6892 resultaten.
wakker
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
764 op je knieën, beval je
en alles werd zwart
stil
verlamd
de stoelpoten
gebonden aan de mond
van macht
schaduwen, de poppen
op je rug
en alles werd lelijker
de verste hoek
binnen handbereik
telkens anders
de gil
toen de aarde
in de nachtspiegel
van de kamer keek
op knieën die zwegen
stil
de vergetelheid
op het eind…
Je haren waren bleek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
894 zie je ogen
en je handen
heel ontspannen maar
je haren waren bleek
kleurloos door
de chemokuren
in een weer
moeten verduren
door het sprankje
hoop waarop wij
voortborduurden jij
patronen en ik structuren
wij presenteerden
vandaag aan de wetenschap
jij rollatort traag naar binnen
ik wacht op een nieuw beginnen…
Alleen maar muren
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.939 Neergeslagen door je oogopslag
houd ik mijn tranen binnen,
de muren zijn al genoeg gekromd
door jouw geslepen zinnen.…
ik voelde het passeren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
889 ik wandelde
mijn schaduw voorbij
hij leek niet op mij
ik voelde het passeren
liep sneller om
hem uit te proberen
verstrooide
het licht, hij rende
vliegensvlug uit zicht
ging hem achterna
liep de diepste sporen
dacht zo te kunnen scoren
hij belde aan, een
nummer zonder naam
mij liet hij niet binnen
ik bleef staan, het licht…
tot kunst verheven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.617 dansend op akelig lange stelten
waaien ze naar binnen
schuifelend langs de stoelen
flessen omgooiend
van de gedekte tafel
bedrukt kijkend door de ramen
hangend de jassen aan de kapstok
het hoofd verloren op hol
in gedaanten verschijnen
jouw woorden in een signaal
waarin kijken
tot kunst is verheven…
liefdesverdriet
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.316 Van binnen voel ik me kil.
Het is zo stil.
Het liefst zou ik je bellen.
Van alles vertellen.
Maar jou moet ik ruimte en rust geven.
Bellen doe ik je later.
Al is het maar voor even.…
Snel- en levenskunstenaar
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.396 De sneltekenaar, een zeer snelle,
vervangt binnen tweehonderd tellen
z'n tekenpapier
en hij blaakt van plezier.
Continu is-ie aan het vervellen.
De intimiteit aan den lijve
wil-ie steeds met een ander bedrijven.
Geen wijf, dat-ie houdt.
Daar-ie telkens hertrouwt,
is-ie elke keer aan het verwijven.…
Zonder Jou
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.512 Zonder jou heb ik geen steun
Geen zin, om door te gaan
Zonder jou is er geen leven
Geen reden, om te blijven bestaan
Zonder jou ben ik zo zwak
Geen kans, om te overwinnen
Zonder jou staat de tijd stil
Geen besef, zo leeg van binnen
Zonder jou zijn de dagen donker
Geen enkel licht, dat er nog is
Zonder jou duren de dagen langer
Besef je…
Roodkapje
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
580 Studenten wilden gratis
het pretpark binnen,
men sloot geen deal en zo
werd zij, afgeleverd waar
ze menselijkerwijs allang niet
meer zou wonen,
bij het bejaardentehuis.
Ze is nu terug weer op haar plek
bij oma in het bos
alwaar de wolf op haar wacht
dus wie is nou de klos?…
Houd mij vast
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
665 in het naakte van jouw gezicht
tekenen schaduwen licht
uit verschillende hoeken
de spiegel weerkaatst
als een kleine heldere boogstraal
die me achtervolgt
kijk er dwars doorheen
houd mij vast, sluit me niet buiten
maar laat me binnen
in momenten van tijd
ontroert, verblijdt het je hart
wanneer je dreigt te vallen…
Orde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 het leven dwarrelt om ons heen
het ontbreekt aan regelmaat
schoonheid is niet zeer aanwezig
ook liefde jegens derden
komt onvoldoende voor
haast is nu geboden
want binnen enkele dagen
gaat de stal te Bethlehem weer open
dan moet de boel toch
enigszins op orde zijn
om de boreling
opnieuw een kans te geven
hendrik…
Veelbelovend, maar net niet
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.618 Zal je er nog zijn
Als het licht van de zon de kamer binnen filtert ?
Zal je er nog zijn
Als de vroegste vogel schettert in het hoge riet ?
Laat je mij alleen de herinnering aan je glimlach
en je onvermogen
mij te minnen zoals ik je min.
Of ben je koortsachtig op zoek naar jezelf ?…
het meer dat liefde heet
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
625 laat ogen dwalen
langs het water
zakken in zacht als zuiver water
innig kronkelend
vredig harmonieus door
de ochtendnevel
monden geproefd
uit de vinnen van water
je diepte ligt
binnen kusbereik
er zijn veel kleuren
in je vochtige lichtvlagen
laat ons dwalen zoeken vragen
in het meer dat liefde he…
geld maakt je, maar maakt ook stuk
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.249 geld
veel meer
alles willen hebben
niks is genoeg
nooit genoeg hebben
zonder geld ben je nergens
van geld koop je alles
wie arm is staat alleen
leven kost geld
en maakt kapot
geld maakt bedrog
het verandert je
van binnen en van buiten
wie geld heeft, heeft macht,
maar voelt zich ook alleen
verlangen naar normaal leven…
Tot geheimste weemoed
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
636 woorden
door een bloei- tijd
maar wel met voorzichtigheid
ontwaakt er in haar
een poëtisch intermezzo
dit leidt tot mystieke dromerijen
met blozende wangen
wat werkelijk in haar leeft
dit kristalliseert haar gevoelens
in al de dingen die zij nog niet is
tot geheimste weemoed
door de taal die haar hart beheerst
ontstaat er ruimte van binnen…
Een nieuw jaar
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.279 Een nieuw jaar
Een nieuw begin
Laat achter wat was
Laat los wat je verwacht
Sta open voor het wonder
Laat binnen wat op je weg komt
Volg die regenboog
Die ster aan de hemel
Weet dat die er staat voor jou
Om dit nieuwe jaar
Onvergetelijk mooi te maken
Dit wordt jouw jaar
Reken maar!…
Niets is toeval
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
688 met penselen
trachtte ik het zwart
van je af te schudden
(in een kamer)
maar ik vind
nog een heldere stippellijn
op het behangpapier
(niets is toeval)
waarop je schaduw
meevaart, bij tussenpoos
vanuit het spiegeleffect
tussen licht en donker
‘k veeg niets meer uit
laat het strijklicht binnen
als disgenoot fijntjes
wat blijft op…
Wisselende klederdracht
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
600 Ik overweeg de stilte, dat
is dat ik alleen wil horen,
met al wat daar binnen is,
zonder geluid wordt geboren
daarin is het bijzonder dat
het maar niet donker wordt,
waar de nacht in moest vallen,
en het zwart wordt opgeschort
had ik stille intimiteit verwacht
in een summum van getallen,
verglijden nu de magere vieren
opgevuld tot zessen…
Beproeving
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.008 Als geslagen hond blijf je liggen
opgekruld in de hoek
waardoor het beeld vertekent
jouw rekbaarheid beproefd
stuwt tijd je gestaag voort
ook al dunkt het vergeefs
lonkt het dageraad tot op 'n kier
zodat de zon naar binnen kriebelt
en een heel ander licht over de zaak drapeert…
Stuk meubilair
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
906 Ik wil jou reactie niet weten
Want bij jou of bij mij
Zal er iets diep van binnen
In heel veel stukjes breken
Nu leef ik maar stil verder
Als een stuk meubilair
Dat geen waarde meer heeft!…
Op een Spaanse stier
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
651 Wie dieren tergt voor zijn lage zinnen
ziet nog eens het hospitaal van binnen.
zie http://www.youtube.com/watch?v=htjS4VoQR04…
Hondsvod
netgedicht
4.4 met 43 stemmen
1.389 De buitenwereld zie ik niet
als een innerlijke veste
door al wat daarin tekort schiet
haal ik uit mijzelf het beste
het is genoeg alleen te zijn
in poedelnaakte kwetsbaarheid
ik hou de roedel aan de lijn
als hondsvod zonder zielenpijn
binnen grenzen van het voelen
deert mij de buitenwereld niet
ga de weg die wij bedoelen
en die alleen…
Een vleugje lijkengeur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
607 ze kloppen
op mijn deur
treden binnen
als ongeziene gast
wat blijft
is koude tocht
met vaag een
vleugje lijkengeur
ze schuiven
door de muren
kijken me vanuit
de spiegels aan
het is geen gluren
maar hun verschijning
kent niet de beperking
van het aards bestaan
ze vervluchtigen
mijn woorden verzuchten u
het tijdelijk te stoppen…
Niets van vermetel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
552 De grootste vrees van
nevels en sluiers
is de dans van een storm
die het dode hout
komt wegblazen
Wij zijn veelal door
een dwaze waas getemd
doch blijven van binnen
helder en ongeremd
In schimmen soezen wij
in onverwachte vertrekken
in dampige dimensies
totdat de onbeweeglijke dood
transparant opstaat.…
Vreemde ouders
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 Vader volgt rivieren
donkere schaduwen van zijn land
hij leeft zonder toekomstdromen
eerzucht verlaten in zijn hand
moeder, binnen gebleven
kan niet meer lopen zonder pijn
het zat haar tegen in het leven
geluk zal nooit meer bij haar zijn
mijn ouders zijn nu vreemden
in geen jaren, dat ik ze ergens zag
we zijn allemaal ontheemden
zo triest…
Weet je dat?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
894 weet je dat, je bent zo mooi
van binnen en van buiten
als ik jou voorbij zie gaan
ben ik uren aan het fluiten
weet je dat, je bent zo lief
van top tot aan je tenen
als ik in jouw aura ben
voel ik veertjes in mijn benen
weet je dat, je bent zo leuk
van achteren en van voren
als ik naar jouw hartje…
Mijn stil verdriet.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.143 Ik voel mij een drenkeling die
zich vast klampt in zijn wanhoop aan
het wrakhout van herinneringen
als een sluipmoordenaar sluip
jij telkens mijn leven weer binnen
ieder jaar beleef ik
weer die strijd om
te overleven
tranen ze vergezellen
mij in mijn slaap
zolang mijn mond
gesloten blijft
-blijft jouw leven voor mij bestaan…
magazijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 je laat zoveel achter
als een storm gaat verstillen
het meeste
omdat je dat wilt
maar
ook veel
dat je hart doet verkillen
en
je neemt zoveel pijn
met je mee
het is pas echt voorbij
als je voelsprietjes
zich hebben teruggeveerd
in een nieuw gevormde rij
de rust daarna van binnen
is als een magazijn
waar de herinneringen
gesorteerd…
buiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
836 buiten
troosteloos
grijs, nat en kil
binnen
een mooi beeld
in mijn hoofd
de zee,
stralende dag,
zon van vuur
een zeepbel
zweeft door een
diepblauwe lucht
op weg naar boven
steeds hoger en hoger
ze springt
ik ontwaak als
uit een droom
en luister lachend
naar het ritme
van regendruppels
buiten…
Twijfel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
512 Hier staan we dan op de hoek van de straat
het is nog niet te laat
om ons huis in te vluchten
daar wachten onze oude stoelen
vol ongeduld op ons
ze zitten vol gaten van versleten gevoelens
en eenzame woorden
we zijn nog niet te laat
de kachel daar smeult nog wat
we wachten vol twijfel
wie als eerste binnen gaat.…