3205 resultaten.
Op zoek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 grenzen van het universum
tastend
op zoek naar het pad van de waarheid
die zich als een luchtspiegeling openbaarde
en in een trage symfonie langs trok
hoger en hoger
zagen de bergen en zeeën onder ons
kleiner en kleiner worden
verdwijnen in het niets
en achter ieder antwoord nieuwe vragen
de waarheid brandde permanente
gaten
anderen verdwenen…
Speels pak ik weer de hand aan van de toekomst
gedicht
4.3 met 6 stemmen
5.571 het morgen is, omdat het regent en
omdat ik graag de rest vergeten wil
de vingers in de oren en de ogen sluiten
de oren volgestopt met proppen was
een zieke schaduw van mezelf zal zich vertonen
het dennenbos is bruin en niet meer groen
de zon gaat nog mooi onder ‘net een plaatje’
maar de bescherming van de ozon is verdwenen…
Ontheemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 eigen vaderland
Dit land geeft je geen hand
Dit land denkt aan zijn eigen toekomst
Aan de vooruitgang
Maar in de vooruitgang
staan veel mensen aan kant
Het midden
Is een bal vol tegenstrijdigheden
Want als de sporen van ons verleden
Langzaam verdwijnen
Treedt de oorlog
In via de verbannen vluchteling
Die ons doet confronteren
Met een verdwenen…
De verwondering van de dag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
976 Onvergetelijk blijkt zo'n dag
nimmer meer uit jouw geheugen
verdwenen. Als een verwondering
met gezag heeft die jouw leven
met nieuw geluk beschenen.
Een nieuw geluk dat zich als
een passiebloem verrassend
opende in jouw bestaan.
Die in jouw hart een plaats
vond en nog iedere dag in
het volle licht wil staan.…
verborgen wereld
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
839 natuurlijk waren er kinderen
zoals ik
ze namen mijn gebaren over
verdwenen in het daglicht
en in alles
wat mijn ziel verlangde
ik fluisterde ze mijn sterven toe
in het midden van de nacht
langzaam kwamen ze dan
uit de hoeken van de kamer
weer tevoorschijn
ze woonden in mijn geheim
in mijn handen
die zich vergeefs vouwden
en al…
Coma
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
661 Ik streed en bad een ijlgebed,
tot ik in duisternis verdween.…
Licht doorzichtig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 voorzichtig
van steen naar steen
kijk rustig om me heen
de lucht is
licht doorzichtig
geladen met wat zon
er tintelt spanning
van een wachten op
iets dat dadelijk komt
heb mij omgedraaid
zag verleden tijd toen de
jaren werden teruggedraaid
het water stroomde woest
heb hem toen zien vallen
begreep niet hoe ik helpen moest
hij verdween…
Vernieuwd Licht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
708 wanneer wij in Uw vernieuwd licht zullen gaan
zien wij wegen waarlangs lentebloemen staan
graf en kruis zijn dan aan ons oog verdwenen
wij horen niet langer het klagen en het wenen
vol vreugde zijt Gij op paasmorgen opgestaan
en naar het eeuwig licht van Uw Vader gegaan
Uw lichaam en bloed hebt Gij voor ons gegeven
zo blijven wij in…
Bedauwde vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
614 Je geeft me niet meer wat er nodig is
eenzaamheid speelt het wrede spel
met de tijd voor wat het waard blijkt
er staan ook geen aantekeningen meer
in het dagboek dat ik maakte over vriendschap
verleden tijd is verdwenen in de sleet
iedere ochtend wanneer ik wakker word
aanschouw ik nieuwe dauwdruppels
het lijkt alsof er iemand moest wenen…
Weerloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
507 knisperde, ritselde
een zachte wind zonder kleur
met raffinement
had zij de gang
van schrijden gekozen
alom trok men naar haar lach
een fee trad binnen
ook ik wist niet wat ik zag
was het liefde, warmte
een vrouw
het begin van beminnen
een deerne met onschuldige
wuivende en zuigende blikken
die enkel een jeugdige kan vertonen
verdween…
Het stille sterven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
518 waar aarde ooit
de blauw groene
parel in ons stukje
heelal mocht zijn
is dat festijn nu
helaas verdwenen
al decennia lang
verbleken de kleuren
in het gebeuren van
het stille sterven dat
wij in vervuiling onze
kinderen laten erven
waar eens de
cirkel helend
gesloten was
breken lijnen zien
we elkaar voedende
relaties snel verdwijnen…
Frauduleuze handelingen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
418 Weg centen, weg tien mille, verdwenen
in een klikje ook nog, zeg maar
hoe vaak moet men nog horen:
niets over de telefoon te kopen?
Klaar!…
Een nieuw exposure
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 ik zag je gezicht maar
vergat jou daarover een
compliment te maken
je piekte haar dat
modieus sliertte in hun
kans jouw gezicht te raken
het ronde was weg
in strakke vlakken
toonde jij jouw karakter
maar ook tot mijn
schrik was het gezellige
dik zomaar verdwenen
effectief en snel
bewogen armen doelgericht
bij benen je slanke…
Mij kwijt..
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
633 Ik ben zo moe
Altijd dacht ik aan die ander
Was ik bezig met wat wil hij zij
En nog vond ik van mezelf
Dat ik er niet genoeg was
Voor de ander
Dit was zo mij hardnekkige patroon
Dit koste zoveel energie
Zodat ik in dat verhaal verdween
IK..daar was geen ruimte meer voor
Nu al een poosje
Mijn eigen weg aan het
zoeken
Bepalen
Dit…
Jansum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Het dorp Jansum
tussen Oosterreide
en Wilgum
verdween in het wijde
en diepe Jansumer gatt
opmerkelijk dat
naast die geul
op een kweldereiland
nog ruim een eeuw
vee bleef grazen.
De Dollard vrat
zich een weg
het land in
alles zilt en nat
werd geul en wad
eb en vloed
kwam
uiteindelijk
helemaal tot
Onderdendam.…
Tedere schreden.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De stenen verdwenen,
terwijl je ze zocht,
eeuwen geleden,
wist je al dat het mocht.
Geen dwang meer,
geen buis,
kom draai je om,
keer het chaos de rug,
keer in Liefde terug,
naar Huis.…
Heimwee naar, wat was.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Wat niet meer weerom komen kan
wat verdwenen is in ‘t grote niets
wat vanzelfsprekend was,
maar nu opgelost in:
een enorme mist die niet meer optrekt.
Ik heb heimwee en verlang naar:
dat wat niet meer kan, er niet meer is
dat is het, wat ‘k zo vreselijk mis!…
Jonge benen
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
430 fraai parelden
vriendinnenstemmen
door elkaar in
blijde euforie van
samenzijn na jaren
de tonen dragen
meer bagage dan
voorheen en ook
de uithalen weten
zich nooit alleen
woorden stemmen
overeen geboren
in hetzelfde licht en
streekeigen accent
dat weer snel went
de jaren zijn
verdwenen en
herinneringen krijgen
jonge benen…
De frêle vrouw
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
421 zacht en warm
is de wind die
jouw articuleren
draagt en verstaanbaar
maakt tot in de verste
uithoeken van het
magistrale plein
jij de frêle vrouw
die boven alles en
iedereen was uitgegroeid
tot symbool van
liefde en begrip in
het menselijk
samenkomen en zijn
weg waren de scherpe
randen van agressie
en intolerantie
verdwenen…
Bloem in Barnsteen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
480 van de dag verdwijnen
voor de Bloem in barnsteen in
miljoenen lange langzame jaren
beschermd bewaard gebleven
Te mooi om waar te zijn
een Bloem in barnsteen
van naald tot draad:
vijf kroonbladeren beteugelen
De mengelmoes van meeldraden
een wirwar zo je wilt
Zelfs van het stuifmeel
bleven een een paar korrels hangen
Ze verdwenen…
Hoogstandjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
451 tussentijd
was me dan
volledig ontgaan
kleurloos zonder
fantastische vormen
inhoudsloos als
een uitgelezen
boek met langdradig
scene achtig verloop
het ingeblikt applaus
weinig verrassende
intermezzo’s of
verbazingwekkende
hoogstandjes
van de eenling die
een orkest totaal
uitgespeeld achterliet
ja soms
was de spirit
volledig verdwenen…
VERSE SNEEUW
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 onderstopt
en de wereld buiten heeft
zich als een vlinder tot iets
zuiver teers en lieflijks ontpopt
deze werkelijkheid is mooier
dan het onder de deken blijkt
dat gevoel van geborgenheid
is dan ook hetgeen
dat langzaam weer wegkwijnt
en stilletjes verdwijnt
zoals moeder die het licht
uitdeed je welterusten kuste
en daarna geruisloos verdween…
Spiegelende vlakken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 ik had
mijn handen
tot vuisten
gebald maar
vergat het glas
waar ik mee werkte
pas toen splinters
mijn vingers
rood kleurden
waarschuwden
helscherpe pijnen
mij ongenadig
de rode waas
in mijn hoofd
trok op en weer
bij zinnen depte
ik het bloed van
sneden in mijn huid
het kunstwerk
was verdwenen
in het rood van
geleden pijn…
golvenslag
netgedicht
2.0 met 24 stemmen
444 plompverloren golfde ze voorbij
in het koude water van de zee
haar gebronsde huid glom als
een veel te kort moment, een
flits van onverklaarbare schoonheid
het water week voor haar, verdween
alsof een Mozes met zijn staf kon
toveren, alsof een poel van verderf
opeens een scheiding werd van goed
en kwaad, een horizon van licht
dook recht…
binnenval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 ik schilderde zachtjes een appel rond
maar hij keek op, hij had een mond
een lichaam viel in nat papier
verdween in kleur, bleef niet bij hier
een stem achter glas zei:
verdriet is traag, maar nooit voorbij
ik voelde hoe het adem nam
als stilte die van buiten kwam
een hoed dreef traag, een deur erin
ik deed hem open, stapte in…
Hemelse sferen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
293 Mijn zijn is met jou gevuld,
’k Zweef op de wolken van geluk
Al mijn wensen zijn vervuld,
Alles verdwenen mij eer drukt’.
De sterren vliegen hoog boven mij,
De maan zweeft met me mee,
De roze gekleurde wolken
Harmoniëren met de blauwe aard’.…
Bij het beekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Aan de oever van ’n beekje
Weende zij zo eenzaam,
Zo alleen, wijl zij zo lief had,
Zonder afscheid verdween.…
Komen en gaan
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
455 Het was een komen en gaan
nieuwe taal in nieuwe verhalen
de voordeur ging open en dicht
leugens staken de kop op als raadsels
waarheden verschenen en verdwenen
alles kwam terug in herinneringen
in het stille voorjaar van jouw verlangen.
Trui, trui, trui
fluisterde je zachtjes
tegen de bruine herfst van mijn bestaan.…
Het kan verkeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
148 Helaas slijt hij zijn dagen alleen,
Krijgt nooit bezoek,
Ieder uit zijn buurt verdween,
Eens was genoeg.
Tot op zekere dag Marietje verscheen,
Zij was zo’n type
Bij wie altijd het zonnetje scheen,
Zij met hem klikte.
Leven nu gelukkig samen,
Krijgen veel bezoek,
Zijn de gastvrijheid zelve,
Kan ieder beamen.…
Paljas Palissade
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2.080 Gracieus kwam zij aan mijn deur
Zwarte bandjes op haar schouders zichtbaar
Adembenemend verrassend, die kleur
Oogverblindend gevaar
Verdwenen mineur…