12813 resultaten.
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Aaneengeregen
Liefdescirkel gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen…
Oprijzend uit de hofvijver
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
437 wanneer gaat het
weer sneeuwen
op het lange voorhout
zal het schreeuwen
van meeuwen verdwijnen
in de wit neerdalende rust
waar mensen gestaag
schuifelend voorwaarts bewegen
omdat de trams het hebben begeven
langs kade en muur
oprijzend uit de hofvijver waar
het bestuur zijn laatste uur torent
komt die winter er nog
na verhitte…
Wij ademen eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
533 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
Dag fjord!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 Hij schiet omhoog en omlaag,
van water naar wolk,
van wolk naar water,
rakelings langs
de eeuwige sneeuw.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
940 De stilte die zeker komt
brengt frisse tinteling aan het gezicht
van die wandelaars die de eerste stappen
zetten in de maagdelijke sneeuw.
Het kwinkeleren van een winterkoning
en een roodborstje in het struikgewas
laat hen even stilstaan.
Om met geheven hoofd
te luisteren naar het wonder van de natuur
dat winter heet.…
Winter?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Het concert van koning Winter
lijkt te zijn afgelast
geen sneeuw
geen vorst
geen ijspret
waarmee hij ons verrast
ook geen koude nachten
en dagen met stralende zon
in een strak blauwe lucht
de hemel is nu
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
Tja, je weet het maar nooit
wat koning winter nog zal doen
toch verlang ik…
De kunst
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.642 Of ze betraden gretig het park
op de dag van de eerste sneeuw.
Vanaf meegenomen keukentrapjes
legden zij vast hoe ijzel of rijp
van takjes toverstokjes maakte.…
Longyearbyen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Aan het einde van de wereld ligt een stad,
temidden van sneeuw en ijs.
Er wonen weinig mensen die er niet sterven.
De zon gaat na de lente niet meer onder.
In de winter is het altijd nacht.
De stad wordt omgeven door spitse bergen,
en de zee van Willem Barentsz.
Wie Spitsbergen heeft bezocht krijgt heimwee.…
Het smelt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.062 enkel zoete vrijspraak om te vrijen,
zwijgend om zoveel liefde
die sneeuw…
We ademen eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
Goliaths voet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 witte sneeuw
hard glinsterend
onder de
stekende zon
al wat zolang al
treurt en kermt knarst
onder Goliaths voet in
nederlagen
in de
donkerste dagen
een brug over het ravijn
de ster het lied van leven
een kerstgeschenk
aan jou gegeven
het paradijs herschiep
berg en dal weer juichen
liet
rondom de zon…
Je slanke hals
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 mijn blik nog
verder langs
je slanke hals
te kunnen reiken
gras zal in
het prille groenen
je schoenen
overbodig maken
om je voeten
heerlijk zacht te
kunnen raken
jij kent
als kind de
wind die danst
door je haar
waar zon het
blond in lichte
krullen draait
ik weet dat jij
vroegtijdig
lente lacht bij
het smelten
van de sneeuw…
voortleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ga niet naar mijn graf
of de urn met mijn as
ik ben er namelijk niet
want altijd springlevend
in duizend waaiende winden
in diamanten die glinsteren
in de deken van sneeuw
ik ben de stralende zon
op het nog rijpend graan
ik ben de zachte herfstregen
die je in de ochtend wakkert
ik ben de opbeurende rush
van stille vogels in de lucht…
Tussen bomenlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 jij hebt weer
bloemen gestrooid
waar een herfstige
dood de zomer
begraven had
het winters
zwarte pad
dat sneeuw
als deken zag
vergat de tijd
waar lente
al lieflijk danste
het groen druk
met voorjaar sjanste
bloeide zon zijn bloem
nog nevelden
de mooiste kleuren
tussen bomenlicht
de door jou gestrooide
bloemen extra belicht…
Raffelende hagelbui
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 nog heb ik
je niet gezien
met de eerste
vlokjes sneeuw
in je herfstkleurig
korte haar
de witte pluizen
die zo op het
kort tapijtje
duiken en zich in
glinsterende banen
onoplosbaar op
jouw huid
wanen in het
bekende spoor
van de vele
vaak vergoten
zilte tranen
jij gaat meer
voor het
knapperend
alternatief van
de raffelende…
Bewegen
gedicht
1.6 met 14 stemmen
3.009 Leven op aarde was niet het doel
we beklimmen bijvoorbeeld de Obergabelhorn
langs de zuidkant de kale rotsen
stijgijzers aan in de sneeuw boven
pikhouweel kruipen touwen
er is geen recht weg
over de scherpe kant de richel
er is geen doel we zijn
opgenomen in de beweging
afgestemd op het heelal
landschap waarin we niet thuis zijn
tussen overdadige…
Kabiniet
snelsonnet
4.3 met 25 stemmen
834 die vier partijtjes halen het dan niet
maar sint en kerstman komen zeker wel
zij zijn al eeuwenlang bij ons in tel
het wordt dus wat ik noem een kabiniet
een beetje vorst is heerlijk met de kerst
en komt er sneeuw dan is die dús het verst
*
(Rijk rijm? Jawel, dat vind ik gewoon lekker!)
(Liever rijk rijm dan arm rijm...)…
Winterlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 hoe nu een flauw blauwig
licht slanke silhouetten van
dennenbomen hard aftekenen
en zwart het geluid van knarsen
van sneeuw onder laarzen geknak
van fijne takken en hoe een smalle
straal uit pakijs ontsnapt er was
het kraken van borstbeen en hoe ze
één voor één je oude ribben braken
ritmisch regelmatig het reflecteren van
zwaailichten…
regen in november
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
256 voordeurglas
naar de bruine wereld buiten
nog geen benul van het fluiten
veroorzaakt door de wind
door de kieren en niet-sluitende kozijnen
deze keelschrapende taal verwaait
in de striemende vlagen
van beklagenswaardige betekenisloosheid
totdat de kapstok in de pluggen hangt
de angst voor zware regenjassen
tot ieders verrassing als sneeuw…
Misdeelden
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.604 .
-----------------------------------------
uit: Maart-April (1936)…
VOGELTJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Een doodgewoon klein vogeltje
zijn borstje als een kogeltje
staartje rechtop gelijk een speertje
gedroeg zich als een vief jong heertje
Hij kon niet anders, het was maart
had al zijn energie gespaard
nu moest het er maar eens van komen
gezocht het vrouwtje van zijn dromen
Zij was bedeesd en wachtte schuchter
bekeek zijn druk gedoe wat nuchter…
aabb (fietsen 4) (poëtica 8)
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
4.920 Bergen van lucht, kasteel van licht,
alles is hier in evenwicht.
’t Is maart. De wilgen zijn geknot.
’t Is zondag. In de kerk klinkt God,
maar in de Dorpsstraat, zo vertrouwd,
is er geen zonde die benauwt.
Bergen van goud, kasteel van lucht,
is er dan niets waar ik om zucht?…
Wubbel en Wabbel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 Wubbel Wipstaart
was geheel bruin behaard
van zijn kop tot zijn staart
rende altijd in volle vaart
en had een opa met een baard
hij was jarig midden in maart
kreeg dan een lekkere worteltaart
en een mooie verjaardagskaart
zat ’s winters kalm en bedaard
gezellig voor de open haard
had ook veel lekkere nootjes gespaard
en dat voor de winter…
leven is lijden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 Op een zonnige dag in maart
zit je ontspannen uit de wind
tot je een grassprietje ontwaart
dat brutaal tussen de tegels
zich als rechthebbende openbaart
Die tegels heb ik vorig jaar
vast aaneen gelegd
juist om te voorkomen
dat onkruid zich daar hecht
Eén rukje, maar het haartje blijft
Nu houdt het sprietje voeling en
groeit tot m’n…
Koning, onze majesteit maar vooral mens!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Gebiedsdelen
op werkbezoek in de Jordaan
Onze Koning
ik mag hem steeds meer en meer
met het accent op zijn mens zijn
zijn invoelbaar vermogen
en daadkrachtig optreden
zowel in woord als daad
met een lach en een traan
Willem-Alexander schenkt een arm aan Eberhard
zo ondersteunt hij ook daadwerkelijk de mens
Hij gaat naar het getroffen Sint Maarten…
Kabinet komt er altijd, verzekert Herman Tjeenk Willink!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 onderkoning, Raad van State
van de vrouwenliefde
Dat betekent
dat de rechter en linker hersenkwabben anders gaan werken
Dat betekent
dat dat nieuwe kabinet er komt, wellicht zelfs een Nationaal Kabinet olv Frans Timmermans
Dat betekent
dat de nieuwe MP niet meer roept: “Gaat u maar rustig slapen”, Hendrikus Colijn 1939 Radiotoespraak 11 maart…
De zomertijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.114 Morgengroet
telkens vroeger ontmoet
nachten die ontwaken
licht verlengde dagen
maartse buien afscheid nemen
weinig regen is er gevallen
smaken ver-schillen
nachten verkleinen
mistbanken langzaam verdwijnen.
Open hemel
vrolijke tred
voetstappen verder reiken
natuurlijk springen
zomerse getijden schrijven.…
Splendid Isolation
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
212 zonder de Seychellen
de Lofoten, Philippijnen
en Madagascar dat zich
als grootste der Afrikaanse eilanden
niet wist te voegen bij
de groene kaap van Cabo Verde
Wat moet het Gianni Infantilo
aan het hart zijn gegaan
dat Sri Lanka de Maladiven en Azoren
en de Sporaden en Cycladen
jammerlijk ontbreken
Waar zijn trouwens Sint-Maarten…
Liz Taylor overleden in L.A.
snelsonnet
2.5 met 16 stemmen
967 Cleopatra, Liz Taylor voor de vrienden,
Heeft plots haar laatste adem uitgeblazen.
Haar schoonheid bracht eenieder in extase.
Een filmidool al vóór haar zeventiende.
Met steentjes trachtte Richard haar te vangen.
Ze was dan ook met pareltjes behangen.…
Zomertijd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
538 Ik heb geen zin de klokken bij te zetten,
Want mensenlief, je blijft toch aan de gang.
Dat houdt wel in dat ik 5 maanden lang
Verschrikkelijk goed op moet blijven letten.
Ik ken mijzelf, en weet wel hoe dat gaat,
Vijf maanden lang kom ik één uur te laat.…