2313 resultaten.
- Afscheid is een te groot woord -
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.050 Afscheid is een te groot woord
afscheid, ter nagedachtenis
dankbetuigingen
uitleg en gerelateerde woorden
speciaal voor jou
het gevoel dat mijn huis
ellendig bevroren
tumultueus en in wanorde stekend
achter blijft, als iets bedreigends
wilde het de sloot over springen
terwijl verwerken van ondraaglijk verlies
nog in gedachten even…
De Krant van Vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
556 Een veelpleger tikt een autoruit kapot
loopt weer vrij, na een nachtje achter slot.
Een puber steekt een mes in zijn klasgenoot,
het ging om "niks", hij is nu wel dood.
De juweliersvrouw laadt haar wapen door,
na zeven keer beroofd is zij er klaar voor.
De "politiek" is verbijsterd en ontsteld,
na het vernemen van dit geweld.…
Triest vogeltje
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
506 Voor ik er erg in had kwam
er een uiterst brutale reiger aanvliegen, die het
wanhopige vogeltje in zijn lange snavel vastpakte
en vervolgens aan de kant van de sloot alsmaar
steviger begon te bijten. Ik zag nergens een steen
om die rotreiger te treffen en ik zag de wanhoop
van het vogeltje, dat alsmaar angstiger piepte.…
VERZUCHTING
poëzie
3.0 met 2 stemmen
7.082 Maar zo gij rekenschap van mijn bedrijf zou vragen,
Sloot angst en schaamte mij gewis de bange mond,
Bewust, dat ik de tijd, die gij mij hebt gegond,
In mijne jeugd heb aan de wereld opgedragen.…
Zwanen uit Aleppo
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
481 Hoe zeg je geloof ons,kranen in ons land hebben
wel drinkwater
voordeuren met sloten en ramen.
Hoe zeg je kom loop mee, schuif bij ons aan.
Aleppo kennen wij , dat kastje, zelfs die geweren
eigen ervaringen uit de jeugd in Ambon het ooit.…
ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Dat wat zich op het eerst gezicht aanbiedt
doet wat waarde heeft, tot slot te niet
wanneer het van de wereld en haar god wil zijn
en niet 't-leven wil of verder gaan dan schijn
want het gaat ten onder in willekeur en zucht
en krijgt wat zeker is uit faam en vals gerucht
En toch, gaat zij eindeloos op haar pad
daar braakt zij gelijkheid voor…
Het kerstdiner
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Ten slotte zei de fee dat ik
nog één keer iets mocht wensen.
Ik vertelde haar mijn grootste wens:
Vrede en vrijheid voor alle mensen.…
Verloren obsessie.
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
896 zekerheid
mijn uiterlijk wordt bekeken
in de spiegel van eerlijkheid
het kust mijn verbaasde lippen
het kamt mijn verwarde haar
nog twee nachten slapen
ik rij nog drie maal langs
de plek van onze ontmoeting
is het te druk of toch te stil
ik weet het niet meer
er is geen zon en geen wolk
geen geluid en geen stilte
mijn zijn zit geheel op slot…
Vertrek bij vroege zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
301 en verlangen
die zwaar tussen hen hangen
verlegen blikken ontwijken elkaar nu
alsof de mysterieuze zwijgtaal
alleen in het half schemer donker mocht bestaan
bij de drempel draait waarheid zich om
een korte handdruk, veel te formeel
voor twee volwassen mensen die zojuist
de pure liefde hebben aangeraakt
de deur valt zachtjes in het slot…
Waar stilte je voetsporen draagt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
287 Wanneer een deur zich sloot, voelde ik elders ruimte,
een opening waar creativiteit zacht kon ademen,
zoals water dat zonder weerstand zijn bedding volgt
en elke bocht als een uitnodiging tot verdieping ontvangt.…
Zonderlinge dorpelingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 hoorde je de verre hese roep
de muizenjacht der nachtuil was begonnen
Geen sterveling op pad hooguit een stroper
in weidengreppels struikgewas en heuvels
in het struweel van woudzomen nabij
Verscholen achter slagschaduw
der kerke
strekten zich rondom bebloemde struiken
de witgekalkte muren van 't kasteel
jonkheer baron de Waelegem toe Sloten…
in de beruchte streken benoorden Schagen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
785 naar:
"We zijn dan eerst met den trein heel Noord-Holland doorgerammeld van Bloemendaal naar den Helder en hoe mooi onze Provincie ook mag zijn, in ’t volst van de lentepracht wordt zoo’n reis ten slotte toch een beetje benauwd, vooral in de beruchte boomloze streek benoorden Schagen."
Jac. P. Thijsse.…
ANE K. DOTE
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.253 glasgerinkel betekent groot malheur)
Bloedend richt hij zijn onzekere schreden
(de tijd van rennen is al lang geleden)
Naar de Eerste Hulp Post om de hoek
(gesloten van 12 tot 1, dat’s andere koek)
Lopend naast zijn dure, exquise schoenen
(hoeft hij dat paar straks niet te boenen)
Kiest hij voor de meest nabije polikliniek
(deur op slot…
RTL-geld-man
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.051 Iedereen wordt geboren, niemand is een held
De tijd raast voorbij, de tijd voelt als geld
Er zijn kwartjes die vallen, de waarheid besteld
De RTL-geldman op 4 mag er zijn
Ze vertellen te volgen maar ik had iets anders gezocht
Ik ademde verlangen maar bleef steken in de tocht
Als een gek trapte ik tegen deuren maar ze bleven op slot…
ooit komt de dag
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
3.291 niet bedoeld
om op te geven
nooit te vroeg
nooit te laat
niet veilig in een hoekje
maar open
en bloot
op straat
wel bestaan
en vergaan
niet om het even
om te leven
om te zijn
en te doen
niet om de voordelen
niet om de poen
gaan
en staan
niet blijven
over zere plekken wrijven
niet om te falen
of ouwe koeien
uit de sloot…
Herinnering aan een schildersdorp
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
4.625 Haar gebit werd in de schroef gezogen,
de ronkende kist stortte in de sloot.”
Opgefokte taal vulde mijn mond,
Klotste door het speeksel.
De tuin was een glooiend tapijt
waar hij de gids speelde,
wijzend naar de zoom van een bos,
een vertoning van stervend lover.…
Een reis door nacht en dag .....
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
810 De hel
In een poel van tranen
trek ik de brug omhoog
geen weg meer te banen
kus ik als zon de regenboog
Misselijk van verlangen
gooi ik de deur in het slot
sleutel in duistere gangen
achter het bordje noodlot
Zonder pijn geen liefde
verdomd wat een wereldzin
woorden die nooit griefden
haten nu het “ik bemin”
Op deez godvergeten…
Stof stof stof
gedicht
3.6 met 44 stemmen
13.697 wij zijn allergies voor knarsende sloten
want wij roesten niet.
wij spreken graag voor duistere halflege zalen.
wij dragen fier de ons geschonken bokalen van afgunst.
wij spiegelen ons niet aan elkaar.
wij zijn eenzaam.
wij ontvangen ons fortuin van de streamlined stropdas.
wij halen een mes las de hals die daarin zit.…
Kantoor-erotiek
hartenkreet
4.2 met 40 stemmen
3.783 die hem al zijn adem benam
Ze nam plaats, zoals gevraagd
sierlijk de benen over elkaar
hij kon slechts staren
naar lichaam, borsten en haar
Haar bloes ruim open
met uitzicht op decolleté
zijn ogen die verdwaalden
zijn stemming daalde mee
Er werd niet gesproken
wel blikken van genot
totdat ze opeens opstond
de deur voorzag van het slot…
Kabouteralarm
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
2.154 zijn schone lakens
vindt mag hij toch minstens
een duidelijk geschreven brief vinden
waarin welgemeende verontschuldigingen
of iets in dien aard
maar nee, niets van dat al
zelfs niet een leuke verrassing
achtergelaten of de afwas gedaan ofzo
concluderend eindig ik dit relaas
met een waarschuwende vinger:
houd ramen en deuren op slot…
Kikkerconcert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
717 De stoerste, allerluidste groene kwaker
heeft nu duidelijk beet en legt zijn
sterke, vliezen pootjes
teder maar dwingend om de schouders
van de mooiste froggie uit de sloot:
hij wil met haar naar bed...…
De plas en het water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
974 Wandelen zeg ik je,
lopen loopt,
zie ginds in de verte,
de grachten,
de sloot;
pas op voor de plassen,
niet met je nieuwe kleren,
kijk uit voor je schoenen,
mama wordt boos,
stop met knoeien;
niet te diep in het water,
je kan nog maar pas zwemmen,
papa is moe,
hij wil zonnen in zijn stoel,
papa heeft een kater,
gisteren was het laat…
Verbonden in de lucht
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
1.399 Verdrietig keek hij naar de horizon
En wenste dat hij vliegen kon
Plotseling hoorde ze zijn stem
En daar zag ze hem
Ze sloot haar ogen en pakte zijn hand
Maar greep tevergeefs in een hoopje zand
Haar hart vervulde zich met verdriet
Maar ze voelde dat hij bij haar was, ook al zag ze hem niet
In zijn gedachten vloog hij naar haar land
Ze…
Jij en ik - de dood - en alles daar tussenin
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.429 voor je, naast je, dwars door je heen
en toch reageerde je niet
het doet zoveel pijn, zoveel pijn
ik verlies je elke dag opnieuw
toch zie ik je overal en altijd
jouw blik raakt me meer
veel meer dan zoveel woorden
jij bent zo mooi dat je er
overal wel de echo van zou willen zien
jouw lichaam was als de mal
waarin het mijne zich sloot…
Vader
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.832 Ik sloot dan mijn ogen en was boos,
Dacht dat ik nooit meer op zou staan.
Je beperkte me in al mijn dingen,
Schoolfeestjes ken ik niet.
Je kwam je constant opdringen,
Ontnam me mijn levenslied.
Pas jaren nadat ik hem ben gesmeerd,
Kon ik mijn woede uiten.…
Zullen we opnieuw beginnen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.236 Zullen we opnieuw beginnen
de oude koeien uit de sloot
vergeten en vergeven
zodat we in het nieuwe jaar
alleen de goeie dingen
van elkaar nog weten?…
Honderd duizend keer zij.
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.168 En ik
voelde mij begrepen tot ik mijzelf op-
sloot, tot mijn middel. Eerst haar zee,
golven en nu kust, haar zachte mond-
ing zoet mijn water. Duizendmaal te
zoet voor haar purperen buiten. leven.
Mijn honderd tedere blikken. Zij voelde
niet gelijk vogelvrij, net. Ik streek
haar haren in het kort.…
Het beest heeft gewonnen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.366 Het gaat in traag tempo of juist niet,
het gaat gestaag,
maar als het gaat dan gaat het ook
rollators en driepoten in de gang
de deur op slot niemand mag eruit.
Geeft een gevangenisgevoel.
Je zit aan een tafeltje, heel alleen
met het hoofd op het blad.…
Wat zag Boeddha?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
662 wat zag Boeddha wat ik niet zie
als hij zijn ogen sloot
wat zag Boeddha wat ik niet zie
dat hij het zolang volhield
wat zag Boeddha?…
'T SCHEEPJE
poëzie
3.7 met 15 stemmen
6.024 Er dreef een scheepje in de sloot,
Een scheepje zonder roer,
Dat heel allenig zeilen ging
En door de biezen voer.
Het was een klompje van een kind
Met touwtjes en een mast,
Het raakte in het groene kroos
En niemand hield het vast.
De Moeder had het zeil gemaakt
Met nog een vlag erbij.
De Vader had ‘t opgetuigd.…