2808 resultaten.
een hand als duizenden
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
944 ik keek je aan
voelde de klink
je opende een hand
als duizenden en liet me
zonder drempel binnen gaan
de ruimte was sacraal
in vleugjes wierook
droomden heiligen
hun beelden in een
eeuwenoud patriarchaal
ik zag de doopvont
waar mijn moeder stond
een priester om de kinderen
in te schrijven goot heilig water
over generaties jonge…
Reizen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
3.650 kleding uit
En gooide je ze naast de wasmand
Lag je je tandenborstel op de badrand
Dan wist ik je blijft een tijdje thuis
Totdat je uitgerust was en niet meer moe
Dan waren er nieuwe verre oorden
Waar je dan weer heen moest reizen
Dan bracht ik je weer naar Schiphol toe
We spraken een paar laatste woorden en
voor je terug kwam zou je schrijven…
de kast
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.064 alsof de kleren in die kast
mij nooit toebehoord hebben
lange tijd ging het goed
heel goed – bis, bis, bis –
hoorde ik in mijn kleine wereld
alsof ik een bekende dichter was
-bis, bis, bis -
toen dacht ik nog niet aan de dood
of aan het voorstellen van leegte
want mijn kast was onsterfelijk
ja, ooit
ooit komt de dag
dat ik zal schrijven…
Rorschach
gedicht
2.6 met 29 stemmen
14.578 Ik zwoer dat ik je niet zou schrijven.
Toen ik aan een brief begon,
een zware, zwarte brief om 's nachts
te posten in een regenbui,
liep alles uit tot inktpatronen.
Lange zinnen dreven samen
tot een donkerblauwe brij.
Woorden vielen uit elkaar.
Letters gingen kopje-onder
en verdronken in de kantlijn.
Vlekken stolden tot jouw ogen.…
Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.119 Een man leest een gedicht,
vergeet het over te schrijven
en gooit het weg.
Een dag later mist hij het gedicht
als zijn allergrootste liefde,
zijn toeverlaat, zijn steun.
Hij zoekt naar de zinnen,
de woorden, de komma's, de punten.
Het blijft een groot vraagteken.
Waar is het gebleven?
Ligt het al in de vuilniswagen?…
nu ga ‘k met jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.102 Zo
leen ik mij de dood
om na ‘t geboren worden
te schrijven
’onthoud de herinnering’
en ‘k ga met jou.…
In vredesnaam
gedicht
3.0 met 28 stemmen
16.842 Mijn nacht is breekbaar
als een kolibrievlinder
vreemde stappen naast mijn bed
laarzen groot als wolkenkrabbers
't bliksemt en knalt en ik sta weer
op straat - klein - alleen
Ik ren naar het slagveld
om een gedicht te schrijven
graaf geen kuil
voor gevallen woorden
ik laat de bomen
stapelverliefd ruisen
de bergen elkaar
opnieuw…
persiflage
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
4.531 de verwenste dichter en ik zelf
wensen u een aangename nacht
een plaats onder het hemelgewelf
zoals je ’t zelf zou hebben bedacht
wij schrijven niet langer uit volle borst
eerder vanuit de hondse onderbuik
of vanuit een bijna ondraaglijke dorst
dit allemaal tot eenieders verbruik
zo nemen wij beiden plechtig afscheid
met dit laatste welgemeend…
altijd weer Eden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.289 Ik zou je bij mij moeten schrijven
maar ik weet de beeldspraak niet:
Je sijpelt door mijn land
als een beek van dunne woorden,
helder maar spaarzaam
maar helder maar zelden.
Even klink je misschien
langs mijn heuvelrug,
hoor ik je echo
in een desondanksgeluid.…
Verborgen stromen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.552 Ik vul mijn handen met
lege letters en wil het verleden
schrijven met een hoofdletter.
Onthuisd door stromende
tranen van een kind
wil ik mezelf gaan zoeken
in een aanvaardend labyrint.…
VERDWAALD
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.700 Het schrijven van een vers eist Gründlichkeit.
‘k Wou over alle ins en outs beschikken
door op het net op elke link te klikken
en daardoor kwam ik op Geert Wilder’s site.
Kijk, dát vind ik van internet nou slecht:
ik klik op links maar kom bij rechts terecht.
...…
pure luxe van poëzie
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.495 woorden bouw ik zachtzinnig golvend om je heen
lettergreep voor lettergreep in deining van liefde
loods ik ze binnen in de haven van jouw naam
in dronken water dans ik met jou in turbulentie van wind
met passende letters in een vasthoudende cadans
drijven we verder in schrijven van geluk
spartelend verlangend zwemmen woorden
in…
was koud aan onze voeten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 gooide je met zand
de zee was koud
aan onze voeten
in eerst begroeten
mijn spel kwam snel
ten einde toen
ik je kuste we samen
rustten en ik je
in mijn armen nam en
jij in alle volheid kwam
want dat was echt
de zomerzon die ons
verbond in samen blijven
heeft in het zand op
strand door wind van zee onze
liefdessporen laten schrijven…
de aanslag
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
887 correctheid van uw grieven
de aanslag klopt tot op de laatste duit
dus stop met het gemekker en gemuit
wij zijn geen bende harteloze dieven
en traag, geachte klager, bent u zelf
wij zijn er niet om burgers te gerieven
daar kom ik hierbij openlijk voor uit
en volgens mij belazert u de kluit
ik rust nu even uit in de archieven
in afwachting van schrijven…
muren en glazen
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.356 kruipt onderhuids
vannacht wou ik dood
geen kleur meer
zo verdoofd
niemand is thuis
enkel nog zwart
leeg is mijn hart
hard is de steen
dat vastzit
aan het been
zo ziet de dag eruit
de dag
alleen
nooit meer vooruit
ga alvast
en wacht niet op mij
ooit zie je me lopen
het hoofd naar beneden gericht
lopen en dwalen
alleen gekken
schrijven…
Tranend hartje
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.460 Je zal voor altijd bij mij blijven
Als wond diep in mijn hart
Zo zal ik ook over je schrijven
Als gemiste kans met valse start
En toch zijn er die momenten
Waarin ik in het verleden dwaal
Moeizaam terug probeer te halen
Hoe het precies zat, allemaal
Maar hoe hard en diep ik ook zal graven
Hoe goed ik ook probeer
Met jou te loodsen naar…
Zee
gedicht
2.9 met 36 stemmen
15.208 En gaat ons denken, praten, schrijven
onhoudbaar alle kanten op als het tintelende,
flikkerende, watervlugge, soms als het
zachte, raadselachtige klotsen en borrelen
aan de voet van verweerde staketsels.
Keren we daarom telkens weer hunkerend
naar waar ze niet ophoudt met fluisteren.…
Van oud naar nieuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.011 mag ik
nog even goochelen
op de balans
van oud naar nieuw
de magie weer proeven
van het mirakel tussen ons
jouw ademen in vele
prille lentes morgenstond
de warme zomeravond
dubbel schrijven in genieten
het brandend rood jeukte
morgens wel door de muskieten
wij hebben herfst
geoogst in vele geuren
de kleuren bewaard voor
de…
Verdrinken of redden uit de melancholieke diepten van de beeldspraak
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.892 oude lappen
En jij drinkt ook niet voor niets
om jezelf van vocht te voorzien
Ik zal al jouw zorgen moeiteloos
met een pennestreek willen schrappen
Je krijgt van mij als je dat zou willen
een schoon en onbeschreven blaadje bovendien
Ieder zingt zijn eigen liederen
Ik kan je slechts een beetje stemmen
Ik kan niet jouw teksten schrijven…
Droomzon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
657 Waar lentezon, in zomerse warmte geladen
zorgt voor liedjes, fluitend over de paden
waar mannen, soms hun plicht verzaken
en mussen zwijgen op de zolderdaken
ontwaakt de stad in tussenpozen
voor hen, die slechts de droom verkiezen
tot nieuwe wegen, andere plichten
desnoods het schrijven, over verliezen
waar menigeen, hen op komt zoeken…
Nieuwe bewijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
807 Jouw liefde verder weg dan ooit
mijn tranen vragen diepe stilte
dit hart is van een ziel beroofd
en ademt enkel eenzaam kilte
ik las jouw brief met veel verdriet
geen hoop was er nog te lezen
terug naar jouw leven schrijven
doe ik eigenlijk liever niet
steeds meer ben ik gaan vrezen
dat onze liefde reeds gestorven is
tussen tranen onder…
Ik geloofde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
442 geloofde in je woorden
las menig maal
jouw mooie taal
dacht in elke regel van je hand
gesproken door je mond
dat ik de heusheid vond
o, hoe ik jouw letters
dwarrelend als vlinders zag
zomerend rond een grijze dag
als een helend kussen
voor een hoofd vol dromen
bleven warme zinnen komen
ik wilde voor jou dan ook enkel
wensen schrijven…
een weg terug
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
555 Gesloten gordijnen, schrijven
mij brieven over nooit geziene
beelden, die mij als kind al –
achtervolgen en verschijnen
als deuren die openen in het licht.…
GENOEG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 De evangelist Johannes vermeldt
aan het slot van zijn beschouwend schrijven
dat Jezus'woorden, machtig bedrijven
te groot zijn voor wie hen telt...
Wat de Heiland heeft gedaan of vertelt...
Veel daarvan zal steeds onbekend blijven.
Wou men die verloren bloemen inlijven
bij het vertrouwde, minzaam bloeiende veld?…
als donkere chocola
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
826 mijn vingers op jouw lippen
je kunt nu niet meer terug
het moment verschiet in geuren
elke beweging prikkelt zinnen
Dit is waanzin aldus mijn geest
Heftiger als in mijn dromen
Strelen mijn handen jouw lijnen
Je doet mijn bloed ruisen
Verre gedachten zijn verdwenen
Noem het bitter
Als donkere chocola
Ik wil geen namen aan de hemel schrijven…
VAN SOFA NAAR STUDEERVERTREK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 donkergroen en leer
De mijne een salon in rood fluweel
Als ik dan liefelijk wat piano speel
Lok ik hem uit zijn hol vol rook, de heer
Des huizes met dikdoen en ganzenveer
Dat ik mij toch zo hopeloos verveel
Tussen mijn porselein, spiegels en heel
Wat bloemen, draperie en warme sfeer
Ik ben geloof ik veel te vroeg geboren
Mijn medezusters schrijven…
Kort verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 monoloog je drinkt mij niet
maar maant me tot het verdwijnen
in mezelf
gisteren waren jouw zinnen nog de regen
vandaag spreken je woorden zon, de polder
leerde je lopen en het Wad bracht jou
het tij waar de ganzen snavelen aan je geur
de tred van wat komen gaat is het oedeem
waar ik van hou, je borsten aan mijn navel
leren mijn zinnen schrijven…
Geen vergeten reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
617 mag ik jou missen in de stilte
het uur dat ik blijf waken
terwijl de slaap mijn ogen
kust, dwingt tot rust
hoe zou ik kunnen vergeten
zelfs al zou ik willen…
hoe je adem klonk
in het ochtendgloren
naast de bimbam
van de klokkentoren
je woont in mij, levenslang
in de beweging van mijn hand
het schrijven, mijn gedicht
al ben je ver…
Herfstdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 schaduw op de zonne-uren
en laat de wind los over de vloeren
Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn
geef ze nog twee zuidelijke dagen
drijf ze naar vervolmaking en jaag
de laatste zoetheid in de zware wijn
Wie nu geen huis heeft, zal er geen meer krijgen
Wie nu alleen is, zal het lang nog blijven
zal waken, lezen, lange brieven schrijven…
Werkwoorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Nee, niet dromen, dansen of zweven
- jargon voor vastgelopen dichters -
maar woorden waar aan gewerkt
moet worden
hakken, breken en priemen
dwars door weke harten en loze gedachten
bloed moet stromen
rijkelijk vloeien soms
schrijven is krassen
botten kraken en in vlees snijden
rake woorden vinden
die striemen en schrijnen
als open wonden…