Alle inzendingen over verlatene

4280 resultaten.

Sorteren op:

Adelaar

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.224
Hellend, hellend vlak verlaten stijgen, stijgen, zwaartevrees heel even gewichtloos zweven dan is het hoogtepunt geweest Sneller, sneller naar beneden miertjes worden lompe karren scherend langs `t korte groen; aanstootgevende oude knarren Buitelen, duikelen over de lijn van dagen gapen vol verbazing trager, trager bijna stil en dan…
WOLF4 september 2004Lees meer >

illusie

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.969
Op een nacht dwaalde ik door een verlaten laan toen ik in het schijnsel van de winterse maan vaag een elegante vrouw zag staan. Verkerend in de zalige waan dat ik mijn allerliefste daar zag staan ben ik als in een droom naar haar toe gegaan. Toen ik haar was genaderd zag ik ontdaan wat een vergissing ik had begaan.…
R. Liefman18 november 2004Lees meer >

fascinatie voor de dood

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.569
kennen wat hou jij eigenlijk in fascinerend hoe jij intreedt hoe jij de mens bevrijdt ik wil weten waar we heen gaan waar de dood ons brengt zijn we dan verlost van deze aarde maar vooral van onze menselijke pijn mag ik even kijken wat daar allemaal gebeurt en mocht ik dan besluiten hier wil ik eeuwig blijven mag ik dan deze aarde verlaten…
wenny23 november 2004Lees meer >

Tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 971
Regen Grijs en donker rollen de golven aan, de wind komt van landinwaarts en buiten de meeuwen is er geen kat op't strand alleen wat verlaten plassen en hopen van nat zand.…

fjord

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 704
kruipend ijs sleet het dal uit alsof een zeeslang in de berg beet een flank die steil onder de spiegel dook oplopend naar een drempel van puin daar ligt de verlaten haven altijd dieper naar de bron toe in de zomer rijst het peil zoete regen aan het oppervlak zout in de donkere diepte een wemeling van plankton en anemonen haaien die…
Wim Veen22 september 2005Lees meer >

In de mijn

gedicht
2.4 met 151 stemmen aantal keer bekeken 34.004
steenkoollaag tot laag, langs schommelende kabels van het bijna niet meer weten, klim je langzaam door de jarenlange schacht die van de oorsprong naar het hoegenaamde einde leidt, uit ingestorte tunnels en kanalen, langs de breuklijn van het allerlaatste licht omhoog, bereikt ineengevouwen als een kreeft uiteindelijk de rand van het verlaten…

we golfden de zee

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
ik zag in je ogen de twinkeling van lach ontmoette je lippen hoorde zacht de muziek van ons beiden ik nam je hand we dansten charmant maar je streelden mijn snaren en oogstte mijn land ik liet me wiegen op jouw melodie jij nam me mee we golfden de zee tot de kusten ons braken nooit zal ik je verlaten jij speelt mijn…
wil melker5 december 2005Lees meer >

afscheid

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.718
lopend door de witte weide over bevroren pollen van gras neem ik een verlate reiger waar stram in de houding doch steeds voor vertrek klaar wat had hij nog te zoeken op dit uitgestorven winters veld had hij mij nog iets te melden iets dat alleen voor mij geldt het was als of hij meewarig staarde in de verre einder wat dromerig…

Mishandeling

netgedicht
4.2 met 55 stemmen aantal keer bekeken 2.726
De woede vreet de ruimten leeg holt woorden uit woedt wreed maar zweeg gaf geen geluid het offerlam in pijn gehuld, verlaten mag niemand haten nooit hulp vragen moet alles maar verdragen wie lijdt heeft schuld wordt daar gelaten gesloopt in slecht geduld kan toch niet praten verslagen maar mag nooit klagen wie huilt wordt niet…
chatfant13 maart 2007Lees meer >

Angst

gedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 13.619
Mijn ogen liggen gans verlaten in de schaduw van mijn hoofd. De slagen van de klokken naderen uit het huis van God-zij-geloofd. Ik zie een leger lampen in mijn kamer, ik hoor de stemmen van een koor. Niemand kan mij zien noch horen De lampen gloeien rood. Ik lig mijn lichaam te bewonen. Is dit een teken misschien?…

Rozengeur en bloemenwater

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.029
met lange vingers steel jij op een blauwe maan dagdromen van geest verlaten gronden en dood gewaande bomen je vliegt door open staande deuren laat voeten zakken in de grond vlecht meterslange draden en sluit zonder knopen een verbond je wilt de groene lakens delen huid en haar met handen boeien over spelen tot de haan kraait en met het…
Hanny2 juni 2008Lees meer >

Samen één

hartenkreet
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.487
Op een naakte rots in de harde branding van het leven stond zij alleen, verlaten Toen kwam hij die leefde in de fantasie van haar nachten Hij omspon haar met woorden zo zoet Ze streelden haar droomgezicht zo zacht overspoelden haar geest met zalige extase Toen zijn aura haar aanraakte ontvouwde zich een wonderlijk geheim…

Afscheid

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.972
Als je ooit mijn lichaam vindt, verkild, verstild, verlaten door hartslag en door ademtocht, wees dan niet boos mijn lief. ’t Is waar, dat koude lijf zal nimmer meer jou koesteren en strelen. Maar mijn ziel, die bij je blijft, die met je leeft, rondom je zweeft, die jou beschermen zal en helen, die raak je nooit meer kwijt.…
Hans10 augustus 2008Lees meer >

Ja hand in hand

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 932
zag de bui al hangen een warme zee verlaten strand zij liepen hand in hand het koude binnenland door duinen waar het geel nog triomfeerde en herfst voortijdig te plots interrumpeerde met regensluiers die het stel niet interesseerden door zomer zongebrand komen zij oogsten ja hand in hand elkaar weer winteren beloven nu stralen…
wil melker5 september 2008Lees meer >

Zee

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.158
Nu valt mijn schaduw lang op het zand en ik voel dat ik binnenkort dit land voor altijd zal verlaten.…

Het begon in de lente

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
op het bed schikt vader bloemen in vergane zin van verlaten koude dekens tot de ochtend innig schijnt en de stelen streelt als zinnen op stelten in een bries tintelen zijn wortels het schouder blad schokt valt van de tweede tot achtste rib voorbij het bot in een adem tocht de zomer uit de aarde als de herfst het dekbed teder…
mickeyF31 december 2006Lees meer >

maria

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 688
boven de heuvel buiten de muren trekken zwarte luchten voor een bloedrode zon in de stilte de doodsangst het hijgen van de gebrokene de van god en mens verlatene zijn kreten beroeren de hemel doen spotters lafhartig lachen en raken de moeder in het hart het zachte snikken van haar die hem eens koesterde in de stal klinkt door tot in…

Dementie, zalig zijn....

hartenkreet
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.715
Maar jij staart in het lege niets, onsamenhangend stamelend, verlaten trieste ogen. Bevende, plukkende handen, zo doelloos. Schuifelende pas, onzekerheid, teloor gaan van menselijke waardigheid, 28 December onnozele kinderen. Wie ben jij? Wie was je? Wie ben ik nog zonder jou?…

als de dag van morgen

netgedicht
3.8 met 47 stemmen aantal keer bekeken 2.172
vertel mij van dromen, nog verborgen, maar waarin zeker het verleden wordt ontnomen ik ga nog één keer langs bij de velden van weleer die verhalen van droogte en diepe verlatenheid die nog steeds de huid bekrassen, keer op keer en waar mijn levensvocht verdampt in gelatenheid herinner mij aan de dag van morgen die vertelt…

Het zwarte innerlijk

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 758
Duisternis betreden Op eigen initiatief De werkelijkheid verlaten Zonder de terugweg te markeren Voortgedreven door angst Dalen we dieper af Tot we daar aankomen Bij de poel van zwart Een glimp van reflectie Laat daar onze zonden zien Verdriet en ontroostbaarheid Dringen door tot onze geest De pijn die we voelen Ondraagbaar en kil…

Onweer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.682
Onze hartstocht kreeg last van onweer en daarom moet ik nu helaas gaan lieverd, we lezen elkaar niet meer en we voelen elkaar niet meer aan Ik kan niet langer bij jou blijven als mijn gevoel mij in de steek laat ik wil niet op labiele hoop drijven daar zijn wij beiden niet bij gebaat Met pijn in mijn hart verlaat ik jouw land het vuur…

Junk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 954
Jij gaf je over aan het onbekende huis en haard heb jij toen verlaten jezelf blootgesteld aan doffe ellende maar jij had dat zelf niet in de gaten Voor mijn gevoel dook jij onder in een roes van fout verlangen langzamerhand kon jij niet meer zonder waar zou jij nu weer uithangen In zes maanden werd jij jaren ouder vergald, verslaafd en…

Verloren ......

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 839
Hete tranen in de morgen donker denken in de nacht diep mijn eigen ik verborgen terwijl de toekomst naar mij lacht Mijn hart en jouw geest verbonden door zachte lijntjes van de tijd woorden slaan nog immer wonden verlies ik ongelijke strijd Dromen in geopende hand verlaten het verloren wij zweven in sluim'rende toestand ijlings langs…
metha10 juli 2004Lees meer >

Koude kille honger

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Kartonnen dozen, Gestapeld tegen mijn muur Één vlammetje voldoende voor een hemelreikend vuur Geelblauwe vlammen kropen stil omhoog Glimlachend keek ik naar hoe het staal verboog Zwart rode resten, vallend om mij heen Mijn glimlach is verdwenen omdat ik zachtjes ween Het skelet slechts bleef overeind, mijn wereld is verlaten Waar…
Jos Govers22 december 2003Lees meer >

Vertrek..

hartenkreet
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.087
In stilte voelend de leegte Een totale vervaging Tussen leven en levenloos In stilte voelend de pijn Stekend in hartevlees Liefde kiest zijn eigen weg Een ander hart gekozen In stilte voelend de tranen Verlopen in verdriet Nooit meer samen zijn In stilte voelend de rust Een totale berusting Tussen afscheid en verlaten In stilte voelend…

Zonder spoor

hartenkreet
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Hoe kun je me verlaten Weg te gaan zonder spoor Terwijl ik hier achterblijf Ademloos van verdriet We deelde lachen en verdriet En nu laat je me zo alleen Nu is er niets meer dan herinnering Een herinnering aan je gezicht Kijk achterom en zie de lege plek De leegte die zo voelbaar is Sta machteloos, tegen je besluit Wat mij alleen…

Eeuwige liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.328
Ik wil jou in mijn armen nemen en jou daar zachtjes verdrinken confronterend met extremen van gevoelens die nooit zinken Ik wil jou in de nacht ontvoeren liefhebben tot de maan ons verlaat eerlijke passie op volle toeren alsof de wereld heel even stil staat Ik wil jou koesteren als mens en jou voor altijd stiekem bewaren in mijn hart…

Brechtje (deel 5)

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.883
niet nu ben ik wakker geschud en zing een nieuw lied god, wat had ik problemen die enkel ik zelf zag de hulp die ik van Brechtje kreeg gaf mijn hart de genadeslag want ik werd verliefd op Brechtje de psychologe die me moest helpen en onbewust kraakte ze mijn relatie liet haar woorden mijn hart overstelpen mijn vriendin heeft me verlaten…
Namasté30 maart 2006Lees meer >

donkerde op Golgotha

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
het donkerde op Golgotha in alle eenzaamheid een stem die riep waarom hebt gij mij verlaten de dood was traag er vloeide vaag wat bloed en water uit de wonde het leven brak in een seconde de steen sluit zacht het graf in wit gewaad zachte handen weten dat de geest nog verder gaat maar hij zal herrijzen en opent weer de…

de Mistap

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 711
Als ik versuft staar naar die verveloze deur Achtergelaten hopeloos in verwachting Weet ik uitzichtloos angstig hij blijft dicht Terwijl de keukenstoel fluistert onder mijn gewicht Valselijk verlaten betast ik nu het juk Rest van een hartstochtelijke liefde zonder geluk Van wat moest zijn de liefde voor het leven Onderging ik naïef het spel…
Ivan Grud16 augustus 2006Lees meer >