5080 resultaten.
Zelfs wie de voorzichtigheid zelf is
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.302 Jij moogt zorgen.'
In overmoed heb ik met laten zien.
Ik lig in de greppel om mijn domheid te lachen,
het lukt me niet overeind te komen.
De voorbijgangers blijven, als ze tijd hebben,
grinnikend staan; zij prikken
met stokken in mijn flank.
'Spannend lange nagels heb jij!…
In de lange avond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 ook in de lente
van de ouderdom,
vol met babyboomers
uit de vorige eeuw,
rijpen nog zoete druiven
al dragen ze gerimpeld vlies
en lijken stram om nog tegen
vele winden in te wuiven
ze hebben vaak twinkelende ogen
en worden harten goudgerand
door zorg voor hun nageslacht;
de kinderen van de kinderen,
die nog niet in het moeten
van…
Dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
570 Het leven is soms hard en vol van zorgen
maar telkens komt er licht in druppels dauw
en 'k zie met vreugde weer de dag gaan blinken
en voel de vrede kiemen onder't wolkenblauw.
De manke heup zal ik wel blijven houden,
maar 'k weet mijn God oneindig trouw.…
Bergen op Zoom, anno 2018
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
776 stuwt verlangen en drift
aan het langste eind te branden
beiden wakkeren de hoop aan,
echter het water noch het vuur
komen tot aan hun droge lippen,
schone lucht en een niet verloren wal
zorgen voor verademing
langs haar boszoom,
De Peperbus overziet, is standvastig,
blaast niet hoog van de toren,
strooit op tijd.. om te weten
dat…
Zijwaartse beweging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Elke dag opnieuw
is de mens aan het zorgen
voor zichzelf en zijn naasten:
de moraal is goed
Ze gaat niet achteruit
of vooruit, noch omhoog of omlaag
maar zijwaarts
heen en weer, van mens tot mens
tussen hard en zacht, lief en leed
jong en oud
en tussen wijs en dom
Zou je kunnen regelen, dat er alleen
wijze mensen zijn?…
"Hallo, bent U daar nog?"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 Kort na "De Week van het Gehoor"
Vraag ik uw aandacht voor "Sensoor"
Sinds kort noemen ze zich "De Luisterlijn"
Hun luisterend oor verlicht de pijn
Bij eenzaamheid, geworstel met problemen of andere zorgen
Die niet verdwijnen van vandaag op morgen
Waar is "De Luisterlijn" voor?…
GEBORGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 diep onder de deken
laat ik alles varen
mag ik alles even vergeten
een plek zonder gevaren
hier hoef ik niets te weten
hier voel ik me zo beschermd
weet ik mij als toen omarmd
hier is alles helder en klaar
hier voel ik wat zich over mij ontfermd
hier klopt een moederhart
die mij ervaart als waardevolste baar
hier voel ik nog geen zorgen…
Zonnebloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 bloemen, planten
een paradijs
dat het goed doet
bij de vlinders, insecten
die stierven, verrekten
door bestrijdingsmiddel
dat menige andere boer
zo nodig gebruiken moet
om de zonnebloemen
laveren elfen
de fee neuriet tevreden
al wordt er
door de auto's
op de aangrenzende weg
nog steeds hard gereden
in dit paradijsje
zet ze even
haar zorgen…
Vrede en Verstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Hij is oud
en maakt zich zorgen om de wereld
sinds de ramp waarbij wij alle acht
gespaard gebleven zijn
Laten we zijn woorden maar vergeten
gewoon een goed leven leiden
en een stad van vrede stichten
als centrum van heel de wereld…
dank je wel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
573 met blijdschap strooi je
de broodnodige aandacht
terwijl je vriendelijk spreekt
glimlach jij bemoedigend
het gezicht strelend aaiend
jouw niet aflatende zorg
is groter dat groots
voor ieder leven apart
tot in kleinste momenten
een gebaar van liefde
ook in de lastigste uren
maakt jij het verschil
door zonder onderscheid
steeds bijzonder…
Afslag naar de hel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Ik draai me om in mijn graf
van al mijn zorgen
om jou'
Mama, ik ga hard werken
en dan word ik rijk
'Och jongen, weet je het dan niet?
Dit is de weg naar de hel
Op jouw reis door dorre armoe
van de woestijn naar de bron
ben je verdwaald, je sloeg af
naar de hel'…
GELUKKIG ZIJN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 weet dat in Afrika
kinderen honger hebben
als je weet dat in Oekraïne
onder de puinhopen
mensen liggen te creperen
mag je dan gelukkig zijn
of moet het je deren en
wil je ze allemaal liefhebben
ja je mag gelukkig zijn
dat het jou niet overkomt
en dat geluk is zo fijn
gelukkig zijn is een kado
pak het uit ‘t is voor jou bestemd
zorg…
Het atelier (Vermeer)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
568 ik zet mijn liefje weer eens op het doek
met het verzenboek dat op de arm rust
dat ze prachtig is ben ik mij van bewust
wat mij betreft hoort ze in die ene hoek
de rok die ze draagt kleur ik met geel in
omdat het prima bij het tafelkleed past
ondertussen doe ik wat verf op de kwast
die moet zorgen voor een prachtig begin
vanaf mijn kruk…
Een reis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
571 Ga met me mee
Naar die verre woestijn
We begraven je verdriet
Als we daar zijn
Ga met me mee
Met je zorgen voor later
We gaan naar een meer
En smijten ze in ‘t water
Ga met me mee
naar dat verre oord
Pak al je angsten
We gooien ze daar overboord
Ga met me mee
We reizen almaar door
Naar het begin van je wereld
Waar je de paniek…
De smaak van morgen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 liefde
nauwelijks
glanzend alsof
het patina
van jouw
lieve blauwdruk
iets van haar
subtiele
geest had
prijsgegeven
nog altijd
creëerden wij
de mystiek
van samen
hielden tedere
herinneringen
in stand
waarin wij de
meerwaarde van
liefde beleven en
mogelijkheden van
vandaag met de
smaak van morgen
zullen proeven
waar zorgen…
Rust in je hoofd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
701 waarom de een
meer moet lijden dan de ander
je bent een man zonder land
een toekomst zonder horizon
een verleden vol vergetelheid
vergankelijk op weg naar het einde
ik heb je lief gehad in barre tijden
de liefde ontvlucht, een ander land bevrijd
zonder mij is er niets kwijt
laat het allemaal voorbijgaan
er is geen tijd om na te denken
zorg…
STEL DAT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
558 stel dat jij morgen…
of wij tegelijk – allebei …
wie zal er dan zorgen voor…
wie regelt wat?…
Droefheid en troost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 De vreugden en de zorgen, zelfs het licht
dat diep verborgen was in alle pogen,
de regen en de wind, de vrede die
zich schuilhield in de grauwe kieren.…
Brokstukken
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
450 met
liefde afgedankt
want zonder deze
zakken is er met
mij niets meer
aan de hand
dan zal ik weer
extra blij zijn
opgelucht zelfs
de grijze zijn
al gesloten
het verdriet is
er uitgelopen
ik moet er nu nog
eentje knopen
die ik niet dicht
kan krijgen
het is de ziel die
zomaar viel voor mij
die vrij wil zijn
feesten en zonder
zorgen…
TEER EN WOEST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 voorjaarsbos
van Breda ´s Haagse Beemden
waaien zacht de wilgenkatjes
en elzenpropjes heen en weer
milde zucht verspreidt
hun bevrijde pluis en snippers
ontelbare vingertopjes
zweven tussen kale bomen
scheppen wenkende geur
over aanstaande kraamkamers
hoge barse dorenstruiken
op moerasgrond
door sloten omgeven
beloven liefderijke zorg…
Rode streep
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
411 Als variatie op een gortdroog thema
het weer, dat immer onveranderlijk
ons uitgekauwd in holle ogen staart
het hooi en gras dat steeds meer zorgen baart
de geelzucht die al schrijnend schroeit sinds maart
zet ik hier variërend maar een trema
en trek van de weeromstuit in het zand
van 't eertijds woest en ledig heilig land
een rode streep…
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
337 Mijmerend over de tijd van weleer,
Waan ik me een jonge heer,
Die nog geen zorgen kent,
Ik nog een speelse jongeling ben.
In de zandbak op de kleuterschool
Mocht ik als ‘dokter’ in slipjes zien,
Bij meisjes daar iets anders school,
Later mocht ik ook hun borstjes zien.…
Vreugde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
239 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Een zomeravond
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
149 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
166 We worden moe door zorgen en door hitte,
door overvloed van zon en weinig schaduw.
Er komen vragen in ons hoofd en ‘t hart kan soms
niet volgen omdat we weinig stilte vinden
en bang zijn voor de leegte, ook in onze planning.
Straks vallen nog meer bladeren en zien we enkel
de stam en takken nog die stevig staan.…
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde haard,
en zien, ons leed bijna vergeten,
uw hand die stil de kruimels gaart;
en slapen in uw tere zorgen,
en raden niet, hoe troost-gewijd,
gij, voor u zelf misschien verborgen,
van lijde' een béetre liefde zijt.…
Homo sapiens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
737 Wat u dan waarschijnlijk zorgen baart
is dat ge wellicht horens moet dragen,
of misschien erger nog..., een staart.…
Schuimkoppen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 schrijven
een soort gedicht of een lied
blijven woorden als op golven drijven
en verdwijnen onder koppen schuim
vaak over seizoensgebeuren
of emoties van vreugde, soms verdriet
natuur en vreugde wil ik uiten
het ander liever niet
teken wat harten in het natte zand
terwijl ik bezig ben komt vloed
breken golven op het land
neemt daarna zorgen…
ik heb je geopend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.213 je schraapte emoties
uit liefde bijeen
raapte wat woorden
stond er ineens
wist je meer vrouw
dan voorheen
toch was er geen keuze
het zorgen ging door
hij was je partner
ik pas een starter
ja, voor de passie
daar ging je wel voor
ik heb je geopend
jezelf laten zien
jij rechtte je rug
vond de weg snel weer terug
in de rol die je…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…