3244 resultaten.
Tussen wal en schip
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
896 Want goed op koers worden door een
vliegende Hollander alle hoge golven
reeds spoedig verslonden.…
Jouw spoken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 ik zag je
verder lopen dan
je passen in het zand
hoofd gebogen
schouders hangend
in een diep verdriet
armen zwaaiend
in een traag bewegen
golven zongen droef hun lied
het koude water deed
je schrikken jij keek op
en zag me bij je staan
met tranen in
de ogen fluisterde je
nee ik zou niet verder gaan
hand in hand zijn
wij…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
601 de hemel lijkt vandaag een glazen boog
breekbaar als de schelpen op ‘t strand
de branding stuwt de golven omhoog
daarachter iets dat lijkt op ‘t moederland
was het daar dat ik er een droom had?…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 rimpels
de lijnen van het leven
rimpelen het rulle zand
korrels krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven…
De kust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Grijs groeit de lucht
en vloeit zich aaneen
met de grijze golven
van de zee aaneen
tot aan de zichtbaar
wolkende horizon
door wind bedolven
krijsen meeuwen daar
in buitelende vlucht
kolkend en brekend
omwoelt de branding
en beukt de barrière
van de verzanding
veilig brengt de kust
voor het volk een teken
na de grote misère
het…
Jeugd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Kalme golven, onbevangen van tijd,
het eeuwig eb en vloed met betoverde toekomst,
eeuwig zonnespel zonder thuiskomst:
vrolijke dans, een speeltijd voor altijd.…
Spinnend noten zingt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik heb eindelijk
de muziek ontdekt die
jij sprankelt in je lach
in een proloog
van stille klanken
spannen spieren aan
onderhuidse emoties
golven getijden in
komen en weer gaan
geen symmetrie maar
een natuurlijke mimiek
laat zien dat jij geniet
geen klaterende
geluiden die duiden
op extravagant plezier
wel een prelude op de…
In het nu. (Haiku’s)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
389 Golven kun je horen
handen voor beide oren
kokkels verstaan de zee.
Hond, die onzin blaft
tegen ontvreemde manen,
gingen hem voorbij.
Boot, die een land verlaat,
gevoel die op een toekomt lijkt,
gevlucht zonder doel.
IJverige mier
ze sjouwt met dode vliegen
wordt een centaur.…
Zinderende warmte
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
465 Wanneer gedachten bij tijd en wijle blokkeren
je warmere hoofd en de natuur je van alles wil leren,
de zon de wereld doet zinderen en leven
de zee en haar golven en de duinen doet blinken
hoe ver kun je dan in gedachten verzinken.
De wolken de zee de zon en de zwoele wind
ze spelen haasje over gelijk een kind.…
Overdenking
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
610 Ik vaar reeds lang in kalmer water,
met hier en daar wat averij,
door hoge golven, woeste baren.
Ik stuurde af en toe wat bij.
Soms is er nog wat deining,
een lichte rimpeling…
als mijn gedachten wijlen
bij een lieflijke herinnering.…
Dat magische
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
529 jij hebt
dat magische van
zwemkampioenen
zij klieven
door het water dat
zich sluit om hun huid
met een rust
en in ontzag over
zoveel mystieke kracht
waar zij passeren
sluiten golven in
verbazing het oppervlak
dat alleen nog
in diepte verplaatste
kolken laat zien
waar jij binnenkomt
is die bewondering ook
te bespeuren in…
Slapende ster
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
543 De laatste restanten van de voorbije
nacht liggen nog verspreid in de golven
tot wanneer het kleine goud haar zal raken.
Een nieuw leven bloeit en groeit op helder.
Het belooft weer een mooie dag te worden.
Zacht neuriet ze de zoete klanken van een lied.
Rijm en ritme zijn samengevoegd tot een geheel.…
MEI in Oostvoorne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
421 Zo licht de klanken van het carillon
Maria vol genade spreidt haar mantel
Over de aarde uit waardoor ik kantel
Vanuit het donker reik ik naar de zon
Kitesurfers stoeien wild met zee en wind
Zo dierbaar is het brede autostrand
Ik duik door golven, blij en bruinverbrand
Ben weer een speels, onwetend mensenkind
Het is de tijd van 's Heren…
taaldwang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 het grote beweeg der golven. de gekende
leegte in de mond. de vrijspraak. harteloos.
het zij. het zo. het aanspoelsel (koud). de open
gereten verwonderingsbuiken (kil, eerder).…
Jij mijn wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 mag ik even
onder je
vleugels
schuilen
je vragen
mij te dragen
op deze lang
scherende vlucht
van het leven
samen met jou
proeven van
de stilte die
reikt voorbij
het rood van
de avondzon
die golven
glinsterend licht
laat rimpelen
ben bezwaard
met zorgen die
ik niet heb
opgeborgen
ze drukken mij
naar het zwart
van…
Teloorgang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Het overkwam een dorp als Arnemuiden Dat vaak verloren ging in zilte golven
Nog hoor je in de klokken als ze luiden Hoe het herrees, maar nooit werd opgedolven
Zoutziederij, wolwevers, handelsschepen
d' Avilla die kwam plunderen en doden Afbraak en wederopbouw, telkens strepen
Door ieders moed van weer- en oorlogsgoden
Als Lazaretdorp…
Teloorgang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Het overkwam een dorp als Arnemuiden Dat vaak verloren ging in zilte golven
Nog hoor je in de klokken als ze luiden Hoe het herrees, maar nooit werd opgedolven
Zoutziederij, wolwevers, handelsschepen
d' Avilla die kwam plunderen en doden Afbraak en wederopbouw, telkens strepen
Door ieders moed van weer- en oorlogsgoden
Als Lazaretdorp…
Zing voor me
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 zing voor me
zing over droefheid en eenzaamheid
zing over de pijn
zing voor me
vertel me waar het land is
waar verdriet en lijden niet bestaat
zing over het land
waar de elfjes dansen
en over de feeën
die in dromen wonen
zing voor me
over de blauwe golven van de zee
die me naar het land
achter de horizon brengen
zing over…
Glas in lood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 middagzon
het glas in lood
speelde met
de kleuren
van de dood
die onder koude
grafzerken
begonnen was
nog dwarrelden
vleugjes wierook
in het voorbij
gaan van gelovigen
die in devote rust
de zomer en hitte
waren ontvlucht
bij een kaarsje
baden om regen
op het land of
een zonnetje bij
zee en strand
witte wolken kiezen
salomons golven…
WESTERDRIFT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
450 Harde stormwind
verlaat de Noordzee
vol witgekuifde golven
waaruit losgeslagen vlokken
naar elke verte snellen
raast
over Vlaams en Nederlands land
drukt het gras plat aan de grond
laat hoge riethalmen
dansen ter ere van zijn kracht
de ranke stengels
zwiepen sierlijk neer
richten zich luchtig weer op
hij slaat eenzame bomen
met woeste…
Zeeschrift
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
494 de bootsman leest de reis van de golven
het logboek dat al een poosje bij hem ligt
de wilde vaart kreeg een ander gezicht
toen hij door complimenten werd bedolven
zijn verweerde gezicht sprak met het water
dat vele jachten in haar schoot achterliet
al werd hij mistroostig toen zij hem verried
en hij de klos was in haar groots theater…
DE GULDEN REGEL
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
531 In ieder wezen schuilt een beul
Houd deze goed onder de duim
Graaf om hem heen een diepe geul
Vol golven met geslagen schuim
Houd hem aldus geheel in toom
Word niet zoals uw folteraar
Denk aan olijf- en wonderboom
Aan Vredesduif en martelaar
Bij't plegen van een massamoord
Maakt niemand enig onderscheid
Een kinderstem wordt niet gehoord…
STRAND TORREMOLINOS 1-1-2025
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
718 Er klinkt geen muziek alhoewel op de achtergrond
de golven een stevig orgel-fundament vormen
de levendige mussen draaien rondjes in het zand
kinderen rennen energierijk rondjes
de meeste ligstoelen zijn bezet
met dromerige blootterige mensen
op ronde zilveren dienbladen
worden dranken en spijzen geserveerd
opvallend veel leesboeken worden…
STORMVREUGDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 In de razende nacht
brullen golven luid vol schuim
doen het grote zeeschip
wilde steigerdans maken
in de gerieflijke hut
ligt het reislustige echtpaar
naar en draaierig
rusteloos woelend op het bed
hun peuter gniffelt
om pa´s en ma´s geklaag
prevelt onhoorbaar in zichzelf
de zee heeft het hoogste woord
maar praat steeds gedempter
wel…
Een gedicht voor tussen de schuifdeuren
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
711 Onder het schijnsel van een dunne maan
zinkt een roestig schip in de oceaan
gemorste schaduwen schieten voorbij
golven dansen de verte dichterbij
De zon verstopt zich achter de wolken
stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn
het bos zit vol hout dat niet wil buigen
een zwaargewicht hangt aan een zijden draad
Malle molens draaien op volle…
Pas als mijn voeten pijn doen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 Pas als mijn voeten pijn doen
mijn handen willen grijpen
er een ijzige wind staat
koude golven over mijn lichaam
de zon op mijn voorhoofd brandt
en ik doorweekt ben van de regen
pas dan zal ik jouw in de ogen kunnen zien
we zullen wandelen in dezelfde ruimte
dezelfde hoogte breedte diepte
Het sneeuwt als er sneeuw valt
het regent…
Avondzon aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
305 De brekende golven in de branding
Lichten wit op in ’t duister,
Zand licht groen op onder onze voeten.
Monden fluistren de liefde,
Handen fluistren met de monden mee,
Omlijst door ’t ruizen van de zee.…
Mensbeeld
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
362 Mystici fluisteren door de eeuwen heen
dat wij meer zijn dan losse golven op de zee.
Het licht dat door de ramen valt
verkleurt in vormen, maar blijft hetzelfde licht.
Boeddha onder de boom, Eckhart in zijn cel,
het zijn sporen van één en dezelfde stilte.…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
362 nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken,
Met torenhoge golven…
Als as valt .....
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.724 handen
ruik de bodem, proef de geur
echt, geen stoplicht houdt ons tegen
wanneer de avond als as verbrandt
vochtig omhelst wordt door regen
verdwijnt de droom in een zee van zand
wakker worden, de stroming roept en wenkt
geef haar nu dan toch jouw zegen
zij is het die mij zoveel letters schenkt
weer mijn zinnen weet te bewegen
niet de golven…