3936 resultaten.
Zomerse prieëlen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb
de bloem
niet geplukt
kon haar niet
zien lijden om
jou te verblijden
een leven
in volle bloei
dat reikt
naar hemel
breekt abrupt
in de groei
ik heb jou
haar uitzicht
laten zien
waar zij leeft
vorm en kleur
aan ieder geeft
zij wiegt
met ons
op de wind
het mooiste kind
uit velen in
zomerse prieëlen
voor haar…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 De dagen korten al, zo ook mijn leven,
ik voel de weemoed groeien met het uur -
waar is dan toch de vreugde nu gebleven
en ‘t laaien van het eerste liefdesvuur?…
Bloemen Haiku 2024
netgedicht
5.0 met 463 stemmen
713 De roos in de knop
Verlangen om te bloeien
Het hart gaat open
Madeliefjes klein
Lieflijk in het groene gras
Vrij om te groeien
Heilige Lotus
Na lange tijd in modder
Mooier dan ooit tevoren
Gele paardebloem
Witte elfjes met wensen
Brengen ons geluk
Het zomert bloemen
Langs de weg en het water
Natuur kleurenpracht…
Even
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
224 ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap wiegt
ik bloei wanneer de zon mij liefkoost
en soms na stormen en overdaad
aan water of droogte
is het de nacht die mij sust
tot slapends toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…
één van die dagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
191 struinen over de kleidijken
en kijken naar het groeien
van het mos op de bunkers
horen hoe de polder zoemt
en gakt onder de zindering
van het boomloze zonlicht
de van hitte trillende verte
waarin de reeën verdwijnen
en die paar schepen per dag
ook daar al de zilverreigers
en vele zwierende zwanen
die dikwijls tranen trokken
kon ik…
Zachte winter laat gras groeien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
936 Een grasmaaimachine uit Vleuten,
gewend in de winter te teuten,
kwam haast niet tot rust
en zei, uitgeblust:
‘Echt overal voel ik nu scheuten.’…
afscheid van jou
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.747 ook al was het maar voor even,
ben toch blij dat je bij me was
had je graag op zien groeien
Met je willen spelen en stoeien
Je willen knuffelen en zeggen,
dat ik heel veel van je hou.…
Zonder water
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
1.314 Ik sta in het land dat ik ben
Op een straat vol droge plassen
Ze vullen zich met stof
Er is niets meer dat kan groeien
Al wat dood is doet alsof
Alsof het heeft geleefd
Alsof het niet meer leeft
De lucht voelt leger dan mijn adem
Wat prachtig heeft bestaan
Raasde veel te snel voorbij
Er staat hier slechts één boom
De bladeren kleur ik…
Laat je voeten lopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.287 laat die bloem groeien,
de brief hoeft niet te verschroeien
laat je voeten lopen
er zit niets tussen, niets voor.…
Ritueel
gedicht
2.6 met 37 stemmen
15.589 Zij hebben ons hart ingepikt,
Onze groei, onze poppen genekt,
Onze tuin op de trein gezet,
Ons verblind met hun lichtende as.
Zij hebben de zwarte zak
Van hun afwezigheid strak
Over ons heengetrokken
En toen onze oren verpest
Met de ruis van hun hemelse spraak.…
uit stilte ontstaan
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
1.219 het is zomer
het moment van leven
alsmaar breder groeien bloemen
ik zet jou naast me, tegen het zuiden
zo vlak de sterren, oneindig
in de nacht
en alles in je
tussen lucht en dromen
dringt door rotsen, blijft open staan
ik adem de glimlach van het zwijgen
op deze of een volgende dag
het is de wind, hoog en helder
het is de…
in rijpen en begrijpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 ik kan
geen blaadjes breken
van de bloem die
voor ons samen bloeide
zij kleurt het uur
waarin we groeien
geurt een koele wind in
ons lachend samen stoeien
lente bracht haar knop
in zomers openen
vergaten we de dagen
en het tikken van de klok
liefde geeft de oogst niet op
die deze herfst heeft te geven
in rijpen en begrijpen…
Bij God op de koffie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
861 Morgen probeer ik het opnieuw,
maar dan met een bosje bloemen;
tulpen, want tulpen groeien,
rode, want rood is mooi.
Hij zal wel opendoen,
of niet.
Misschien pas als het winter is
en sneeuw mijn haren wit kleurt.
Misschien dan.…
Zacht in licht gewit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
710 woestijn beregenen het
jaarlijks ritueel bezegenen
met bloemenpracht
uit zaad dat al
zo lang op kiemen wacht
zag de wolken komen
zacht in licht gewit de
hitte was nog niet gezwicht
maar de tranenval was niet
te stuiten buien donkerden
ontlaadden al van binnenuit
de woestijn bloeit ons nu vrij
laat het maar vaker regenen dan
groeien…
Het benevelde doek
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.232 aan
vanaf een palet
met gras, bomen en struiken
of raak ik zo intens begaan
omdat de regen mij van
het levende sap laat ruiken
als het benevelde doek
moeiteloos een compositie schetst
in de stille morgen
en de samenhang van tinten
woorden doet verstommen,
waar alles zichzelf
onvoorwaardelijk bemint
en van nature in geruisloze
groei…
Een ogen blik
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
978 Als twee paar ogen
elkaar omhelzen
in een zachte kus
dan is het een ontmoeten
en ontdekken van……
iets wat tot liefde
kan gaan groeien
maar het kan ook
een zachte flirt zijn
omdat je beiden weet
het kan niet, het mag niet
want het zou meer kapot maken
dan dat wat lief is
soms ontmoet je iemand
zomaar onverwachts
dan kussen ogen…
Avondvlucht
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
690 ik ga slapen
wanneer de nieuwe dag begint
met rechte wijzers
naar de hemel gericht
de stilte buigt niet en
schuift de onbedekte maan
dichter naar vogelvluchten
ook al heb ik geen weet
van hun late bestemming
ik denk mij geeuwend
op hun vleugels, lichter,
blauwer, hoger en hoger
vlieg zo lang ik kan
en groei in het lied
dat de wind…
Roeping
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
947 De mens – hoe ijverig ook –
hoeft niets te doen dan te zien
te ontvangen en open te staan
voor de elementen die kiemen
en gedreven willen groeien.
Bouwen aan het bestaan
verbinden wat divergeert
bruggen slaan over ravijnen
met overtuiging en inzicht
ziel worden, levend wezen.
Op te gaan in verdwijnen.…
Veiligheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.415 Nu nog veilig in mijn schoot
Geborgen in mijn diepe duisternis
Broos en teer aanhankelijk leven
Groei maar voort in je donkere bestaan
Nu nog biedt mijn buik bescherming
Nu nog warmte, nu nog veiligheid
Straks geboren...harde koude wereld
Straks gevaren om je heen
Geniet nu van de warme golven
De trilling van mijn stem
Het kloppen van mijn…
Verlangen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.913 als toch een keer
het gras weer kon groeien...
'k verlang ook naar bloemen
al kan ik best zonder
eisen doe ik allang niet meer
ik wacht tot de bron
van jouw liefde voor mij
zal wellen als vroeger
en drenken het gras
opdat het weer groent
dan bloeien de bloemen
misschien
als weleer...…
Man
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.885 Je strooide glasscherven
waar ik mijn liefde gezaaid had
IJzerkrullen
in mijn harmonie
Je knakte de bloemen
die ik vers geplukt had
Je kerfde diepe groeven
in mijn hart
Met spijkerschoenen
liep je mijn gevoel binnen
Ik heb mezelf bijna verloren
maar diep in mij
wilde iets eruit
Groter groeien
sterker worden
Sterker
en nog…
Muisdagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
637 gezeten op zijn geliefde muurtje
schudt hij de muisdagen van zich af
zoals een hond de neten
wolken verjaagt hij spelenderwijs
ademt klanken langs zijn lippen
daagt het leven voor zich uit
tieren zal hij, zoals groene mossen
zich niet voegen naar de stenen
maar groeien in wildverband
hij stopt zijn wereld in de binnenzak
stroopt de mouwen…
Een lila glimlach
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
967 ik brand me
niet aan netels
draag enkel
vergeet-me-liever
in mijn handen
loop langs klaver
die zich vierendeelt
ik pluk er geen
maar laat ze staan
-voor blijvende groei-
zie klokjes volop grazen
met een lila glimlach
voor me ligt de weg
die vrijheid ademt
-zonder vallen-
daar drink ik de nectar
uit volle honingbloemen
en slik…
Groen is geel van sterven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
720 ik breek bloemen
die uit muren groeien
waar jij ooit gelopen hebt
zie het pad
weer warm bloeden
het helle rood wordt zwart
waar eens de gouden zon
mijn wanhoop overscheen
is nu de tijd met mij alleen
nog draagt een roos
het donkerrood haar
groen is geel van sterven
ze droogt tot dood
omdat geen hand haar krijgt
zij zal nooit…
Thuis wacht al de wieg
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
573 ongeboren
maar thuis wacht al de wieg
en het ouderlijk perspectief
de kleine kamer
waar jouw adem in de
grote wereld leven brengt
jij alle ruimten leert
te delen in de zorg
en koestering van velen
tot je vrijheid grenzen vindt
het kind op weg is
naar volwassenheid en
het ouderlijk perspectief ook
dan nog warmte biedt voor groei…
Ingesloten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
647 trekt de muts nog meer
over zijn bevroren oren
er hangt 'n ijspegel aan zijn neus
zo koud was het nog nooit te voren
baant hij zich 'n weg
door het vergeten oude bos
waar niets meer groeien kan
op het bevroren groene mos
vervreemd van donkere bomen
koud de rilling over z'n rug
uren lopend in foute cirkels
vergeten hoe de weg terug…
Met heg en hek
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
633 jij bloeide
in mijn cirkeltuin
en gaf seizoenen kleur
van lentelach tot
zomers lui en loom
gaf jij de middaghitte droom
oogstte donker herfstrood
legde op het winterswit
je moede hoofd te ruste
met heg en hek heb ik je voor
gevaren afgesloten mijn zorg
en liefde heeft je toen gebroken
alleen in vrijheid kan
jij groeien dan pas…
SMEEKBEDE
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 ik wíl groeien, ja, nóg meer
helpt U er mij doorheen?
Ik wil U aanbidden, Heer
vul mij met Uw Geest
zodat ik daardoor van U leer
te vergeten was is geweest.…
GELUK GAAT BOVENAL
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 Dit leven is de moeite waard
weer overdoen is heel normaal
de groei staat hier centraal
soms langzaam maar met duurzaamheid
ook het tegendeel komt voor
op de eeuwigheid is het geen probleem
geluk gaat bovenal
gevoel voert steeds de boventoon
de keuze is dus vrij
verantwoordelijk tot aan de dood
vanaf de moederschoot
voor iedere daad…
ZORGVULDIGHEID
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
607 de onrust tot rust
de zorg berusting zal worden
in het waardevolle even,
dat het leven vertegenwoordigt
in de aanwezigheid van je naaste,
die het begrip heeft, dat nodig is
om het leven te voltooien
zo huldig je met de bloemen van het veld
zing de liederen van de hemel,
die door hun klanken vrucht afwerpen,
daardoor weer bomen gaan groeien…