Alle inzendingen over zo koud

5945 resultaten.

Sorteren op:

December in Tanger

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.888
Licht donker warm koud, de flakkerende winterzon speelt verstoppertje met de hemel van Tanger: langs het strand flaneert de boulevard in een steeds wisselend schaduwkleed. Maar over de baai hangen zware wolken: kamelen drinken ondersteboven van de regenboog en spugen op nietsvermoedende passanten.…

Ogen als kooltjes

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 622
aan de blauwspar ijskristallen kastanjes poffen boven het vuur een kersenrode mond gretig happend in een appel tintelende vingers en koude tenen natte wanten op de kachel blozend rode wangen ogen vol pretlichtjes ijsbloemen op het venster natte neusjes laten sporen na op het tuinpad de sneeuwman met zijn dikke wortelneus draagt…
windwhisper11 januari 2010Lees meer >

Mijn laatste uur.

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 630
Als er geen antwoorden meer zijn en er geen ruimte meer is voor een gesprek Als er geen tijd meer is om beloftes na te komen en er geen begrip meer is voor standpunten Als blikken zonder interesse zijn voor elkaar Als ontmoetingen plichtmatig zijn geworden, als lood gaan wegen en aanrakingen zijn koud, en zonder vuur Als vragen…
Peterdw.15 maart 2010Lees meer >

Lentes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 898
Ieder jaar, elke kaar zijn het de krokussen op het Voorhout, is het de voorjaarswind waar je van houdt, zoveel lentes alweer even warm en weer koud. Zoveel lentes alweer word je oud, langzaam oud in de voorjaarswind waar je van houdt.…

Niet welkom in de hemel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 546
poorten blijven gesloten niemand begrijpt me gevoelens veranderen veranderen mij iedereen is anders in deze te grote zee reikt niemand mij de hand echoën golven tot in de verte grote dieptes blijven onbereikbaar drijf onbegrepen naar waar jij je verborgen houdt onder water wil de hemel mij niet niemand geeft een zier kabbelt de koude…
LadyLove20 april 2010Lees meer >

zonder titel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Het wordt al koud en nat. Nog even kleurt het goud, nog even hoor ik vogels zingen. Maar in dat 'even' gaat het wringen, want vogels, bomen, worden eigenlijk niet oud. Ze zijn zoals ze waren in mijn kinderjaren, zoals ze in mijn laatste herfst weer zullen zijn.…
Ria Zifkamp20 augustus 2010Lees meer >

IJdelheid

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 740
Dan ben ik bloot en zonder veren, dan ben ik koud want zonder kleren, is er weinig tot geen sprake van gestreeld ijdelheid, die ben je dan welzeker beter kwijt!…
Johanna30 augustus 2010Lees meer >

Warme Kerst

hartenkreet
2.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.525
Een tijd van verlichtte nacht De poedersneeuw die alle voetstappen verzacht De winterziel helder wit en koud, de verlichte kerk met warm rood en goud. Grootse maaltijden met vele dranken en spijzen, Kerst laat al ons goede herrijzen. De warme Kerst in ons aldaar, onder een witte deken, ieder jaar.…
Tim de Jonge20 december 2010Lees meer >

Blauwbekken

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 725
twee verliefde blauwbekkende kauwtjes, zachtjes pikkend in elkaars nekveren, mooi, teder silhouet op ijle voorjaarstwijgen, in een koude, vroege februarizon, pienter glanzen de oogjes, zwarte pareltjes, stilletjes keuvelend, kauwend, preuvelend, niet bang meer voor grote broer de kraai, nee, pril verliefd, heel verliefd zijn ze, pril en verliefd…
Tjoke21 februari 2011Lees meer >

Verduistering

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
Als nacht de dag verlaten heeft de zon de maan beschijnt verliest de koude van de warmte tot de zon in harmonie haar licht doorgeeft aan de maan Maar als de nacht de dag vast blijft houden in haar onrustgreep mis ik je zo, mijn maan je stille zilverglans die waakt terwijl ik slaap want ik zie alleen een zon die mijn maan overbelicht…

Mei maakt nog geen zomer

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
waarom warrelt wind in niet aflatend tijdverdrijf gedurig rond haar lijf is ’t de winter die verzint ijskoud door te breken en het broze lentelied te doden tussen ’t riet de vliezen te verbleken van ogen die klaarden wanneer het zacht gezang ‘t kleine kind bedaarde dat heistert in haar hoofd zo koud, zo bang, zo bang dat winter mei…
Hanny31 mei 2011Lees meer >

De rode zomerjurk

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 812
nog zie ik aan de wand een verschoten beeld van het meisje met de rode zomerjurk was ik weer kind ik sloot mijn ogen duizendmaal telde de treden die steeds luider kraakten oorverdovend dan stil alleen de zwijgende boom die met koude handen wonden groef ijzig, zoals het laatste licht door mijn vingers glipte ik voelde…
Hanny30 juli 2011Lees meer >

en iemand die nog hunkerde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
die namiddag liepen we hand in hand over de boulevard langs het meer hees fluisterde je van liefde van immer samen fragiel elk woord stil je adem kabbelde water en ik zweeg met laag de zon nog lager rilde je in mijn armen terug bij Fritz jij een Kafee Lutz ik een whisky en extra viltjes voor mijn woorden maart was koud…
kornelis9 september 2011Lees meer >

De woorden worden plots gedragen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 667
De woorden worden plots gedragen door tederheid van wenkend licht, terwijl de koude winterdagen de lente houden uit het zicht, maar onweerstaanbaar zal toch komen, het voorjaar met het nieuw bericht dat blaadjes aan de zwarte bomen gaan groeien als de winter zwicht.…
Adeleyd31 januari 2012Lees meer >

geveld door jalouzie

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.056
gevangen achter horizontale tralies die nodig moeten afgestoft leest zij de krant van gisteren of eergisteren leest zei de krant haar thee wordt koud bij de terugkomende herinneringen aan morgen en veelbelovende gevoelens van weleer de klok tikt door één kant op net als haar hart zei hoort het tik voor tik een vlaag…
AJ Meer3 april 2013Lees meer >

Priemen glas en staal

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
het prestigieuze hoogbouwsilhouet schrijnt aan de heldere hemel koud en kaal priemen glas en staal gevoelloos in het blauw aan hun voeten is het is zoeken naar gezelligheid van kleine stegen de buurt heeft eigen tijd en leven als de eetcafés vol schuiven met hongerige lijven weet dan dat de torens zielloos achterblijven het schrijnen…
wil melker19 september 2013Lees meer >

Tot ooit

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 957
hoe koud is de leegte de stilte oorverdovend het gemis immens woordloos verbonden maatjes door dik en dun tot de tand des tijds legden wij vele kilometers af verstrengeld op 'n niveau vol onbeschrijfbare liefde tot het moment daar was het pijnlijkste besluit ontelbare tranen rolden, en nog om mijn trouwste maatje te doen overgaan…
LadyLove17 november 2013Lees meer >

Lelijk? mooi?

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.240
Niets moge aan die schoonheid falen: Die de koude glimlach ziet Om gesloten lippen dwalen, Die de trots voelt van die blik, Blijft bewondren, maar - met schrik.…

Strandwandeling.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 878
het is een sombere dag vandaag aan 't strand de zee is ruw, het is guur en nat ze loopt met blote voeten op het schelpenzand blonde haren wapperen in de stormachtige wind koude zeewater prikkelt haar voeten blik gericht op de einder smoort in 't grauw gooit schelpjes naar de woeste golven kijkt vervolgens blij en verheugd…

Valse hoop

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
Je liet me staan Daar in de regen Uren wachten Op dat plein Ik dacht nog wel Er zit iets tegen Wat tegenviel Bleek ik te zijn Ik was gek genoeg Om te vertrouwen Vreemd genoeg Bleek dat een fout Wat wederzijds Had moeten wezen Bleek achteraf Zo kil en koud Je liet me staan Daar vele uren Verzopen, nat En nagestaard Wat jij toen…
Hookie31 december 2015Lees meer >

Ik lees je

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
spiegeling van 't meer, toch ben je daar niet de bevrijding die ik vond in jou met jou beelden van fietsen door velden vol graan die wind deed ruisen, noch jouw handen over mijn spiernaakte lijf zal ik ooit vergeten evenals jouw opgaan in het niets toch ontmoetten wij elkaar weer, ongezien en één week voordat je vrij kwam het afscheid koud…
LadyLove23 februari 2016Lees meer >

Licht & donker

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Het is een spel een dagelijks spel van licht en donker donker en licht De rollen zijn verplicht: dag & nacht blauw & wolken zon en maan,de hoofdrol Het oneindig spel eist zijn tol: nat worden van regen koud zijn door snijdende wind val op glad ijs geen hand voor ogen zien door invallende duisternis.....…

opstanding

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 496
onder de oude herfst beweegt al nieuwe lente, spaarzaam krijgt gestorven blad een glinstering vol kleur dwars doorheen de broze nerven verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al en laten mensen glanzen het geeft niet dat het koud is de treurzin van de kortste dag verlangt niet meer…
switi lobi27 februari 2016Lees meer >

nabij het sacrament van mirakel

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 822
zij ziet de straten vollopen en weer leeg in de donkerte verdwijnen neonlicht knippert tegen de koude decemberavond -vandaag zal er geen wonder gebeuren- ze praat zachtjes verder tegen de oude katten in de reeds kaalgeplukte kamer elf uur misschien is dit niet genoeg om te leven en misschien is dit leven een onversierde werkelijkheid…

Kind in sneeuw

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.566
Maar ’t gras is een pasverschoond bed, de lakens nog koud en kraakwit, waarop met een o in de mond – een noot voor zijn kaken te groot – en kogels van ogen zo rond het kind als een eekhoorn doodstil zich maar te verwonderen zit. ---------------------------- uit: Per saldo (1961)…

nachtelijke monoloog

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
teruggeworpen in stilte klinkt een vraaggesprek enkelvoudig kent slappe sneeuw liefde, angst om verlaten achter te blijven is dit een doorwaakte nacht met vaal straatlicht blijven passie en paniek altijd dicht bij elkaar liggen onzichtbaar in het donker hoe harder hoe dieper staat er weining wind, vraagt niemand of het koud is…
Iniduo17 februari 2018Lees meer >

Met opa op stap

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 848
wandelen in de verse sneeuw de slee sleept achter ons aan ik neem het touw van haar over haar koude handjes sluit ik even in mijn vuist kijk omhoog; de hemel ziet grauw een druppeltje hangt aan haar neus wangen kleuren rood van de kou haar ogen glinsteren terwijl ze kletst zonder ophouden gewoon apetrots om in de alsmaar…
leonardo26 januari 2019Lees meer >

Dromend van mijn leven in de stad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Het is drijfzand, lastig maar er zijn geen beesten die mijn ogen uitsteken om me levend te verscheuren ook is er geen getij geen vloed die me verdrinkt ik zit alleen maar vast als in beton, het zand is hard geworden, ja als er toeristen waren zou ik naar ze zwaaien op hun foto’s, maar er is niemand ik voel niet eens meer hoe koud…
Zywa4 mei 2019Lees meer >

Beslagen adem

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
drogend draaien de laatste blaadjes als gebedsmolentjes aan hun steel in groene zomer mantra’s moe geruizeld kleuren zij met herfst mee donkere vennen weerspiegelen nog strak de lage zonnestand in zwart het warmrijpe is verdwenen ook schraalhans heeft de staart tussen de benen dan tocht het bos open plekken stralen koude…
wil melker4 december 2019Lees meer >

MAANSVERDUISTERING

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
tijdens de nacht van 18 op 19 november 1975 Vannacht dringt een beschonken maan diep in mijn heelal wij drinken grote glazen witte wijn klinken ritmisch bijna op Gérard de Nerval die in de Hallen ging en zachtjes zong en danste in het schijnsel van duizend klanken die in de Hallen hing geborgen voor de hondse koude van een…