3511 resultaten.
Ontgrendeld
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.375 Bloedrood gaat de zon onder
en kronkelt zich tegen het raam.
Doodmoe leun ik tegen de nacht.
Donkere engelen gaan in mij liggen
onder de lakens van mijn bestaan.
Een onmetelijke angst lokt mij
bruut en genadeloos en sleurt me
naar de diepte in mijn lichaam.…
een waas van blauwe lucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 schoenen stoepten tegels
je kleedde je met zien
trok het zachte groen
van bomen aan een waas
van blauwe lucht en
dadelijk de zon misschien
ineens was er het huis
het raam met een gezicht
dat wegdook in ontmoeten
alsof het niet van mensen wist
nog ging je arm omhoog
in een vertwijfeld groeten
je voelt ogen in de rug
en zucht…
achtergrond
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.476 bezit
kunnen verstoren
- meneer lijkt zich te schamen -
ik noem minnaressen
bij naam en staar
mijn zinnen naar
grijze, dove tegels
- mevrouw kijkt langs mijn haren -
al naargelang
de scherpte werpt
het licht me in de schaduw
- ik pas beter bij het behang -
de kamer draait zich ver van mij
en plakt sterren tegen de ramen…
Eenzame dromer
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
898 ik duik in jou
mijn dichter
en waan me even
je minnares
op lippen zonder spreken
een eerste geliefde
bemint je niet beter
zoals ik je stem
onder ‘t bundelend licht
van begeren
ik murmel je ’s nachts
in de lucht van mijn longen
kruip in je woorden
om de kou te ontlopen
je bent zo mooi
in de zucht van mijn wereld
achter het raam…
Afscheid
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.679 Ik staarde uit het raam van het heden
naar de weg van de toekomst.
Jij dreef weg op een zee van stilte
en verdampte als een waterdruppel.
Zwart hart, donkere ziel.
Mijn ogen huilden bloed.…
Alles wat ik adem
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.005 langzaam
oud, in het vergane licht
blaas ik nevel buiten de wereld
en kijk naar het stilstaan
van de schemer
wij hadden samen de nachten
en ik weet mijn liefste
de stilte kwelt
tussen het raam
van zon en maan
verraadt mijn geween
de eerste uren,
de dagen van toen
koude druppels in mijn hals
sterren als oud zilver
boven…
Geen geluid
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
691 het raam sluit
weigerende woorden
in de kamer
gebaart van verre
kachelwarme tijden
toen ik nog dwaas liefhad
in het luchtblauw van
de zomer en dromen
voortbracht in jonglerende
schemerwijzers
niets kon verloren gaan
zelfs niet in
waterdichte winters
waar elke omhelzing
de lente bracht
in mijn donkerglanzend haar
ik zou…
Jij was een avond in mijn tuin
gedicht
3.6 met 24 stemmen
12.767 Een bloempot in de hand, stond,
ongemerkt veranderd, ik voor 't raam
en wees naar wat ik buiten zag:
een standbeeld krom van schuld,
om te vergeten opgericht.
---------------------------------
uit: 'De gedichten', 1989…
pimpernelbekentenis
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.846 stippen
die zeggen wat onvertaald blijft
dat lieveheersbeestje
per zomer een keer of twintig
waarvan drie op de hand
lijkt wensen te verkopen
aan wie maar wil horen
en nog durft te dromen
zijn eerste lieveheersbeestje
deze zomer dan toch
mag voor één keertje
terugkomen met zijn zorgen
vermomd als een bergje hoop
dat hij uit het raam…
je bent niet alleen
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
3.468 alleen
nooit hoor
altijd mensen die je lachen
hun gehuil recht door m’n kop
gebruik misbruik mij nog een keer
jij monster met je mooie ogen
ik laat je komen zo vaak jij wil
pak me maar pak me dan pak me dan
je krijgt me toch nooit helemaal
later ja later mooi later fijn
geen later nix geen leven
alleen en uitzichtloos de dag
door de ramen…
Bij naam geroepen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.168 te bezeren
niets te breken, alleen het licht
is dof en onzuiver van geweten
De herfst staat pril in het begin
en toch is de kou te zien in bomen
langzaam sterven ze - al is het
niet voor lang -
Maar wie ziet het verschil tussen
't geschrei en het gejoel van kindervreugde
neen, die tijd gaat nooit voorbij, het blijft
zoals de kou de ramen…
Keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
985 Als het ooit weer vriezen gaat
de vaarten stijf bevroren
de ramen met ijsbloemen bedekt
jouw ogen die naar buiten kijken
De tuin gelijkt een woestenij
de bomen kaal tot op het bot
op hun bast onze handen gelegd
voel het kloppen van hun sap
Zullen we blijven voor de maan
of weggaan met de sterren
Wil je niet meer het licht delen
van een…
Mahler 10, NY en flarden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
741 New York
Buigend uit ramen
zien wij groeperen een stoet
tot begrafenis
een trom slaat
Het hoge hotel
de beregende straten:
een floers om mijn ziel
een trom slaat
De dood componeert
in volledige stilte
een cynische dans
een trom slaat
Ach, Almschi mijn lief,
de nachtvlinder en de lamp:
versta en begrijp.…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
3.922 Alleen de wind kan horen
Het roepen van je naam
Vol hartstocht en verlangen
Achter een verwasemd raam
Opgezogen in mijn leven
Ogen branden in mijn hoofd
Passie is geheel verdwenen
Zo totaal in jou geloofd
‘Waar ben je!…
Verspreking
gedicht
2.4 met 36 stemmen
14.790 Door een verspreking viel ik uit het raam.
Op straat liepen gedachten te hoop,
zij bogen zich over het neergedaald lichaam
en zochten een gat in het hoofd.
Er duwde een vraag op mijn voorhoofd, zo
scherp dat mijn ogen begonnen te lopen.
Ieder gezicht ging voor mij open
en toonde hetzelfde verschrikkelijk woord.…
Vrouw van gister
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.121 De boerenzwaluwen teruggekomen
van de donkere kant van de maan
hun tri-riet, tri-riet, tri-riet, tri-riet
knierpt de ochtend aan pierementen
De koele wind komt door het raam
vertelt van verre bliksem en regen
schenk mezelf groene thee en kom
mezelf weer in de spiegel tegen
Een wenkbrauw trekt borstelig omhoog
even later volgt de…
Dilemma's
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.340 Ik kijk naar buiten
zie dilemma's in het raam
voel wat tranen stromen
want verdriet
staat zo dicht
op wat mij lief is.…
Catharsis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
515 Een ijle naam
op het raam, van mijn
gedachtenplantsoen
Als een wasem zich
kristalliseert tot een ijsbloem
van algehele catharsis
en doet slapen in de
armen van een stille strijd
of het ongunstig winnen
van looptijd in binnenruimten
Als het ongeluk stuk slaat
op een bedrand van gelijke
stemming
Als jouw hart, zacht gestemd
spreekt…
moeder en ik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
757 mijn moeder en ik zitten bij het raam
praten over van alles, geven dingen een naam
over wat is geweest en zonder sentiment
blijft mijn moeder moeder en ik haar grote vent
wij lachen en zwijgen over niets
de aanbieding van de buurtsuper gehaald op een nieuwe fiets
later die middag drinken wij glaasjes rode wijn
moeder wrijft door mijn haar…
woensdagmiddag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
673 de gang leek eindeloos
zoveel verder, wrang verloren door het kleine lijf
zo breekbaar bij het glas
verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet
of ons
de weg was weg;
geen deur die houvast bood
de klink was slechts een voorwerp
onder witte vingers
samen glimlachten we wat
omdat
de stoel wat warmer was dan alle koude muren
binnen…
Haat
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.093 Ramen ingegooid en huizen vernield…
Ik weet niet wat die bruinhemden bezield.
Oproer en geweld…
Is de partij alles wat nog telt?
Afschuw en haat in hun ogen…
marcherend in hun parades, allemaal voorgelogen.
Wapperende vlaggen aan de gebouwen…
Alles wat ons nu nog rest is rouwen.…
Winter
gedicht
2.1 met 89 stemmen
12.854 Ik ben gestorven zonder het te weten
want anders had ik me toch wel verzet
en als een starre wacht voor 't raam gezet
zit ik dit bodemloos bestaan te meten.…
schuiven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
555 gestolen nacht
doorsnee donker rondt de buitenwacht
sluipend koude wind
gierend tussen ‘t open raam verschijnt hij
in mijn wapperend gordijn
zijn zuchten schuift mijn hart opzij,
adem proeft als pijn
huid als boter
langs plafonds spint filigrein
’t is daar mijn kind, waar ik wil zijn
jij maakt mijn hemel
groter
gedichtendag…
BIJ ELKAAR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 lustig de avondmaaltijd
daarbij springt de hamer druk op en neer
gaat een oude gebroken stoel te lijf
geeft haar verjongde kracht en nieuw bestaan
de hoge verlaten molen
ziet gelaten op die mensen neer
zijn gebroken wieken verlangen
vergeefs naar ronddraaiend werk
toch is hij blij
met het huisje rondom zijn voeten
waarin tevreden glanzende ramen…
Eindelijk bijna lente
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 De nacht heeft rust gebracht, eindelijk de
mogelijkheid om weer te kunnen ademen
en dan ook nog lentezonnestralen in het
raam, een licht verlangen komt op in mij.…
Bij vlagen van de wind
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
677 ik zie vanachter mijn raam
de armen van de boom
gewichtig heen gaan
en weer terug
zelfs iets verder dan vooreerst
de bladeren wuiven
naar dode scheuten
die nog steeds,
en dat voelt als eeuwig,
messcherp op mijn
bezielde huid staan
beschermen
al dat in mij ademt
tegen de wereld
in het buiten
het kan ook zijn
dat mijn profane…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Of was het zoeken, dragen,
was er geen bodem, basis,
geen huis, geen ramen?
Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?
Waar het was zijn geen namen.
Is er een woord tussen golf en de branding?
Een zin vlak voordat de wind het zand raakt?…
Een overblijvend ras
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
738 Stond hij nu niet achter het raam
en kwam zij niet achteloos voorbijgelopen.
De gieter heeft nog wat nagedropen,
zijn hand stram niet meer zo bekwaam,
net als zijn plantje, nog wel groen
op de vensterbank, niet uit te roeien,
maar al menig jaar nog weigert te bloeien,
wel in gedachten, maar nooit meer in doen.…
afscheid
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
858 nu windsels van het uur waaien
schaduwen rekken
en jij geen dromen streelt
achteloos elk gebaar verlaat
vloeien licht en water samen
harmonisch maar onbemand
niemand keert het tij
ook koorts heeft afgedaan
geborgen achter ramen
die ogen worden
helderziend en wreed
maak ik afscheid zichtbaar
brand mijn naam in het glas
als het uur…
eenzaam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 bitter stil
bewegingsloze ruimte
zijn wereld is op slot
hij lijkt vergrendeld
voor alles wat naar binnen wil
slechts flarden van rumoer
dringen angstaanjagend door
vreemdheid gevend aan de ruimte
hij zit daar stil en bijna stijf
hij is alleen zijn oude lijf
zijn geest is ingeslapen
en hij schikt zich in zijn eenzaamheid
zo vond ik hem
de ramen…