3533 resultaten.
"Ik wilde..."
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.484 Ik wilde dat ik
je weg kon kiezen
een pad vol voorspoed
géén verliezen
Ik wilde dat ik
je blij kon maken
je middenin je hart
kon raken
Ik wilde dat ik
de pijn kon wissen
en je niet te vaak
zo erg zou missen
Ik wilde dat ik
bepalen kon
aan welke relatie
jij begon
Maar ik héb niets te kiezen
het is jouw leven
ik kan…
Draagvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Het pad is bezaaid met loze gaten
als hindernis van denkbeeldige leegte.
Er gaat geen onbetreden meter verloren
op weg naar de einder van de moed
om ongenadig het verleden los te laten.…
Ochtendbos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Bladeren vergelen, kleuren dansen in de zon
het ochtendbos ontwaakt, het licht herwon
ik volg de paden, fiets op golvend terrein
kijk steeds rondom om hier stil te zijn
De vogels vliegen, eenden in de sloot
Een moeder brengt hier haar jonkies groot
De schapen grazen, blijven rustig staan
Laten die fietser gewoon maar gaan
In dit bos kan…
Droomspiegel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
575 In herinnering zie ik de bomenlaan
in een land vol spijt en bloedverwanten
mijn ogen zijn voor een moment van jou
nu je het waagt te dansen bij mijn horizon
ruil ik je in voor oude boeken en een blokfluit
op het pad naar de tuin voel ik jouw liefde
in deze oude toon van de regenstad
beleef ik mijn sobere muzikale hoogtepunt
de woorden die…
VERSCHEIDEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.150 overzij,
Een angst, een wijken,
Een: neen niet míj,
Nog één gedachte,
Een snelle droom,
Over het zachte
Van bloem en boom,
Een laatst verlangen
Naar akkerland,
Hoe de appels hangen,
Het najaar brandt;
Dan het doorwaden,
Het nieuwe pad…
Eenmalig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 De eerste liefde kwam op vlugge voeten
gehuld in dauwsandalen op mijn pad
Haar prille onschuld heb ik liefgehad
maar bovenal haar wilde zomersproeten
En elke zomer kwam ik haar begroeten
En elke zomer was het dat ik bad
dat zij een restje liefde over had
Dat ik nog even in haar hart mocht wroeten
Haar vlugge voeten zijn niet lang gebleven…
HET HEILIGE LICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
842 Op wie zou onze aarde wachten
om zich van haar pijn te ontdoen
Bevrijdt zij zich al in gedachten,
gewapend met menselijk fatsoen
Op wie zou de wereld nu hopen
om ’t pad naar boven in te slaan;
De eindjes aan elkaar te knopen
Wie kan met haar op weg gaan?…
Zo zal het gaan
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.120 Zijn poten dreunen op je pad.
Maar voor je het weet begraaft hij zijn snuit
al in je handpalmen en slaat met zijn kop
alsof hij iets kwijt wil.…
Cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Gesmoord in twijfel en
maakt subjectief om dat
pad alleen te gaan over
de naakte pagina’s van
het laatste hoofdstuk
waarin ik werd getroost
door mijn lief, eeuwen
pril geluk op vergeeld
perkament, maar altijd cursief.…
(Kerst) licht.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.325 Fietssporen, op modderige paden,
lijken stralende kerstslingers,
slordig te kronkelen, op druilerige dagen.
En er stralen ook sterren op 't IJsselmeer bij vlagen.
En wij?
Uit heel veel vocht bestaan we,
hoe straalt het binnen in ons?
Als je dat eens mocht zien!…
mijn wederkerigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
433 lees mij nu mijn haven
de kade kruist en schepen onbemand
de zee gadeslaan die hun dood heeft
voorbereid, geen stelsel dat weent
geen gesel die stopt, het is de martelaar
in mij die in zijn deemoed
de paden kiest die nog nimmer
zijn gegaan
wie vlagt mijn finish nu de streep
is weggekrijt door rijm en tijm, de geur
van applaus heeft de straat…
Lindebloesem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Hoe blij kon ik toen zijn om zonnestralen
die door het bladerdak hun weg gevonden
hadden en op het warme pad hun tekeningen
schreven die ik echt kon lezen?
Waar is die tijd naartoe, het simpele geluk
van nog niet veel te weten, niet te hoeven
rekenen of rapporten maken,geheel gevuld met
items die er eigenlijk niet echt toe doen?…
Zoek en gij zal vinden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
518 Les nummer één in het leven:
Als je zoekt kom je niks tegen
De mooiste dingen komen onverwachts
Het komt vanzelf in je leven
Het komt vanzelf op je pad
Stop met zoeken als je het niet verwacht
totaal onverwachts kom je het tegen
Dat is het mooie van dit rare leven…
Lunch
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
872 Ik ga gericht op pad en kom bij Sjaak.
Al jaren ben ik hier niet meer geweest –
Een echte ouderwetse broodjeszaak –
Ham, lever, rosbief, pekelvlees: een feest.
“Panini? Nee... een broodje! Sjaak! Tartaar!”
“De naam is Jacques, en u is een barbaar!”…
Versieren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 Maar desondanks ging ik op vrijers pad
en hoopte dan een meisje te ~versieren~,
terwijl ik niet de minste notie had
hoe of het moest, de lusten bot te vieren.
Het liep altijd op een mislukking uit;
bij god, je vrienden mochten dat niet weten.…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 De holle zolen van mijn voeten
tegelen ‘t onbetreden pad.
Aan het einde van de route
wacht het gapend, zwarte gat,
Knaagt des werelds karkas kaal,
ontbindt de Aarde in atomen:
verwaait het stof, primordiaal
tot afgestorven sterrenstromen
Als doler over ’t dode zand,
voorbij de weg geslonken tijd.…
Op zoek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Het dak van de oecumene opende zich
en oogverblindend licht zoog ons
naar de grenzen van het universum
tastend
op zoek naar het pad van de waarheid
die zich als een luchtspiegeling openbaarde
en in een trage symfonie langs trok
hoger en hoger
zagen de bergen en zeeën onder ons
kleiner en kleiner worden
verdwijnen in het niets
en achter…
Intieme handelingen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
577 Daar gaan ze fluisterend in de wind
in nieuwe jurk of broek op pad
om de lente te proeven in een bed bij een boom
en ze nemen ons mee langs vergeten geheimen
de verloren momenten in hartstochtelijk verdriet
alsof ze even intiem zijn tussen ons en wat er gebeurt
om ons heen in de ruimte, die handelingen
ze zijn als lucht happen, door de wolken…
Leuvenum
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 De bomen hangen hoog en loom
over het zanderige pad.
En 's avonds als je terugkeert,
voor de rode avondgloed,
Hoor je zachte hoge tonen,
vogelzang als laatste groet.…
Amsterdam....het Mekka.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 Levenslang
bang
voor het kwaad
in de mens
Op straat
in een steeg
op het pad
langs de baan
Je hult je
in een harnas
verbergt je
in het zwart
want bang
voor hen
die uit de maat
lopen
Een andere
levenswandel
gaan
of maken
Vuurspuwende draken
zijn ze niet
die je tergen
of bedreigen
Zelden of nooit
gaat je weg
over…
Gevecht tegen kanker
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.189 Niet verwacht, kwam toch op mijn pad.
Die akelige ziekte nam plaats in je gezondheid en geluk.
Het veranderde alles in een traan van ons bestaan.
O mam, wou dat alles anders was.
Bid elke dag , O God geef me de kracht om de traan
van ons bestaan te weerstaan.
Zorg ervoor dat mijn mams weer lachend door 't leven
kan gaan.…
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 waar witte zwanen dwalen langs blinde paden
tussen groen een heer in zwarte soutane breviert
zal hij ons weer groeten?
mijn hand in grootvaders hand
ik ben het kind uit stille dagen
in de tuin van altijd zomer
bomen groeien naar de hemel
uit andere eeuwen zal ik woorden horen
die ik ken en voel en schrijf.…
Ontworstelt aan de stormzaden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Die dan
weer wandelt over zonniger paden;
ontworstelt aan de stormzaden.…
Spike
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
448 je me echt wel mag
Niet zo evident
Je werd misbruikt opgesloten neergehaald
Enge verlatingsangst ergens zo normaal
Me herkend aan de hand van mijn parfum ook geur
Wat heb ik je ook geduldig toegefluisterd en geaaid
Werkte prima
Samen op de bank ingedommeld
Warmte
Beloftevol
Hopelijk spenderen we nog prachtige uren in elkaars gezelschap
Paden…
februari
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.120 Doch, even broos als het sneeuwklokje
zijn de getekenden, zie ze schuifelen
achter hun rollators, weerbarstig is hun pad
als was het een modderige steppe.
Februari wakkert de winter aan
en eens de vrieskou het land inneemt
krassen kraaien van afscheid nemen
en menige grijsaard wordt gesprokkeld.…
Verlichte momenten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 als het rusten overbodig lijkt
doen gedachten hun werk
over verwachten en verleden
over smachten en rede
toch leidt mijn pad
langs universele klanken
die diep mijn ziel ontroeren
of woorden uit dat grote land
geschreven in Tsaren sfeer
op zo'n moment wil ik de stilte danken
en behoeft slechts een cracker
de haast eeuwige leegte van de…
Groenendaal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.005 Het breedste pad: wat was het op het spoor?
Ze marcheerden zo’n beetje allemaal.
Maar ik keek steeds tussen de bomen door.
Midden juni geloof ik dat het was.
Iemand zwamde over de Ilias.
Maar ’t was of daar, ver weg, een feest begon.…
Natuurlijke stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 grint knarste
sprak luid zijn
onvermogen uit mij
ongestoord te laten gaan
ook wind
deelde dit decor
waaide strak tegen
op het zelf bemeten pad
jij zat op een bankje
vlak bij het water
te midden van druk
snaterende eenden
die natuurlijke stilte
wel een heel eigen
invulling verleenden
met hun hongerig gekwek
toen ook de boom…
Leven..., nu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Laten wij de wereld weer vol kleuren verven
De beken en rivieren met leven vullen
En blazen de wolken van de hemelboog
Zodat de zon tranen op aarde droogt
Laten we dansen onder de regenboog
Als kinderen spetteren in plassen
Kuilen graven aan het strand
En kastelen ergens hoog in de lucht
Als bejaarden wandelen over paden
Op een bank op…
Moeilijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 Ondoorgrondelijk
Zijn onze wegen
Ongeëffend
Het pad
Van ons bestaan
Onbegrip kom je vaak tegen
De vraag waarom
Blijft open staan
Oneerlijkheid
Is vaak de reden
Voor boosheid
Of enorm verdriet
Je wilt een antwoord
Voor wat is geleden
Het blijft stil
Het is er niet
Hoe moet je nu
Toch verder leven
Met zoveel onrecht aangedaan
Weggerukt…