Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Zij steelde in rozet

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 841
je zag die bloem ze bloeide heel alleen op kale rots tussen verdwaalde stenen je ging er heen zij steelde in rozet van stugge bladeren bang om zon en warmte te missen in haar aderen je rook haar strijd de geur van overleven zij had haar pracht kleurde praal voor even met warm geopend bloot in donkerrood heeft zij zich aan de…
wil melker13 september 2007Lees meer >

hoogmoed voor de val

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.108
hortende tonnen grijs, slenterend op trompetgeschal slepen hun aangeslagen tanden naar een nakend einde toe de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen – en bergen hun stijgende lijnen in dalen, weidse valleien; hopen op het ijs en steen een bevroren vloed van weggeëbde dieptes blauw als de blakende einder het gekrompen harnas kraakwit;…
kuirinck6 oktober 2005Lees meer >

Grenzenloos

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 871
Strelend gaat mijn rechterhand over de intens koude steen regenboogkleuren laten lachend gouden letters stralen in ijzige kou gedachteloos speel ik met mijn wijsvinger boter kaas en eieren in het zand trek lijntjes om de hoeken met elkaar te verbinden ik zie je grijns, gewonnen mijn linkerhand gebruik ik niet, verstijfd…
metha25 oktober 2005Lees meer >

1935/1987

gedicht
4.1 met 119 stemmen aantal keer bekeken 36.293
Met een blik van stilstaand water zit grootmoeder tussen haar nageslacht en is zo oud als zij altijd was Een afbeelding van pais en vree van lachende fantomen maar keer de foto om en zie de misverstanden al geloofden we hardnekkig in familiebanden met grootmoeder als aanbeden as Hoe zou het zijn verlopen had de steen ons niet uiteengespat…

De ontsnapping

gedicht
2.5 met 59 stemmen aantal keer bekeken 34.571
Zij hoort hier en als ik zonder haar - desnoods is zij de steen aan mijn voeten, die boom ver weg in het stof van een helling, dat duifje daar. -------------------------------- uit: 'Alles is nieuw', 2005.…

Sokken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 705
sokken aan zodat ik dagelijks aan de wandel mijn voeten optimaal bescherm en mijn schoenen goed behandel Altijd heb ik sokken aan zodat ik tijdens nachtelijk waken mijn tenen niet verstrik in het losgewoelde laken In zand zou ik graag mijn tenen hullen koel in de schemer, geen korrel gelijk zou vloeiend gruis mijn wezen vullen Op steen…

Word wakker

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.617
Laat je prachtige glans weer zien Alsjeblieft hef je hoofdje weer op Slaap je misschien Zachtjes schud ik je heen en weer Maar geen teken van herkenning Wil niet de waarheid weten Alleen maar ontkenning Aai je hoofdje, vertrouwd Druk je tegen mijn hart Praat tegen je Dan de bewustwording, keihard De pijn is als een steen Ben je kwijt…

Kijkend naar een smeltoven van schepping

gedicht
2.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 11.059
Verhangen naar de rand van een lavameer hellewichtig in de krachter voorgelicht: kokend magma, as en rook, zinsexplosies en het neerkomen van gloeiende stenen en benen, snerpend als glas dat tegen glas wrijft, omringd door bulderende gaswolken, loeiende wind die je dwingt de ogen te sluiten, de adem in te houden, gekluisterd aan het zachte…

Niemandsland

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.684
Er is geen tijd voor de verweesde die zijn voorland heeft geerfd maar gebogen door de regen gaat een arm om zichzelf slaat en tussen de gevreesden als een stenen boom versterft Er is geen ruimte voor de loze die zijn luiken heeft verstaald gebukt zoekt naar de sporen die anderen toebehoren en tenslotte als een broze in niemandsland verdwaalt…

Ode

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.725
Ze lijkt slechts virtueel te bestaan Foto’s ja van mooie ogen van ’t leven ergens tussen tiener en vrouw Ze lijkt met woord begaan in poëzie rond naakte taal hard maar welgemeend geslepen en dapper grauw Ze laat me in de waan van zoveel meer dan voelen haar zekerheid van steen in zichzelf gevangen aandoenlijk trouw Soms…

Een kleine oase

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 818
we hebben rotsen gebroken gestapeld als stenen rond de bron die we vonden een kleine oase waarin we elkaar zonder woorden verstonden in de bloemen die bloeiden ja we groeiden jij kleurde je eigen bestaan ik geurde het komen en gaan van seizoenen nooit zal de bron droog kunnen vallen onze zorgen verwateren en klateren de…

voorbeeld

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.283
zo lang samen en ze doofde uit je hart was gebroken na maanden brak je lichaam een eenzame val in stilte niemand hoorde je sterven niemand hield je hand vast de dood verenigde jullie in de schoot van onze aarde soms bloeien gele bloemen dapper op jullie plek in deze grauwheid hulde voor 67 jaar liefde gebeiteld in weerbarstig steen…

Zijn er nog die pionieren

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
in allerhande lijkt de wereld te belanden in een eenheidsworst grenzen worden niet meer overschreden we leven nu in het heden van wat voorgeschoteld wordt zijn er nog die pionieren stenen rapen om een eigen haven te gaan maken golven breken in hun nakie struinen door de duinen vol met prikkeldraad voelend nog dat jeugdig kattenkwaad…
wil melker29 januari 2008Lees meer >

Polder gedicht

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Ik heb de waterkruik niet laten vallen hoor maar laat soms graag de scherven bloeien mijn zinnen laat ik met het water stoeien dat ik op de trappen heb gemorst dan wandel ik op blote voeten op de stenen boorden langs de dijken van de polder langs de rand van de grijze zee de blauwe lucht de groene weegbree waar…
Verdano16 april 2004Lees meer >

taal der liefde

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.554
ik dicht de woorden voor jou aaneen omdat ze verwoorden wat ik voel jij laat mij zweven in de taal die ik beschrijf zonder enig doel soms rijmen ze aan een stuk door soms zijn het teksten voor jou alleen de genegenheid is er dankzij jou nu weet ik dat ik niet ben van steen woorden gaan en woorden voelen alles dat de liefde kan beschrijven…

Het is het kind in mij...

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.271
waar is de steen om de facetten van mijn ruwe diamant te slijpen? dan zal het kind in mij met zelfrespect zich durven tooien om zo de weg te gaan waar 't zich in vrijheid kan ontplooien…

Nieuwjaarsochtend

netgedicht
3.3 met 41 stemmen aantal keer bekeken 5.890
Brood ligt op de stenen Meeuwen en duiven vechten erom Waarom zou het anders zijn? Had ik maar brood waar ik op af kon Was er maar iets om voor te vechten En te vliegen in een groep Waarom zou het anders zijn? Vanuit een dakraam Staar ik naar een plein Mijn familie ligt op straat Niemand vecht erom (Waarom zou het nu anders zijn?)…

Eén avond zonder pijn

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.577
Verloren loopt ze ver weg van die plek in steen, verhard heeft ze het overleefd. Getekende woorden branden in haar ogen, te lang hebben stemmen gelogen. Ze probeert haar angsten te verbranden, maar ze verassen bitter in haar diepste bergwanden. Geboren werd ze veilig in een avond zonder pijn.…

Monoloog

netgedicht
5.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 771
vreemde droefheid bouwt muren rond woorden en steeds vaker ben ik de schaduw van iedere dag onder bomen en wolken dicht gewaaid krom ik mijn handen rond het eenzame lied over druppeldiepe stenen en rauwe monden schuurt het zand de hese zinnen van vogels die ik niet herken maar stroomafwaarts huilen achter de schaduw…

donkerde op Golgotha

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
het donkerde op Golgotha in alle eenzaamheid een stem die riep waarom hebt gij mij verlaten de dood was traag er vloeide vaag wat bloed en water uit de wonde het leven brak in een seconde de steen sluit zacht het graf in wit gewaad zachte handen weten dat de geest nog verder gaat maar hij zal herrijzen en opent weer de…

Schrijf me niet over poëzie

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 713
maar geef me een passende jas met een sluiting die me ruimte laat vrijuit te inhaleren als in een vallei ongerept en uitgestrekt waar ik mag struikelen over stenen die uiteindelijk treden blijken te zijn naar de verheldering van zuivere vocalen die me als een bergstroom accompagneren zonder ooit te verwateren daar, op nog nooit…

Vasthouden

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.446
die éne dag, waarop het hemelblauw dwars door de toppen van de hoge peppel schijnt die éne middag wanneer alles in een grote harmonie passeert de zon, de bootjes door de Vliet voor het Archief van de Gemeente langs de kat die als een sfinx blijft zitten op een steen de hond, die schaduw zoekt en ik, in schommelstoel met plaid, die warmte…

Geesten van stand

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 11.573
Geesten van stand wonen, men weet het, gaarne onder een steen. En niet alleen in het theehuis denkt men zo beminde, de schorpioen, de grijze pissebed, de vaal gezinde muis kan het u vertellen.…

Onbekende wateren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Ik klamp mij vast aan rotsen Golven volgen elkaar op Zij zuigen en zij botsen Overspoelen met getob Ik kan voelen het gevaar Achter mij en om mij heen De angst dat ik beland, daar In het kolkende geween Het verdwijnt onder water Mijn zicht, mijn vingers voelen Nog steeds de stenen sater Ik begin te verkoelen Glad het enige houvast…
Morpheus V2 september 2006Lees meer >

Mijn laatste avondmaal

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Want waarheid vormt een groot gevaar daar, schijnbaar heilig komen zij voorzien van stralend aureool; leg klaar die stenen; gooien maar.…

Mijn mozaïek

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 759
ik legde de stenen in koesterend vertrouwen we groeiden in van elkaar houden ouders bepaalden mijn mozaïek toch zijn hun kleuren nooit echt de mijne geworden in confronteren ging ik al snel de andere nuances proberen zwoegde in voegen om toch hun patronen te volgen was recalcitrant en verbolgen koos ik uiteindelijk mijn kant ontdek…
wil melker9 oktober 2008Lees meer >

Florale guerilla

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
vrije vechters van voorheen door handen in cultuur gebracht schutten nog verweekt hun vrucht doch kruid schiet op uit gaten en kieren groent gelaten tussen steen in vervuilde lucht met ondergrondse levenskracht zo gaan er de geruchten spaart zich zaad voor later als het land van schraalheid kwijnt waar getild gewas verdwijnt in doorgekweekte…
Ludy Bührs11 oktober 2008Lees meer >

Geluk

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.172
Zoals een steen, te lang getooid met diepgroen mos, ineens verschoof in wind en weer, zo brak mijn trots bij 't zien van jouw gezicht in die ene stille, maangegoten nacht. Somberzwart lost op in wit.…
sjoerd haxe22 oktober 2008Lees meer >

ZigZag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Kabbelend rolt het omlaag Schuimt wit als een vloek Schittert blauw van geluk De lucht snijdt steriel Zachte blaadjes tranen Veranderen stof in diamant De stenen rollen samen Muziek in krakende geluiden Misschien zoals het hoort Een waas pakt de weide af Alles word zwaar en dik Geluiden klinken hol Je roept me steeds vaker…
Safira5 november 2008Lees meer >

Evenwicht in het extreme

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 511
De wereld uitgesneden langs sjablonen van het blinde geld, gevoegd in voorbewerkte stenen, ingelegd met specie van het zwoegen,waar geen bloed meer uit kan treden, zelfs geen tierend mos, zelfs geen onkruid welt op gave bodem, niets dan dode licht erboven, niets wat ons verplicht raakt evenwicht, van aarde losgemaakt, claimen vale schaduwen…
pama21 maart 2009Lees meer >