3457 resultaten.
Terugschalen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 het bos
overgeleverd aan naakte aarde
geur van mos en verschraald bier
aan kaalzucht zonder eigenwaarde
proevend van schroeihuiden
opgezwollen in poriën van vlees
uit achterbuurt en bielzentuin
uit kelen roodverbrand en hees
geen zee leek ooit te hoog
en magen waren hongerig geil
ik schakel liever een tandje terug
platgezegd, deze muur…
Ik
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Met anderen
Over anderen
Ze is niet van belang
Nooit geweest en nooit gevoeld
de liefde waarvan ze beseft dat die bestaat
Pijnlijk loopt ze naar de spiegel
En kijkt ze in mijn ziel
Gekwetst, verdrietig en terughoudend
Beschermd door een grote muur
Staat daar een zelfverzekerd meisje
Open en sociaal
Zo wordt zij beschreven
Kijkend naar haar…
Wachtkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 muren houden adem in
hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht
men noemt het schaduw
maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte
de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven
gevangen in versteende spieren, geknoopte magen
iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep
aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
Afscheid van mijn vader
gedicht
4.0 met 6 stemmen
7.069 De lege plekken op de muur bedekt en vlug
vlug de geur van scheerzeep weg.
De kalende die Homerus declameerde. De maïsvretende.
De charmante die uit Frankrijk parfum meebracht. Hadden zij
ook hun koffers gepakt, de huisvrienden van de vrije dag?
Ik schreef het reeds meer.…
Mijn hart kent, went
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
603 deemster
fluister ik in woorden
mijn weifel, mijn twijfel
tot een ongeoefend lied
mijn hand penseelt dromen
nachtelijke werkelijkheid
een wonderster, zo mooi
siert mijn gesloten pad
ik ben ik
tot de morgentijd
mijn hart kent
went aan de tegenslagen
hoffelijkheid wint
overwint nonchalance
een hunkering lispelt
langs begroeide muren…
Taalgebied
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
986 bij gelegenheid diende zich het uur van de blinde dag aan
de ogen waren immers nog gesloten
asperges schoten door de boezem van hun bedding
mijn vader kocht fruit in blik als ware het een vruchtbaar geschenk
de gesloten deur gebood niet te betreden
de muur verborg een klok die met tellen van seizoenen begon
noch de ramen, de gordijnen, de…
Iets van jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.409 Hopeloos,
Ik voel
Hoe je langzaam uit mijn zicht verdwijnt
En toch tast ik de muur af
Om nog iets van jou te vinden
Iets kleins,
Misschien
Om nog even kort bij je te zijn
Je warme hand nog heel even vast te houden
Geef me toch alsjeblieft nog iets
Om dat verlangende gevoel te bedwingen
Laat me dan nog een keer
Een keer bij je zijn
Dan…
De zon hing laag.
poëzie
3.8 met 11 stemmen
4.909 tussen de witte muren
verbloedde goud en zwart
het avondrood.
hij, van zijn hoog terras,
volgde de lange strepen,
het vluchtig zog
van nooit geziene
nooit gedroomde schepen
door het gemarmerd
zilver van de zee.…
De dode hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 wij glijden af
flauw tegenspartelend
naar de slangenkuil
waarin het vuil
van ons bestaan door
tijd en rot ooit zal vergaan
de dode hoek
van het paradijs
waar grijs de kleuren
heeft verdrongen
harmonie en vorm tot
karikaturen zijn verwrongen
nog is er een weg terug
met de rug tegen
de muur omdat ons
laatste uur geslagen is
wij…
Fluiten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 Fluitend loop je
door een verwilderde stad
trams doorkruisen haar met hoge snelheid
en een fietser steekt zijn vinger naar hen op, leve de vrijheid
graffiti schilders zijn druk bezig
een grauwgrijze muur te bespuiten
met vormen en kleuren, waarop Dali en Picasso
van boven al lachend naar hen fluiten
in het stadspark lopen kinderen
met…
Geen branding loze kust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 je wilde
de stilte niet
die jij zo nodig had
mensen en hectiek
een sneer en snel repliek
jij was de vis in het water
pronkte met je kleuren
maar vond nooit rust
er was geen branding loze kust
tot de muren gingen spreken
jij de woorden niet kon vinden
omdat jij jezelf was vergeten
geen zelfbeeld maar
slechts schijn omdat anderen…
DE MORVAN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
743 Bourgogne
In bloed gedrenkte rozen
Tegen pokdalige muren
Gedenktekens vol namen
Belommerde tuinen
Reflecterende meren
Insecten die Weesgegroetjes
Zoemen, vogels die flyers
Zingen met n’oubliez pas
Akkers zijn er vierkant tegen
Willen cirkels doorbreken
Geluidloos waken straaljagers
Over de vrede, toch?…
het behouden huis
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
833 ik weet niet
hoeveel afstand het huis heeft afgelegd
tussen toen en nu
wanneer ik alles zal achterlaten;
de ramen die uit muren vielen
het oorverdovend lawaai wanneer de maan
balanceerde op vermoeide voeten
ik weet niet hoeveel gedachten
ik nog zal schrijven
de kamers zwijgen nooit
over regen die blijft vallen
hoe kan ik verder…
Het magisch verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
570 devoot sokkelden
heiligen tegen pilaren
armen gespreid en
ogen vol eeuwigheid
ook het glas in lood
in hun langgerekte boog
trok de blikken omhoog
weg van het leven buiten
in kleur liet religie
de schepping zien
vol met mystieke figuren
ook op plafonds en muren
ik voelde als kind
het magisch verlangen
om het aparte van zalig zijn…
Nafta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Dit
huis behoudt zijn muren,
ook als het kraken van
zijn vloeren de voegen
vult tussen de tijd en het
heden. Nog altijd posten
we brieven, openen we
deuren, 2x bellen, sluiten
we het boek, verdrinken
we in polymeren, daarom
branden schepen achter
ons, is er geen open zee,
herlezen we de toekomst…
Kamer 111
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
952 De gang en de deuren zijn wit;
Gebroken wit zijn de muren.
De stoelen staan er nog
en een paar lege dozen.
Door het venster kijkt de esdoorn,
de gele trossen wiegen en wuiven.
Ik ben als een gevallen vogel,
vleugellam geslagen kamerheer.…
Stilte voor de storm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 Brak mijn muren af tot niks meer restte.
Gebroken en alleen liet jij mij achter,
Een door sprinkhanen geteisterd landschap.
Hoe een klein onschuldig vuurtje
De oorzaak van het vagevuur kan zijn.
De pijn van oude herinneringen…
De wraak van de kreeft
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
768 Finale aan de muur speelt
Frans blauw tegen een warm rood,
op gelaat en schouders
neem ik de kreeft mee.…
Wanhoop
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
643 Ze is zo vrees'lijk overstuur, loopt
met d'r hoofd nog net niet-
tegen de muur, maar de wanhoop
overspoeld haar met grote golven,
ze huilt.…
dat huis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 waar ik tegen muren leunde
bescherming zocht achter deuren
die zich sloten tegen kwaad
dat huis waar ik geschreeuwd heb
in de wanhoop van wat leegte zeggen wil
en waar geborgenheid tussen alle witte wanden
zacht vervloeide tot een massa warme
handen rond mijn lijf
dat huis verlaat ik, ik laat het
voor een ander
ik wens de stille zegens…
Zal helledood zijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
541 steeds vaker
jaagt een
brandende wind
langs het steen
waar zij
vroeger polijstte
schuurt nu
de grove korrel
het fijne zand
is verdwenen in
duinen die al de
benen hebben genomen
hier brokkelt
alles af dat
zachter is dan rots
tot ruïnes van muren
die eens de
winden keerden
bescherming boden
aan de kleine oase
nog vegeteren…
Zwart hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 in het zwart hart
speelt licht nog
met illusies omdat donker
geen schaduw kaatst
jij bent de eenling
die daar naar binnen gaat
in oprechte bewondering
de rest achter zich laat
er zijn geen contouren
op muren van kracht
en emoties die pulserend
bewegen in leven geven
soms varieert
licht naar helder rood
als zuurstof zijn
opgelichte…
Blakerdeeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 krassen
jeuken in mijn ziel, ze schreeuwen
om aandacht en erkenning
In de stationshal luister ik uren
naar het pianospel, de berichten
en het ritselen
van de bestemmingsborden
die me geen richting wijzen
voor een reis
naar een betere wereld
verbeterbaar met mensen
zoals ik, vreemden
Thuis houd ik de gordijnen gesloten
de muren…
Vriend zonder vader
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
594 papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten die dauwdruppels betraden
achter de betonnen muren…
Repeterende liefde
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
430 we dachten
de mozaïek van het
leven te hebben gelegd
jij met magie
en een stralende lach
ik creatief in kracht
wij moduleerden
heerlijke kleuren
repeterende liefde was hot
op vloeren en muren
onze kunst kende alleen
adembenemende uren
oefenden geen puzzels
maar verbonden wat
zichtbaar node werd gemist
plakken en voegen
deden…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw lucide droomwereld
en haar machtige serene werkelijkheid
de donkere nacht maakt harde muren
een vreemde wereld zonder deuren
van waarheid, stilte kent langdurige minuten
in eenzaamheid, jij gelooft niet dat de rivier
een moeder is, de boom een dochter van de zon
de golven van de zee geen…
Arme dwaas
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
562 Waarom zit hij tussen deze verharde muren,
schreeuwend van verdriet?
Waarom zit hij in deze kooi,
en dat vogeltje niet?
Niemand die je weeklaag hoort,
arme dwaas die heeft vermoord.
Het vogeltje daar voor zijn raam,
omdat hij niet met hem mee mocht gaan.…
Hun schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 vleugjes wind
die jij als storm
in het koppie
voelde naarmate
jij groter groeide
en nog altijd
verbaasd naar
je handen keek
waarvan de vingers
vreemd uitstaken
en konden bewegen
zonder elkaar te raken
in het maken
van de meest bizarre
vormen en figuren
jij kon uren naar dat
schouwspel turen
door hun schaduw van
de lamp op de muren…
Vallende avond
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
457 Duik terug in de bescherming van mijn eigen muren,
geef jouw foto een laatste kus.
Mijn gemoed is voor even,
voor even tot de volgende avond weer gesust.…
een andere wereld
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
603 poëzie tast naar die ene dode
dat verwaarloosde kerkhof
de vergeten oorlog die jij niet vergat
zij mijmert bij de muur van
gestapelde stenen waaraan
de wijnstruik zich vastklemt
poëzie gaat over haar woekeren
overal heen de liefde van planten
voor het wachten op water en licht
zij vraagt om toegang
zoekt woorden om te kneden
te…