4280 resultaten.
Adelaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.224 Hellend, hellend vlak verlaten
stijgen, stijgen, zwaartevrees
heel even gewichtloos zweven
dan is het hoogtepunt geweest
Sneller, sneller naar beneden
miertjes worden lompe karren
scherend langs `t korte groen;
aanstootgevende oude knarren
Buitelen, duikelen over de lijn
van dagen gapen vol verbazing
trager, trager bijna stil en dan…
illusie
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.969 Op een nacht dwaalde ik door een verlaten laan
toen ik in het schijnsel van de winterse maan
vaag een elegante vrouw zag staan.
Verkerend in de zalige waan
dat ik mijn allerliefste daar zag staan
ben ik als in een droom naar haar toe gegaan.
Toen ik haar was genaderd zag ik ontdaan
wat een vergissing ik had begaan.…
fascinatie voor de dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.569 kennen
wat hou jij eigenlijk in
fascinerend hoe jij intreedt
hoe jij de mens bevrijdt
ik wil weten waar we heen gaan
waar de dood ons brengt
zijn we dan verlost
van deze aarde
maar vooral van onze
menselijke pijn
mag ik even kijken
wat daar allemaal gebeurt
en mocht ik dan besluiten
hier wil ik eeuwig blijven
mag ik dan deze aarde verlaten…
Tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
971 Regen
Grijs en donker
rollen de golven aan,
de wind komt van landinwaarts
en buiten de meeuwen
is er geen kat op't strand
alleen wat verlaten plassen
en hopen van nat zand.…
fjord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
daar ligt de verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
in de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
een wemeling van plankton en anemonen
haaien die…
In de mijn
gedicht
2.4 met 151 stemmen
34.004 steenkoollaag tot laag, langs schommelende
kabels van het bijna niet meer weten,
klim je langzaam door de jarenlange schacht
die van de oorsprong naar het hoegenaamde einde
leidt, uit ingestorte tunnels en kanalen, langs de
breuklijn van het allerlaatste licht omhoog,
bereikt ineengevouwen als een kreeft uiteindelijk
de rand van het verlaten…
we golfden de zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 ik zag in je ogen
de twinkeling van lach
ontmoette je lippen
hoorde zacht de
muziek van ons beiden
ik nam je hand
we dansten charmant
maar je streelden
mijn snaren en
oogstte mijn land
ik liet me wiegen
op jouw melodie
jij nam me mee
we golfden de zee
tot de kusten ons braken
nooit zal ik
je verlaten
jij speelt mijn…
afscheid
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.718 lopend door de witte weide
over bevroren pollen van gras
neem ik een verlate reiger waar
stram in de houding
doch steeds voor vertrek klaar
wat had hij nog te zoeken
op dit uitgestorven winters veld
had hij mij nog iets te melden
iets dat alleen voor mij geldt
het was als of hij
meewarig staarde
in de verre einder
wat dromerig…
Mishandeling
netgedicht
4.2 met 55 stemmen
2.726 De woede vreet
de ruimten leeg
holt woorden uit
woedt wreed
maar zweeg
gaf geen geluid
het offerlam
in pijn gehuld,
verlaten
mag niemand haten
nooit hulp vragen
moet alles maar verdragen
wie lijdt heeft schuld
wordt daar gelaten
gesloopt
in slecht geduld
kan toch niet praten
verslagen
maar mag nooit klagen
wie huilt wordt niet…
Angst
gedicht
3.2 met 24 stemmen
13.619 Mijn ogen liggen gans verlaten
in de schaduw van mijn hoofd.
De slagen van de klokken naderen
uit het huis van God-zij-geloofd.
Ik zie een leger lampen in mijn kamer,
ik hoor de stemmen van een koor.
Niemand kan mij zien noch horen
De lampen gloeien rood.
Ik lig mijn lichaam te bewonen.
Is dit een teken misschien?…
Rozengeur en bloemenwater
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.029 met lange vingers steel jij
op een blauwe maan dagdromen
van geest verlaten gronden
en dood gewaande bomen
je vliegt door open staande deuren
laat voeten zakken in de grond
vlecht meterslange draden
en sluit zonder knopen een verbond
je wilt de groene lakens delen
huid en haar met handen boeien
over spelen tot de haan kraait
en met het…
Samen één
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
2.487 Op een naakte rots
in de harde branding
van het leven
stond zij
alleen, verlaten
Toen kwam hij
die leefde
in de fantasie
van haar nachten
Hij omspon haar
met woorden
zo zoet
Ze streelden
haar droomgezicht
zo zacht
overspoelden
haar geest
met zalige extase
Toen zijn aura
haar aanraakte
ontvouwde zich
een wonderlijk geheim…
Afscheid
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.972 Als je ooit mijn lichaam vindt,
verkild, verstild, verlaten
door hartslag en door ademtocht,
wees dan niet boos mijn lief.
’t Is waar,
dat koude lijf zal nimmer meer
jou koesteren en strelen.
Maar mijn ziel, die bij je blijft,
die met je leeft, rondom je zweeft,
die jou beschermen zal en helen,
die raak je nooit meer kwijt.…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 zag de bui
al hangen
een warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen…
Zee
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.158 Nu valt mijn schaduw
lang op het zand
en ik voel dat ik binnenkort
dit land voor altijd zal verlaten.…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 op het bed schikt vader bloemen
in vergane zin
van verlaten koude dekens
tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder…
maria
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
688 boven de heuvel buiten de muren
trekken zwarte luchten
voor een bloedrode zon
in de stilte de doodsangst
het hijgen van de gebrokene
de van god en mens verlatene
zijn kreten beroeren de hemel
doen spotters lafhartig lachen
en raken de moeder in het hart
het zachte snikken van haar
die hem eens koesterde in de stal
klinkt door tot in…
Dementie, zalig zijn....
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.715 Maar jij staart
in het lege niets,
onsamenhangend
stamelend,
verlaten
trieste ogen.
Bevende, plukkende
handen,
zo doelloos.
Schuifelende pas,
onzekerheid,
teloor gaan van
menselijke
waardigheid,
28 December
onnozele kinderen.
Wie ben jij?
Wie was je?
Wie ben ik nog
zonder jou?…
als de dag van morgen
netgedicht
3.8 met 47 stemmen
2.172 vertel mij van dromen,
nog verborgen,
maar waarin zeker
het verleden
wordt ontnomen
ik ga nog één keer langs
bij de velden van weleer
die verhalen van droogte
en diepe verlatenheid
die nog steeds de huid
bekrassen, keer op keer
en waar mijn levensvocht
verdampt in gelatenheid
herinner mij
aan de dag van morgen
die vertelt…
Het zwarte innerlijk
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
758 Duisternis betreden
Op eigen initiatief
De werkelijkheid verlaten
Zonder de terugweg te markeren
Voortgedreven door angst
Dalen we dieper af
Tot we daar aankomen
Bij de poel van zwart
Een glimp van reflectie
Laat daar onze zonden zien
Verdriet en ontroostbaarheid
Dringen door tot onze geest
De pijn die we voelen
Ondraagbaar en kil…
Onweer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.682 Onze hartstocht kreeg last van onweer
en daarom moet ik nu helaas gaan
lieverd, we lezen elkaar niet meer
en we voelen elkaar niet meer aan
Ik kan niet langer bij jou blijven
als mijn gevoel mij in de steek laat
ik wil niet op labiele hoop drijven
daar zijn wij beiden niet bij gebaat
Met pijn in mijn hart verlaat ik jouw land
het vuur…
Junk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
954 Jij gaf je over aan het onbekende
huis en haard heb jij toen verlaten
jezelf blootgesteld aan doffe ellende
maar jij had dat zelf niet in de gaten
Voor mijn gevoel dook jij onder
in een roes van fout verlangen
langzamerhand kon jij niet meer zonder
waar zou jij nu weer uithangen
In zes maanden werd jij jaren ouder
vergald, verslaafd en…
Verloren ......
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
839 Hete tranen in de morgen
donker denken in de nacht
diep mijn eigen ik verborgen
terwijl de toekomst naar mij lacht
Mijn hart en jouw geest verbonden
door zachte lijntjes van de tijd
woorden slaan nog immer wonden
verlies ik ongelijke strijd
Dromen in geopende hand
verlaten het verloren wij
zweven in sluim'rende toestand
ijlings langs…
Koude kille honger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.117 Kartonnen dozen,
Gestapeld tegen mijn muur
Één vlammetje voldoende voor
een hemelreikend vuur
Geelblauwe vlammen
kropen stil omhoog
Glimlachend keek ik naar
hoe het staal verboog
Zwart rode resten,
vallend om mij heen
Mijn glimlach is verdwenen
omdat ik zachtjes ween
Het skelet slechts bleef overeind,
mijn wereld is verlaten
Waar…
Vertrek..
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.087 In stilte voelend de leegte
Een totale vervaging
Tussen leven en levenloos
In stilte voelend de pijn
Stekend in hartevlees
Liefde kiest zijn eigen weg
Een ander hart gekozen
In stilte voelend de tranen
Verlopen in verdriet
Nooit meer samen zijn
In stilte voelend de rust
Een totale berusting
Tussen afscheid en verlaten
In stilte voelend…
Zonder spoor
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.317 Hoe kun je me verlaten
Weg te gaan zonder spoor
Terwijl ik hier achterblijf
Ademloos van verdriet
We deelde lachen en verdriet
En nu laat je me zo alleen
Nu is er niets meer dan herinnering
Een herinnering aan je gezicht
Kijk achterom en zie de lege plek
De leegte die zo voelbaar is
Sta machteloos, tegen je besluit
Wat mij alleen…
Eeuwige liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.328 Ik wil jou in mijn armen nemen
en jou daar zachtjes verdrinken
confronterend met extremen
van gevoelens die nooit zinken
Ik wil jou in de nacht ontvoeren
liefhebben tot de maan ons verlaat
eerlijke passie op volle toeren
alsof de wereld heel even stil staat
Ik wil jou koesteren als mens
en jou voor altijd stiekem bewaren
in mijn hart…
Brechtje (deel 5)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.883 niet
nu ben ik wakker geschud
en zing een nieuw lied
god, wat had ik problemen
die enkel ik zelf zag
de hulp die ik van Brechtje kreeg
gaf mijn hart de genadeslag
want ik werd verliefd op Brechtje
de psychologe die me moest helpen
en onbewust kraakte ze mijn relatie
liet haar woorden mijn hart overstelpen
mijn vriendin heeft me verlaten…
donkerde op Golgotha
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 het donkerde op Golgotha
in alle eenzaamheid
een stem die riep
waarom hebt gij mij verlaten
de dood was traag
er vloeide vaag wat
bloed en water uit de wonde
het leven brak in een seconde
de steen sluit zacht
het graf in wit gewaad
zachte handen weten dat
de geest nog verder gaat
maar hij zal herrijzen
en opent weer de…
de Mistap
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
711 Als ik versuft staar naar die verveloze deur
Achtergelaten hopeloos in verwachting
Weet ik uitzichtloos angstig hij blijft dicht
Terwijl de keukenstoel fluistert onder mijn gewicht
Valselijk verlaten betast ik nu het juk
Rest van een hartstochtelijke liefde zonder geluk
Van wat moest zijn de liefde voor het leven
Onderging ik naïef het spel…