Alle inzendingen over individu

De onbewuste angst om het gezelschap waar je je goed in voelt te zien groeien - jouw aandeel erin zou kunnen slinken. Maar waarom daarin geloven? Hoe groot de kring, één stoel kan er altijd tussen geschoven.…

zou ie het nog weten, die belangrijke man hoe wij vroeger knikkerden om de pot busje-schrap deden en hard wegrenden om niet gevonden te worden steppend met luchtbanden om de hoek sjeesden moedertje en vadertje speelden met een rol Mariakaakjes bij slecht weer de tafel naar het raam geschoven Dinky Toys en blokkendoos de wereld zou ie zichzelf…

de buurman van weleer zo sprak mijn hartsvriendin zou zich rot hebben gelachen als jij je had op ge han gen ik wist dat zij de waarheid sprak want ook ik doorzag hem reeds…

Visionair of portret van een fotograaf ook al heeft hij het onderkoelde van onze planeet zo lief en ligt de stilte nabij aan het hart in zijn aard is hij de romanticus die zijn gevoel uit in verbeelding, afdruk en woord soms in bedekte smart vaak avontuurlijk aanwezig in dichterlijke dromen op zoek naar akkoorden die het uiterlijk…

Als later toch mocht blijken Dat ik het allemaal verkeerd heb gedaan Zo achteraf bekeken Altijd tegendraads ben gegaan Dat waar niemand op gerekend had Toch ten uitvoer heb gebracht Vaak over glad ijs gegaan Veel dunner dan 1 nacht Bruggen bouwde en weer afbrak Waar niemand het mogelijk achtte Ongeduld omarmde, drammerig Nooit uitblonk in…

in het stille stille denken voel ik mij vrij, vrij van alles om me heen. soms verlang ik stiekem naar het verre verre onbekende hier ver vandaan, waar een nieuw avontuur op mij staat te wachten, want ik wil geen standaard leven wat zich hier elke dag weer afspeelt als een dia van een film. emoties moeten niet alleen de woorden zijn…

elke keer als ik opsta en het zonlicht maakt me wakker voel ik een nieuw succes want natuurlijk is het heerlijk als je opstaat en je hoort vogels fluiten met een heerlijke lach waarbij ik elke ochtend als de zon zo straalt eens heerlijk ga rennen…

ik ben nog even hier om je gedag te zeggen zomaar met plezier ook om mijn gedachten in je hart te leggen maar zo denken is vaak verwachten ik schrijf ze maar in wat losse zinnen weet alleen niet waar te beginnen vandaar dat ik in het donker staar beelden trekken voorbij ik hoor mezelf praten luister naar een stem wil ook stilte…

misschien weleens goed om even uit je eigen boek te komen en iets te schrijven in die van een ander al zijn het maar een paar ondersteunende woorden een grappige allinea of een spannend hoofdstuk geeft je eigen verhaal ook weer meer inhoud…

in een stille stille ruimte diep in de gedachte voelt het anders aan waarom is het tweeluikig bij het voelen van emoties en het uitdrukkend zeggen hoe kunnen gedachte en emoties zo complex en toch zo verscheiden zijn zo hartstochtelijk blijven zoeken naar de juiste wegen is de kruising tot emotie en gedachte, want passie en verlanging…

Daar liep jij tegenover mij en ging mij zonder groet voorbij want felle zon in jouw gezicht hield mij verborgen in het licht…

De hysterie der lege woorden het woordenloos gebaren slaan nietszeggend door het leven gaan een nutteloos bestaan de huig klakt als een lege drum het slijm verstikt de roggeling geschreven is geschiedenis met deze mensen was het mis…

ik zoek in de bibliotheek van mijn gedachten loop er met stapels boeken rond ik ken ze allemaal maar tot herlezen kom ik niet veel te veel stof daaronder dingen die zichzelf bewaken…

Ik neem het geluk waar op een afstand en niet van mij want geluk dat deel ik niet ook al is het van ons samen. Ik ben een koude, en vrees de warmte omdat het kloppen van je hart mij doet bewegen in die zin die niemand wil.…

De uitgestoken hand werd niet gezien liefderijke woorden werden niet gehoord kleine goede bedoelingen werden niet begrepen aanwijzingen in de goede richting niet opgevolgd je zou toch denken in nood worden ogen geopend oren gaan veel beter horen gevoelens worden steeds sensitiever overal wordt dieper over nagedacht nee, niets van dat alles…

. handgeschreven brief voor geliefde Han dat had je niet gedacht hé Han nee toch jawel hier istíe dan de langverwachte Pim, Lisette en Wim hebben een mobieltje zij waren jarig weet je nog van toen Koen uithuizig was door schotwonden de meeste buren liegen over ligfietsen zo ja waarom niet hé Han ja toch postcodeloterijen liegen…

Ik ben sterk, heel sterk Onafhankelijk ben ik Want het is ik die heerst over de wereld Sterk als ik ben De liefde kan me breken Liefde, het breekt me Ja, ik ben gebroken Maar door jou ben ik sterk en onafhankelijk…

Ik ben anders dan de anderen dat zou je zo niet zeggen toch is het eenvoudig uit te leggen namelijk: anderen zijn maar ik ben.…

Er zijn veel soorten mensen in het Latijn waren er de Homo sapiens en de Homo ludens in onze moderne tijd laten wij dit weg dus een gewone homo nu is er ook de homo seksueel ach, weet ik veel een mens is gewoon een mens dus homo is homo welke kleur je eraan geeft het blijft toch roze…

jij ruimt het sop uit stille waters wringt het vocht uit lichaamstaal maar je verdrinkt in lege dromen en plukt de boom des levens kaal ik scherp mijn geest aan botte bijlen punt de grens van mijn geloof maar wat ik ook de spiegel toe roep op schreeuwen na ben ik al doof…

In de voorraadschuur van het leven ligt de kennis uitgestald afdeling liefde is een grote trouw heeft steeds meer ruimte over vriendelijkheid beslaat slechts 2% irritatie zoekt naar schappen gevoel verhuurt zijn oppervlakte smaak doet marketing (houdt een enquête) pijn is dik tevreden toekomst smeekt om aanhang afgunst rukt nog verder…

Kom maar, georganiseerde plunderaars, maar wat graag doe ik afstand van ijdele kortzichtigheid, overtollige ballast in de vorm van zielloze materie, ik lach om jullie zwarte wetten van geld en macht, die weerloze heiligen niet dulden kunnen. Neem ze maar mee, al die voor jullie onbegrijpelijke boeken, bedreigend hé als je er geen weet van hebt! Mij…

Het wreedste raadsel waar ik deel aan kreeg sinds ik door mijn geboorte werd ontbonden uit oeverloze zee is schelp te zijn die niet dan door de ene hand gevonden kan worden en die toegesloten blijft tenzij die ene blik mij treft en openschrikt het schaaldier en de tanden verwekt, de mond het beenmerg mens - o hand en blik o toorts kom…

Verstild hoofd, zo stil, ondanks ik altijd wat denk te horen, stomme geluiden kwetsen dovemans oren en de witte vlekken van mijn geestesoog, berusting is wat ik zoek, verlamd en overmand, doe ik de dingen die om een antwoord vragen, die komen niet, stille wijsheid laat zich in een illusie dragen.…

Ik bevind me in de belevenis van een zomerse zangvogel bezing bloemen, voel tintelingen van vrije blauwe lucht en ik denk aan jou zoals een kind aan de wind droom ik over een onbevangen toekomst in zomerse droomtuinen vergroeien de bomen met tijd proef ik in ’t onbeperkte bloeien zwemen van vergankelijkheid.…

Een weg is nooit een doel op zich een doolhof is een wangedrocht het leven is het èèn of het ander de wandeling is kort of lang maar doorgaan en het eindpunt zien is niet voor ieder weggelegd we willen wel, we doen ons best maar weten toch de route niet je kunt hier links of rechts, rechtdoor of terug de zekerheid is ongewis stel…

Het gezicht, het wezen is niet veranderd, maar toch in stramme lijnen weer anders dan voorheen, bloed als rivieren meandert tussen de planeten, langs de hoogste toppen en het diepste falen, weerspiegelt zich het averechts in dubbelzinnige verhalen, waarin ik mezelf blijf foppen. Kloven op het gezicht belooft een rusteloze geest,…

de buitenwereld werend spande je prikkeldraad ter voorkoming dat ze jou ook maar konden raken uiteindelijk roep je gewond hangend in je eigen barricade om de hulp van diegene van wie je eerder niets moest hebben…

op een uitgestorven kruispunt vliegt de vlinder tegen de wind in in een leeg landschap valt de mens uit de tijd in een verlaten kamp beoefent de man de deugd der traagheid vanaf een lege sokkel klinkt tevergeefs: houd me, houd me tegen het licht in de nacht zoek ik naar de leeuw die brult als ik slaap wacht ik op de nachtvogel die dingen…

Diep van binnen ligt de aanleg tot verantwoording van gedachten redeneren over brengt verlichting optreden in onstuimig voortgaan steeds weer hetzelfde vastgezet in zijn wezen brengt hij de dag naar de nacht er zal weer rust ontbreken denken over zijn leven intensief is wanordelijk terug naar het bewuste ik intreden in zijn…