2508 resultaten.
Ommegang
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.181 viel
voor iets waarin hij steeds genadevol
een leven lang geloofde
hieven mensen nu het glas
om er te drinken van zijn bier
Het was Trappist - ja dat wist ieder
die het hier zich liet bekomen
rond het plein waar ook een molen stond
die draaide van plezier
met feestmuziek waarmee een kluizenaar
een zondagskind liet dromen
in een zee van duizend…
Aphrodite
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
564 Gelijk een Griekse liefdesgodin
zijt gij gekomen,
tussen duizend bontgekleurde blommen
kwamen onze lijven tot leven.…
de Bijeenkomsten
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
664 scherp
Winst gegeven oorlogen niemand die het verwerpt
Blakerende lichamen verbranden
Onmachtig ten hemel reikende handen
Het schreeuwen van ongehoorde gebeden
Wrede beelden zorgvuldig gemeden
En zo dommelen wij voort
De zwijgende meerderheid nimmer gehoord
Goeroes vergaderen rijkelijk voorzien, ongestoord
Voor elke geschudde hand, duizend…
toekomst
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.130 Het klopt toch echt
Wij hebben een toekomst
Die ons door het diepe
Laat ronddraaien in een kolk
Soms wordt er gedraaid
En komt er iets uit
Jouw toekomst wordt bepaald
Door het lot der toekomst
Waar je wordt gekozen
Uit duizenden mensen
Die wanhopig kijken
Met hun kraaloogjes van sneeuw
Je wordt gekozen in een lange baan,
De baan…
- De taal van mijn ogen -
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
1.254 De taal van je ogen ze blijft maar zwijgen,
uitdrukking zegt meer dan duizend woorden,
laten vallen heeft met stilte te maken.…
Identificatie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
807 Vanuit een trage schoep
van lentewinden staan de
bomen slapend, gras groeit
in bewogen vlagen, passie
gloeit in kippenvel wat over
water rent tot aan een grens
waarin de oever zich herkent,
tekening van passie op de huid
met scherpe naalden van weleer
in duizend sterren, gekleurde
lampioenen waarin liefde hoort,
waarover helden…
Als Jakob uit zijn schelp kruipt
gedicht
2.0 met 177 stemmen
24.877 Tot ik de zon op de vistrap zag –
brak in duizend manen. ‘Ik tentakel je wel op.
Nu ben je mijn mantel en mijn kraai, jij babbelaar
maar verliefd zijn en gelijkertijd ook koken – neen.’
Ik: ‘Groot veulen knikte goedendag naar de trein daar
tussen Luik en Leuven. Nar op een beer. Wolkengloed
als goud op blauw.…
oogappels reiken
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 dal
van beloftevolle dromen
in stille maneschijn
wachten lotusbloemen
fluisteren sprookjes
in ’t oor
wijl minnekozend
de rozen knus en klein
aan de einder verpozen
de gouden kam
streelt door het haar
het avondrood daalt neer
betoverd zinkt
de trage zon
de maan, knipoogt weer
daar waar liefde woont
leg ik me neer
slaap duizend…
Het herfstbos
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.748 Onder de bomen voelt het vochtig,
paddenstoelen pulveren
en spuiten sporen in de lucht,
duizenden levensmoede bladeren
krullen en dwarrelen neer
in cadans met het gekrakra van de kraaien.…
Over verkilde wateren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 handen knijpend
met kinderen, te jong nog
om het noodlottige te beseffen
spelen met hun geliefde speelgoed
buiten in de omgewoelde tuinvijver
waar in kinderlijke onschuld
het leven wordt nagebootst
onderwijl zingend over verwelkte
rozen en schepen die vergaan
En dan in werkelijkheid de ramp
die zich voltrekt op een afstand
van duizenden…
Kort Amerikaans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 een
Van de vele stijlen
Van haar wereldwijd
Geliefde muziek - was het
Daarbij maar gebleven
Om kort Amerikaans te gaan,
Ook bij ons zoeken bejaarden
Een baantje om het verdampte
Pensioen krampachtig aan te vullen
En bezorgen werklozen de post -
Telefoon, post en trein
Wekelijks hopeloos vertraagd
Voedselbanken door duizenden…
's Nachts
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.378 Langs het raam schaduwen de hardnekkigste
creaturen van de gebroeders Grimm, zijzelf wellicht,
treurend om iets van duizend jaar geleden,
ze zijn het vergeten.
's Nachts sluit zich om ons het bos
vol echo's van boerenkrijgen. Kinderen
door wanhopige ouders achtergelaten
bidden om wedergeboorte uit een wolf.…
verhalen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 over steden ver hier vandaan
oh, verteller, of het nu verhalen zijn
over sprookjes van duizend en een nacht
de Sultan met zijn haremdames ?
wij hangen aan uw lippen .
we zorgen dat uw mond vochtig blijft
vertel ons dan over bergen en rivieren
het hete, verzengende zand kennen we
maar al te goed.…
Hondsdolheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
969 Spuitkanaaltjes van zweetklieren
duizenden injecties de zore goorte in
regenbogen brekend op mijn huid.
Tierelierend heen en weer zwierend
daze adem dampend in mijn
eigen kooknat gaar gestoomd
teeltvlees bitterzoute spierwitte
olifantenscrotums brandrood
mierstekend vilvulvavel.…
De postduif
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Genesis 8 - 8:13
De schone duivensport, door duizenden bedreven
stond al millennia geleden goed bekend.
Reeds in de Genesis van ’t Oude Testament
Wordt deze bezigheid zeer uitgebreid beschreven.…
Wat jij voor mij bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
821 Is een droom waar ik nooit in wakker word
waar verlangens blijven bestaan, telkens opnieuw
de hoop is geen nieuw begin, maar een oneindigheid
die komt tot leven bij jou weerzien
jij bent zoveel, een regen in overvloed
duizenden druppels, van zowel kou als van liefde
wat niet in woorden is uit te drukken
ben jij voor mij, wat ik niet kan bevatten…
Bodemloos?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
467 De ooit zó trotse dag doopt
de inkt in vage schimmen,
begraaft z’n aardse vuilnis
achter zich, wentelt zich in
de tragiek van onmacht
verbreekt het zwijgen in
duizend splinters tot aan
de laatste bladzijde
van het gebroken woord
maar uit de transcendente ziel
van een gedicht waaruit
de bodem werd geslagen,
de stof niet bewaard…
Alleen voor minnaars geschapen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
718 Kon ik maar de mooist opgemaakte taart
voor je bereiden met metershoge kaarsen,
het verlicht de wereld met duizend ogen
dan je ben meester over onafgemaakte dingen,
de vrees om verlangen onkwetsbaar te verklaren
voetstappen vullen zichzelf in het natste mos
in de opgestoken mist wordt lief en leed betwist
schaduwen van de silhouetten worden…
Nieuw jaar
poëzie
4.0 met 5 stemmen
3.057 Hoe lang staat de oude boom
op taaie wortelen en weert zich, onder alle
die daags bij duizenden rondom hem nedervallen?
Hoe lang en wankelt mijn onafgesleten kracht
niet meer als and'ren meest ter halver wege placht?
Gij weet het, Heer, alleen; en houdt het mij verborgen.…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Die
zich verenigt met duizend en
een wensen. Die verborgen
blijft zolang het leven er
zal zijn. Die koestert een
hoop zonder grenzen.
Op weg naar de toekomst,
zoals een trekvogel op
zijn vlucht. Zoals een zoeken
naar warmere oorden.…
De droomboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 De verwachting raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen duizend
schaduwen hun eigen loper
in een groene toekomst uit
jouw doel, mijn ongeduld zo
van de dromenwagen getild.…
Geesten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
593 Nu, sterf ik duizenden doden
voor al die geesten van mindere goden.
De geest houdt van mij het meest.
De geest van de zondagse kater.
Die onbegrepen weer gaat; mij
achterlatend bij het kalme water.
De geest is in de fles.
De geest met een boodschap voor later.
Danst met de golven op en neer.
Neemt mijn woorden mee over water.…
Geen toeval
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.169 De jaren zijn zo snel voorbij gegleden
Met nieuw geluk maar vaak ook met verdriet
Je bent in onze harten steeds gebleven
Je leeft in ieder van ons allen voort
Want jij hebt ons bij leven veel gegeven
Waarbij een plek in onze harten hoort
Nee, denk maar niet dat we je zijn vergeten
Dat zou nooit lukken, in geen honderd jaar
Na duizend…
twee druppels water
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
480 Jij weet als geen ander
Mijn dromen verraden
Duizenden buien van donker gemoed
Sterk is jouw baken
Ik voel je me aarden
Jij komt het verlichten en alles is goed
Leen mij nu je krachtig verstand als een wapen
Ik strijd door het donkere gat in mijn hart
Beïnvloed mijn wezen met helende handen
Bescherm tegen schaduw omdat het me tart
Ik…
Wij zullen blijde zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.026 En ons hoofd is schoon als duizend rozen,
nu we overvloedig zijn van zwenkend zomer-bloed...
o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren;
maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet,
is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren,
'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed.…
Weersverwachting
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 Geen morgen is zo heerlijk om te ontwaken
Dan bij ochtendgloed van zachte lentezon
Bij geluid dat duizend vogelkelen maken
Moment dat je weet dat nieuwe tijd begon
Een nieuwe dag en nieuw leven een nieuw begin
En stralende zon lacht ons lokkend te gemoed
Zo’n beloftevolle dag krijgt ieder uur weer zin
Een dag door warm stralend lentelicht begroet…
De zon breekt zo dadelijk door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 Alsof daken van huizen opeens zwart
bekleed met duizenden kraaien en kauwen
de tijd mensen een heftige oorveeg geeft.
Hoofden achterhoedegevechten voeren
wenen bij gedachten, zij vegen zorgen uit
hun ogen en andere blikken ook weer weg.…
Voorbij Claire de la Lune
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
528 Het geeft meer aandacht aan een haar
uit uw neus dan aan een liefdevolle schone
die u al duizend keer hebt bekeken.
Lees dit gedicht maar niet.
Het zou maar afbreuk doen aan uw omhaal
van woorden, uitweidingen en opsommingen
door de eruditie van uw mooie ogen.
Lees dit gedicht maar niet.…
Alleen op de tast?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
600 Kon ik maar de mooist opgemaakte taart
voor je bereiden met hemelhoge kaarsen,
het verlicht de wereld met duizend ogen
dan je ben meester over onafgemaakte dingen,
niet bevreesd hun kwetsbaarheid te verklaren,
voetstappen vullen zichzelf in het natste mos
in de opgestoken mist wordt lief en leed betwist
schaduwen van de silhouetten worden gewogen…
ZWARTE GATEN VAN DE TIJDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 levens afscheidslied
het zong van verdriet en pijn controversen
Ieder huilend woord liet tranend sporen na
totdat haar ogen ‘t tenslotte lieten afweten
Haar droge ogen traanden louter nog bijna;
ze waren het uiten door de tranen vergeten
Ieder eenzaam woord gleed in het verlaten
hij landde in de zwarte gaten van de tijden
Bij de vele duizenden…