4809 resultaten.
Weer valt de waarheid ...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.106 Verscheurd ben ik
Door jouw bevuilde geweten
Een misdrijf gepleegd
Op de waarheden
Vernederd ben ik
Door jouw stug wegrennen
Een stem gespannen
Door alles te ontkennen
Ontwend ben ik
Door jouw gespleten geest
Een traan teveel
Een lach zo bevreesd
Angstig ben ik
Voor de toekomst
Steeds meer falen
Leugens die herhalen
Geen rustplaats…
jagen vlammen door mijn lijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
775 ik staar
de wereld kijkt
gestrakt terug
onaangedaan
het beeld beweegt
niet in mijn geest
wat buiten leeft
gaat mij niet aan
toch is er soms
jouw kleur die
aandacht trekt
gedachten iets verzet
dat is de vonk
die mij ontwaakt
waardoor ik lethargie
voor even weer verlaat
dan brandt
het leven in moment
jagen vlammen…
je koos voor vrij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
823 voel de pijnen
van je streven om
in jouw wereld weer
gewoon te kunnen leven
je koos voor vrij
na jarenlang beknot te zijn
weer zijn die sporen terug te
vinden in je dagelijks bevinden
pluk de bloem
geniet de zon
en kijk niet steeds
door opvoeding nog om
reken af met dagen
waarop dezelfde vragen zich
meester maken van je geest…
Nectar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
3.017 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die,
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Nectar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Uitgekleed en ontdaan
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.241 Uitgekleed en ontdaan
Een ouder wordende geest;
iedere hamerslag van het lot
bracht hem dichter aan de rand
van zijn bestaan;ongemerkt
wat afwezig,soms gemakkelijk
leunend op zoek naar geborgenheid:
wereldvreemd,grenzeloos als water
kwam de eerste omslag,herkenbaar
afwezig:verlammende gedachten
probeerden zijn zucht naar vrijheid
aan…
De kleur van je gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
697 je zag de vlinder
en je dacht een bloem
ik zag je geest verdwijnen
alleen je hand was warm toen
je wilde vliegen
om er niet te zijn
liet kleuren weer verschijnen
je telde op een oud refrein
mijn handen op je huid
ik wilde je bereiken
je bleef als in een trance
steeds maar naar buiten kijken
ik wil die vlinder zijn
geef mij de kleur…
Top flop
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.366 Het oude zandpad lopen wij af
over de heide bij de oude beek en kreek
stilstaan en denken naar ik meen
aan dit leven te been
dromen overgeven
zij overmeestert mijn geest
schrijf
en herleef
het verhaal tussen engelmensenbeest
rode gloed op haar wangen
zij is gevangen
een gevallen engel vangt haar op
en samen vliegen wij terug
naar de top…
Rijp voor...?
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
701 sluipt nabij, ik leef
maar door, wacht af wat
komt, wat nader kruipt
grijpt naar de keel, waarmee
de klop verstomd, de dood
in eindigheid vermorst, komt
na het dagelijks brood, groeit
liefde aan tot aangename korst,
bloesemkuur in late jeugd, waar
in wolken adem van de vreugd
de aangeboren rijp ontdooit
in het vuur van ouderdom
in geest…
vader, een atheïst zonder besef
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
791 aarde
woorden zonder betekenis, ophef
zonder waarde – daargelaten
dat de zon de rozen tot stro verwelkt
is jouw betonnen plaat gescheurd
tot aan de aftak die de hemel kruist
god, in mij huist geen onverschilligheid
maar jouw bestaan is als mijn handen
- niet gebald maar sterker dan voorheen –
doch wel ondoorzichtig zoals mijn eigen geest…
SMEEKBEDE
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 Ik wil U aanbidden, Heer
vul mij met Uw Geest
zodat ik daardoor van U leer
te vergeten was is geweest.…
Eerloos verdriet
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
617 gebruiken
om mijn verdriet te benadrukken
de bomen in het park zijn zelden zwijgzaam
zonder mij komt de zon ook op
of achter wolken vandaan
mijn verdriet is slechts eerloos
tot aan de tanden ontwapend
de maan werd trots geschapen
om met mijn eerzucht te slapen
mijn verdriet is slechts eerloos
tot aan de bodem van mijn ziel
werd mijn geest…
dit kerstconcert
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
772 jouw gewonde geest vertrok geen spier
mijn “ik ben hier” vatte geen vlam
en in mijn warme handen trok de kilte
van verdriet
ik liet
jouw wereld bij je blijven…
Je herfstige dromen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
612 jij liet iedere herfst
jouw bladeren vallen
schoonde losse gedachten
in het nieuwe verwachten
maar dit jaar
braken de takjes
kwam er ruimte
in de verfijnde structuur
nog toon jij kracht
in de stormen van heden
maar wij merken al
hoe je geest heeft geleden
de knoppen zijn weg
in het kaal dat nu rest
alleen in je herfstige dromen…
Storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Wanhopige geesten
Waarom ontdoe ik me niet
van de wortels die mij binden?
Om meegesleurd te worden
In de ontluikende orkaan
Weer en weer en weer…
Ik red me prima.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
751 je verwacht "ruimdenken"
elke keer weer
bij de verkeerde geesten
Ja, ja
achteraf gezien dan.
Maar ja,
Als je alles van te voren weet?
Maar zo werkt het niet,
dus
Jeetje,
kruipen ze toch weer
bij elkaar,
getver.
Het is toch,
uiteindelijk dan toch
een volkje apart
Jammer weet je?…
De stem
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
783 Mijn stem liet alles horen, liet alles zien,
al de onzekerheid, alle gevoel
en mijn lichaam, mijn geest hielden 't voor gezien.
Zo duidelijk, zo voor even,
dat kleine, intense moment
waar is het nu gebleven?…
Armen staccato omhoog
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
570 er knallen weer schoten
diep in hun geest
halen littekens open van
wonden die eens zijn geweest
duizenden armen
staccato omhoog
een schreeuwende leider
uitzinnig in zijn betoog
bloed aan hun handen
befehl ist befehl
wir wussten es nicht
is één woord te veel
maar ook vandaag
brandt het blauwzwarte staal
van een granaat in explosie…
TREFFEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Het veelvuldige denken aan God
en allerlei gedachten
of vragen naar Hem gezonden
mogen een kleine drieëenheid wezen
waarbij
klare eenvoud van woorden
steeds zichzelf blijft - schoon ze samenspeelt
met ruime zoekende geest
altijd een besliste houding heeft
ondanks verwazende beelden
dikwijls
rustig rondwentelt in diepgang
tevreden de Heerschappij…
macabere dans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 even was ik daar
waar grijze schimmen wonen
doorzichtige wezens
soms zacht gekleurd
bewegend in een macabere dans
hulpeloos keek ik rond
had nog geen binding
met wat daar heerste
mijn ziel loste op in niets
het leek als was mijn weg ten einde
onwerkelijk stond ik daar
maar met kracht zocht mijn hart
naar de waarde van het leven
mijn geest…
De bossen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Alleen en nergens,
met hart en geest
vol betrokkenheid in het menselijk lot...
zo machteloos!
Totdat ik losliet, wegging,
om terug te keren...
in andere tijden
en te groeien tot de rijpheid
van dit dichterschap;
op te tekenen, dat wat ik zag.
Meer niet.…
Jong blijven
poëzie
1.0 met 1 stemmen
3.022 Het hart blijft jong en wordt niet oud,
Wanneer 't zich fris en open houdt,
Om al wat menslijk is te voelen;
Te voelen wat een kind verblijdt,
En wat er door de geest moet woelen
Eens jonglings, in zijn schoonste tijd.…
Lente blues
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 Het is even zo
Dat ik me laat gaan
Inzien dat het overwicht
Zich met mij heeft verstaan
Dagen met enkel regen
Of bezwaarde wolken
De aanwezigheid ervaren
Van uitzichtloze wegen
Waar ongerijmde gevoelens kolken
Die mijn geest niet verklaren
Het zou moeten zijn
Als dat ik word gedragen
In de door mij gevoelde
Onderscheidende…
1 Juni.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
671 De gifkikkers
van een maand of twee geleden
zijn zachtjes uit mijn bil gegleden
Fris en fruitig ben ik
weer terug van weggeweest
en van geest totaal niet moe
ik kwam al snel tot het besef
dat zij, die zich zo belangrijk vonden
en onomwonden
van het momentum profiteerden,
en zagen zij hun kansen schoon
maar juist zij, die zich…
Snoepvlinder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
824 De lekkernijen die ik
in mijn geest verzin
zijn immaterieel
en door mystiek gezonden
snoepvlinder
ik praat tegen je
in mijn duisterslaap
maar wakker in het licht
ben je er niet
tussen de letters
van mijn woorden
heerst stilte
hongerige zuiverheid
van naakte adem
daar moet ik het mee doen
snoepvlinder
jij bent gevlogen…
Het dal der vergiffenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 Ik zakte
voor de zoveelste keer
in pijn, verdriet, ellende
door bot, geest en hart.
Mijn hersenen konden niks anders doen,
als vergeven,
van ieder bestaan
handelen
doen en denken.
Het hoofd
dat functioneerde
te allen tijde
bleef draaien
op volle toeren
om mezelf te vergeven
in het geheel
der heelheid.…
Een tintelfrisse frequentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 ineens krijgt leven de geest
uit een andere dimensie
voelt buitengewoon
op een tintelfrisse frequentie
geschoond dragen
takken en boom
hun gestalte wat grootser
vullen ruimte in ijlere lucht
wiekt een vlucht ganzen
hun v voor de wind
in het laatste rood
van de vallende avond
waar je droefgeestig
door duister verwacht
bruist de sfeer…
HEIMWEEBLUES
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
610 mijn geest bestaat alleen maar uit
heimweeverlangen.... verslaafd aan
het onbeantwoorde, nimmer weerkerend
wat was.... geweest.... zoekend....
de ontkennende wanhoop van verlies.
...de eeuwigdurende heimweeblues...…
De hele buit
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 vreemd dat chaos
ineens rechte voren ploegt
in een al diepdoorgroefde werkelijkheid
waar alles krult
lange tenen en een staartje heeft
want daar krijgt leven juist de geest
het tandje hoger
is freewheelend afgezaagd
sky de limit ook al vele jaren achterhaald
maar in de vaart der volkeren
gaan we rücksichlos vooruit
graaien wat je grijpen…
Doorgang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
887 mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft lang geleefd
broos van geest
dat is niet overdreven
geaard in schraal zand
en gelovige angst
met strenge kapiteins
mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft mij gezoogd
gedroogd
wakker gelegen
bang voor woorden van buiten
en al lang voor het einde
zich in eenzaamheid
moeten bewegen
ook nog van…