28805 resultaten.
1949 revisited
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
440 het water net
boven mollige
buik en navel
armen als korte
uitlopers naar
kleine handen
die op het water
slaan in de tobbe
van verzinkt metaal
in woelend water
ontstaat de zee
het kind maakt
het maakt
van alles
mee…
Arjan Keene
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
454 Welke poëet ook uit de hoed zal komen,
Zo’n hobby kost een zee aan vrije tijd.
Een AOW’er zal het niet gaan doen,
Die heeft het razend druk na zijn pensioen.…
verdwenen dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ik verdwaalde
toen iemand
een ladder
voor het raam
van vroeger zette
de zee werd
donker en
de kou sneed
als een schaar
door mijn lijf
ik verdwaalde
toen ik naar de
lege hemel keek
en liedjes van lange
regens hoorde
ik dacht aan
verdwenen dagen
de ladder kon
me gestolen
worden…
Alleen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
526 Stilte van alleen zijn
probeer ik woorden
geschiedenis vertelt
bevrijd mezelf
in zelfgekozen avond
eenzaamheid, papieren zee
wanneer ik aan je denk
mis ik schaduw, leegte
in het alleen zijn
is er niemand zoals jij
probeer je te begrijpen.…
Amsterdam 745
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Vierhonderd jaren grachten en kanalen
Beroemd dankzij de gordel van smaragd
De binnenstad, gebouwd op houten palen,
De Beurs als centrum van de wereldmacht
Maar in de achtste eeuw verdwijnt die pracht
Als straks de zee, de Noordzee haar komt halen…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 Zwerver zonder spiegelbeeld
zon zindert over het land
verlegen lichaamstaal
uit de zonnestralen
van de zomer gehaald
omdat je naakt wilt zijn
onder koelte van katoen
samen onderweg
naar de slapeloze horizon
en de zee die zwijgt
omdat de zomer
zichzelf alleen maakt.…
op een dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 zag ik door de kieren
kleine stukjes zee
ik rook geuren van
jasmijn en as
vond ik achter een
schutting verscheurd
verdriet in zwart
achteloos zand
werd het nacht ik
sloot eenzaamheid en
liefde in mijn wakkere
armen samen…
waterweg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 de vogels vlogen laag die dag
ik liep naar zee
droeg een zinken jas
een paslood in mijn hand
een tent stond op de dijk
ik dacht een feest
maar zij was leeg
het was voorbij
of nooit geweest
met de vogels streek ik neer
strekte mij uit over het water…
geweven vlas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 iemand ademt zacht
onder het witte linnen
gehavend onder een
deinende kalme zee
traag strijkt iemand
het verlangen glad
ziet waar iemand
schipbreuk leed
iemand valt met de
grote vlakte samen
ademt zacht onder
geweven vlas…
Dichtblij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 Voel intens
beleef en leef
waai de wind
en golf de zee
Pluk de dag
droom in kleur
geloof de hoop
en zoet de geur
Glim de lach
lief de aarde
warm de zon
besef de waarde…
het onbekende tegemoet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 waaier uit
over de wereld
maak vuur van
bevroren bomen
leer op zee
schaatsen
duik diep in
de oceaan
omarm het
onbekende
laat niemand
meedogenloos
verdrinken
haal je schouders
niet op
beschut en
bescherm als
een aarden wal…
WORLD CLEANUP DAY!
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
724 plezierresten
tussen duin en zee
meeuwengekrijs
tussen schelp en kwal
op weg naar een nieuw leven
een geplet blikje
achttien september
blikvanger van het journaal –
World Cleanup Day
© Foto - Marjan Sijbrandij…
Zeespiegelstijging
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
720 De zee zal onherroepelijk gaan stijgen
geen mens wil koude natte voeten krijgen,
de dijken moeten hoe dan ook omhoog.
Al klinkt een kustmuur nu nog wat geschift,
straks moet je naar het strand toe met de lift.…
avons in’e maneskijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
479 het wad ademt
met de zee
in en uit
in het ritme
van de dag
van de nacht
het wad wacht
op de komst
op het vertrek
van vogels
vissers
van vastelanders
het wad hoort
stemmen tegen
de wind in
een zangerig
liedje zweeft
over het wad
avons in’e maneskijn…
Middernachtzon
snelsonnet
4.3 met 12 stemmen
552 Ongestoord
genieten van de zee en vissersboten.
Is er dan niets waarvan je misschien baalt.
Eén ding: de stokvis wordt hier duur betaald.…
preludium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 de zon vonkt
de meeuw zweeft
de zee dreunt
de boom ruist
het riet buigt
de vos sluipt
het vuur vreet
de valk bidt
de berg brandt
de steen rolt
de tijd kruipt
de geest stijgt…
Donkere maan
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
606 Vannacht is het donkere maan
Tijd om je te laten gaan
Wat goed was, dat neem ik mee
De rest geef ik aan de zee
De pijn gooi ik in het vuur
Het afscheid is voor lange duur
Al wat niet was, is vergeven
We zien elkaar in een volgend leven…
Dappere dolfijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Kom je bij me vraag je
voor wat gelukzaligheid en plezier
in sobere nuchterheid
koester je het donkerblauw
je hebt in een droombestaan
voor mij betekend
wat een man nodig heeft
om door te gaan
dappere dolfijn
diep in blauwe zee
blijf voor altijd in die vrijheid
en doe de groeten aan de meeuwen.…
gemis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
659 en als je dan
windloos
de donkere haven binnenvaart
zal hij staan
waar jij voor anker gaat
hij zal je
gehavend
van het schip zien komen
en ontroerd
naar jou toe gaan
maar haar zal hij missen
meer dan ooit
de dichteres van tere wolkenluchten
over zijn azuren zee…
Zeeruis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
649 En toch:
in het kielzog
van je ogen
ruist nog steeds de zee.…
ik weet het niet
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
486 het bliksemt en het regent
tussen ons een zee van woorden
de taal kan de overvloed niet aan
de kalk valt van de muren
bulldozers egaliseren het puin
van de kolkende aarde
waar is plaats voor stilte
een dieper zwijgen
voor het rouwen van de
schrijvende stem
ik weet het niet…
Anno 2025
snelsonnet
2.7 met 7 stemmen
393 We wilden dit keer tijdig reserveren,
Bij ons vertrouwd adresje aan de zee:
“Op Eerste Kerst, een tafeltje voor twee?
Graag willen wij bij jullie savoureren.”
“Euh, welke datum?”, vroeg de jongeman,
Daar werd ik dus een beetje droevig van.…
DigiD
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
300 Ik was bij de Belastingdienst
Vanwege mijn bv
Plots voelde ik iets komen
Een stressgerelateerde
Woeste bruine zee
Ik rende in paniek
Naar de toiletten
De belastinginspecteur
Hij draafde mee
En riep hijgend:
Ook voor zeer acute stoelgang
Dient u in te loggen
Met uw DigiD!…
AARD EN ZEEBEVING
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
1.594 Metershoge vloedgolven
sleuren de mensen in zee
een laatste schreeuw om hulp
maar het water sleurt ze mee.
Dorpen staan onder water
huizen vernietigd, mensenlevens geveld
machteloos zijn we als mensen
door zoveel natuurgeweld.…
Draai je niet om
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
994 laat me voelen dat je bent
voer mij langs
het kraterpad, voorbij
doornstruiken en ribbenblad
ik wil water zonder landers
schuimvlokken vegen
met mijn handen
klappende vleugels horen
gekrijs boven helmkruinen
draai je niet om
laat me voelen dat je bent
bloeiend geurt de zee
ik draai me om
neem blind mijn stok
en neurie tevree…
Haar eigen blauwdruk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 je vijvert
in rimpelloze rust
kaatst hemel haar
eigen blauwdruk terug
waar beken jou
in oorsprong vullen
met jeugd en
speels onstuimig zijn
neem jij hen
in bescherming en
leidt ze door verwateren
naar eigen veiligheid
aan jouw boezem
is het heerlijk laven
voordat zij zich op weg
naar zee gaan wagen…
Vervreemding
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
772 woeste, nachtelijke ademtocht
je hebt haar lief
maar slechts in gedachten
onveranderde momenten
en in de toekomst
waar nieuwe dromen slapen
komt ze terug
in die heimweejurk
verschijnt ze
als nieuwe vervreemding
op een dag na een nacht
neemt ze eenzaamheid mee
in een boodschappentas
vervoert ze onbeschermde illusies
naar een zee…
Jaag me op met wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 mee
jaag me op met wind
ik wil spelen als een kind
niet mijn dagen slijten
door langs lage oevers
in het riet te bijten
wil watervallen
spatten op de rotsen
regenbogen kleuren in de zon
laat mij onderduiken
en naar zuurstof happen
als ik eindelijk boven kom
neem mij mee
tintelend en geladen naar
opnieuw geboren worden in de zee…
Ratio
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.651 Zie ik het strand,
hoor ik “de zee” van Trenet
golven van verliefdheid
die hun Waterloo vinden
in het rulle zand
Delon tegen Dalida zeggen
dat hij het niet begrijpt
liefde van alles
toch het mooiste is
dat er bestaat
haar hem toe zingen
dat woorden slechts woorden zijn
op een nieuwe dag
waarin vloed plaats maakt voor eb
ik…
Grote schuiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 schelpen
jaren geleden in
mijn benen sneden
ik mocht niet
kinderachtig zijn
heb toen die pijn
verbeten maar
niet in vergeten
plastic schoentjes
heb ik in de tas
maar niemand die
ze dragen wil
ze komen niet van pas
zelf het voorbeeld
geven is geen goed idee
zie mezelf niet met die
grote schuiten over de
golfjes springen van zee…