2391 resultaten.
de rode draad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 als
de dappere dodo
een jojo van hebzucht en succes
veel geld en veel macht
niemand staat op
niemand heeft de kracht
het wordt van je verwacht
het woord verkracht
maar de runen is men vergeten
op het tablet ooit in steen
geschreven door doorzettingsvermogen
observeer met ogen oprecht en trouw
moedig en rauw
een boek valt niet zomaar…
geen tijd!te druk!veel te druk!
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
618 geen tijd
voor een rustige babbel
als een vriend
zomaar je leven plots nog eens kruist.
geen tijd
voor je vrouw ,je kroost of familie
alles draait enkel om status en geld
zonder dat jij daar ooit eens om bloost.
geen tijd voor
een vleugje cultuur
of ontspanning
onder het motto
we zijn jong en we willen vooruit.…
Dan kraait de haan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 Op deze avond is zijn wereld ingestort,
de Koning die zich zomaar overgeeft,
geen koninkrijk dat hier gevestigd wordt,
geen troon waar hij toch minstens recht op heeft,
hij vlucht en warmt zich schichtig bij het vuur
en hult zich in de anonimiteit,
ik ken Hem niet: dé leugen in dit uur,
hij is de weg kwijt waar zijn Meester lijdt,
dan kraait…
de mechanische dichter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 woordenstromen wroeten zich gestaag omhoog
onbezonnen tekst perst zich door ruimten
besmuikte zinnen verliezen ras hun schroom
omhooggedreven remmen ze gezochte rijmen
die schurend worden afgevoerd
naar het putje poëtendroom
de dichter peutert het zeefje los en speurt
verwachtingsvol naar waardevolle vondsten
vindt hij vandaag wat anderen zomaar…
VERLOREN...
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.570 Daar waar ik even zomaar aan mocht proeven
een echte vriendschap zuiver niets te hoeven
ik voel nu dagelijks een leegte een groot gemis
besef nu pas pijnlijk dat hij er niet meer is.…
Slachtoffer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Een mens heeft nooit zomaar geleden.…
Wacht nog even!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
609 Dus: wacht nog even, wacht nog even
met het aards leven zomaar op te geven.
Wacht nog, een minuut, een seconde
voordat al het leven wordt weggegeven.
Heb nog even geduld.
Als het leven je lief is.…
De mierenkapel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Het was een intelligent mierenvolk
Daar in dat Braziliaanse woud
Krioelend leven in een kolk
En eeuwenoud
Ze waren zichzelf bewust
En dachten na over hun bestaan
Zij waren niet zomaar gerust
Hoe het na dood zou verder gaan
Maar zij voelden een zekere kracht
Die zou blijven dragen
Een eeuwige macht
Aan wie alles was te vragen
Daarom bouwden…
Miljonair
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
661 Mijn rijkdom zie ik ook buiten om me heen in de natuur,
Soms ongedwongen, ongerept , beeldschoon en zo puur,
Of gewoon thuis in alles wat ik bezit of zomaar beleef,
Het zijn alle dingen in het leven waar ik zo om geef.
En nu eindelijk besef ik het en ben ik zo ver,
Om jullie te zeggen, wees niet jaloers "ja ik ben miljonair".…
Natuurlijk schilderij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 Op weg naar huis
rijd ik soms zomaar
door een pracht museum heen.
Een zachte rode avond streep
boven de wazig blauwe bergen
is ‘t eerste wat je ziet
wanneer je binnen komt.
Iets verderop een groot en zwaarder beeld:
De somber zwarte bomen steken
als verticalen recht omhoog.…
Het leven is een wonder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
731 Het grootste wonder van de wereld is het leven
Het is zomaar uit het niets aan ons gegeven
Al is het niet altijd makkelijk en zit het soms tegen
Het is een wonder dat wij op deze aarde leven
Kijk eens in de spiegel, vertel me wat je ziet?…
Ik ging door het lint
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
829 ik ging door het lint
was roze in haar haar
gedachten las ik in haar ogen
dacht ik,
bedácht ik naar bleek
was haar huid en haar
prachtig geknipt voor mij en mijn dromen
zijn bedrogen want ze kwamen uit
het niets zomaar tevoorschijn mij
achterlatend als een gevonden voorwerp
lijdend en medewerkend tegelijk en smeltende
sneeuw stopte…
Gewoon een mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Jij bent niet zomaar die vrouw.
Jij zegt mij meer. Zonder jou ben ik
niemand meer. Ben ik maar gewoon een mens.
Ik sta op en val. Tot ik de tijd vind,
dat ik meer mens zal zijn bovenal.
Een mens met wensen. Een mens met dromen.
Een mens met teleurstellingen om wat niet
uit zal komen. Een mens die is, en niet méér
hoeft te zijn.…
Ach: wat GEEFT het nou?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Maar wat kan een mens zich toch de put in denken, zomaar
want een dag met alleen lachen, bestaat wel degelijk, geloof me maar.
Het mag dan buiten niet zo geweldig zijn, met regen, winters weer en zo
ik startte de dag met een brede lach, en zal hem uitzitten evenzo.
Want de start van de dag, zegt ALLES over het verloop.…
Mijn vliegbrevet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Niet langer hoef ik angstig toe te kijken,
wanneer ik zomaar van mijn koers af raak.
Van verre kan ik straks de oorzaak zien.
Van grote hoogte zie ik gevolgen volgen.
Met wind tegen kan ik weerstand voelen.
Weerstand maakt dat ik me angstig maak.
Aan de horizon zie ik witte wolken komen.
Dichtbij de einder gaat angst op in rook.…
Regie tot in de dood
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.132 Nee zei je, nu heb ik de regie in eigen hand
nu ben ik nog vervuld van passie en geest
Zomaar van de een op de andere dag in beland
Maar het is fantastisch en liefdevol geweest
Nee zei je, ik zal nu moeten loslaten
Wat rest is de onnoemelijke liefde voor mijn gezin
Ik zal de rust in mij moeten toelaten
Los van iedereen die ik zo bemin
Nee…
Het leven is een zinloos tijdverdrijf
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
787 wat men, met name de man trekt
de mannelijke oudere regeringsleiders
voor de 250ste maal is in de VS het geweer gepakt
om heel, heel veel slachtoffers dood te schieten
gek he, dat een volk, de mensen al heel jong
aan de seks, drugs en rock en rollebollen gaan
pakken, wat je kan pakken, van pil tot ‘poesie’
want je kan zelf gepakt, zomaar…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Het herfst aan de bomen,
de doorschijnende blaad'ren
zijn op z'n generfdst
Zomaar ineens rood of bruin in de kruin
Aan een kant geel aan de rand
van de bomen
Waartoe dienen die kleuren
en leuren de takken er elk jaar mee
Om ons op te beuren?…
vervliegende dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 waaruit ik snel ontwaken zal
ik kijk en blik stil naar buiten
in het murw geslagen besef
dat ik zeker dood zal gaan
al wij de zee eenmaal raken
het is geen nare droom meer
als mij het echte leven sterft
in het vangnet van de dood
dat ik zo graag ontwijken wil
ik wil en wilde niet doodgaan
als een droom zo vervliegend
ik wil niet zomaar…
Men neme
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Men neme afstand
tot de fenomenen
Je hoort de mensen,
niet de dingen zingen
Men neme zomaar
uit de losse hand
Een snapshot -
en ziet later in close up
Het ongeziene
blikverruimend beeld
Dat luider spreken kan
dan het verstand
Druktemakers
voor de winkelpuien
Witte sneakers
hoppend in de rij
Voor damesmode-
en horlogezaken…
Dagboek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 't ging over kinderen,
een fietsen voor de boeg of achter rug
verjaardagen, ontmoeten soms,
louter flauwe kul of zomaar doms
wat opkwam, uit je brein ontsnapt.
En dan, ineens daarmee gekapt!…
Valentijn 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
616 bad
of achter een zakje patat,
met z'n twee, heel gedwee
en verstild
of eindelijk wild,
met zijn drie, of z'n vier,
met zijn allen,
't gaat niet om de getallen
En als je alleen,
slecht ter been,
dan nog geen geween,
bedenk in plaats van:
ik mis
wie en wat is
die ik wat schenk,
al is het een wenk, blik,
jouw aardiger ik,
een lach zomaar…
Een zoete dood
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
733 Zomaar er tussenuit.
En met een gil valt het
in het kokend hete water.
De lepel honing,
verzacht nog wat de pijn.
Een zoete dood,
zal nu zijn einde zijn.
Hij wordt nog wat,
heen en weer geslingerd.
Voelt nog hoe het touwtje brak.
Valt dan uiteindelijk...
Met een smak...
In de vuilnisbak.…
BUIGZAAM WILLEN ZIJN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 De natuur kent veel dat zomaar flexibel is,
waaronder ook souplesse bij ’t beminnen.
Ik weersta hardheid, die tot breuken leidt..
Gedachten die er zijn, voel ik vaak
vanuit mijn binnenste, onaanwijsbaar,
maar aanwezig. Vervlechtingen merk
ik in vervolg erop. Die zetten mij zonder
mogelijk tegenhouden tot een begin van
denken aan.…
Vlottende creativiteit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 fantastische
hoeveelheid pure
liefde en energie
alleen al jouw
aanwezigheid deed
alle ellende teniet
nog voelde ieder
de spanning in
afwachting van
je komst de eerste
schittering van je
ogen de lach om je
mond voelde zacht
het welbehagen
de tijd vertragen
ik zag jouw vingers
projecten strelen met
vlottende creativiteit
omdat zomaar…
erg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 de woorden ondertussen en zomaar
moet je pellen eerst en stevig pletten
wil je er nog enige zin uit persen.
nergens van, een buitenissig het is het,
het houdt geen steek alsof het ooit.
kijk, al dit hier en al dat daar.
de differente kleuring ervan zal
als gele pils in pils zichtbaar verschalen.…
Het verloren land
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
467 pijn, geen ziekte
Geen angst en geen verdriet
Dat land is nooit te vol
Je kan er altijd terecht
Men maakt er ruimte voor elkaar
Zonder gedoe, zonder gevecht
Niemand is jaloers
Er is geen arm of rijk
En er is geen racisme
Iedereen is daar gelijk
Je krijgt alles wat je nodig hebt
En dat gaat zonder geld
Ieder krijgt het zijne
Zomaar…
Achter de horizon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 Ver achter de horizon
ligt het land
waar schaduwen
niet bestaan
Waar het licht altijd
het donker verdrijft
en grote sterren
aan de hemel staan
Waar de zon speelt
met de wolken
en in de regen
een bloem van
liefde bloeit
Waar echte
vriendschap en
betrokkenheid
zomaar in het
wild groeit
Een land waar
elke dag een bosje…
Kleuter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 Zomaar doods-
benauwd steek ik mijn hand omhoog.
Twee vingers, dat is het toilet.
- Alleen als je heel nodig moet,
zo zijn de regels hier-. Mijn voet-
en dragen mij zowaar nog net
de klas uit. Van de kapstok zijn
mijn jas en wanten snel gegrist.
Ik ga naar huis, heb al gepist.
Op school vind ik het niet meer fijn.…
Een jaar geleden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
724 ze ligt in het gras
met gesloten ogen
dromend over die ene dag
die dag was voorbijgevlogen
vandaag is het een jaar geleden
het was op een maandag
dat ze hem voor het eerst
zomaar in de trein zag
ze zag hem en bleef kijken
de bliksem sloeg in
hij keek ook naar haar
dat was het begin
ze stapten allebei uit
op het volgende perron
ze…