen,
visioenen…
Ik zal er zijn
hartenkreet
3.8 met 62 stemmen
7.139 Soms, zijn er tijden dat het leven even niet glimlacht
Soms, zijn er dingen waardoor alles anders loopt
Soms, is er een strijd om aan het einde te komen
Maar altijd is daar weer die iemand, die iemand die hoopt
Hoopt op een gelukkig bestaan voor beide
Hoopt op een leven vol geluk
Hoopt op een zonnige toekomst
Maar meestal is dat ook een toneelstuk…
Wensje
hartenkreet
1.9 met 109 stemmen
6.729 Ik heb een klein wensje
voor een heel lief mensje
ik hoop dat het jouw hart heeft geraakt…
spinnenboodschap
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
4.789 de landloper op straat
met introverte ogen onder het hemeldak
wakker geschud door een hanepoot
van de spin
werkend aan een toekomstweb
ochtendboodschap voor hem
hang niet af van één streng
die levensbedreigend is
als het doorgeknipt wordt…
Sorry
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
6.063 Sorry...
dat ik mezelf even kwijt ben
mijn lichaam herken ik niet
mijn hormonen zijn van slag
ik kan mijn draai niet vinden
Ik wil weer even klein zijn
kind zijn
helemaal bij je wegkruipen
schuilen
Ik wil even niet meer weten
wie ik ben
... dat ik ben ...…
De keuze
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
6.145 Als de waarde van mijn woorden
tot het nulpunt is gezakt
en de hoogte van de vriendschap
door de tijd is afgevlakt
is het tijd om te vergeten
dat mijn naam jou nog iets zegt
en dat ik ooit zal weten
waar de oorzaak wordt gelegd
Als het verdriet om een verleden
tot verbittering heeft geleid
en het zaad van haat gevoelens
opgroeit tot zinloze…
Indolente kompaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Nabij het natte ochtenddauw
dans je spontaan
met koperen vingerhoedjes
opportunist
van blauw maanlicht
en de zon klimt
over groene agrarische leugens
er is nergens stilte in jouw leegte
maar ademtocht verraadt
geen muizenissen
bij het konijnenhol
je naait, breit en haakt
maar niets doe je
voor plezier of lol
opportunist
van…
Onuitgesproken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
3.291 licht en ongrijpbaar zijn de ongesproken woorden
enkel uitgeademde lucht, geen klank
gedachten in een lege tekstballon
stil zonder de droom te verbreken
radiografisch kijken naar onderhuidse wonden
met gewone ogen niet waar te nemen
toch elke keer diep bewogen
door het fronsen van je voorhoofd
begrip is een vreemde taal
doch eentje die…
Kleine ode aan de grote Turkse vrouw
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
3.644 Toen ik stond te klungelen met mijn pas,
hekken zich sloten, een metro passeerde,
schoot ze met te hulp: de grote Turkse vrouw
met hoofddoek lachte, knikte, deed het voor.
Nadat ik zuchtend was gestopt,
stond ze zomaar naast me, mij terzijde.
Ze liet zien hoe ik moest kopiëren.
Ik keek nog even om; ze was al weg.
Mijn keel was een woestijn…
Barbara
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
3.186 Ik bezie haar
vrolijke tweevoeter
oneindige eenvoud
schone lijn
Ze danst door de velden
snuffelt aan een lange spriet
maar laat zich niet vangen
zelfs niet als het giet
Mens dier universum cel
Zij is.
Orde stijl wetten onmacht
Haar leven niet.…
ijsbreker
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
4.974 ogen spreken boekdelen
niets verduistert
laat mijn blik jou helen
verzachtende woorden gefluisterd
in deze koude nacht
wil ik je laten ontdooien
iets wat jouw pijn verzacht
gevoelens vastgevroren
mens vol met pracht
laat je hart spreken
ik hou je vast
het ijs begint te breken…
Mijn vagebonden.
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
3.632 Als ik eventjes ben weggeweest
en ik kom dan weer naar huis,
dan lijkt het wel een heel groot feest,
en denk ik: ik ben weer thuis!
Er wordt geknuffeld en gelikt,
de één geeft mij een poot,
de ander 'óf het mij nu schikt',
die kruipt op mijn schoot.
Ze voelen altijd met mij mee,
in vreugde en verdriet.
Ze geven liefde, zijn tevree…
PASSING FLIRTATION
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.442 Kom nu, kom nu,
De tijd is vol.
Daar zal geen uur meer komen,
Dat van de bloei van dag en nacht
Late avond zulk een gave pracht
Heeft saamgenomen.
Nu, in dit schaduwloze licht,
Laat uw gezicht
Glimlachend naar mij neigen.
En glanzend zullen overweer
Mijn ogen naar uw ogen teer,
Uw ogen naar mij neigen.
Wij weten dit verkoren uur
Van…
Lotgenoot
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
3.770 Het slot is geopend,
de waterval bevrijd.
Alle dijken gebroken,
...mijn boeien kwijt.
Mijn handen in de jouwe,
een begrijpend oor.
Jij beseft zo goed,
...wat ik toen verloor.
De trage overwinning,
zo moeizaam verdiend.
Ik zie weer toekomst,
bedankt,...lieve vriend.…
DE ZALIGEN
poëzie
4.1 met 15 stemmen
3.363 De gele rozen lichten langs ‘t terras.
In diepe stoelen liggen zij te rusten,
De zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
De toekomstlozen; heel hun leven was
Een dringen naar de voorgeweten uren,
Waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t Verwaait nadat het stukgereten is
Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
Naast dit verzonken zijn,…
De gasten van de koning
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
4.508 Op uitnodiging van de koning
kwamen ze langs: armoedzaaiers,
geluksvogels, betweters, dichters,
huisvrouwen, vlinders van de Waarheid.
En ze aten, dronken, zongen de woorden
uit hun longen, praatten, lachten,
zwegen, deden de ogen dicht,
omdat ze deze niet geloofden.
Na afloop verlieten ze het paleis
met de gedachte dat alles een droom…
Blauwe lucht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
3.835 ik praat met jou
geen woordentaal
spreek noch hoor ze
in het Drents
jij raapt de klanken
van ontmoeten
schommelt ze zacht
en als mens
het beeld blijft
aan mezelf gelijk
in het ademen
van het bloed
vol eenvoud
in je hele zijn
plooi je letters
zonder woordenboek…
voor ditheke
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
4.375 uiteindelijk heb ik je
aangeraakt
jij hebt mij mogelijk
gemaakt
op de ranglijst
ging ik je voorbij
en jij weer mij
een vrouwe ingelijst
fraai rijmt het niet
doch erudiet
eer ik mijn schrijvertje
ben ik jouw blijvertje…