3310 resultaten.
speling van licht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 verhardende duisternis
schreeuwt
over regels en afstand heen
waarvan elke
betekenis ontbreekt
wat steekt
zijn niet de pijnigende vlagen
maar
venijnig opkomende vragen
geluidsgolven snijden
treiterende wondjes in slakkenhuizen
en ijle lucht gevuld
met misselijkmakende walging
het zuchten
onder tastbare overdruk
op de huid
in het lijf…
langs wulpse heuvels
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
3.714 zinnen
van de arme dichterman
die diep van binnen weet
dat hij de poëzie aan kan
maar zij onthaarden
en gaven zich op
slinkse wijze bloot
ontaardden in een hels
kritieken geven, sloegen
alle zinnen in hem dood
ze schaterden
hun lachjes klaterden
in de ruimte die hij koos
ze vlogen zonder vleugels
streelden schaamteloos het
hete lijf…
MODEL
hartenkreet
4.9 met 10 stemmen
1.329 Een superhoog IQ, een goed humeur,
een knap gezicht, een lijf om te benijden
en daarbij sympathiek en heel bescheiden,
dat kán niet, dacht die TV-regisseur.
Je kan niet alles hebben, meende hij.
Het kan dus blijkbaar wél, kijk maar naar mij.
....…
Ik vind je leuk!
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
2.445 Vrienden bij elkaar
Allemaal stellen
Wij zitten naast elkaar
Twee vrijgezellen
Grapjes over niks
Je stoot me aan
Siddering door mijn lijf
Voel m’n hart eens gaan
Je lacht zo sprekend
En kijkt zo lief
Ik vind je leuk!…
Redden
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.872 't Maakt je toch alleen maar bang,
dat niemand dat toch ziet,
de onzekerheid straalt van je lijf,
toe, laat me niet alleen, blijf!
Nee, redden kan ik je niet, je bent té ver
heen, ik moet je laten gaan, maar écht
achterlaten, dat lukt me dus nog niet,
je blijft in m'n hoofd en in m'n gedachten,
wat kan ik verder nog verwachten?…
Dank je voor je bijgerecht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
844 zoemel-bloemelmans
jij zachte boenwasbij
wat kun jij - nuttig - smullen
mijn tafel en mijn spullen
kregen gans glans erbij
Bedankt, jij suizel-pluizelbeer
jij warme waskaarsbij
wat kun jij - nuttig - knagen
mijn nachten en mijn dagen
kregen meer sfeer erbij
Bedankt, jij gonzel-donzelpracht
jij zoete honingbij
wat kun jij - nuttig - eten
mijn lijf…
kind
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.375 druppelen
in een schreiend gelach
in een bodemloze matras
wachtend op de volgende vuistslag
wakkere dagen
slapeloze nachten
elk uur een gebedje
in een paniekerig kinderbedje
een kind kijkt toe
hulpeloos
naar al het krijsende geween
en vlucht weg
onder een zachte dons
van wonderlijke stilte
een vermoeide haat
die in een oud lijf…
je haar pluist in de wind
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.161 je ogen vangen het strak blauw
van een zee vol witte zeilen
ik kan de vrouw in jou, slechts
met de grootste moeite peilen
je haar pluist in de wind
en waait een eigen leven
je huid is stilte-wit, waar
zijn je rondingen gebleven
de tijd vertelt je lijf
de gang van de seizoenen
maar lente is je niet gegund en
zomer moet zich herfst noemen…
Sprakeloos
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.085 kleven
als ik je wil vertellen dat ik heel mijn leven
op jou zou willen blijven wachten
komen de woorden niet los van mijn tong
maar maakt mijn hart een sprong
iedere keer dat ik naar je kijk
iedere keer dat ik je even aan mag raken
lijkt 't alsof mijn lippen staken
De woorden komen niet
dus probeer ik t met lichaamstaal
maar jouw lijf…
angst
netgedicht
3.9 met 39 stemmen
2.685 mijn naam is angst
stil wurgend
en vretend aan
je uitgeholde kracht
inwendig woedend
heb ik je in mijn macht
gebruik ik wat ik weet
mijn naam is angst
vrijwillig
geketend aan
je sneller kloppend hart
onzichtbaar bloedend
heb ik deel, heb ik part
in je hulpeloze kreet
mijn naam is angst
moedwillig
verteken ik
je psyche en je lijf…
Daar op dat bankje...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.163 dag verlicht
Zit ik nu op dit bankje…
Mijn trillende hand bleef in de lucht hangen
Toen hij zijn gezicht doelbewust omdraaide
Erkenning was slechts mijn enige verlangen
Totdat al het beleefde met de wind wegwaaide
We zaten toen op dit bankje…
Met mijn lippen op elkaar geklemd
En een schelle gil ergens in mijn keel
Met om mijn verkilde lijf…
Stenen speelgoed
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.337 Bladeren spelen uit twijg ontwaakt
schaduwen in niets ziende ogen
lispelen een lied vol mededogen
nu het beeld zich aan hun schaduw raakt
Het groene kleed dat marmer siert
geeft het doods grimas een lentekleur
het koud witte lijf de valse fleur
van bloeiend leven dat welig tiert
Haar handen plukken het mossig bed
krabbend als verdriet…
Uitzicht?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.821 Jij loopt daar
in de nacht en
bij het licht van
de koplampen
worden de contouren
van je fragiele lijf
pijnlijk zichtbaar.
Het deert je klanten
niet, want ze zijn
slechts op zoek naar
wat men liefde noemt,
maar in werkelijkheid
machtsmisbruik is.…
Onbekende man
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.480 Hallo onbekende man
Aan de overkant van het balkon
We kijken naar elkaar
Elke dag weer zwetend in de zon
De afstand net iets te groot
Er is zelfs nooit gesproken
Je lijf gespierd en strak
Ik heb je nog nooit geroken
Je ogen kijken wellustig
En strelen mijn lichaam steeds weer
Het spel wordt steeds heftiger
Onze harten gaan tekeer
Je…
WONDEREN GEZIEN
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.078 Ik zag vandaag mijn kleinkinderen
gezond van lijf en leden
en ook hen beschouw ik weer
als wonderen van het heden.…
in steen gebeiteld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.470 ik zie je naam
in steen gebeiteld
jouw handschrift is het niet
de dood heeft
ook je lijf verbrijzeld
een lege huls en wat verdriet
waar is je bestaan gebleven
geen tekens op de muur geschreven
hoe vind ik je in deze tijd
een hoofd vol vage beelden
een lach die om je lippen speelde
alleen de bloedlijn praat nog door
wat heeft je…
MOOD INDIGO
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.798 Ik had hem lief, niet om zijn lijf
dat parelzwart op glad parket
zijn onbereikbaar leven had,
maar om dat eeuwige geheim.
Mood Indigo.
Vergeten was de heden tijd
nu ik de oerbron in mij wist
en ik het eindelijk begreep
dat heimwee soms gelukkig maakt.
Mood Indigo.…
Disharmonie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.389 Het lijf dat mij reeds vele jaren
toebehoort, is lang niet altijd
de tevredenheid zelve. Harmonie
tussen lichaam en geest is doel
waarnaar wordt gestreefd, maar
vaker niet dan wel gehaald. Baren
de ongemakken psychisch leed
of is het omgekeerd?…
Minnaar
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.463 sluipt zachtjes naar binnen,
jij draait je, zacht kreunend,
op je zij, je oogleden trillen
want vol van zoete dromen
een zwartgrijze bromvlieg
zoemt langs de gordijnen,
onrustig zoekend naar de
mooiste en helderste plek
in het ochtendlicht
ik leun op mijn elleboog,
kijk op je neer en laat
mijn ogen dwalen langs
je lieve, naakte lijf…
bruisende lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.184 als wij ons nesten bouwen
met liedjes en zoenen
getuimel en kozen
waarin ik je lief
vannacht, en jij mij
tot ademnood
lachend, onbegrijpelijk
terwijl jij als een stille bries
mijn lijf natekent
in mijn lenden verhalen schrijft
teder en licht als water
en jouw gestreel
mij branden laat
als laaiend vuur
waarin de dorst verdampt
wanneer…
SINT CRISPIANUS
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.898 onder de doden zocht ik hen van naam
die op het veld hun eind' hadden gevonden
ik stapte over lijken, zag hun wonden
ze lagen daar, in plassen bloed, tesaam
ik moest de moeders troosten die hun kraam-
bedden vergeefs bestegen, kindermonden
de borst gegeven hadden, ze bestonden
niet meer, de boodschap was onaangenaam
ze gaven lijf en leden…
een nieuwe vrouw
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.595 haar leven is een streven naar perfectie
ze kocht bij de chirurg een frisse neus
haar oren zijn niet langer tweede keus
de labia weer toonbaar na correctie
de borsten, na een grondige inspectie,
bestempeld met het keurmerk ‘desastreus’
zijn nu plots ongekend volumineus
een liposuctie maakte haar weer sexy
ze blijft haar lijf Spartaans met…
Je ogen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.821 mond
Je staart langs me heen
Je ogen ver weg
Over de barrière van je lichaam heen
Je houding star
Je ogen lachen
Ondanks de banden om je armen
Je drinkt uit een rietje
Je ogen dankbaar
Je handicap negerend
Je zwelgt in aandacht
Je ogen schitteren
Je kleine wereld groter
M’n hart breekt
M’n hart huilt
Je bent gevangen in je lijf…
De Katastrofe
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.373 Zijn lijf verwaarlozend: zijn ziel verkrachtte
hij sedert lang – ziek, spotziek en gemeen,
leek hij tot voortleven nog juist bij machte.
‘Een steen rolt ook, en ‘k ben geen edelsteen’.…
VERTREK
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
1.188 zitten wij vast
Zijn ongewild te lang te gast
Maar kaaskoppen zijn onversaagd
Wij, stammend van de Batavieren
Wij, dijkenbouwers, handelsvolkje
Wij, boeren, burgers, buitenluitjes
Brouwers van allerhande bieren
Aan onze hemel is ’t een wolkje
Van niets; een haring zonder uitjes
Vertraging van een uur of vijf
Een sinecure; niets om ’t lijf…
Door andere ogen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.275 op ongeschoren velden wuift het riet
langs poldersloten en koeienogen
levenslust gonst door gans het gebied
dat groen ziet van haar tiervermogen
papavers bloeien wild en vurig rood
twee kontjes hoog is het golvend gras
jij en ik vrijen de zevende hemel bloot
woorden ruisen ongehoord door het gewas
ik voel jouw adem op mijn verhitte lijf…
Momentopname Rome, 50 na Chr.
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
718 voor wie goed luistert, het oor dicht
tegen de verweerde muren aangedrukt,
ja, die hoort het krachtig fluisterend,
sterke, soepele Latijn, gebeeldhouwde zinnen
van Cicero en diens trotse medesenatoren,
weerkaatst door de muren en stijle zuilen
van de immense Curia, hal vol stille stemmen,
terwijl de pauperes, het arme, domme volk
eigen lijf…
ruïne
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.083 als mijn hand
haast kleeft aan het
verroeste hek
zuigt de aarde
en bezwaart mijn lijf
nagelt mij aan deze plek
staar haast wezenloos naar
onevenwichtige restanten
van bemoste muren
verslagen door weer en tijd
die de glorie genadeloos
en voortschrijdend verzuren
ik zie vooruit naar verleden
in een droom die mijn jeugd
traag voorbij…
Che?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
863 zijn
door de jaren van jeugd
blik op oneindig in het hart
de wetenschap van morgen
dorpen rondom armoede
met stof op het bord
eenzame gitaren snaren
over melancholie en rust
die berust in de ondergang
van stukjes vlees en bot
de onaanraakbaren aangeraakt
een hoofd vol verwondering
verzet in hogere versnelling
raast de woede door het lijf…
Lichte nacht
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.735 Ik ben voor de nacht gaan staan
Met mijn lijf vol zonden -
Mijn rode hoofd hing gebonden
In de stralen der maan.
De oneindige hemel geleek
In zijn diepe beminde
Stilte een spiegel - waarin de
Eeuwigheid keek.
Als een kille zee van wijn
Dreef de hemel met stille
Golven - ik wilde mijn lippen optillen
Om te drinken en rein te zijn.…