2935 resultaten.
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 er zijn kamers
dicht bij jou, zoals eilanden
in woorden
gezichten en kalenders
en de ontdekking van schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater…
sterveling
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 Rest geen tijd meer voor verwachten
al 't schoons der wijsheid sterft in de nacht
op het slachtveld der gedachten
sterven ja, maar zacht, ja zacht.
Zie mij huiveren in de zon
voorzichtig streelt zij mijn gezicht
eindelijk weet ik nu waarom:
de zwartste nacht zwicht voor het licht.…
vertel mij
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
990 vertel mij
hoe zal ik schrijven
over de Liefde, wiens naam
louter door de stilte in mijn hart
kan worden uitgesproken
over de geboorte van mijn sterven
in haar peilloze diepte
waar het verstand blijft grijpen
naar de tere takken van haar kruin
ze afhakt, verbrandt voor eigen gewin
over de eenzaamheid
voorbij de oevers van de tijd
waar…
inzicht
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
1.492 jouw zwijgen
maakt mij monddood
alsof ik geen recht van spreken heb
mogelijke dialogen
sterven in monologen
die in mijn radeloosheid
tot wartaal verworden
jouw zwijgen
maakt mij klein
alsof ik onzichtbaar ben
dus geef ik grotere porties
van mijzelf
en word zo de dramaqueen
die jij steeds al dacht te zien
jouw zwijgen
geeft…
Het gedenken
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
793 het geven ging wel, maar het nemen
was als aderlaten in
een lichaam zonder bloed
nog steeds jaag ik in de sneeuw
jouw stappen na, dezelfde sneeuw
die jou in de dood begroef, soms
overstijg ik mijn denken en
‘k vraag me af of je om me gaf
ieder jaar telt zijn spijt
in nerven tussen de jaarringen
maar eens komt het moment
dat het sterven…
Ik mijmer even mijn vriend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
820 in een stil klassiek moment
met deuren die van binnen het slot
hebben gevonden is de koele dood
die jou zal raken in een plastic
omhulsel in het rood aanwezig
jij was een vriend, trouw en oprecht
doch het sterven nestelt
zich telkens in bij iedere geboorte
waarvan het bloot wordt bedekt
met de kille glans van de herfst
niet meer naar…
voor Shang
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.317 ach meiske, alleen
zo alleen met koude letters
werd je nieuwe plek geschreven
woon jij daar nog
in het noorden, een stad
bruin, grijs, met vreemde daken
ach meiske, in jouw land
ging mama's stem verloren
knuffels, knuffels en warmte
maar neen, het koude, dode
van te vroeg gekomen sterven
meiske waar is je moeder heen
en nog, en nog…
DE NACHT
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 De nacht voelt als de dood
´t inslapen als bijna sterven
dat voelt soms aan als angst
niet meer wakker te worden
de nacht kent ook haar angst
als de dood voor ´t ontwaken
helder en heel uitgeslapen
een hele nieuwe dag beleven
Uiteindelijk zorgt de nacht
voor het beste evenwicht
de nacht heelt je wonden
de nacht maakt je beter
de nacht…
Stuur mijzelf een E-mail
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 hoe fideel Hij was voor ons te sterven:
Dat het een vreugde mag zijn!
Goede vrijdag 22 april 2011…
WEG IS WEG
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
824 Ik zie de mensen
verouderen en sterven
zoals de bloemen.
Nog altijd zucht ik
naar finale ontmoeting
met jou en ieder.
Ik ben nog op weg
en toch al aangekomen
in liefdes stilte.
De wegen kwamen
tenslotte alle samen
in de omhelzing.
Als de weg weg is,
is er de grote stilte
die liefde fluistert.…
onsterfelijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
925 Jij, vallend blad met gouden nerven
prachtig zacht verkleurd satijn,
in eeuwig ritme van leven en sterven
en dienstbaar in het gestorven zijn.
Je raakt de grond heel zacht en teder
en met een vederlichte zucht,
nestel jij je in het aardse
onder violette lucht.…
Kringloop
gedicht
2.2 met 49 stemmen
17.793 Ik ben gegaan zoals ik ben gekomen,
maar met de smaak van sterven in mijn mond.
-------------------------------
uit: 'Oude gedichten', 1993.…
Op weg naar Pasen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 Eigenlijk betreur ik dit: het niet meer weten hoe ooit
in verre tijden achter ons dit feest weer nieuw werd en
verbonden met het lijden en het sterven van Hem die
door de dood het leven bracht en nu met ons op weg is.
Het water stroomt en licht wordt aangestoken.…
Tramuntana
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 wind waait heldere lucht
zwiept en zwaait bomen
tot buigen gedwongen
kreunend van genot
het blauwe zwerk
wordt wind geveegd
dode naalden
vliegen rond
vormen slordige hopen
op onmogelijke plaatsen
het water dat gevallen is
maakt nieuw groen
vele vliesvleugeligen sterven
een voortijdige dood
zo is het beschikt
daartussen sta ik
ik kan…
Vertoeven op de grens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
615 laatste bessen geurig en zoet
en ik sprokkel de goesting
een aanvuring, de moed
om te feesten bij lichtjes
in kleurige pompoenen
wil de betovering ervaren
van de stilte luister
in de deemstering
het vroege duister
bedenk
hoe een meesterwerk
die confettidwarrelende tinten
van bladeren met gouden nerven
de cirkelgang
van leven en sterven…
Trampolinepoëzie
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.003 Net als bij gifslangen niet sterven aan je eigen vergif.
Vreedzaam samenleven met je 100 biljoen bacteriën.
Resistent zijn tegen de realiteit,
realiteit
als een onlokaliseerbare bom, die
nooit ontploffend
altijd en overal zijn werking uitoefent.
-------------------------------------------------------------------
uit: 'Virtualia.…
ontbrekende bloei
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
540 wel vaker slaan stille buien toe
na urenlang rechtop te staan
in de zon
het gegons in mijn hoofd maalt de tijd, keert de richting
en dat wat gehoord werd, tot twijfel gesneden
wat moet ik het meest vrezen, regen of het onafgebroken sterven
dat mij doof maakt wanneer ik vruchten wil plukken
uit deze verwilderde muurverzen
ik zie het wel…
Op weg naar Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Eigenlijk betreur ik dit: het niet meer weten hoe ooit
in verre tijden achter ons dit feest weer nieuw werd en
verbonden met het lijden en het sterven van Hem die
door de dood het leven bracht en nu met ons op weg is.
Het water stroomt en licht wordt aangestoken.…
zestig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.583 hou dat laatste toch maar aan
denk niet dat je niets voorstelt
want dan vernietig je
net zo makkelijk iedereen
evengoed ben ik nu zestig
en op weg naar langzaam sterven
alles gaat daarna maar door en
we zullen niet weten hoe het eindigt
zo graag zou ik deze wereld zien
over een miljoen jaar of zo, dat zal ik missen
zullen er nog…
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
gedicht
3.7 met 3 stemmen
7.757 haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
in een vermoeid gezicht – zij bleef de ganse nacht
en stamelde mij toe dat zij een offer bracht
aan mijn verlangen – en brak in tranen uit
en lachte schamper, roekeloos en luid –
het was een vreemde trieste nacht
Wij lagen samen – O mijn geliefde, zei ik zacht
en was zo leeg en moe alsof ik sterven…
Herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Toch is de herfst een
beetje sterven en doet
mij denken aan het leven
hierna.
Bij het verdriet om een
afscheid hoort ook de
herkenning van het
herfstgetijde. Mijn rouw
opnieuw iets kwijt te raken
overstemt het feest van de
voorbije tijden.…
Oorlog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
669 Zij zijn bereid te sterven
en zaaien dood, verderf en haat.
Voor hen is het te laat
maar hoe bereiken we
hun broers en zussen in terreur
opdat een einde komt aan dit geweld?…
De nacht, het duistere hart.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
457 Voor allen die leven en sterven in de
schemertijd, en verbeelding hebben tot
dat de ochtend het duistere hart open
splijt.…
'eine Krankheid zum Tode'
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
730 J.W. von Goethe)
dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Büch
van hem kennen we zijn passie
voor dode dichters en lange reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zó dikwijls in extase
dat het besmettelijk leek
een flirt met de dood en de onvermijdelijkheid
van het sterven…
blind en doof
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
569 laat mij zweven op wolken
schaars verlicht
boven het zinken van de zon
zonder notie
van tienduizend doden
en meer
niet weten
van sterven
van wraak
niet weten
van haat
laat mij drijven boven de einder
zonder besef
van verderf
van onrecht
zonder besef
van eindigheid
blind en doof
laat mij huizen onder de horizon…
Zin in Leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 Wat de betekenis is van sterven.
Dat menselijke onbegrip,
daar sluit ik vrede mee.
Dat is mijn levenswil.
Ondanks alles kan ik ervaren,
dat ik me diep begrepen voel,
door het leven zelf.
Leven dat ons in leven houdt,
en tegenstrijdigheid begrijpt.
Mijn zinloos denken knokt niet langer.
Gaat mijn tegenstrijd niet langer aan.…
Zij maaien stadig met gelijke slagen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
851 Zacht-snerpend gaan de zeisen door de halmen,
Die nedervallen in gebogen rijen
Met nauw'lijks hoorbaar sterven, en zij spreien
Hun door de zon ontlokte zoete walmen.…
Vergeetachtigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Wanneer je vandaag al wist
dat ik morgen sterven zou.
Wanneer ik vandaag al weten kon
dat jij morgen heen zou gaan.
Wat zouden we elkaar dan zeggen?
Wat zouden we dan samen doen?
Wat zouden we zeker laten?
Het goede nieuws is
dat we die kennis allang bezitten.…
Altaar van de zon
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
402 Voor elk bestaand kind,
hoeveel is een leven waard,
in de knop te sterven.…
Laten wij al afscheid nemen
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.439 Wij zullen
elkander niet vervelen met ons verval
en sterven stil, zonder tijding,
zonder deining, wetend:
wij zijn in wezen
nooit kapotgegaan.
-------------------------------------------------
uit: 'Stoppen met roken in 87 gedichten', 2017.…