4149 resultaten.
Laat je
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
628 Laat je tranen stromen
en je licht schijnen
Laat je warmte binnen komen
en je kilte verdwijnen
Laat je voeten zweven
en laat los je haar
Laat de bloemen leven
en toon een lief gebaar
Laat je brein varen
en schud een hand
Laat je ogen staren
teken in ’t zand
Laat je dromen bestaan
en vergeet niet
dat uren stil voorbij gaan
Niemand…
You are
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
941 Ik kan het wel aan, maar ik laat je los, ik laat je alleen verder gaan.…
Het blikje en de tegel.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.113 Een tegel los, een schoen die haakte,
dat blikje achterom,
was wel zo vreeslijk dom,
nu ligt ze met gebroken botten,
omhoog te kijken in haar hoge bed
en achterom kijken,
dat doet ze voorlopig niet,
al was ’t enkel en alleen maar net:
omdat hoogmoed voor de val komt
en weemoed daar niet aan mee doet!…
Ontpoppen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.249 Wees gewoon jezelf
Dat mag je zijn bij mij
Wees jezelf, nu eens geen ander
Het hoeft niet altijd blij
Ontspan en laat het los
Vergeet wie je moet zijn
Toon dat kleine meisje
Vol twijfels, zorgen, pijn
Heel onzeker grootgebracht
Bang in het leven en voor de nacht
Wees jezelf, laat mij je helpen
Toon hoe mooi je werkelijk bent
Wees eens kwetsbaar…
Cathy, hartenkreet 33148
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 Hogere sferen
maken je schoonheid zo ijl,
breek los uit taboes.
Vormen verbleken,
je wilde vrouw eist ruimte!
klim uit je harnas.
Kleurrijke mannen
zullen je hart verwarmen,
maar eerst zelfliefde.
Aanbid de zesster,
maar begin nú met aarden!
of je raakt verstikt.…
Stilzwijgend
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
962 Heel zachtjes hebben gezegd
Mij naast jou naakt hier neergelegd
Stel me voor je open
Bang hoe het zal lopen
Hou je wel van mij
Is er chemie te ontwaren
Ik kus je lippen, streel je haren
Geef me helemaal bloot
Ben als de dood
Dat ik zal lijden
Afgewezen af zal glijden
Zonder jou alleen
Ik hou van jou
Ik hou het voor me
Bang voor wat het los…
morgen valt de zee achterstevoren
gedicht
3.7 met 13 stemmen
6.169 morgen valt de zee achterstevoren
drinkt eb vloed
vaart zonder aankondiging
de hemel los
blijven we achter op het zand
engelen zonder draad
engelen zonder passe-partout
andersdenkend
morgen draait de wind
zonder mededogen
kapseist drijfhout
niets grandioos voor de boeg
blijven we achter op het zand
met geschilde lijven
dijen bezoedeld…
Gelukkig Nieuwjaar!
hartenkreet
1.6 met 7 stemmen
1.202 Los het op, blijf er niet voor weglopen.
Voorspellen kunnen we niet.
Leef je leven en geniet!
Een nieuw begin een nieuw jaar.
Heb plezier met elkaar.
Lieve mensen een gelukkig nieuwjaar!…
Verbondenheid
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.039 De levensdraden seinen
altijd opnieuw verbondenheid;
je kan niet los bestaan,
niet op jezelf teruggeworpen,
al zoek je nog zo ver en loop je weg:
je bent één van de velen.
Uniek en toch niet enkel ik,
gegeven en gekregen, gemaakt
en ontmoet, geboren uit verlangen,
uit twee, en zo bevonden
dat je mens bent,
voorgoed verbonden.…
schaamte (1)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
574 "om goed te kunnen schrijven
moet je heel diep in je schaamte gaan"
zo sprak de schrijver
en het laat me niet meer los
één poging is meteen een daad
wanneer ik afdaal in het donker
van nalatigheden die nu toch
het daglicht moeten zien
over hoe ik toen verborgen wilde houden
dat ik de kille waarheid van de dood
niet onder ogen komen…
Non-verbaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 Wij knikken naar elkaar
hij weet waarvoor ik kom
Zijn handen begrijpen
de taal van mijn lichaam
Met zijn vingers
opent hij poorten
laat energie weer stromen
Alleen onze ademhaling spreekt
Dan vindt hij het voorvoelde
masseert de koudebrug
Hij tast mijn heupen af
en duwt zijn duimen
tot op het bot
Ik kreun
Niets staat los
van…
Nu en Ooit
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
999 Jij maakt wat in me los
iets waar ik voor huiver
Ik zoet me met een zweem
uit de parfumverstuiver
Bruine ogen die glimmen
mijn handen die zweten
In het hol van de leeuw
ik had het kunnen weten
Ik kijk naar je gezicht
en voel het is nog daar
De liefde van nu en ooit
mijn grote levensgevaar
Jouw handen die strelen
ik zie alles door…
Dronk op de tuin
gedicht
1.0 met 3 stemmen
5.142 Van god los maar om de kikkers
en alle kweepeer begaan, de merel
te hulp met de appels, het huis
met cement, de woelrat vol van genade
naar het leven staand, te verschrikter
gezegend als het peren regent of
pruimen, goed voor de wesp, wreed
voor de wespen, aan de kant van
de egel, de muizen, de uilen,
in twijfel om wat het leed, het gras,…
RARE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.105 ik denk aan je
ik laat je nooit meer los
althans dat dacht ik toch
o nee dat toch niet
en dan gebeurt het weer
ik verlang naar je
wil je vasthouden
van je houden tot aan de eeuwigheid
laat jij het toe
of neem je het weg
het is raar mijn liefde voor jou
ik hou van je en soms ook niet
ik wil bij je zijn en toch ook niet
wat is…
Het Nieuwe Land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De wijde omtrek
zegt los te laten zonder verlies.
Hier geen gepijnigde steden
langs de strakke waterkant.
Een onbelast verleden
is de schoonheid van een vlak land.…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 te staan
je adem en de tijd
het kind van glas
dat je in feite altijd al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt je beeld
en is er weer dat ijle
laat ik je los…
Tussen de regels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Vol van betekenissen maar los van de taal.
En zo stapel ik je woord voor woord onuitgesproken
tot mijn eigen meesterwerk.…
Als het stormt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
569 als het stormt
doet de vloed haar werk
raken bakens in mij los
zo menselijk sterk,
teer als mos
als eb aan mij zuigt
en ik de boeien pak
ben ik niet meer overtuigd,
is mijn zelfvertrouwen zwak
vanaf de drassige oever
zie ik in de verte de horizon,
eens het beloofde land,
verward zie ik een schim
steeds minder aan mij verwant
als…
Dans de herfst in
gedicht
3.0 met 1 stemmen
8.240 Het zijn de uren van diepe
kleuren, losse draden op wat linnen,
wat die vermogen is waar, maar ook
de regens in de buitenwijken, een hond die
onder de striemen je wieldop likt, klaar.
--------------------------
uit: 'Pollock', 2006.…
euthanasie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
843 doe maar niet
laat me maar los
mijn blik is al naar voren
ik zoek
ik zoek mijn man
ik kan niet laten om te zien
naar tranen van mijn kinderen
ik ga wel, maar ik kan niet
ik kan wel, maar ik ga niet
nog niet
of toch
zal God mij ooit vergeven
wie helpt mij bij dit streven
naar vinden van de rust
ik zoek
ik zoek mijn oudste zoon
het missen…
GEDICHT VAN VERRE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.047 Van verre zweefde een stil gedicht
‘t fluisterde losse dromerige zinnen
Over lange schaduwen van het licht
van de dag die nooit zou beginnen
Door stille straten gleed het geluid
van zo goed als ontzielde woorden
Door een gedeeltelijk gebroken ruit
waarachter de mensen ze hoorden
Mensen blikten in gedoofde vuren
van twee ogen die gebroken…
Verzoening?
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
543 De kleur bepaalt de sluier
van het vergezicht,
omhelzing van puur
paniek, los van berouw
en spijt hebben zich op
het kussen van verlossing
neergevlijd,
de klok de nieuwe slag aanvaardt
en zich met de tijd verzoenen laat .…
Eindeloze Vrijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 Wat mij vrij maakt is me los te maken van alles wat mij vastketent.
Wrok, haat, jaloezie, ergernis, hebzucht, hartzeer en egoïsme,
als ballast gaan ze overboord.
Geleid door het licht, heilig licht , ontdoe ik me van mijn boeien.
Leven in het moment, waarin Hij naast mij staat.…
Ken de kou van steen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 hen die de gesprekken leiden
diep van binnen ben ik moederziel alleen
er zijn geen muren om me heen
het open lijkt al tijden afgesloten
door zijn onbereikbaarheid
mijn ogen zien het ijlings
vluchten van de huidige realiteit
ik ken de kou van steen
mijn empathie verdween
in een wrijvingsloos contact
toch laten hand en huid hun cellen
los…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
De grenspost is onbemand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
688 Naar verten wil ik,
Eindeloze verten
Die daaglijks baden
In de vrijheid die ik
Hier zo deerlijk mis,
Opgesloten als ik ben
In de kerker van
Mijn ziel waarin
De tralies zijn gesmeed
Van nooit verwerkt verdriet -
Als ik dat maar los
Kon laten, het hekwerk
Zijn structuur ontnemen,
Ik zou verder gaan,
Langs onbekende grenzen…
Andere planeet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 M'n gevoel, het laat me niet los
jij bent ver weg maar ook dichtbij
genieten van de omgeving en het bos
is het een land, onbedorven en vrij?
Wie weet, ben jij soms even op aard
kijkend hoe wij 't hier doen met ons leven
is het leven bij jou dan iets meer waard
wat zou je ons dan hier kunnen meegeven?…
zwerm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 in de boom zwerven krijsende
spreeuwen van tak naar tak
door het wijd gespreide huis
waar ze wonen opgenomen
in een verward gesprek over
het uitgesteld vertrek
dan als na een schot stort
de trillende wolk vleugels los
een zwarte vlaag scheert over
laag na laag zwenken formaties
smal breed elkaar opdelend
overvleugelen ver weg vliegen…
Bezonken rood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Met rode ogen van het tranen
drogen om het bedrog na het
bezonken rood, breekt de ketting
zich in losse kralen van bloedrood,
bloedeloos tot lijkbleek dood.…
Het slot van de man van vroeger
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.637 De man van vroeger liet je niet los,
ook al schudde je aan zijn jas
tot al zijn sleutels waren gevallen.
----------------------------------------
uit: 'De man van vroeger', 2015.…