5957 resultaten.
Oktober
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
863 Nu is weer een ander duren
in de plooien van een tijd
met vroege schemeruren
en dakloze bomen
in hun houterige pose
ben ik weer gevangen
in een vreemd verdriet
om dat achterlaten
van wie of wat ooit kwam of ging
in vreemde traagheid
sluit ik ramen en deuren
de avond kijkt me aan
met koolzwarte ogen
ik moet met het donker
de herfst weer…
Achter glas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Jouw foto op de tast
Naast twee rode rozen
Een zwart lijstje er omheen
Zelf uitgekozen
De rozen verwelkt
Ze hangen gebogen
Al tijden het
Scharlaken verdrogen
Jouw ogen, jouw glimlach
Gevangen achter glas
Jouw parfum, jouw lippen
Nooit meer zoals het was.…
In memoriam matris (4)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
527 ‘s Avonds stromen de buren samen
in de kapel van het oude gehucht,
waar wij onze moeder ontgroeiden
maar gevangen bleven in haar hart.
Hier is het licht der vele kaarsen,
de troost der 50 weesgegroeten
gemompeld door de eenvoudigen.
Hier is de liefde van ons volk.…
zoals bij Edward Hopper
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.090 het kon gebeuren
je werd door een
fascinerende foto op
het verkeerde been gezet
zoals bij deze foto
begin jaren zestig in
de hal van Rotterdam CS
toch had het ook zomaar
een schilderij van
Edward Hopper kunnen zijn
een puur stukje realisme
dat wij van hem kennen van
pakweg begin zestiger jaren
doch fraai gevangen in de
lens van…
Volmaakt in imperfectie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
264 Een hart kan niet breken
het kan overslaan
als ingehouden adem
en doorgaan
Een hart is volmaakt
in imperfectie
perfect in harmonie
met je natuur
Een hart met littekens
klopt onvermoeibaar
heelt de scheuren
Een hart vol verlangen
blijft niet treuren
is vrij van gevangen
wil in ontvankelijkheid ontvangen
Een hart
bevangen door…
in de sluis
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
280 hier rust het water
dat tijdens het leven
tegen wil en dank, vroeger of later
van taken werd ontheven
in robuuste armen gevangen
tot stilte gedwongen
neigend naar onderhuids verlangen
het avondlijk vuurlicht verdrongen
maar bootsman noch wachter
geven zich prijs
dan klinkt het alsmaar zachter;
waarheen gaat de reis?…
voorbij sara
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 voorbij sara
jouw knopen en rimpels
die altijd en steeds nog
in niets vermoeden doen
van de jaren die verstreken
al was het voorbij jaar
als het leven zelf
vol dagen en momenten
met prettige vrolijkheid
naast tijden van gemis
van afscheid ook en schrik
eerder en te vroeg
dan gedacht en verwacht
zag jij hem vertrekken
die als bron en vader…
Vijf levens
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
784 Drie kinderen
hun moeder
en als laatste
de vader
wat heeft zich afgespeeld
achter hun deur
wat heeft er gespookt
door zijn hoofd
verbijstering
en verdriet
een heel leven
voor de boeg
die kleintjes
stoeltjes leeg
in de klas
stemmetjes
verstild
zo wreed
hun lot…
Eind van de lijn
snelsonnet
2.4 met 18 stemmen
3.018 De steward op de rails, de blauwe vader
Die checkt of je de treinreis hebt betaald
Vertelt of je je aansluiting nog haalt
Voor hem (of haar) is straks het afscheid nader
Knip de trajecten waar ze aan het snijden zijn
Af langs de onrendabel aangestipte lijn…
THEO
snelsonnet
4.3 met 111 stemmen
3.958 Ik zie het enkel in dit kleine kader:
een jongetje verloor vandaag zijn vader.…
In het donker
gedicht
3.5 met 35 stemmen
17.475 Soms zie ik spoken
's avonds laat op straat
in een vuilwitte jurk
jij die niet bestaat
of mager in een pak
van vooroorlogse snit
mijn vaders gelaat
of tot mijn schrik
in een spiegelruit
mezelf die verdergaat.
-----------------------
uit: 'Dichter', 1995.…
Dochter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.021 Mijn zelfgemaakt cadeau,
zo mooi, zo helemaal af
dat ik (en waarschijnlijk ook je vader)
niet eens meer om de gietende regen gaf.…
toen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.160 voor mij was kerstfeest
een boom met echte kaarsjes
het sneeuwlandschap van vaders hand
uitgestald op het dressoir
en de warmte van met z'n allen
(en iets van soberheid)
aan een tafel van fragiel geluk
nu wij zoveel materiëler zijn
weet ik mij een illusie armer…
Grote naam
snelsonnet
3.3 met 19 stemmen
1.663 Een opgetogen Willem-Alexander
De vader van de koninklijke drie
Denkt: dat is toch een goudmijn die'k hier zie
Als ik die eerste letter niet verander
Een voornaam met een A gaat Holland horen
Waarna de groep A3 hun hits kan scoren…
Weer tongen vurig
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
808 weer tongen vurig
alle talen de
verhalen van verrijzenis
jij bent nu thuis
in het huis van
vader zoon en geest
jouw kruisdood
loste onze erfzonde in
jij bent waarlijk mens geweest…
Opening van het visseizoen
gedicht
4.3 met 21 stemmen
28.825 Maar nu begint mijn vader (62) weer.
Hij noemt waterhoentjes strijkbouten
en vindt dat de maan
ondergaat
als de
zon.
----------------------------------------
Uit: 'Een klok en profiel', 1965.…
TOT UND MIT
snelsonnet
4.3 met 27 stemmen
1.828 Een geldprobleem, dat kan behoorlijk nijpen,
en dan je vader dood, da’s ook heel zuur.
Begraven of cremeren is vrij duur
dus deze noodsprong kan ik wel begrijpen.
Alleen die vuilcontainer vind ik zwak.
Waarom niet netjes in de gróene bak ?…
Cirkel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.810 Mijn zoon werd oom
zijn vrouw werd tante
hun kind werd neef
mijn dochter werd moeder
haar dochter werd zus
haar man werd vader
mijn man werd opa
mijn dochter werd moeder
haar moeder werd oma
en zo is de cirkel weer
rond dus,want mijn
dochter is moeder!…
Veel te veel hondsdraf
gedicht
2.4 met 27 stemmen
11.403 Veel te veel hondsdraf
zei mijn vader
en het oprukken
van de gele dovenetel
bevalt mij ook niet -
inmiddels was
de zilverpopulier van mijn zoon
tien meter hoog geworden
was de zonnewijzer van mijn grootmoeder
groen uitgeslagen
en het licht wankelend.
--------------------------------------
uit: 'De tuinen van dodeman', 2002.…
Vaderdag
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.389 Vandaag had ik mijn vader vast gebeld
Hoewel ik hem nooit echt wist te bereiken
Ik denk omdat we zo op elkaar lijken
Maar de kansen en de dagen zijn geteld
Nog één keer samen met hem door te kunnen zakken
Maar ik ben bang dat ik er weer niets van zou bakken.…
Tennisbiografie
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
673 Zijn vader liet hem atijd ballen slaan.
Hij wist daardoor de wereldtop te halen
maar bij een wedstrijd stond hij vaak te balen,
hij vond er eigenlijk geen bal meer aan.
Het tennisleven was voor hem een straf,
maar één geluk: het gaf hem wel een Graf.…
Ode aan Driek
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
995 Er is geen dichter
in mijn vaders land
die mij nog troosten kan,
hoofdgetuige hier
mijn stil verdriet
dat streelt
en onder aan mijn kin kriebelt.
Ik zucht en hijg van Joris
die, door kattenluik gekropen,
daar zijn baasje vinden moest.
Bloederig in geest
en zo ineens
de helderheid verloren.…
Droomerf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Op het droomerf
Van mijn jeugd
Zie 'k mijzelf
Dartel huppend
Over goudsbloemen
Springen die zwierig
Hangen over het
Het tuinpad
Van mijn vader -
Een niet in woorden
Te vangen geluk
Maakt zich van
Mij meester -
Want wat zich nu
Aan mij voltrekt
Is kortstondige extase
Over wat hopelijk
Mijn levenspad zal zijn…
Burger’s Zoo 100 jaar
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
761 We gingen er soms met de fiets naar toe
Mijn vader op zijn trommelrem-Gazelle
De Posbank over, klimmen, dan versnellen
Het doel bleek een verrassing: Burger’s Zoo
Nu koninklijk. En ja dat ga ik vieren
Ik woon in Utrecht maar… ik kom uit Dieren!…
Te bang om te binden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
690 Bang om me
Aan je te binden
Bang om je
Weer los te
Laten als jouw
Tijd gekomen is -
Leegte die
Een krater
In mijn leven
Sloeg toen
Jij er opeens
Niet meer was papa
En jij als vader
Nooit de man in je
Je eigen zoon kon zien…
negentientoen...
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.000 voor mij was het kerstfeest
een boom met echte kaarsjes
het sneeuwlandschap
van vaders hand breed
uitgestald op het dressoir
en de warmte van met z'n allen
en iets van soberheid
aan een tafel van fragiel geluk
nu wij zoveel materiëler zijn
weet ik mij een illusie armer…
VADERDAG
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.033 ’s Avonds wachtte ik hem op voor het huis
in de verte zag ik hem komen
blij kwam hij dan thuis
heeft mij bij de hand genomen
In de stilte wil ik hem ontmoeten
even komt hij dan weer thuis
met blijdschap zal ik hem begroeten
mijn vader, fundament van het huis…
HAAT VERWIJDERT MIJ VAN GOD
poëzie
4.0 met 1 stemmen
866 Grauwt ellende door mijn lot,
laat mij liefde, Vader.
Valt de wereld van mij af,
waar de sterren blinken
laat mij in der liefde graf
in Uzelf verzinken.…
Zevenkampgoud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
522 Haar vader, lekker nuchter, wil meteen
al aan haar hardloopprestaties gaan
werken, maar Anouk Vetter mag naar Rio
om te schitteren onder de Olympische vlam.…
Dag stang
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
663 Ik zat er op, bij vader of een vrindje
Wel wiebelig, maar dat was geen bezwaar
Zo’n stang, is nu ontdekt, vergroot gevaar
En gaat vast weg, dat geeft een droevig tintje
Ik voelde mij toen veilig op die stang
Zo dicht bij iemand was je nimmer bang…